Alle inzendingen

Zou het al zinken en vergaan, Waar bleef de zwaan? Waar bleef de zwaan, De zwaan, dat vrolijke waterdier, Nooit zat van kussen? Geen waatren blussen Haar minnevier. ’t Lust haar te nestlen op de vloed, Zij kweekt de gloed, Zij kweekt de gloed Met hare vrolijke wederga, En kipt hare eiers, en acht geen schreiers, Noch vreest geen scha…

Al weer zes jaren her, Dat Corona de wereld chaotiseerde, De mensheid veel leerde. Maar wereldleiders van nu, Alles blijken te zijn vergeten, Handelen als blinde dictators, Of als naïeve Jan Doedels. Het volk hoopt op beter, Tegen beter weten in.…

Laat hem, die in gunst staat bij zijn ster Van publieke eer, trots met titels pronkt, Wijl ik, wiens fortuin van zo’n triomf verspert, Onverwacht vreugd vind in wat mij meest lonkt. Prinsenvoorkeuren die hun blad laven Zoals de goudsbloem in het oog der zon, En in henzelf - hun trots begraven, In hun glorie sterven zij bij een frons. Krijger…

Ergens in de leegte zit diepte, begraven onder lagen Ik maak ze één voor één los Maar telkens als ik graaf, zak ik dieper en word ik opnieuw bedolven Door wat? Ik kan het niet zien Misschien is het angst, voor wat wacht in de kern En als ik die bereik, durf ik hem dan toe te laten? Ik ben moe van het graven Ik wil vrij zijn…

In onbeweeglijk evenwicht ligt mijn ik stil te wachten in een bed geschikt voor dromen ergens in de koude stadsbuurt omdat jij ooit terug gaat komen ik weet nog niet hoe lang het duurt je weet dat mijn naakte ziel zich ernstig zorgen maakt maar eenzaam gaat het leven verder ik speel een beetje met mijn gedachten om het wachten te verzachten…

Hij maakte vroeger kennelijk furore, Een vlag bedekt zijn onbekend gelaat, Dit monument betreft zijn heldendaad, Uit overmoed doet hij een stap naar voren. Het beeld van Banksy toont ons in het kort, Dat vroeg of laat een held te pletter stort.…

In een goedkope kamer waar de zon door kapotte lamellen naar binnen zeikt, zit ik te kijken naar iets in mij dat tegen de tralies slaat, alsof het denkt dat dat helpt. Dromen liggen te rotten in de koelkast, niemand die ze nog wil aanraken, ik ook niet, maar ik doe de deur toch af en toe open, uit gewoonte. Ik zit aan de toog, natuurlijk…

We doorkruisten de termietenberg de blauwe moeder zag haren groeien op kale plekken honger druppelde langs vorken – in de dis krulden wortels op het oeverloze zand we vraten alles krasten aan het bord aan het vergraste tafelkleed verslikten we onze rituelen likten het ongebleekt katoen.…

In het diepe duister met de dood haast in de ogen op een haartje na de staart van de chinese olifant... elimia de pimia, ijskoningin zonder furore, in '81 djalal abad in kyrgistan geboren en achttien jaren later gesneuveld in boltini's tent ach was het maar madurodam kindparadijs bij wassenaar...…

De hele reis heb ik aan niets gedacht dan aan de kleine acrobate die -al haar moed verzamelend- de diepe sprong maakte maar ze miste het net en heeft het daarbij gelaten…

Oh mama, ik weet nu wat jij voelt. Woorden die scherp vielen, voel ik nu van binnen. Als hij praatjes heeft, zijn zin niet krijgt. Als mijn woorden sneller zijn dan het licht. Zijn hartje overloopt, en druppels rollen. Ik wil er met mijn schouder zijn, maar mijn armen moeten soms stil blijven staan. Wij zijn geen vrienden.…

Alles wordt maar mooi genoemd, en wat mooi is heet -- tegenwoordig leuk.…

het groene gras groeide grootser dan gister water uit de hemel daalde traag neer op het veld en de oevers van de milde meander had gestaag iedere druppel geteld stoffig was wel het zandpad waarover ik liep het zal dagen kosten deze droogte te vergeten ik ontmoette een uitlaatgenoot en riep; ben je al door een adder gebeten het is sporadisch…

Mei de maand met accenten vandaag de dag van wijlen Pim Fortuyn,2002 gisteren de dag van de bevrijding; 5 mei 1945, vanaf 1946 eergisteren de dag van dodenherdenking; 4 mei, vanaf 1946 de 1ste Dag van de Arbeid en aankondiging beëindiging dienstverband na 30 jaar bij de Kamer van Koophandel Rotterdam,2007 de 3e mei, dag dat wij als ouders…

Een doek, verzadigd van kleuren, geel van de middagzon, diepblauw van de nachten waarin we wakker lagen. De verf ligt dik, een reliëf van rimpels, littekens, bladgoud. De kwast rust in de pot. Geen angst voor het witte kader: de compositie voltooid. De geur van lijnolie vervliegt terwijl de avond de contouren verzacht. Een slotakkoord…

als ik drijf in de schaduw van heden en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief vormt het ademen kwetsbare sneden roept de rust en komt de nacht als een dief niet dat ik door klappen ben geraakt of vast de wakken tel voor morgen, door deze of gene wordt gelaakt neen, de ziel lijkt mythisch verborgen later bouw ik voort op oude stenen zij…

Merel op tak avondlicht op stille daken wind in de lucht Hoe de hemel al zachter hangt tussen de daken, doffer licht ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt. Hij zit hoog in het groen, herkenbaar als een donkere vorm die rust op takken die niet bewegen. Zijn stem…

De diepte ja, die kennen we. Die is vaak nogal hartgrondig. Maar de geur van violieren. De deur naar de andere kamer. Waar ieder voorwerp specifiek de geliefde spiegelt. Waar ieder ander een rivaal is. Die deur. Daarachter. Wie er liederen zingt. Die. --------------------------------------- uit: 'Paard Heer Mantel', 1986.…

Geef mij een mes. ik wil deze zwarte zieke plek uit mijn lichaam wegsnijden. ik heb mij langzaam recht overeind gezet. ik heb gehoord, dat ik heb gezegd in een huiverend, donker beven: ik erken maar één wet: léven. allen, die wegkwijnen aan een verdriet verraden het en dat wìl ik niet. ------------------------------------------- uit…

De hemel is stralend blauw, maar de zon schijnt niet. Wat krijgen we nou, het regent dat het giet! De natuur staat op z‘n kop, klimaat wordt bedreigd, broeigas vormt een strop. Het wereldeinde hijgt in de nek van de mensen. Onze erfenis een wereldramp, die wij toch niet wensen. Stop met CO2 uitstootdamp…

In Drachtens Van Haersmapark zuchten hoge loofbomen over wat hun misschien wacht zullen vele van ons weldra gekapt of gerooid worden? moet dan een grote plaats voor motorvoertuigen het park en grasveld verwoesten? door de wijde tuin waaien zachte luchtstromen vol weemoed wegens het verdwijnen van steenwerk der herinnering aan gesneuvelde…

Wat toont ons het historisch materiaal van de kampdagboeken van Vuyk vertelt zij het 'Indische zwijgen' verhaal van dappere vrouwen - geen verborgen angsten van edelmoedige moeders met spruiten hun armen beschermend om hun dochters' schouders het hongerontbijt en hun daaglijkse dood hun overlevingsdrift na een vernedering twee uren…

soms blijkt bevrijding een groot gemis en het uiteengaan een node keuze toch ontken ik niet als ik nu zeg ja, dat er nog steeds die liefde is ik stond er van harte voor open plots werd er een pijl afgevuurd waarvoor ik niet wegdook, immers het was een speer op weg naar geluk; het alleen zijn had te lang geduurd liefde blijkt een hard gelach…

Het was goed zoals het was. Je schoof me iets toe dat ik nog niet kende. Ik proefde, bleef even hangen in dat eerste moment. We zaten, dicht genoeg om niets te moeten uitleggen. Glazen raakten leeg, woorden vielen stil zonder ongemak. Alles kwam en ging weer weg, alsof het wist dat blijven niet nodig was. Je liet me zien,…

Het nationale oorlogsmonument Werd gisteren beklad door demonstranten De afkeur klonk meteen van alle kanten Allicht: het steekt, het kwetst, het grieft, het schendt Zo lang men genocide tolereert Wordt elke dag het monument onteerd…

Dikwijls verwens ik de nachten om hun ondoorgrondelijk duister om hun geluiden alsof spoken lachten mey een huilend hoongefluister. Opgesloten in ruimte zonder schaduwen waar geen mens een hand voor ogen ziet opgevreten door angst en zenuwen in een wereld die geen hoop of soelaas meer biedt. Met blinde ogen tast ik langs de wanden hopend…

Dit ongevraagde gegeven wat leven nou eenmaal is hoeft van hem echt nooit zozeer gestolen te worden De voorkeur gaat uit naar een alfabetische ordening tussen alle andere boeken of bij herdenkingsborden Hij studeert al veel langer zo hij zich herinneren kan op een onvijandig bestaan onder de omstandigheden Het begrip is reeds gegroeid…

In het noorden .....word je nu eenmaal .....beschoten door zwermen drones In het westen .....word je nu eenmaal .....opgesloten en verjaagd In het zuiden .....word je nu eenmaal .....verkracht en vermoord In het oosten .....word je nu eenmaal .....gemarteld en uitgehongerd Nergens .....zijn ziekenhuizen en scholen vrij .....niets is heilig…

Ik loop de zolen van mijn voeten dun op de kiezelpaden van het hoofd, bezoek de uiterwaarden waar de stilte als mist tussen de wilgen blijft hangen. Elke stap is een poging tot begrenzing, een paaltje slaan in de vloeibare grond, maar de kustlijn trekt zich altijd terug wanneer ik denk dat ik de branding raak. Mijn taal is slechts een lantaarn…

wat je nodig hebt is moed de velden achter je te laten voor wat zij zijn of worden en zelfs die groene blaadjes zullen heus wel verkleuren zonder jouw betrokkenheid de schoonheid van de linde zal niet minder zijn dan wanneer jij haar aanschouwt tot je plotseling beseffen zou dat bloemen jou niet zien elk leven zonder jou kan dat…