Alle inzendingen over ijzer

daar zijn soms woorden die beter niet onder de hamer op het aambeeld komen ofschoon er tal van ijzeren woorden lopen maar niet alle ijzer ook al is het heet dient gesmeed…

voor een tractor heeft mijn oom me behoed en het slenteren door te diepe sporen ik troostte me met het geluid, het koren dat in de warme zomer was uitgebroed in vervoering werd ik door het staal gebracht die brommend en stoer het fraaie erf betrad zigzaggend ging naar het natuurlijk pad waar de inspanning leunde op halve kracht voor mij…

onderbewuste (waar sissend en borrelend de bellen barsten boven de kaartenhuizen die ik gebouwd had op te drasse grond) voorzichtig beweeg ik het penseel richting linnen en leg de eerste steen vast in de aanzet naar een nieuw stil leven waar op de achtergrond zo hier en daar de blues doorschijnt van lood zwaar om teveel oud ijzer…

"jeugdigheid is als een verzameld gedicht dat ongedateerd blijft" een koning keert terug uit donkere sprookjes en gelaten gezichten wie zou hem geschreven hebben verzilverd, in spinrag langs het pad van de wind ik zit tegenover hem de kachel verbrandt zijn woorden midden in het bos hij lacht zijn voeten vast in…

op denkbeeldige sneeuw in een dichtgewaaid spoor de ijzers…

rondom hoge muren blikkeren bomen en paarden van staal binnenin het ijzerpaleis lacht een gedaante in zijn metalen vuist niets mag wegsijpelen uit het geharnaste misvormde hoofd gehamerde handen smeden geweren en wankele tronen hoofd hart en ziel hermetisch afgesloten van de straten buiten de Via Dolorosa waar wezens…

trieste drieste ijzeren waterman roemloos gedoemd in een hopeloze zaak nimmer versagend zich kwijtend van zijn taak eeuwige scheppper in een eindeloos plan trieste drieste ijzeren waterman…

IJZEREN RITA ROEST IN VREDE…

Er zijn meer zielen gedood door geld, dan lichamen door ijzer.…

kogelrond oranjerood zoals je aan de hemel stond gewoon op klaarlichte dag zag ik jou een soort van naakt kersvers gemaakt door de zonnesmid met zijn ijzers heet en wit je moet de zon smeden als het ijzer heet is moet hij hebben…

Wij hadden, als verantwoordelijke ouders, verteld dat ijzer goed voor hem was. Ben toch geschrokken naar het ziekenhuis gesneld. Daar werd ons verteld, dat dit geen kwaad kon. Het zou zonder schade de natuurlijke weg volgen. En inderdaad, twee dagen later vonden wij ze terug in zijn keutel. De laatste tijd eet hij veel paperclips.…

Enthousiast en met veel lef, blijkt Rita toch van ijzer. De VVD komt tot het besef: Mark is goed, maar Rita wijzer. In blauwe blazers rollen ze over elkaar heen. Wie gaat heen met het vette been??…

Wachten we te lang raakt de chemie uitgewerkt blijft de passie uit Vuur dooft en liefde lost stilaan op in vriendschap…

Op het ijzer ging 't snel en hij voelde zich wel, maar het goud ging z'n neus toch voorbij.…

Grote nare mannen met kaasbenen en een tandheelkundige prothese voor hun mond met hoge ijzers onder hun schoenen schieten voorbij. Met ijshockeysticks achter een puck aan. De mensen op de tribune eten een glazen pudding.…

ik plet niet wat mij ongevallig is maar smeed liefdevol het rond de smidse is het atelier waar ik met balg en vuur mijn passie vond met lederen voorschoot hamers en mijn tangen een volle waterbak waarin de ijzers sissend hangen mijn kunst kan alle tijd trotseren oud roest is de perfecte laag tegen verder oxideren…

Het ruikt er naar ijzer. Jouw favoriete materiaal. Overal ligt roestig slijpsel, de staalborstel ligt nog klaar. Ik snuif de geur op... jouw geur. Je stofjas hangt nog aan de kant. In de zakken een handvol roestige spijkers, overal gereedschap langs de wand. In de bankschroef zit nog een stuk ijzer geklemd.…

ijzer in mijn bloed ooit in een supernova toevallig ontstaan…

Jeen van de Berg de laatste trofee van de ijzeren schaatsers. Schaatsten de ham voorbij en op ijzeren benen beenden ze voort door het kluut. Het klunen en kleumen zat in hun botten en beenderen. Hun geraamten en gruzelementen blijven altijd overeind als een porceleinen kopje in Grootvaders kast.…

wereld op zijn kop paniek door ijzeren greep luchtruim gekanteld…

ijzeren vogels staan aan de grond genageld vleugellam in rij…

De haven: kades een vlakke zee, de schepen -- ijzeren muren.…

De ijzers snijdend in koude sneeuw zacht zoevend de wind tegemoet.…

De ijzeren helm Gevuld met witte rozen schenkt hoop en toekomst.…

Klaprozen langs het spoor de trein rijdt door het ijzer dendert bruin grind vermaalt bielzen, de ijzeren rails en verre lotsbestemmingen. Daar zal ik bloeien tussen zand en corridor. Klaprozen, laprozen, rozen, prozen, proza.. roza, roza, bloemen, za, za. Foto: Jolie Hakkert…

de smid in hem weet dat het ijzer heet is…

Overdag dwaalt hij op zijn fietskar door de straten van Gouda op zoek naar alles van ijzer. Hij eet ijzer, maar het ligt nogal zwaar op de maag, hij niest ijzerdraad, poept kanonskogels.…

P Verhaalt van wolven die de mens bedreigen Ze mochten er wel tien aan stukken rijgen Maar vreemd genoeg deed er geen beer aan mee De wolf zwierf achter 't IJzeren Gordijn Van Polen naar het ruigoord der Karpaten Maar toen de Muur viel mocht dat niet lang baten Bohemen werd zijn nieuwe jachtterrein Waar 'n wolventroep zich…

Achter het IJzeren Gordijn was de wereld klein genoeg om te kunnen dragen Grenzen lagen vast, wegen eindigden waar ze moesten eindigen en achter elke muur woonde een vorm van duidelijkheid Toen vielen de stenen.…

geen voorbeschouwing wel erflatend artefact in aarde te ontgronden dagzoom, stuifmeelkorrel luister hoe verweesde stilte de vertelling overmeestert strak uitgelegd liggen de iconen meerdaags ongezoet bijgezet in praalgraf -foto’s ontbreken menu noch maaltijd, alles van cijfers ontdaan voren en sporen doorakkerd ga terug met…