170168 resultaten.
Van fluistering naar zang
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
111 Warm licht over gras
vlinders tekenen de lucht
de berm zingt zacht mee
Het veld opent zich in kleuren
die gisteren nog zwegen, een waaier van zachte
tinten die zich zonder haast ontvouwen. Ik blijf staan en voel
hoe de lucht warmer ademt, alsof de dag mij uitnodigt mee te bewegen.
Het is de groei die spreekt, nog
voor ik haar zie: een…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
42 Stil bospad in licht
schaduw verschuift in de wind
fluister van de dag
In de zachte ruimte waar
geluiden oplossen tot bijna niets, voel
ik hoe een verborgen laag van de dag zich opent,
een plek waar mijn binnen luistert naar wat nog ontstaan wil.
Onder de bomen die hun
schaduw langzaam verleggen, blijft
een fluister van iets ouds en iets…
Het roze leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
25 Er is leven in de brouwerij,
Want wij brouwen
Vrij en blij ‘la joie de vie’,
Van ‘comme ça’ en ‘comme ci’,
Eten bij ons biertje
Graag een ‘baguette brie’,
Wij leven zo
In ons ‘la vie en rose’.…
Hoofdpijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
71 Zittend in de ochtend zon.
Liggend op de maan, daar ergens tussen mars en saturnus.
Rozen ruikend naar zomerbries, violen vullende kleuren om doorgaande gedachten te onderdrukken tot enkele rijstkorrels.
Waar ging ik de mist in?
Zelfs god zou het niet weten.
Acht, ‘t zal.
Spiegelbeelden reflecterend vol emotie zonder enig gezicht denkend…
Als eindelijk...
gedicht
4.2 met 9 stemmen
45.445 De dingen die je erg graag wilt, die komen op den duur,
ze komen vroeg of laat, maar meestal laat, dat is zo zuur.
Wanneer je jong bent heb je doorgaans nooit een cent in kas
en áls je eind'lijk geld hebt voor een hele dure jas,
dan staat ie je niet meer.
Wanneer je jong bent heb je vijfenveertighonderd plannen,
je komt alleen nooit verder…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.284 De jonge zeeman stapt aan boord:
het vaartuig danst in wilde lust;
daar spant de zeewind ieder koord,
wijl ieder zeil in ronding zwelt.
De morgenzonne kust en sust
het kleurig deinend waterveld,
der borst ontgalmt een breed 'hoezee!'
ter schone zee, - ter levenszee!
De kloeke maat, met glanzend oog,
aanschouwt de grootse oneindigheid…
Zonnebril
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
43 Je houd van de zeeën maar je vaart er overheen
Omringt jezelf met idyllische blauwe wateren en zit dan op een steen
Je zwemt wel in de wateren waar je de bodem zien kan
maar de bodem van zo'n oceaan is nooit in jouw bereik en als je dan toch zou willen duiken
toch de diepte in
Zou je schrikken dan en zwemmen tot je de lucht weer voelen kan en…
Antigif
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
48 De ingevallen gelaatstrekken van een maan:
de senioren mokkend in ouderwets chagrijn,
een glyfosaatveld aan haat ten onder gegaan
(doornen van de duinvariant, als snijtanden,
tekenden en sneden de kleding, hun huiden
als flinterdunne herinneringen op stranden);
deze seizoensluwte brak hun schone hemden,
alles was klaar, drijfzand zoog aan…
Canvas
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
38 Schilder mij,
Leg me vast, laat niet los en vereeuwig mijn gezicht.
laat mij proeven van oneindigheid.
Maak mij verlicht, verrijkt, de al kijkende ogen in de huiskamer.
Schilder, mijn vriend.
Neem mij waar, maar laat mij waargenomen.
Laat de kwast je leiden, controleer je slagen.
Maak mij niet perfect!
Maak mij waarheid.…
ode aan de bril
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
49 Ode aan de Bril
Een bril, zo trouw en altijd bij de hand,
een vriend die telkens weer voor je klaarstaat.
In vele kleuren en maten komt hij aan,
om met stijl en mode mee te gaan.
Van kleine ronde glazen tot groot en vierkant,
altijd passend, ongeacht je stand.
Hij nestelt zich zachtjes op je neus,
en maakt de wereld helder, oh zo serieus.…
De dichter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
39 In de schaduw van woorden die niemand verstaat,
dwaalt hij langs lijnen waar het licht langzaam gaat.
De nacht hangt als dood in het ritselend riet,
hij dicht over liefde, maar bezingt het verdriet.
Elke kus is een asrest, een breekbaar verbond,
een bloedende herinnering, gekust op de mond.
De regen wist namen van de ramen vandaan,
alsof hij…
Brood en Spelen
snelsonnet
4.4 met 10 stemmen
33 Dé inspiratiebron voor ons poëten
Heeft dan wel niks van doen met politiek,
Het zal in tal van vormen van epiek
Vijf weken lang breed worden uitgemeten.
De wereldvrede kan ons niks meer schelen,
Het is de hoogste tijd voor brood en spelen.…
Ma
netgedicht
1.4 met 11 stemmen
40 Tussen knop en bloem
herbergt een lichte strook tijd
die de ruimte draagt
In het zachte interval
tussen twee gedachten opent zich
een plek waar niets hoeft, waar lucht even blijft
rusten en ik mezelf terugvind in dat onuitgesproken midden.
Tussen je stem en mijn
antwoord ligt een dunne strook tijd
die zich niet laat meten, een lichte…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
51 Licht in ’t duister
Verlicht het pad ik moet gaan.
In de schaduwen
Reizen mijn herinneringen mee.
Demonen uit een ver verleden,
Heb ik achter me gelaten,
Diep weggeborgen onder stof.
Verloren liefde hoop ik te hervinden,
In ’t licht van de toekomst
Ontvlamt aan ’t eind van mijn reis,
Wachtend op mijn komst.…
Fundamenten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
32 Het gezicht verraadt de seizoenen,
plooit gewillig rond de lach,
tekent de droogte van de jaren
in zachte, diepe geulen.
Dat is levend hout.
De dreiging zit dieper.
Waar de flexibele steigers verdwijnen
en de vloeibare gedachten
langzaam drogen in de mal.
Het begint met een standpunt
dat niet meer wil buigen.
Een grijze massa die indikt…
Ervaring (het theater van de dichter)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
38 Als ik mooi formuleer
zeg ik altijd wel iets
dat bekend of waar is
maar liever ben ik precies
met weinig
woorden, gewone woorden
die in het theater
van de snijzaal
uit mijn ervaringen
een waarheid losmaken
iets dat hetzelfde betekent
in andere talen en opzichten
zo algemeen menselijk
dat iedereen erin ingewijd
kan zijn door zijn lichaam…
Antoni Gaudí i Cornet (Reus of Riudoms, 25 juni 1852 – Barcelona, 10 juni 1926)
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
27 De droom van Gaudi:
de paus in zijn kathedraal.
Leo bidt bij zijn graf.…
Vastklemmende handen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
67 Mijn zus en ik, twee eilanden in zee,
soms woont er leven, en valt alles mee.
Maar uit het niets verschijnt een leeg bestaan,
een onbewoond gevoel dat tussen ons in komt staan.
Dan zwemmen wij elkaar weer tegemoet,
gedragen door verlangen, herinnering en moed.
Maar nooit bepalen wij zelf de richting van de tijd,
de stroming kiest haar wegen…
glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
37 Haar glimlach komt aan
na lange uren zwerven
- vlinder in mijn hand.
Mijn hart zucht in zomerwind,
verlangend bij haar te zijn.…
Overton-spiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
38 Wanneer wij het denkbare
als mogelijkheid aanbieden
een haalbare keuze geven
voor het onaanvaardbare
het volstrekt ondenkbare
Wat de gangbare praktijk is
in alle openheid en vrijheid
omarmd als beweging
tegen het radicale bruin
die no-go-area ontruimen
Wij zeggen hardop wat
echt onaanvaardbaar is
en zeer moeilijk te bespreken
als…
De lezer
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.116 Gij die dit boekje zo eens openslaat,
En gij die er in leest, en gij die even
Aan 't lezen en aan 't blaren zijt gebleven,
En die het dan weer vriendlijk liggen laat: —
Ik heb die verzen niet voor mij geschreven
Met al die rijm en moeielijke maat, —
Voor jou — ze zijn voor jou juist kameraad
Met zorg gemaakt, gedrukt, en uitgegeven: —…
Roodborst
gedicht
3.2 met 26 stemmen
5.836 Een beestje als een speeltje
Blozend van zijn buik tot aan zijn keeltje.
De beentjes recht en lang
Dun als een ijzerdraadje,
De boezem fier omhoog
Zonder behaatje.
Hij zingt een oerontroerend liedje.
Is het een hij, is het een zij,
Of is het een sierlijk travestietje.…
Gevecht tegen sloopkogels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
91 Lieke Marsman; (25 juli 1990 - 03 juni 2026)
Leven aan, dood uit
Helaas is Lieke haar wens
Reeds omgekeerd
Al uitgevoerd, want
Dood kent geen medelijden
Mensen met kanker
Leveren eeuwig strijd
Uiteindelijk
Triest, niet te winnen
want dit ge-
vecht tegen sloopkogels
Was geenszins
Echt ooit te winnen...
Fuck, fuck, fuck
Ik wil…
Spontane reactie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
41 Als het ruikt naar poëzie
en het plakt als poëzie
als het vloeit en bloedt
en het doet je denken aan
meanderende gedachten
ijdele (im)populaire taal
vaker spontaan dan impulsief
zonder bewust en weloverwogen
na te gaan of na te denken
noch te handelen met een plan
Eerder een apocriefe blauwdruk
van een trouwe bouwmeester
rauw materiaal…
Ik mis je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
36 Oh paarse avond lucht, sprankelend oranje in je pracht waar blijf je?
Kastelen, rivieren en weilanden wachten op jouw aanwezigheid, te pronken in kleur, te stralen.
Oh rode maan, wakkerend in schoonheid, wanneer arriveer je?
Mieren, dassen en eekhoorns wachten tot jij aanschuift, hen leidt naar veiligheid.
OH betoverende avondlucht, schuif aan,…
Verlossing
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
125 Het heeft iets onschuldigs
geboren worden als een gedicht
door de sterren van de nacht verlicht
het is ook een verlossing
per definitie ongewapend
soms is het nonchalant
laks waar schijn meer afstamt
van deze intieme donkerte
waar heimwee licht weerkaatst
het blijft zelden in dubbelzinnigheid
verkiest telkens de waarachtige eenvoud…
Het gewicht van zwijgen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
55 Het gewicht van
de bagage zal
groot zijn,
niet om wat
gevuld is,
juist de leegte
weegt,
onuitgesproken
gedachten,
het luisteren naar
gevoel tijdens het
ronken
van een motor
Gewichtig
gewicht,
niet voor degene
die niet draagt
of niet dragen wil,
misschien ook niet kan
Een auto vol.
Op weg.
Wegen zijn ondoorgrondelijk…
draaimoment
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
85 hoe rijk moet je zijn
om tijd te kunnen kopen
hoe beroemd mag je zijn
om te weten wie jou kent
hoe lang duurt het
totdat niemand nog
weet wie je bent
het bier is gedronken
de glazen nog niet verzameld
er is ruzie over de afwas
en politiek
de hunkering kan hoog oplopen
hoeveel slokken gaan in een meter
niemand die het zegt
ook geen…
DigiD
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
179 Ik was bij de Belastingdienst
Vanwege mijn bv
Plots voelde ik iets komen
Een stressgerelateerde
Woeste bruine zee
Ik rende in paniek
Naar de toiletten
De belastinginspecteur
Hij draafde mee
En riep hijgend:
Ook voor zeer acute stoelgang
Dient u in te loggen
Met uw DigiD!…
Het kan verkeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
76 Hij was een meester
In het zaaien van verwarring.
Niet als gast gewenst,
Zagen ’m liever gaan dan komen.
Hij was evenwel
Wat je noemt ’n fidele vent,
Die je graag kent,
Als vriend of vrijer wenst.
Helaas slijt hij zijn dagen alleen,
Krijgt nooit bezoek,
Ieder uit zijn buurt verdween,
Eens was genoeg.
Tot op zekere dag Marietje verscheen…