Alle inzendingen

Zij danste in het maanlicht Haar rituele liefdesdans, Fauns en nimfen zagen toe, Genoten van het zicht. Ik stond daar aan de bosrand, Ademloos en sprakeloos, Van ’t zicht zij mij bood, ‘k Verloor bijna mijn verstand. D’pirouettes die zij draaide, D’arabesken en nog veel meer, Zorgden dat het vuur oplaaide In mijn hart, mijn bloed…

Je prie Je prie dans a nuit Voor hen die ik lief heb en heb liefgehad Dat dat gevoel mag blijven Je prie dans a nuit Voor hen met een verscheurd hart Dat hun hart de liefde weer mag vinden Je prie dans a nuit Voor hen die het moeilijk hebben Dat het hun beter mag gaan Je prie dans a nuit Voor hen met verdriet Dat ze troost mogen…

De Balkan Erg wat daar is gebeurd Het land was verscheurd Vol ongeloof Een oorlog was begonnen door het geloof De Balkan Bloedwraak was bijna een begrip geworden Eindelijk is het verleden tijd dat mensen daar Moslims uitmoorden…

Proces of niet Dit is overleven voor je eigen gevoel Je blijft zoeken, constant de onrust die je opjaagt Elke dag een nieuwe dag met nieuwe belevenissen zonder jouw herinnering Dat was het belangrijkste gedeelte van de start van ons leven Waar jezelf de herrineringen maakt door het te beleven…

Op straat Ten tijde van de koude maand Zit een kind zonder ouder Sneeuwpoppen te maken van water Hij draagt een onbedoelde naveltrui En likt een lolly van tabak Hij zingt een lied Met klanken verworpen door tijd Hij weent als hij valt En kust en plakt de wond Hij lacht en jubelt: Een bespeelde onbezorgdheid Alles Ten tijde van de koudste…

Nee Nee Nee we Noemen geen Namen Nee Nee Namen Noemen we Niet - da's 'N citaat, ik weet het maar geen plagiaat meer - immers jij weet het Niettemin, ik weet dat ik Niets weet, maar lezen N zoeken, dat weet ik ook, da's veel te moeilijk N veel te vervelend, want dan moet ik Naar Google toe - ik ben Net thuis, N veel…

De irritatie Mijn vrouw natuurlijk. Nu weer DSL, laatste editie, verloren gelegd. Te veel leesvoer slingert rond. Schermlezen kan ook, wordt dan gezegd. Ben ik zo niet voor. Hou van de zinnen in mijn hand, de woorden op mijn vingertoppen. Fingerspitzengefühl, weet je wel. Het inzicht Sijpelt geregeld door. 't Doet er niet toe, DSL…

De dagen gaan nauwelijks open, ver schijnt het licht echter en houdt zich nog verborgen. Mensen zoeken warmte, aandacht, lezen bitterheid en kou maar wachten op vrede. Wat wanneer het licht nu komen zou?…

Vriend, hijs het zeil Negeer het gekletter van de storm Er is iets dat het zoeken waard is En ik heb je nodig, ik heb je… Mijn hart is een verlaten haven De bomen verliezen hun schors Er komt een koude wind aan En ik voel je, ik voel je Hij is in aantocht. Hij keert steeds terug Een nachtschaduw op een zilveren boot Gevolgd door…

Er braken forellen uit toen een visser uit Oud-Zuid zijn harde dobber las alsof het was dat een leesbaars hem vroeg schuilt er in de reet die ik door jou in ademnood beet in het zand ginder aan de waterkant uit de lap van Zijn laars wat leeswaars toen ik daar en passant ook nog een vlinder sloeg of is bij jullie op het droge…

Sproeten van een vergeten leven liggen als roest op mijn huid. Sporen van een tijd die niemand meer kent. Ze liggen verspreid, zoals herinneringen altijd liggen: te dicht om te negeren, te ver om te begrijpen. Ze fluisteren wat ik zelf vergat— zomers die nooit zacht waren, handen die nooit bleven, woorden die vielen als hagel op een…

Eenmaal, slechts één keertje maar, Wil ‘k proeven van d’verboden vrucht, Waar anderen veelvuldig van smullen, Ik al lang, te lang, verstoken bleef. Nog immer is die wens onvervuld, Blijf 'k hunkren naar ’k node mis. Ik wil zo graag weer ’s genieten, Zelfs als ’t maar voor één keertje is. Helaas mijn bede wordt niet verhoord, Het blijft…

Et in Arcadia Ego Ergo Ego in Arcadia! Equator is Evenzeer Evennachtslijn waar de Evenaar de Evenaar Evenaart En voor wie weet waar het Evoluon is, daar is Evenals in de Efteling geen Eidereend die weet hoe je Een Ei legt En dat terwijl Einstein zelf zei E=MC² Eeuwen Eerder kwam Alexander met zijn troepen aan in het…

Is dit nu decadentie: het vasthouden aan je leventje en de jonge mensen verantwoordelijk achten voor hun toekomst die verloren lijkt zonder geloofwaardige beloftes en met alleen het verlammende besef dat alles slechter wordt zodat alleen geweld nog uitkomst lijkt te bieden? Zoals dat altijd al was Grote rijken zijn groot dankzij…

De schilderijen van Karel zijn sterk. Ruimtelijk. Decoratief. Mooi van kleur. En met fijn, met een echt beeldend vermogen geborsteld en gepenseeld. En wat is er met de compositie? De compositie is origineel. En de etsen van Gerrit en Japik zijn mooi in zwart wit verdeeld, gevoelig van lijn, hun droge naalden zijn als fluweel. En wat is er…

in het hart van het water vind ik een jongen dromend tussen bloemen en alle jongens van de wereld zingen in het bos ik ben verliefd en ga jij mij vinden in de hemel daar zal ik zijn want zelfs de wolken zijn eenzaam en masturberen met de zon, huilend in het natte kleed der aarde de dagen zingen langs de orgels van wind naar het strand waar…

De Koreaanse cryptozwendelaar Die met zijn cryptomunt de zaak fraudeerde En één miljoen personen zwaar dupeerde Kreeg van de rechter onlangs vijftien jaar Elk slachtoffer dat dit dus overkwam Dat haalde zijn verdiende cryptogram…

Voor het kind Dat niet mocht leven En de verloren liefde Die ik niet mocht geven Had je graag verwend Je zacht gekust Maar het mocht niet zijn Doet nog dagelijks pijn…

In Hilversum is het vriendjespolitiek Heel Medialand is verziekt Er wordt daar niet op kwaliteit geselecteerd Maar er wordt daar voor een contract gelikt en gezogen Mij slaan ze expres over omdat ze me niet mogen In Hilversum is het vriendjespolitiek Likken likken likken Hoe kan het zo zijn dat ik met mijn succes Zonder centen moet zitten…

Op IJburg wordt menig ei uitgebroed een vanzelfsprekend schoon gebeuren in een jonge prachtig aangelegde wijk ik zelf voel me nog een groentje als vader van Giulia op de Marius Meijboom (MM) een dynamisch woonoord voor beperkten 35 mensen met een meervoudige complexe handicap doch in de meest dood gewone omgeving gerealiseerd door ongewoon…

tussen het dichten door het zoeken en snuffelen in stapels vergeten stof langs denkbeeldige kabels fysieke hersenspinsels onder druk van het hart smartelijke verleden taal rond de gordels des hemels in namen van alle nimfen beschimpte goden en doden geradbraakte muzenheuvels die verdomde Helikon weer het verbranden mijner vleugels of laat…

Tringelend rijdt een tram over de brug In de verte hoor je gelach Op het terras zitten mensen Mijn stad De bakstenen muur is nog warm van de felle middagzon Tijd voor een middagplons Mijn stad Het gras is vers gemaaid De geur van groen Een hond rent over het veld Mijn stad De lucht kleurt langzaam nachthemelsblauw Nu is ie…

de blinde wildeman hief het hoofd toen hij van ruisende bomen droomde hij strekte zijn armen naar hoge populieren uit om in een droom van verbondenheid boom met de bomen te worden mensen zouden hem zien zouden weten wie hij was aanraakbaar wilde hij zijn zuchtjes wind streken over zijn kroon de blinde wildeman zag de alziende ritselende…

Tussen gesprekken rondom bij bakker, muziek op achtergrond, broodsnijmachine, ontbijt ‘k, verteer de avond ervoor Tussen auto ‘s op snelweg zoektocht naar centrum, maar in mall weer, waar w’ op bankje eten. Dan in het land van .... wachten in auto, komen binnen, verkleden ons, stal jij lekkers uit zie ‘k negerzoen jouw mond verbergen…

Ik kwam met open handen, vol zon in mijn borst, en de wereld keek door mij heen alsof licht geen waarde had. Mijn ja was zacht, te zacht om tegen te leunen. Mijn liefde vloeide waar niemand dorst in had. Tot iets in mij brak — niet uit haat, maar uit trouw aan wat niet langer mocht buigen. Toen stond ik op met vuur, een stem scherp…

Vrij van kleine kinnesinne zelf in taal beginnen en me meten als een vent met die bescheten profpoëten die het bet- en beter weten in hun breed bemeten zinnen overeten. Het zondagspoeziehart gelucht vervlucht mijn zeurgedicht opnieuw in ijverzucht en zwicht op de voorhand al te licht voor hun dagelijkse tucht en fabelachtig taaltalent…

Ik dacht dat volwassen worden iets was met sleutels, rekeningen, met een grijns die zegt dat je het allemaal wel begrijpt. Maar het lijkt meer op wonden die niet genezen, op stilte dragen zonder vragen, weten wanneer je moet zwijgen omdat niemand echt luistert. Volwassenheid is leren mensen te verliezen zonder geluid, leren lief te hebben…

het is eerst na tienen dat ik het warme tot mij neem de kleur is bruin, lelijk, om van te grienen maar gelijk u staat men op met meer dan een been vooralsnog met een zogenaamde Dee iets later komt de echte prikkelstof een stimulerend vocht druppelt uit de Censee ik hoor dat aan, niet geheel gedwee het is maar een kleine stap in de dag,…

Eens heb ik gehoord van bloeiende bloemen midden in onze wereld-woestijn de aarde verdroogt bloemen verdwijnen bloeien lijkt schijn daar sta je dan met lege handen en leegheid is duizendmaal erger dan pijn.…

Gaudete klinkt vandaag het lied, Gaudete, wees nu maar heel blij want God de Heer, Hij is nabij - gelukkig wie het gloren ziet van 't komen van het licht op aard, van 't Rijk dat alles eens doorgloeit, bevrijding voor wie is geboeid; gelukkig wie die hoop bewaart... Gaudete, 't kind speelt bij het hol van slang en adder onbevreesd...…