Alle inzendingen over gemiste kans

Ze draait zich om en laat mij eenzaam achter; ik betreur mijn twijfel en baal van de gemiste kans.…

Iedereen komt zichzelf tegen iedere dag, ieder uur maar het komt veelal niet tot een ontmoeting soms zelfs niet tot een begroeting en dat blijft, lijkt mij een gemiste kans…

Gemiste kans verzwegen woorden gebroken lans muziek zonder akkoorden. Gehad, geweest, voorbij Hoe lang moet het duren, alvorens een spijtbetuiging te sturen?…

Gemiste kans verzwegen woorden gebroken lans muziek zonder akkoorden. Gehad, geweest, voorbij Hoe lang moet het duren, alvorens een spijtbetuiging te sturen?…

grond van mijn hart watert, klatert oprecht tranenregen valt in smart droefheid voelt onecht ik voel gemiste kans ontspring de dans ik val op mijn smoel…

Een mooie jonge vrouw Haar ogen vol verdriet Niemand die het ziet Een knappe jonge man Zijn ogen staan afwezig Met andere dingen bezig Blikken die elkaar kruisen Slechts een moment, een seconde Ieder weer zijn eigen weg Gemiste kans, zonde…

. ------------------------------------------- De polistaal wordt helder Nederlands, (Slecht nieuws voor rechters en juristen, Er valt gewoon veel minder te betwisten) Een inhaalslag voor een gemiste kans. Op taalgebied zijn hier dus ziende blinden Die bezig zijn het wiel weer uit te vinden.…

spel van rozen, kaarten en hartjes van aandacht verstoken verlangens wachtend op een dag met ballonnen het carnaval van liefdes gedichten geheime fluisteringen en teleurstellingen weer te laat om jouw kaart te versturen opnieuw een gemiste kans op geluk ik voel mijn rode hart kloppen mijn liefde voor jou gaat nooit stuk…

geen zucht is dieper dan de mijne, liggen herinneringen ergens daar waar ik ze heb gelaten, de ruimte die ik schrijf zijn beloften die nimmer het echte leven raken tussen schemering en wolk is de balans onevenwichtig dragen kleine contragewichten het respijt en het ongrijpbare op weg naar weer een gemiste kans doch ook deze statige nevel…

Poëzie is, voor mij althans, niet het vermoeid, roerdompig droevig geroep om de gemiste kans. Het is meer iets van op klompen lopen, knarsen op het grint. Wie dit vindt zal niet mee kunnen komen met lome en oude symbolen: de bleke maan voor 't bleke lief is eerder week dan apocrief.…

hij keek me uitnodigend met grote open kijkers aan mij zuigend in zijn stralende lach elke beweging die hij maakte schokte mijn gevestigd bestaan, zonder te vragen greep ik zijn hand doch raakte verward in al mijn zielenlagen zwom ik nu in een verwarmd bed met rozen of vertelde mijn jeugd over de gemiste kans in mijn voorlaatste…

Je zal voor altijd bij mij blijven Als wond diep in mijn hart Zo zal ik ook over je schrijven Als gemiste kans met valse start En toch zijn er die momenten Waarin ik in het verleden dwaal Moeizaam terug probeer te halen Hoe het precies zat, allemaal Maar hoe hard en diep ik ook zal graven Hoe goed ik ook probeer Met jou te loodsen naar…

Windeieren wolken veren pennenlikkers dronken kikkers Schoonschrijvers mooi praters geheimdragers stille waters Winden waaien wielen draaien verre landen blote stranden Hoogvliegers ijdeltuiten niet te stuiten verfspuiters Broos geluk dom verdriet gemiste kans je bent er niet Flitsen fratsen woeste krassen kapitein en…

hij weent om de gemiste kans zich te verheffen uit het primordiaal moeras de zwoele waters waarin hij lijzig rondjes zwom zich wentelend in ongenaakbaarheid hij weent zoals een wolf huilt naar de volle maan en lunatieke haat onstuitbaar opwelt uit de donkere krochten van de tijd.…

Als geluk voor ‘t grijpen ligt neemt het hoofd ineens het zicht geketend aan een voorstelling een dwaling neemt zekerheid ons logisch in de maling We zien geen waarheid, maar gesluierde schoonheid als het ware, en aanbidden slechts fictieve tijd we dansen vaak op valse klanken als muziek en doen ook nog aan twijfelbare gymnastiek We noemen…

lang keek ik naar haar uit de vrouw omhuld in blinkend goud uren heb ik staan wachten op het Haagse Lange Voorhout ineens zag ik de gekroonde koets en hoopte op een blik van herkenning de majesteit kwam echter tussenbeiden met handenwuivende inmenging thuisgekomen voelde ik enige smart haalde haar verkreukte foto uit de la en drukte deze…

Ik had moeten weggaan, zei ze Toen het nog kon Maar er was altijd wel iets: Te laat, te vroeg, te koud, te donker Ik had moeten weggaan toen de dooi intrad en het smeltwater in beken stroomde naar het dal Waarna de katjes van de hazelaar Kwistig met hun stuifmeel strooiden Ik had moeten weggaan nog vóór de zwaluwen weerkeerden uit het…

Al wat had kunnen zijn, is verdwenen. Door de zon verschenen En de regen Maar tot morgen geen zorgen. Al wat komt, ligt verborgen in de toekomst, op onze wegen.…

arm in arm met je vriend Ik deed even alsof ik je niet zag maar net voorbij keek ik voor de zekerheid toch achterom jij ook en toen: Ja zij is ’t – ja hij is ‘t Waaraan heeft hij jou verdiend En toen even die warme lieve mij vragende versmeltende raadselachtige glimlach Nooit zal ik ‘t vergeten Helaas zullen we nooit weten wat te hebben gemist…

De liefste vogels vliegen zomaar weg, verdwijnend in de stilte, met een lach. Zij laten woorden achter, nooit gezegd, maar die wel altijd werden meegebracht. Nu pas glippen ze over de lippen, vullen het hart met wrange pijn. Het zijn slechts talloze, verdwaalde stippen, op een abrupt afgebroken lijn. Goud verdampt in lege handen, bij…

Niet voor niets heb ik geschreven: de beste kans is steevast de gemiste.…

Het begon mij te dagen.. Hij durft niet te vragen. Ik stuurde een emailbericht, om hem over de streep te trekken, zag alleen een slachtoffergezicht, en hij liet mij verrekken. Hij is niet dom, maar intelligent, maar....is hij dan wel een echte vent? Zo passief, geen verlangen? ach...weet je wat? ik ga verder en laat deze 'hangen'.…

Maar hij vergat haar te kussen en toen hij het kasteel verliet was het stil achter hem, de lucht was grijs, de rozenhagen hoog en stijf, er scharrelden wat mussen rond, maar hij had haast, wist niet waarom, en toen iemand hem staande hield en vroeg of het al donker was wist hij ook dat niet en zei dat het waarschijnlijk nog licht was en dat…

Het was laat in de avond regen in lamplicht gevangen sloeg neer op het macadam van de Mechelsesteenweg je had een offwhite jurkje aan ik schatte je op vijftien je liep langs de straat waar ook ik overging auto's passeerden remden af reden weer verder je vroeg de weg naar de Muze café waar Ferre optrad Ferre Grignard de anger van jouw lied…

Vaak uitgemaakt voor 'zeikerd' en 'verrader' Maar achteraf in elke speculatie De zo gemiste redder van de natie Al brengt dat een verspeelde kans niet nader Aan heel zijn loopbaan tussen paal en lat Kleeft, nu nog meer, het eeuwige 'Stel dat...'…

Ineens het was zo ontwijken, néén géén keus God zocht hem hij was uitverkoren géén kans gemist voor hij het wist gedaanten in de levensmist ineens héél helder zicht de weg was reeds bereid het aardse is hem kwijt…

Een gemiste kans! Nee, waarde lezer, begrijp me goed. Persoonlijke zaken zoals iemands liefdesleven en iemands mening over erotiek gaan niemand wat aan. Ik wil niet weten op welke dagen van de week Rooie Jan zijn vrouw een beurt geeft. En ik wil al helemaal niet weten, waar en hoe!…

Die me naar school bracht onder de kastanjebomen, die me nog als laatste bloedstollend kon vertellen over Duitsers en onder kleren gesmokkelde boter. Die me steevast redde als de wereld te groot werd. Haar nu, ondanks het late uur, nog even bellen en zeggen dat het me spijt. Dat ik er had moeten zijn die nacht toen ze voorgoed…

midden in een zin gestopt aan de andere kant van een oceaan de grens tussen werkelijkheid en herinnering hier lopen we elkaar mis geen idee waar het heen gaat niets is ooit zoals het is midden in een zin gestopt de taal niet machtig hier is de grens zijn we hier eerder geweest…

In the wild ocean, the sea sinks, Schreef een nog onbekende dichter Op een rustige zondagmiddag Terwijll hij kalm op zijn pijpje pafte. Toen bleef het stil, er kwam niets meer, De inspiratie was met de rook Van de pijp verdampt, in rook opgegaan. Wat zo mooi begon, doofde als Een nachtkaars uit bij het slapengaan. Gebrek aan inspiratie…