167878 resultaten.
Licht door de tranen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
433 Tranen vallen zacht
je licht verwarmt mijn wezen
sterren dansen mee
Een traan rolt traag
over mijn wang, het hart voelt elke
rimpeling in de lucht. Ik zoek die ene druppel
licht uit de hemel, om de zwaarte van de wereld zacht te maken.
Mijn gezicht klaart op
door je schijnsel, een baken in de
chaos die ik soms ben. Tussen de duizend prikkels…
Een Nieuwe Orde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
113 Ik zou willen dat er een moment bestond,
al was het maar een adem lang,
waarin geen mens gebukt ging
onder het gewicht van wat hem brak.
Dat handen vrij konden bewegen
zonder angst voor wat ze raken,
dat tederheid kon blijven
waar zij nu vaak moet wijken.
Want ieder die hier leeft verlangt
naar eenvoud zonder pijn,
naar dagen zonder schaduw…
Loslaten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
268 Dat gebaar-dat loslaten-
was de eerste beweging
naar vrijheid
die ik nooit begrepen had
totdat ik hier
stond
in mijn ruimte
met 14.19 op de klok.
Heel zacht
bijna niet hoorbaar
kwam het besef alsof
muren zelf spraken
Ik mocht neerleggen
wat nooit van mij was.
Met dit besef
vielen alle kamers even stil.
Niet opgelost
niet…
mystieke bruiloft van de roos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
140 Uit as en sneeuw bloeit de roos,
rood over wit, bloed dat sneeuw kust
zonder vlek, zonder smelten.
Kelk ademt één:
wit hart drinkt rood sap,
rood fluweel houdt wit licht vast,
geen scheiding meer.
Doornen, ooit prikkend in zwarte lust,
nu kroon rond openheid,
scherp maar teder strelend.
Geur: rozenolie met munt-dauw,
muskus die zingt:
“Ik…
de stille rozige ledigheyt der ziele
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
122 In de duistere diepten der nacht,
waar winden wijlen
en sterren stil staren als stomme getuigen,
dwaalt de tijd traag en teder,
als een tijdloze tijding
door lege lanen van ’t leven,
vol leed en verlangen.
O, hoe de rozen, rood en rein,
in rozige vazen verwelken,
verwonden door verborgen verdriet,
geboren uit achterbuurten
waar brieven de…
Erfenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 De kamer ruikt naar oude urine
en afgekoelde soep.
Op het nachtkastje staat zijn kunstgebit
in een glas met kalkrand:
een glimlach die geen dienst meer heeft.
In de zwarte lade tel ik het geld.
Tussen vergeelde elastiekjes
en pennen die weigeren
vind ik een foto van een vrouw
die ik nooit heb hoeven aanraken.
Ik voel geen spijt.
Alleen…
So near and yet so far
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
316 nu zij zichzelf in
de spiegel ziet
denkt zij aan haar
dwarse aard tegen
de stroom in
haar garderobe ademt
een vintage smaak
die van een Boomer
ook die van een Zoomer
ships that pass in the night
and speak each other in passing
zo dichtbij en toch zo ver weg
wie ben jij wie ben ik dan
zijn wij ons zuiverste zelf?…
TWIJFELGETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
117 In het lauwe wintergrauw
staan lange dunne takken
kromgebogen
dwingende zwaarte
zucht vanuit hun bruingroene bast
maar kleine lichtgele vingers
hangen in grote getale
overal tussen hen in
strooien poeder van opwekking
naar het neerslachtige hout
de elzenkatjes
voeren gezamenlijk
ingetogen stille strijd
tegen winter die aarzelt…
Vuile handen maken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
105 Fantasieën zijn heerlijk
om te lezen en te bedenken
als verkenning
van jezelf en de wereld
Daarna moet je eropuit
en deuren gaan openen
naar je wensen, niet blijven
steken in mooie dromen
en niet blijven uitstellen
omdat je nog niet durft
en jezelf wijsmaakt dat je
eerst meer zou moeten weten
Als je wilt leven, moet je
vuile handen…
Metamorfoses
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
138 De vorst breekt weer door mijn tanige huid;
ze hangt als vel aan de slapende eiken.
De grens naar herstel is nog te bereiken,
nu ik mij losmaak van het winters besluit.
Van het land pluk ik de zachte dagen,
een regenbui die mijn lichaam masseert;
ik ken de bittere kern die hij vereert,
met mijn jas kan ik hem wel behagen.
Uit mijn arm ontwaakt…
Europa’s Armageddon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
103 De messen zijn geslepen,
De banieren liggen klaar,
De cavalerie is aangetreden,
Marine en luchtmacht paraat.
De strijd kan nu beginnen,
Het leger rukt al op,
Bommen en granaten,
Kanonnen en houwitsers,
Tanks, straaljagers en helicopters,
Fregatten, mijnenvegers,
Al’t materieel wordt ingezet,
Zelfs de nationale reserve
Is nu operationeel,…
Alchemische queeste
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
204 O als gij eens wist
hoe de groten der aarde
ieder voor zich
begon als alchemist
en in hun queeste
trede voor trede
ten hemel stegen
doch aldoor dwalend
in hoger sferen
van hun grensloze
wijsheid meenden
de ring met de steen
der wijzen te hebben
gevonden, doch dat
was slechts rosetta
een raadselformule
een ultiem enigma
gestolde…
Verstilde vriendschap
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
246 Afstand bereken ik
niet als een vogel
wanneer ik denk te vliegen
ontbreekt mijn verstand
in onbezonnen illusies
maar dat zegt niets
over de oevers
van mijn onkunde
over de gevaren van mijn gebreken
nu ik niet meer in de psychiatrie geloof
kleine ondeugende Narcissus
ik hoor jouw echo uit de groene heuvels
angstig door het zoemende geluid…
Liefde
gedicht
2.3 met 577 stemmen
145.026 ik droom dus ben ik niet
ik droom dat iemand de deur intrapt
niet voor de grap maar voor een politieke moord
ik droom dat ik niet ben
ik droom dat ik dood ga
niet voor de grap maar voor niets
ik droom dat er een ik is
ik droom dat ik eet en drink
voor de grap maar ook voor jou…
De vergeefse proefneming
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.086 Laatst was ik bij mijn Fillis
Zij zat een wijl te peinzen,
maar in het einde vroeg zij:
'Weet gij wat een kusje is?'
Ik zei: "Mijn liefste meisje,
dit is te filosofisch.
Een kusje lat zich voelen,
doch laat zich niet beschrijven.
Misschien dat wij het wezen
als ook de aard der kusjes
door dadelijke proeven
wel min of meer ontdekten…
Stille nachten
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
130 Hier zit ik dan,
Alleen, in de kilte.
Waarom ben ik hier?
Er komt een vlaag van stilte.
Het bedekt mijn ledematen.
Van onder tot bovenaan.
Het vergt vele antwoorden.
Ik laat een traan.
Van verdriet, meer niet.
Het is iets wat niemand ziet.
Niet van de buitenkant, niet vanbinnen.
Ze zien alleen een meisje,
Een meisje dat graag wil winnen…
Europa en de stier
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
251 Europa laat zich al te licht verleiden
Mijn rug op kunnen ze buldert de stier
Ik ben de baas van deze wereld hier
Een oppergod vertoont geen medelijden
Je kunt ver komen met een grote bek
Al lul je ook voortdurend uit je nek…
Vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
113 Midden het jaarlijks feestgedrang,
overvloed van lampenschijn en zang,
tot beneden in een karige winterstal,
staan jij en ik, - niet van ver gekomen,
weinig koning en veel herder, - gebogen
over de onschuld van een slapend kind.
Van de houten Jozef naar zijn moeder,
zweeft de ouderlijke droom dat hun kleintje,
anders dan voorspeld, zoete…
Als je leven overleven is
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
145 Als je leven overleven is
Je de dagen soms met moeite slijt
Ik hoef niet rijk te zijn
Mijn leven is mijn vrijheid
Ik ben al tevreden met een woning TV een bed en een bank
En verder met een volle koelkast
Eten en drinken en brood op de plank
Als je leven overleven is
Ik kom ben en leef als een jongen van de straat
Ik praat met een ander…
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
204 In een zee van kleur, onder de blauwe lucht,
ligt een pluktuin vol leven, geur en pracht.
Hier bloeien Dahlia's in het volle licht,
hun kleurenpalet is een hemels gezicht.
De Dahlia's dansen in de zwoele bries,
hun bloemblaadjes glinsteren, zo fijn en fris.
In tinten van roze, rood en geel,
vertellen ze verhalen, zacht als een veer.…
JOUW OUDERS ZIJN DE MIJNE NIET, uitgave 12 febr. 2027
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
201 Bij Bruna CS Centraal wil ik liggen
wat mij betreft als boek met een deukie
50% korting
Het boek, mijn boek:
JOUW OUDERS ZIJN DE MIJNE NIET;
beste broers en zussen van mij: Jan Krediet
Doch de rij om het gesigneerd te krijgen
Is lang en in de centrale hal hoor ik
het gemompel van "Ja, ja, hun ouders
met name de, die oudste 4, dat waren…
Onzichtbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
180 De telefoon rinkelt
en een vriendelijke stem
vroeg aan mij
“Hallo, ben je daar?”
“Zeker” antwoordde ik,
“Ik hoor U helder en klaar”.
Toch was er iets vreemd
ik kon geen telefoon ontwaren
geen kabel noch lijn
geen hoorn waardoor
ik die stem kon horen
toch wist ik zeker
dat er iemand moest zijn.
Vertel mij Heer
vanwaar ontvang ik…
Ik Wil Jou Beter Maken
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
186 =========
==============
ik wil jou beter maken
ik wil alles beter maken
om te beginnen mijzelf,
de cirkel van twee meter om mij heen,
en eigenlijk de hele wereld
Maar: waar te beginnen?
Er is geen beginnen aan
nu, in ieder geval: doe iets,
of accepteer alles
gewoon zoals het simpelweg geboren is.
Je kan niet de wereld beter maken,…
Zonder woorden
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
167 Zij zit naast me
en houdt met één hand
de andere vast.
Dan wil zij zeggen
hoe het hier voelt,
in een ander land,
in een ander huis.
En wanneer de doden
in haar dromen tot leven komen,
hoe voelt het
om aan je droom te denken?
Zij wil het zeggen —
zonder woorden.
**…
Omwentelen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
324 toen de bomen zacht bewogen
groeide een bloesemend verlangen
in de broze vleugellamme uren
van zijn gekooide leven
in onzichtbare verborgenheid
zou hij op een winterse dag nooit
de sneeuw horen kraken de tinten
van de dageraad niet gadeslaan
hij zou wie hij was nooit kunnen tonen
toen de bomen zacht bewogen
brak hij door de tralies…
Rafels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
144 Ik houd van gerafelde landschappen,
waarin je nog van alles ziet,
niet te opgeruimd,
te Zwitsers zeg maar,
waar beheersingsdrang heeft verzuimd.
Ik houd van gerafelde stemmen,
die het net halen
of niet,
anders klinken dan anders,
met een ondertoon van verdriet.
Ik houd van gerafelde mensen,
waar iets mee is
of niet,
die anders zijn…
STIFT IN VRIESWEER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
134 Heer Bommel verlaat met zijn oude schicht
het knusse, vertrouwde Slot Bommelstein.
Wat de aanstaande bestemming mag zijn,
hij trotseert het barre winteraangezicht.
Kraaien houden hun ogen op hem gericht,
zitten ineengekrompen vol zielenpijn
in een boom, berooid door vriezend venijn,
wiens takken zuchten onder sneeuwgewicht.
Schilder Terpen…
Big city
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
274 In de groene gordel van de grachten
kun je met lijn 2 nog spelevaren
langs panden waar in vroeger tijden vrachten
van overzee der heren van de thee
in ruimen over wijde zuidzeebaren
verpakt in balen opgeslagen lagen
Kunst en rijkdom gingen
hand in hand
getuige goudeneeuwse monumenten
van picturale faam in landschapsprenten
tableaux vivants…
(geen, in geval van een haiku overbodig)
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
102 het sneeuwt een beetje
de wereld krijgt een verfje
de winterschilder…
Op de hielen getrapt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
108 Ik ben als de dood
en ren hard weg
maar de angst is sneller
en trapt mij op de hielen.
Struikelend dender ik voort
en gejaagd praat ik
mijn mond voorbij met woorden
waar niemand op zit te wachten.
Het gaat maar door
in een niet te stuiten drift
rollen ze over elkaar heen
Ik vergeet ze een voor een.
Onrustig sluit ik me op
in mijn…