Alle inzendingen over afscheid dankbaarheid

Een nieuwjaar is aangebroken maar ik zie geen verschil afscheid nemen van het oudjaar was voor mij maar een afscheid nemen van een dag vuurwerk en dergelijke zorgen maar voor ellende het veroorzaakt maar pijn en rotzooi Het enige waar ik dankbaar voor ben is dat mijn dierbaren nog leven en niet voor pijn en rotzooi in mijn hoofd zorgen.....…

Zo in elkaar verstrengeld Nemen wij afscheid van elkaar Jij gaat een leven verder Dit zwijgende afscheid voelt zo onwaar Nog een laatste blik Met vele gedachten Mijn laatste gebaar Ik laat jou los Fluister bedankt En zeg heel dankbaar ‘Het ga jou goed mijn vrind, ik heb van je gehouden, en met mijn hart en ziel bemind’…

Dankbaar dat er een eind kwam aan haar strijd opluchting dat ze nu nooit meer lijdt Verdrietig zijn om haar heengaan en het vreselijk gemis van haar die zo geliefd was en nu niet meer is Dankbaar haar te mogen kennen haar nooit meer zien doet pijn want bij het komend afscheid kan ik er helaas niet zijn Haar vast vertrouwen in haar…

Er komt een moment dat ik van hier afscheid neem.…

Wij zijn niet meer bij elkaar in die droom er ligt een schaduwstilte in ons nieuwe domein de echo gehoord van verborgen muziek waar wolken in gekte voorbij zweven is nu de kalmte van de zomernacht zelfs het afscheid doet geen pijn niet meer in mijn hart nooit meer in mijn gedachten het is voorbij in dankbare schaduwstilte.…

We wennen nooit aan ’t sterven, aan ’t loslaten, het afscheid; maar laat er dankbaarheid toch zijn, en hoop en sterkte. Laat licht vervullen dit duister, deze afgrond, dit moeten laten gaan, zonder waarom, zonder begrijpen.…

dochters groepie Rood van de Marius Meijboom waar 36 mensen met een (Zeer) Ernstig Meervoudige Beperking wonen te Amsterdam-IJburg Mijn dochter Giulia is er 1 van maar wat heeft zij geboft daar te mogen wonen en leven en wij als ouders ook bofkonten zijn we en zij ook een Midwekie 's Gravenzande een weekie weg, een feestweekie Dankbaarheid…

Waar herinneringen een echo krijgen en wachten niets vraagt wat je niet kunt verliezen in de cocon van een gedroomde eenzaam verlangen en een geboorte die geen afscheid vraagt. Want de tijd is geen boodschap maar slechts een dankbare geur van elke belofte.…

Het ouderlijk huis is leeg, het doet vreemd aan en ik realiseer me, dat ik dankbaar ben dat ik beide ouders nog heb.…

, ongelofelijke dankbaarheid aan de hulpen, de helpers, verzorgers: mijn moeder, mijn vader en de dames die dagelijks komen en gaan en overdragen zodat geen enkele steen of steentje ontbreekt in het fundament van mijn op te bouwen bestaan bij een afscheid voel ik ook een nieuw begin zoals vandaag bij jou lieve, lieve Evelien jij vormde…

Zingen mogen wij nu allen, zingen op dit grote feest, ook al zijn mensen gestorven die hier ooit zijn thuis geweest. Want zij zijn nu aangekomen na hun zorgen, na de pijn, en zij zijn in God geborgen waar voorgoed zij mogen zijn. Nu, met alle heil’gen samen, zingen zij een nieuw refrein om God eindeloos te danken, die daar leven, groot…

Dankbaar: Wees dankbaar voor alle goede dingen Waarmee God je steeds wil omringen. Dankbaar: Wees dankbaar als je gezond mag zijn Als je geen last hebt van ziekte en pijn. Dankbaar: Wees dankbaar voor het voedsel elke dag Dat je daar steeds maar van genieten mag.…

Dankbaar: Wees dankbaar voor alle goede dingen Waarmee God je steeds wil omringen. Dankbaar: Wees dankbaar als je gezond mag zijn Als je geen last hebt van ziekte en pijn. Dankbaar: Wees dankbaar voor het voedsel elke dag Dat je daar steeds maar van genieten mag.…

zo'n ontroerend afscheid van jouw geliefde bewaar dit dankbaar in je hart jij wilde hem/haar niet afstaan het leven is mooi maar soms ook heel hard onderweg naar jouw vertrouwde omgeving kijk je even om naar de met bloemen overladen kist verwerkend wat jij nu al enorm mist vervul de wensen die nog achter zijn gebleven…

waarin juist die vriendschap dankbaar mij glimlachen laat…

De dag is een soort ploeger die zaait, leven mag zetten schoffelt, ploegt en oogsten mag op een zekere dag. Zou daarboven ook een soort ploeger wonen in de wolken is dat wat soms ook de onweersbuien aan ons vertolken. Mijn leven lijkt op een hortensia of haag nog ongeschoren voor mijn gevoel ben ik weer gisteren opnieuw geboren. Ik leg vaak…

Het is bijna of je de groene bomen hebt leren praten, door te luisteren zo mooi is het bos nu na jouw doodsdrift waar vlinders ademen in de wind en ik luister naar jouw woorden in de stille bossen van mijn dromenland heeft ieder geschreven woord die speciale klank van ontheemde kinderen die naar vrijheid snakken ik lees de zinnen voorzichtig…

Met droefheid maar immense dankbaarheid wordt nu afscheid genomen van deze paus. Hij was een herder naar Gods hart, vol mededogen en barmhartigheid, met aandacht voor de kleinen, de zwervers en daklozen, de gevangenen en treurenden.…

Niets van dit alles wat het leven schenkt heb ik bewust doorvoeld en dankbaar meegedragen; ik hield het vaak bij zuchten en bij klagen omdat het leven minder leek dan wat het ooit beloofde. Toch is nog niets voorgoed voorbij; het vragen blijft, het oeverloos verlangen. Zoveel wat niet in woorden is te vangen.…

Dankbaar nemen we afscheid van jou. Waar we ook zijn, je hebt een plekje in ons hart. Dank je wel voor al je mooie levensvreugde.…

gehad en toen was haar lichaam het zat en nam ze op een natuurlijke manier afscheid op het tijdstip van 5 uur; in het hiernamaals startte haar show!…

Hoe fijn ze wel zijn momenten in mijn leven Dankbaarheid omringt. Hoe een prachtige zon breekt door de wolken en schijnt over stad en land waar de glimlach van een kind eender welke schitteringen tovert op hetzelfde moment luister ik naar de noot die als stilte klinkt of voel ik een zacht hand op een vermoeide schouder rusten.…

ik ben al gauw tevreden: goed is goed genoeg. je hoeft maar een beetje van me te houden, maar: houd lang van me. ons kind hoeft niet per sé te scoren op het veld. de deur piept, alles gaat kapot. je trapt op mijn beduimelde bril, maakt de sleutels kwijt, we zien ons door de vingers. je ruikt naar een nestje jonge katjes, heerlijk slapend…

Op IJburg wordt menig ei uitgebroed een vanzelfsprekend schoon gebeuren in een jonge prachtig aangelegde wijk ik zelf voel me nog een groentje als vader van Giulia op de Marius Meijboom (MM) een dynamisch woonoord voor beperkten 35 mensen met een meervoudige complexe handicap doch in de meest dood gewone omgeving gerealiseerd door ongewoon…

Ik heb wel pijn, maar ben toch dankbaar...…

Ben blij dat ik leef Dankbaar voor mijn bestaan Dat heeft ooit anders gevoeld Toen wilde ik het liefste gaan Wilde niet meer leven En ging het liefste dood Geen mens zou me missen Al bloedend in de goot Hoe dat gevoel gekomen is?…

Dankbaarheid voor deze dag wat U ons hebt gegeven vouwen wij onze handen Heer voor dit mooie jonge leven.…

Graven in mijn herinneringen soms met een traan of een lach dankbaar dat ik nog herinneren kan en al deze dingen weer zag.…

Zwijgende stemmen delen de vergevende stilte met gebaren die een vriendschap beloven in het wakende moment van afscheid en de dood die alleen in woorden en graven op hun wacht…

Soms word je zo fijn geholpen zelfs na 'n verlopen 'last minute' welke geheel verwijtbaar is aan jezelf dat het je wezenlijk dankbaar maakt en je die dankbaarheid wil delen vooral met degene die zo fijn hielp! Dank je wel, ......!…