Alle inzendingen over ouderen zwak

Ze was een sterke vrouw, verzorgde trouw tot aan hun dood haar ouders. Nu is ze zwak en oud, nimmer getrouwd en wordt verzorgd door ouders. Wat heeft ze veel gemist denk ik, wat lijkt ze op mijn moeder. Dan weet ik dat Híj bij haar is, ik zie hen als een paar. Heel even voel ik me een kind dat bij haar ouders is.…

Zalig zullen zijn de ouderen die niet zeiken, zeuren, dat ze zwak, ziek  en misselijk zijn dat ze vooral niet benadrukken wie niet meer langs komt wie, die en die is overleden en vol praten over het verleden mijn families zitten er vol mee met ouderen van dik, dik boven de tachtig en negentig in hun komende 84, 86, 92 en 98ste levensjaar…

Schrijnend kwelde de angst in mijn geketend lichaam. Mij verging de kans om op te komen tegen een onbegrensde macht van het verleden. Zoals een bliksemstraal in één oogwenk kan vernietigen, zo verschrompelde jij mijn hart en maakte mij vertwijfeld over de sterkte van mijn kracht.…

Ik heb een zwak voor haar die haar hart verloor aan mijn debiele ziel vergeetachtig lief en knuffelbaar ruw en hard maar niet zo taai. Zij wilde het niet weten en verschool haar hart in mij.…

O nevelnacht, waarin geen sterren stralen! O diepe, doffe stilte dezer stonde! Geen klokketoon, die plechtig 't uur verkonde, Niets hoor ik, dan mijn eigen ademhalen. 't Waar zoet voor mij, de in 's levens strijd gewonde, In 't rustig rijk der dromen rond te dwalen. Dan, ach! ik voel de fantasie mij falen, Die vaak mij leidde, opdat ik…

Dat licht is ons erfgoed, ouder dan tempels, ouder dan goden. En zolang het brandt, zijn wij mens.…

Haar hakken lijken de hele stad te ontwaken iedere stap op keien vele malen ouder dan haar leven het irriteert omdat zij juist nu stilte wilde maar ze kan niet blijven staan of blootsvoets verder lopen tot hij haar gedachten in zijn handen tilde zij wilde vluchten maar als verwonde liefde gekust dan worden knieën zwak staat de wereld…

Op t.v.laten ze zien, dat er speeltuinen genoeg zijn voor kinderen dan misschien, maar heeft er ooit iemand nagedacht, dat ook het oudere nageslacht, in een speeltuin zou willen zijn?…

Als je echt van iemand houdt Iemand alles toevertrouwtd Eén die echt weet wie je bent Ook je zwakke plekken kent Die je bijstaat en vergeeft Eén die naast en in je leeft Dan voel je pas wat leven is En wat liefde geven is!…

ik had het hier niet naar mijn zin Maar ik groeide mee en werd volwassen paste mij aan vele dingen wel aan toch bleef ik terug verlangen naar daar waar ik mijn eigen gang kon gaan Ik hoor nu bij hen die middelbaar heten en voel me hier best op mijn gemak de jeugd die ik had was een heerlijkheid maar voor deze wereld heb ik toch ook een zwak…

In een laatste groteske snik, de neuzen tegen de beslagen ramen drukt, zich naar binnen keert en aan de halsband van de onuitgesproken waarheid rukt, gemakshalve maar vermeden in de echoput van pijn, is derhalve nog zwak uitgedrukt.…

Het zwakke, het minderwaardige, het onbevruchtbare had nooit je voorkeur. Jouw hang was naar de boom in bloei, naar de volle stokroos. Niet naar de natte herfststronk. Jij hield alleen van leven als het ontluikt en als het nog onweerstaanbaar is. Leven dat als een vinkenslag naar de keel welt.…

het stempel van moe drukt zich als een steen op de worstelende man zijn armen strijden met de wielenstoel hij rijdt verloren rond door eindeloze gangen zonder enig verlangen gepruttel rond zijn mond - kom maar man dan ik zal je duwen de benepen ruimte uit naar de mooiste kamer ver van de geraniumruit - je kent herkent…

Poëziealbum-versje voor ouderen: Blijf actief en blijf ondeugend Beweeg genoeg en wees ‘ns stout Train je hersenen voldoende en doe nu en dan iets fout Als je geld hebt, wees niet zuinig behalve wel dan op jezelf Heb je kinderen, maak geen ruzie Bemin familie als vanzelf Koester al je grijze haren Ook je pijntjes nu en dan En vooral…

ja we worden ouder zeg ik telkens als de nacht zijn vrucht werpt en ik hongerig het gezalfde tot me neem de dood leidt terug en spreekt de tijd tegen, de tijd die alsmaar kort er is geen wetenschap in deze allure van een plaatstalen aarde soms ben ik zwak en mompel een gebed, maar het is niet waar dat de hemel splijt voor onvolkomenheden…

Het nieuws laat weten dat: inkomen van ouderen op dezelfde voet doorgaat niks erbij, nog geen cent, de kosten omhoog maar ach: dat went, Pensioen blijft eender, net als AOW, maar ach wie zit daar nu nog mee? Het zijn de ouderen, die je niet hoort domweg omdat je stem laten horen: Je knip niet vult!…

Je bent ouder en zorgt dat je kinderen in liefde opgroeien, ze vliegen uit en ook zij, zijn in de begenadigde positie om ouder te worden, zorgen ervoor dat hun kinderen in liefde opgroeien. We worden ouder, we zijn ouder zullen steeds ouder worden. Tot de dood ons scheidt, maar dat duurt hopelijk een hele lange tijd.…

Met iemand die kwetsbaar wordt kwetsbaarheid delen. Delen dat je angstig hebt gestaan waar nu de ander staat. Zeggen dat je daar nu samen staat. Samen luisteren naar de stem van hetzelfde verdriet. Samen dezelfde pijn ervaren. Is ongeluk delen, maar samen toch gelukkig zijn. Met iemand die kwetsbaar wordt kwetsbaarheid delen werkt wijzer…

zijn zegen aan gedichten schrijven heb ik een zwak het begon toen ik ze veel begon te lezen en van dat lezen kreeg ik wonderbaarlijke ideeën misschien wat verborgen talent of enkel puur geluk in ieder geval mijn leven kan nu al niet meer stuk…

Zijn ouderlijk huis sprak hem nog zelden, hing haar meubelen naast de posters op, bezocht hem alleen nog na zijn ontbijt. Door hem, herrezen de mistige velden, met af en toe een narcis in haar knop; de stenen huilen waar de natuur slijt…

Gehucht Hoeven-Kempen-zondag 13 juli-9.30 uur Een zwaluw alleen zwiert zwak* over de velden. Zal zij overleven? (*zwak= lenig)…

van een laatbloeier verwacht je meer ervaring vooral empathie…

liefde kent geen muren geen veiligheid door plexiglas of gesloten deuren liefde telt alleen de uren van samen zijn zij wil zelf bepalen hoeveel, hoe vaak, hoe lang liefde is niet bang zolang zij leven mag elke gegeven dag met haar handen in haar schoot wacht ze met gebogen hoofd hij heeft trouw beloofd liefde kent geen regels…

de oude rietpluimen onthalen de prille voorjaarszonnestralen hun kopjes zijn dan wel heel oud maar ga ze maar eens vanuit een bepaalde hoek bekijken dan tonen ze hun waarde soms heel even heel even lijken ze dan van goud…

je was net binnen of je zag me staan je keek me aan en liet mij branden het was weer tijd om op te staan om te gaan en de verleiding te weerstaan misschien zwak door weg te lopen maar beter zo dan weg te zakken in het zwakke vlees…

Toen ik je daar zag liggen, Zwakker dan ik ooit had durven denken, Besefte ik pas echt dat er geen hoop meer was. Een brok schoot in mijn keel, Machteloosheid schoot naar mijn handen, En tranen prikten in mijn ogen. Nooit geweten, Dat het leven zo hard kon zijn.…

Velen denken een goed hart te hebben en hebben slechts zwakke zenuwen.…

Jouw liefde vol van onvermogen En als ik val, jouw hand te zwak Te bang, ik zie het in je ogen Je voelt je niet op je gemak Steeds op zoek naar ware binding Eenzaamheid als zwak excuus Vluchten lijkt de ware redding Vluchten in verward confuus Je wilt graag dansen, rennen, leven Durft niet alleen en wacht op mij Laat me los,…

Familie, moe en liefdevol, kruipt de auto in, negeert de file We lagen toch al de hele dag ziek zwak en misselijk te leuren op bedden en langs verplichtingen.…

Anders dan dichters, die met zoveel zwier de deugden van hun vaderland beschreven, vind ik het enkel goed om er te leven. Mijn eigenlijke land is dit papier. Is immers dit papier - al om het even of ik in vreemde streken woon of hier -, en ik als vorst, mijn pen als valkenier jagen er op de vogels die daar zweven. En toch, hoe afgedwaald…