inloggen

Alle inzendingen over vereeuwigen

34 resultaten.

Sorteren op:

Leeg gedicht

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 776
glijdend over een ongeschreven vel probeer ik sporen achter te laten vereeuwiging in het niets verheldering of slechts vervuiling maar niets gebeurt…
nv5 oktober 2003Lees meer…

Durend zwanger

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 100
Durend zwanger Bevallen in brokjes Het dragen van een droom Tot een goede vrijdag Dan is het zondag De vervlakkende zandloper Van versterven Naar vereeuwigen Zeker van zijn stuk Schaakmat…

Aliën

netgedicht
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 548
de stam van de boom op de camping municipal in Bourg-en-Bresse oogt buitenaards wanneer ik hem met één "click" tracht te vereeuwigen geeft hij mij nog snel iets van een knipoog vergeefs zoek ik later naar het bewijs op de foto…

lief mens

netgedicht
4.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 11.094
mag ik mijn dank vereeuwigen met begin en einde zoals eenheid in het sterrenlicht de woorden opvangen in het thuisgevoel als een immer durende dageraad mag ik dicht, in ieders lach, bloemen schenken ook al wordt dit schrijven oud…

Verward ontwaken

netgedicht
2.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.434
Niet meer het weten herkennen in het doel van het streven van wat het leven ook mag bieden Stilstaan en de dromen vereeuwigen in het gruis van vertrapte idealen Spoken jagen achter het toneel op het ritme van de akoestiek Het applaus ontwijken om geen gezichten te herkennen die ik niet kan onthouden…
elze23 augustus 2008Lees meer…

Groepsportret

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.900
Zet alles klaar om vooraf vol te zijn, in forse hompen, snijdend te verdelen. Valt het van tafels, zal het vallen. Grond eindigt niet. Zorg dat servetten vleugels zijn en boten tot ze op schoten liggen voor het morsen. Moet iemand even doen alsof een hoed, laat maar begaan. Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten vooraan neergelegd…

Versteende rust

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 416
De innerlijke rust die uit me vloeit sterft in een ander Ze vloeit naar een ander lichaam, een andere geest Ik wil weten hoe lang mijn ziel en mijn geest zich zullen vereeuwigen Kom en sluit je dampkring rondom mij, beziel mij met jouw stromen, maar geef mij die stenen rust terug…

Geen kunst

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 468
het krijgt een naam een gezicht en een baard wat was het je waard je naam te vereeuwigen was het de macht een schreeuw op te wekken probeerde je een kwart van de bekken tot sluiten te dwingen of was het de betovering van de Madonna die toekeek met half gesloten ogen hoe de olie werd bedrogen in doeken zonder herinnering -------…

Alles

netgedicht
4.1 met 50 stemmen aantal keer bekeken 1.435
Na het definitief ben je nu as mijn as vereeuwig je in glas ons glas exclusief en kus jouw beeltenis huil onbekende tranen bij het vinden van onze ringen een tijdje niet gedragen maar nu opnieuw betekenis om het laatste plastictasje was door jouw gedragen waar ben je mijn lief ? -ik wil je stem !…

Geestvrede

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.272
strevend naar een relict bedwing ik mijn gedachten m’n zielsbevinding in conflict kan ik eeuwig op je wachten ontslapen in een bloembed onderga je sneeuw en kou wat onze samenkomst belet langs tijd blijf ik bij jou ik vereeuwig je in mijn wezen zo rust je altijd in mijn zijn want de hemel is geprezen met een ziel zo lief en fijn…
pandorra3 januari 2003Lees meer…

het bed van glas

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 143
schilder mijn lijf vereeuwig me met je vaardige slanke handen mijn kunstenaar je kunt haast niet wachten en ik voel me trots als ik het eindresultaat zie daarna vrijen we op het bed van glas jij en ik……we zijn bedreven in kunst.…

vuur en ijs

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 118
waar de wind het ijs splijt wil ik het vuur begraven het inbedden net vóór de vuurzee haar vlammen ontvouwt de gloed in ijs vereeuwigen net vóór het vuur het water raakt hoe het zich tooit in vlammend verenkleed waar de wind het ijs splijt wil ik het vuur begraven…
J.Bakx10 juni 2018Lees meer…

verdriet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 115
Beelden vereeuwigen, op het netvlies van een vorig leven Troosteloos verloren, in diepe kloven van een ontaard gevecht. De schijnbare wrevel is onnodig berecht. Blijven geloven kan niet meer. Het is zelf verboden één druppel herinnering op te slorpen, in de nederige geest.…

Alsof jij op mij wacht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 914
Klein fragiel fladder jij door mijn tuin op zoek naar de laatste bloem in deze late septemberdag alsof jij op mij wacht pak ik mijn camera vereeuwig jou daar ik het zachte licht van de zon en is jouw leven al lang vergaan kijk ik nog steeds naar de kleuren geportretteerd, vereeuwigd blijf jij voor altijd bestaan…
Almaresáre23 september 2005Lees meer…

gup

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 93
hartstochtelijk kijken kinderen klein het kleurrijk krioelen dat achter glas eieren levend barend miljoenenvisjes doen vertederd kijken de eigen guppy’s ook de ouders groot die zij kozend lief uit rivieren hartstocht het leven schonken hun telgen kijkend zouden stilletjes zij hen vereeuwigen willen als die missionarisvisjes veilig…

Hardvochtig hout

hartenkreet
5.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 633
Kalveren, twee koppen benen vier aan de zwier stelligheid vereeuwigen? een zomerkoorts! sotternie weg dat mes! genoeg gekwelde schors pijn pikt het niet pijn zwiept takken pijn schiet naalden pijn roept: pot voor drie! afgelopen met Bram luvs Jantje Jantje hartje Sofie kalverbast bloedt, goed! ze druipen liefde?…
pebbe10 augustus 2005Lees meer…

Nuchter belicht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
bloot mensenoog Gezeefd door de dampkring Astronauten nemen als eerste waar Aan boord van hun hemelse huls De film in de ver reikende lens Versmeert het detail Door verstrooide straling Later vond men betere spiegels Voelsprieten onder stroom Om bij gewoon licht - het vergrootglas op een as – Een klein wisselend gebied In een tel te vereeuwigen…

ik ben een beetje in de war

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 241
vijftien jaar wat kaler en wat meer bereden ontroerd betast mezelf berisp me dan laat gaan even weer ik verklaar niet meer ben moe gestreden ik weet waar je glanst ik weet waar je stroeft blindelings raak ik je daar waar je splinters verloor en je haar zonder te blozen kleur ik je zonder pozen verbeur ik me omsluit je volg je en vereeuwig…

Mijn dromen

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik blaas En weg is mijn droom Minuscuul als een korreltje zand Ik kijk mijn droom na Zie hem vervliegen En één worden met de lucht Totdat mijn droom Neerdwarrelt op de aarde Die door de dauw weer wordt bevrucht Mijn droom laat mensen groeien Zorgt voor blijdschap, vrede en plezier Daarom zal ik zijn dromen volgen En ze voorgoed vereeuwigen…

De wereld en oud worden

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 204
Verwonderd als ze keek naar de natuur, zo keek ze ook naar de wereld. Onherkenbaar was die, het begin vergeleken met het eind van haar leven. Alleen al op technologisch vlak volgde ze met haar scherpe intelligentie alles. Maar ze zocht altijd voornamelijk de goedheid in de mensen.…

Het subtiel introverte

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 61
heb het beste gereedschap besteld om jouw lach te gaan vereeuwigen jarenlang heb ik haar bestudeerd in alle stemmingen je gezicht gefotografeerd sta voor je klaar met kleur en penselen kijk in je ogen en weet meteen wat ik ben vergeten ja het doek als basis van leven dat naast alle extremo’s ook het subtiel introverte kan geven…
wil melker15 januari 2018Lees meer…

Rode vlammen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 152
kleuren bewegen terwijl je je eigen schoonheid op de achtergrond houdt juist dat siert je elegante integriteit Je mystieke sferen boren door mijn hart je bent mooier dan je kunstwerken maar dat laat je onaangeroerd terwijl je met grote kundigheid de wervelwinden veredeld droom ik van een heldere nacht waarin ik jou als een Picasso vereeuwig…

Gelijk een hond

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.646
- Waarom, waarom uw beeltenis gerecht uit leem van leed, vereeuwigend Verrukken? Ach, diepte huilt en ijlte is hoogste kim; begeert moet zich aan onmacht vergewissen; en alle liefde is lammer dan de vim van dode vissen. -------------------------------------- vim - honderdtal, grote hoeveelheid…

Devaluatie

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 658
Want zou die hype niet blijken wat het leek Is al die was straks mooi vergeefs vergoten Kan alles omgesmolten na 'n week Wanneer je vroeger duurzaam aan de top stond Was je voor zo'n vereeuwiging pas rijp Nu giet men na wat gisteren nèt opstond En zo volgt de historie dan de hype Wie neemt zúlk eerbetoon nog serieus?…

Plaatje

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 521
Dit tot grote radeloosheid van een fotograaf, die bezig was zijn bruidspaar op de voorgrond en de smetteloos witte beesten daar achter saamhorig te vereeuwigen, alsof ze iets met elkaar te maken hadden. Als enige buitenstaander voelde ik de omvang van dit moment en schreef het op. Maar misschien niet vloekend genoeg ...…
Jan Mast14 februari 2007Lees meer…

Verheven nachtrust

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Niet als een fata morgana, een wind die waait en verdwijnt, de tijd verplaatst, maar verandert nooit vereeuwiging. Goden of geen goden, zie ons verlangen naar eenwording in geest en lichaam, al lijkt versmelting onvolmaakt, bemerk de edelste vrucht op aarde.…

robes van klimop

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 93
een ongehinderde dag waarop vrouwen hoogstemmig zingend wel en wee vereeuwigen hun barensnood vol woorden als vlinders rond het dak waar kleine kindjes smakkend vragen om een tepel melk, zo’n dag dat mannen hitsig tegen muren plassen gemak zit in de wassen neus van ruwe taal vol krachtige beweging want ze dragen hun zachtheid in vereelte…
switi lobi28 december 2016Lees meer…

de sterkte van palestina

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
een oorlog die wel gewonnen maar nooit genezen kan zijn grond dat bloed kan zweten tranen uit natuurlijke bronnen eeuwige pijn zal ieder kind zijn kinderen tekenen de wereld stap voor stap aan het verenigen tegen de gruweldaden die een volk verjaagd heeft in 1 klap een volk dat zich in de geschiedenis zal vereeuwigen zonder hun waardigheid…
ouchan jawad18 december 2011Lees meer…

Zwarte zeilen, donderwolken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 37
Achter wolken schijnt de zon het hiernamaals lonkt me: kom en vereeuwig jullie band ..........Bretagne (Tristan en Isolde)..........…
Zywa12 maart 2019Lees meer…

MACHO

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 153
Ondankbaar, sluw, en berekenend ontstaat de opgeblazen mens: om zijn huid te redden zal hij zijn sporen ontkennen, om zijn hemel te halen zal hij zich breeduit vereeuwigen. Zijn Beeld moet de toekomst verZENgen! Afschuwelijk hoe massa's mensen met MACHO meesmuilen...…
K.Bladzij19 september 2017Lees meer…
Meer laden...