Alle inzendingen

Aan de zwartleren teugels forceer jij een noodstop waar waterwerken doordenderen en stukslaan op ongeremd brekende meren Geen metrum past de witte eilanden die opdoemen, wild maai ik naar steigerende kolommen ik weiger de platgeslagen pleinen In een fractie neem je de afslag over ‘t strak geroskamde veld uit de voorde staren de hoeven…

Weer is een nieuwe dag geboren 's morgens uit moeder zonneschijn naakt, baarde zij in ochtendgloren haar boorling onschuldig en rein. Herauten kondigen de geboorte aan vanuit de hoogste bomenkruin verkondigen het glorierijk bestaan van een wonder tot in menig tuin. Veel kleurig sieren weer de bloemen in de velden, in de parken en in weiden…

Vaders die daders ontladers, van nieuw leven nieuw verhaal die kaders aanbrengen Ik denk aan mijn vader Ader van ‘t gezin Hoe zijn bloed door elk kind, door mij rint ik denk aan de vader van alle wezens in het heelal en de aarde Hoe hij laat baren Zijn bloed, zijn perfectie in ons rint en als een kind vallen en staan we weer…

Zij eisen geen kansel, geen marmeren steen, geen priesterhand die hun taal verklaart. Schuif de tolken opzij. De grond spreekt stroef maar rechtstreeks, een trilling in de voetzool, een rimpel in de slaap. Geen kansel heft hun botten uit het zand. De aarde stampt onder tienduizend voeten, een ritme van huid, stof en herinnering. Hun…

Het landschap van mijn jeugd Kent weinig hoge toppen Noch diepe dalen, Met vallen en opstaan Kon ik de dipjes weerstaan. Tijdens het rijpen van de tijd Heb ik diep moeten vallen En hoge toppen bedwongen, Om overeind te blijven In de stormen die woedden. Nu het levenseinde nadert, Betreed ik weer de vlakten Uit mijn jeugd zonder toppen…

Op werkbezoek het landschap monsteren, over paadjes langs het bruin bruisende water van de bergbeek met waterspreeuwen en libellen over gras vol vingerhoedskruid tussen grote blokken graniet en ergens daarachter af en toe het blaten van een schaap voorbij een drassig veld met plonsfonteintjes van rondspringende kikkers en onder de…

Vanwege ongebruikelijke hitte De zomerzon die onbarmhartig straalt Heeft men het hitteplan van stal gehaald Men heeft uw welzijn namelijk hoog zitten Mij brengt die warmte echt niet van de wijs Ik drink m’n drankjes met wat extra ijs…

Ze was een kleine koningin En gaf met gracielijke zin Haar mooiste siertjes en haar pronkjes Haar liefste lachjes en haar lonkjes En waar zij liep ging ook gedwee Een hele stoet van minnaars mee Maar zij, ze dacht van allen: och Wat 'n dwazen zijn dat toch La-la Ze was een lach, een lied Meer niet Ze ging van 'n bar naar een souper En…

Dit is het heden, ik zie het, ik zit hier: voor het raam en zie het heden waarnaar ik ben teruggekeerd, naar wat er altijd geweest is - al die tijd waarin ik er niet was er is niets gebeurd zegt de tuin in het raam de bomen, de vogels, de zacht waaiende struiken, het gras, het bleef allemaal zijn wat het was, er is geen verleden hier wat…

rouw is ruw rouw is rauw rouw is guur rouw is grauw rouw is zuur rouw is wreed rouw is zwart rouw is leed rouw is hard draagt geen kleed…

Ik pluk haar er gewoon bij  als een bloem van het veld Fien, Fineke, Fineke Gerda Krediet de oudste, onze oudste overleden zus op 76 jarige leeftijd dan zijn we weer met ons achten Vader had er 16 gewild maar 8 vond Moeder genoeg ook Moeder is er even bij natuurlijk niet echt maar wel hecht bedoeld ze hield van een kopje koffie en van…

Ja, Vader is er klaar voor, hij nam zopas een lekker schuimend bad, Moeder vraagt, in de keuken, "Wil jij straks lam of kip, lieve schat?" Genietend van een kwartiertje op de wc roept Pa "Lam is voor mij helemaal oké" "Jij krijgt restant van de soep", meldt Ma, "ik praatte tegen de kat ..."…

Een jonge vinger met bedaagde smaak zweeft vol ingetoomde drift over Drachten, daalt tenslotte, blijft lange tijd wachten in Van Haersmapark, broedt rustig op zijn taak. Diens top draait rond, aarzelt wat _ en wijst raak: "Van die rode beuk mag ik wat verwachten; vele bomen verliezen hun krachten, moeten wijken voor zonnestraalvermaak."…

De zon is fel zoals de werkelijkheid zijn kan en elk geluid moet zwoegen in deze golf van hitte Straks kook ik eieren in mijn hersenpan en verstop me dan in het bos als een witte wolf Het is de genadige aarde die mij verkoeling brengt de bla’ren van de struik de schaduwen vormen mijn blik op deze wereld welbewust verengt en ik…

Ik lag op die hete dag onder de wilg Ze noemen hem treurwilg Ik wil dat hij Fleurwilg gaat heten Zijn blad waait speels Hoeveel blaadjes hij heeft?, vroeg ik, ik dacht een miljoen Jij honderdduizend Lang hem bekijkend zag ik steeds meer licht op hem schijnen als diamanten alsof hij nat en druppels glinsterden Maar ‘t was…

Toen de narcissen net weer bloeiden wilde hij zich draaien nog eenmaal zich draaien naar het licht Met dodelijke blik en haastige armen wierp de nacht een verstikkend net om hem heen. Doof nu maar het tedere lentelicht gelast de sterrenregens af laat puinwolken de aarde in het donker begraven. Zij floreerden in de schaduw toen zij…

Als ik met jou langs de zee wandelde, klaarden mijn gedachten op: over het leven, trekvogels en de liefde. Maar nu denk ik aan jou; aan een seizoen waarin water, aarde, wind en vuur met jou versmelten. Zelfs de dode die ooit jouw dromen vermoordde. Ik blijf peinzen, tot aan de dageraad. **…

Achter de geraniums uitzicht op de weilanden met koeien. In het hemelsblauw een stip, ja wel, het is een leeuwerik. Achter de sanseveria’s uitzicht op het strand en de wilde zee. Kitesurfers bespringen de lucht, strandlopers op de vlucht. In de kamer is het erg, te erg leeg, de rust is onheilspellend en zweeg over wat verdween in het…

ik ken de nachten in het braken van mijn stem, het half open venster schreeuwt om de stilte te behouden : hoe zuiver ik de klanken binnensmonds ook lief, het houdt de schaduwen in de kieren van mijn onrust niet weg van welke opgelopen averij dan ook dan beschrijf ik de cirkel weer rond en mijn knieën wenen zacht door de afdruk die met…

Wie gelooft mijn vers ooit in de toekomst, Als het bol zou staan van heel uw aanzien? Zelfs goden weten dat dit als tombe Uw zijn verbergt, half uw wezen beziet. Als ik uw ogen schoon verdichten kon, Uw charmes cijfermatig opsommen, Dan zal men zeggen: ‘Hij die al verzon; Hemelse schoonheid zou hier verkomm’ren.’ Dus moet mijn schrijfwerk…

De lucht hangt laag, een zwaar gewelf van lood. De wind houdt zich in, schuilt in het struikgewas. Wij sussen de twijfel in een krimp van rust, terwijl de horizon zich langzaam sluit. Hoor het verre morren in de buik van de wolk. Het berekende land ligt bewegingloos te wachten, gekooid in de stilte voor de vlaag begint. Geen vogel die nog stijgt…

Ik weet niet wat waar is Ik zie verbanden en twijfel aan mijn hoofddienaar want hij legt ze dwangmatig en verbindt herinneringen tussen al hun kronkels door Steeds vaker wil ik dat hij het overdoet, maar het kost hem steeds meer fantasie om te begrijpen wat er gebeurt en wat samen- gevat toch niet houdbaar is zo lukraak komt het…

schip en wal oefenen de kunst van loslaten mist en aarde troosten elkaar met omarming ijs en wak zon en huid weder dienende tot wederziens bekwamen in vertrek en verlaten zonder wederkeer…

Wervelwind in het gras keert langzaam één halm terug Wervelwind streelt me als een lichte trilling in de lucht, zichtbaar voor wie stil wordt en voelt hoe een zachte beweging iets ouds en ongeziens naar boven tilt. Hij draait langs mijn huid en opent een verlaten plek die ik haast vergat, waar elke nuance helder wordt voor wie de kalmte…

Zo komt er nooit een eind aan ‘t geven: Ik geef maar wat ik geef, blijft mijn… De wondre dingen van dit leven Willen niet weggeschonken zijn. ‘k Zocht u met schatten ongewogen, En ledig keerde ik van de reis. Ik look de blijdschap mijner oogen In schemer van berooid paleis… De schaamle sterfelijke bloemen Die ik u in de avond bracht, Met…

De blonde leeuwen met hun gemelijke koppen, trekken rondom lopen kringen in het losse zand, aleer zij door de brandende hoepels springen - Een koperen pauw draagt in zijn snavel je spiegel - Jij Narcissus die naar haar evenbeeld kijkt Ik: altijd bezig je ongrijpbaarheid te bezweren in het net zo efemere van de liefdesdaad Lucht…

Een doos sigaren of wat aftershave Een herendeostick tegen het zweten Zelfs een fles whiskey kan ik wel vergeten Ik wacht gelaten af in mijn mancave Alles is veel voor wie niet veel verwacht Het wordt een spannende midzomernacht…

Opening De maan blijft drijven. Hartslag, drijvend. Hartslag, drijvend. Couplet Blauw licht op de muur, de nacht ademt langzaam uit. Alles drijft in zachte lijnen, niets breekt, niets eindigt. Een hartslag in de verte. Een hartslag in de kamer. De maan blijft drijven. Ik ook. Pre-refrein Ik hoor de stad doorgaan. Ik blijf…

Even geen verleden geen toekomst maar heden in het nu, zijn jij en wij niks bellen, pellen, tellen of schillen alleen maar chillen in het moment zijn MOMENTUM wat lang kan, mag zijn als je het maar lang laat duren in het hier en nu MINDFULNESS dat is vrede dat is welzijn alsof er niks aan de hand is we zijn met elkaar onder…

op extreem warme zomerdagen zoals deze dagen dan denk ik altijd met iets van weemoed aan de wet van Archimedes lekker onderdompelen in een bad en afkoelen maar dan wel zonder pretenties...…