Alle inzendingen over weemoed dankbaarheid ouderworden

Bij 't ouder worden komt de weemoed om zoveel wat toch ook niet werd gedaan; al heel wat lieve mensen zijn gegaan en ‘k weet soms zelf niet hoe het verder moet. Voor dankbaarheid is zeker nu de tijd gekomen, er is zoveel gegeven, elke dag steeds weer; de zon, de wolken en de hoge bomen, en dromen en de vriendschap meer en meer.…

jouw armen, de bomen van mijn sprookjesbos ons behoedend voor de ouderwordende tijd hier worden dromen tastbaar en bewaard in een geborgen eeuwigheid…

Is het allemaal niet zo zwart dat ze dreigt verloren te gaan haar hoofd nu totaal verward vage nevel is waarin ze drijft breekt haar in duizend stukken waardoor haar hart verstijft moeizaam sleept ze zichzelf voort draait rond in cirkels hulpgeroep in de kiem gesmoord…

Met weemoed, kijkt ze naar de foto de foto van weleer. Met een traan veegt ze over het zo geliefde gelaat. Het enige wat ik van je over heb is deze foto. Ze drukt een kus op het koude glas van de lijst die immer op 't kastje staat.…

Met ouder worden zou de wijsheid komen en ‘t diep besef dat alles ijdel is, maar soms komt iets van vroeger in mijn dromen en hoor ik weer een klank geheimenis; dan zingt mijn ziel opnieuw van dankbaarheid al is er weemoed en een hart dat schreit.…

Wanneer de blaadjes vallen worden mensen lankmoedig het rood-groene tapijt wat geurt naar herfst roept weemoed op maakt mensen depressief Wanneer de blaadjes allemaal gevallen zijn, zijn er vele mensen, die niet meer " onder ons zijn" door de herfst, sloeg de weemoed en depressie toe Genadeloos.…

'k voel met weemoed, afstand groeien hoe meer en meer.. je op zal bloeien. Eens, 't leek voor altijd, mijn zo kleine meid maar liefje, ik zal meegaan met je tijd. Buiten de deur zijn we beiden cool binnen is het je kleine hartje wat ik nog altijd voel... Dankbaar zal ik het omarmen en met al mijn liefde voor jou, blijven verwarmen.…

Want de tijd is geen boodschap maar slechts een dankbare geur van elke belofte.…

kijk ik met weemoed terug, er vloeit een traan. een traan van gemis, na zoveel jaren. maar ook van dankbaarheid, om de moeder die je was. stilletjes verschijnt er ook een lach. en bedank ik je weer dat u een fijne moeder was keer op keer.…

Want: met weemoed denk ik terug aan toen, wat zou 'k dan nog een keertje over willen doen? Zou ik terugkijkend andere beslissingen nemen, of zou ik gewoon dezelfde weg nemen, als die ik nu genomen heb?…

Een blad dat dwarrelt van een tak. En bij het vensterraam een kaars die langzaam opbrandt in alle rust met weer even jouw gezicht. Hoewel de liefde al lang is uit geblust.…

dochters groepie Rood van de Marius Meijboom waar 36 mensen met een (Zeer) Ernstig Meervoudige Beperking wonen te Amsterdam-IJburg Mijn dochter Giulia is er 1 van maar wat heeft zij geboft daar te mogen wonen en leven en wij als ouders ook bofkonten zijn we en zij ook een Midwekie 's Gravenzande een weekie weg, een feestweekie Dankbaarheid…

draagt mijn gelaat een warme lach omdat het toch weer mag weet dat ik niet terug kan naar mijn jeugd (enkel in herinneringen, gelukkig wel) ik draag de tijd gewoon met enige weemoed en ben ook dankbaar omdat het was zoals het was en is zoals het is……

zijn voor het leven het jaar bekijken met wat weemoed en een glimlach om te geven.…

Dankbaar: Wees dankbaar voor alle goede dingen Waarmee God je steeds wil omringen. Dankbaar: Wees dankbaar als je gezond mag zijn Als je geen last hebt van ziekte en pijn. Dankbaar: Wees dankbaar voor het voedsel elke dag Dat je daar steeds maar van genieten mag.…

Dankbaar: Wees dankbaar voor alle goede dingen Waarmee God je steeds wil omringen. Dankbaar: Wees dankbaar als je gezond mag zijn Als je geen last hebt van ziekte en pijn. Dankbaar: Wees dankbaar voor het voedsel elke dag Dat je daar steeds maar van genieten mag.…

Herinneringen kleuren de weemoed, maar de hitte wordt draaglijker en een koele windvlaag streelt de gebrokenheid tot er plots weer vrede is met alles, vrede die je zelf niet kan maken, maar die gezegend is.…

Hoe fijn ze wel zijn momenten in mijn leven Dankbaarheid omringt. Hoe een prachtige zon breekt door de wolken en schijnt over stad en land waar de glimlach van een kind eender welke schitteringen tovert op hetzelfde moment luister ik naar de noot die als stilte klinkt of voel ik een zacht hand op een vermoeide schouder rusten.…

ik ben al gauw tevreden: goed is goed genoeg. je hoeft maar een beetje van me te houden, maar: houd lang van me. ons kind hoeft niet per sé te scoren op het veld. de deur piept, alles gaat kapot. je trapt op mijn beduimelde bril, maakt de sleutels kwijt, we zien ons door de vingers. je ruikt naar een nestje jonge katjes, heerlijk slapend…

Op IJburg wordt menig ei uitgebroed een vanzelfsprekend schoon gebeuren in een jonge prachtig aangelegde wijk ik zelf voel me nog een groentje als vader van Giulia op de Marius Meijboom (MM) een dynamisch woonoord voor beperkten 35 mensen met een meervoudige complexe handicap doch in de meest dood gewone omgeving gerealiseerd door ongewoon…

Al die levens, al die mensen, slechts momenten als een samenvatting in de ziel. Je hart wendend tot die bron van wijsheid, verpakt in zo’n klein lijfje. Wat te doen? Hoe vertaal je al je parels tot het dienen van ons mens, zonder te vervallen in een grootsheid? Vanuit bescheidenheid de diepte van je bron. Ieder leven, iedere parel…

Ik ben dankbaar voor wat ik krijg, en voor dat, wat ik niet kreeg. Ik blijf dankbaar voor wat ik heb, en dat, wat ik niet had. Maar vooral ben ik dankbaar in mijn mooie en moeilijke leven om de ontmoeting met jou, die mij blijft gegeven.…

Jij zijt de Almachtige aller tijden, jij zijt de Heer, die ik zo bijzonder dankbaar eer.…

Soms word je zo fijn geholpen zelfs na 'n verlopen 'last minute' welke geheel verwijtbaar is aan jezelf dat het je wezenlijk dankbaar maakt en je die dankbaarheid wil delen vooral met degene die zo fijn hielp! Dank je wel, ......!…

Laten wij, mensen de duiven dankbaar zijn, want zij zorgen ervoor, dat ik rustig word en tenslotte amen en vrede zeg, voor de ingeslagen weg, te vervolgen met goede moed en zekere reden.…

Dankbaar..... Foto Dick Voogd…

We houden zielsveel van elkaar hiervoor ben ik je erg dankbaar.…

Wat een dankbaarheid dat ik geen deel had moeten uitmaken van dit leed, God heeft mij hiervan willen sparen… en mij ervan bewust gemaakt dat mensen niet veranderen tenzij ze zich tot God wenden. Als mensen ontrouw handelen, dan zullen spijtig genoeg en tot leed van hun naasten vroeg of laat weer indezelfde valkuil vallen.…

vaste banen begeleiden ons naar het volmaakte einde dat is de belevenis, die ons gegeven is dankbaarheid…

Ik ben je dankbaar, voor ál je steun en liefde onvoorwaardelijk en oprecht. Verdorie, dát wilde ik zeggen, in één zin staat het er nu : "Ik ben je dankbaar ." Zo, ik heb het gezegd !…