167995 resultaten.
Openheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
115 Ik ben nu oud genoeg
Ik ga het anders doen
met mijn kleindochter
tegen haar altijd eerlijk
zijn, niet alsof
zij God is, die alles ziet
noch Big Brother China
En geen zelfcensuur
van afgekapte gedachten
of verboden fantasieën
Ook niet het aanleren
van veilige gewoonten
die goedkeuring kunnen
vinden in haar ogen
maar open, mezelf zijn…
fluister
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
151 een broddellap
ligt uitgestrekt
in roze geweld
aan het schemer
ontsnapt een trage ijsbeer
fluistert duizend stiltes
zwart verfrommelde
krullen
schuren tegen
vlijmscherpe wilgentenen
kriskras hongerig
druk ik mijn wereld
tegen jouw oor
zuig ik je warmte op…
Gedichtendag
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
219 Er is iets achter alles wat we hier ervaren,
een vreemde hunkering naar licht en troost,
naar diep geborgen zijn, naar echt begrepen,
maar door ons jachtig leven zelden klaar.
We rennen dan van hier naar daar
en voelen ons gewichtig door de daden,
maar zien niet echt hoe alles ons gegeven is
en dat ons zwoegen vaak maar lucht is, ijdelheid.…
ik wou dat ik twee burgers was (dan kon ik samenleven)
gedicht
3.8 met 44 stemmen
20.507 en dit is mijn gedicht, komt u binnen
let niet op de galm, wees niet bang
laat ons beginnen in leegte
welkom in mijn krater van licht
ooit kwamen wij samen, u en ik, weet u nog
koel leefden wij op in de glans van een roemer
onze schaduwen als helder kristal
onze roem even terloops als de lichtval
op de brief van een windstille vrouw
goudbestoft…
JANUARI
poëzie
2.8 met 11 stemmen
1.981 Dik ligt de sneeuw in veld en woud
En 't Noorden huilt zijn somber lied:
't Is alles doods en vaal en koud
En levensteek'nen zijn er niet.
Geen levensteek'nen? Richt uw oog
Naar 't klein vertrek daar ginds, bestraald
Door zachte glans, die van omhoog
Rooskleurig door de venst'ren daalt.
Nieuwsgierig staat een kinderpaar…
Modulair
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
241 Een nu bekend geworden conversatie
Van Xi en Poetin - uiteraard vertrouwd -:
“Wij zijn gelukkig modulair gebouwd,
Best handig bij fysieke reparatie.
Dus gaan wij door tot honderdvijftig jaar,
De wereld is nog lang niet met ons klaar.”…
Wat ik niet zeg
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
146 Het lukt me niet.
Ik probeer het wel
elke dag opnieuw
je los te laten, je te vergeten,
maar je blijft, stil en hardnekkig.
Ik scherm mijn gevoelens af,
alsof dat kan.
En toch, wanneer ik alleen ben,
vinden tranen hun weg.
Tranen die ik verberg,
omdat ik geen vragen wil,
geen blikken die te veel zien.
Niemand mag weten
dat jij er nog bent…
METAMORFOSE VAN JAN JACOB KREDIET VAN DEN BOS; opdracht Week van de Poëzie!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
109 In mijn leven waren de metamorfoses niet van de lucht
ze vielen uit het heelal soms met 'Donner und Blitzen'
het veranderde heel veel uiterlijk van jong naar ouder
maar innerlijk bleef ik het kind, een kind van en bij mezelve
een kind van de schrik, verbazing en ontzetting, maar ook
van de liefste glimlach tot de meest gruwelijke afgrijselijke…
Waar hoop weer adem haalt
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
189 ik geloof dat ieder mens iets meedraagt
een vonk soms klein
verstopt onder stilte of twijfel
soms is er maar één blik nodig
één open deur
om dat licht weer ruimte te geven
wij zijn allemaal onderweg
struikelend zoekend groeiend
een kans is geen medelijden
het is vertrouwen in wat nog komt
als we mekaar blijven zien
niet als fouten maar…
Rode gloed
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
102 Ik heb een maan getekend
en die heeft een beetje een rode gloed
is dat slecht
of is dat goed?…
Ongehoord
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
107 Ik wil jou zeggen,
Ik wil jou vragen,
Ik zwijg mijn woorden,
Jij hoort de woorden niet.
Ik praat in leegte,
Wie ik liefheb ontbreekt.
Ik luister naar stilte,
Zonder jouw woorden.
Ik fluister je naam,
Blijft ongehoord.
De stilte van jou,
Doet pijn aan mijn oren,
Snijdt in mijn hart,
Wijl ik nog steeds,
Zoveel van jou hou.…
De loopeend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
271 De loopeend loopt
eens de afstand
ruiken, proeven, weten
door en door.
Ware het niet
dat de ander alleen liep
voor zichzelf
gewend, geleerd
zeker ingestudeerd,
maar loopt niet mee
laat gaan.
Ik bewandel alle paden
mijn gezag wandelt niet
Hij loopt
Vooruit
Van mij af.
Lopen is één pas-
maar niet
naar mij.…
Donkere gedachten
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
214 In donkere gedachten heb ik mezelf gevonden
een theatrale clown voor een anoniem publiek
een deken van grijze mist over mijn denkwereld
die zich dapper uitstrekt, maar op de vlakte blijft
wanneer het gaat om echte stoere mannenzaken
iedere avond hetzelfde doorzichtige toneelstuk
ik ben mezelf, een ziel als deel van het bestaan
in de hoofdrol…
‘zijn’ vogels
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
174 de woorden
die hij zocht
op de muren
het scherm
benauwen
vernauwen hem
maar als hij
de vogels volgt
in vlugge formatie
duikend
in de toekomst
die te na komt
over die lijn
die middenlijn
deze witte regels
als witte muren
schurende deuren
op losse kieren gezet
dat drukt de pret
zogezegd
daarom refereren
‘zijn’ vogels ook…
zeg maar, but
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
191 de muur en het scherm
doelwitten van denken
gezochte ferme woorden
doch zij bekoren niet
doen verloren aan
in dit onzeker bestaan
ik kom niks tekort
als het over liefde gaat
maar leven bestaat uit meer
en dan heb ik het niet zozeer
over mijn eigen problemen
maar over het claimen
van de toekomst
van de wereld
van levens…
Om jouw zwijgen te vertalen
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
281 Er is geen antwoord op de lethargie
die uit jouw schizofrene verveling straalt
in de verwarde melodie van het zwijgen
dappere nieuwsgierige Kolibrie
je bent op zoek naar verse nectar
in het diepe hart van een zoete bloem
jezelf als centrum van de wereld
in het schimmentheater van gisteren
door uitgewoonde droomavonturen
het dwangmatig…
Het Licht der Sterren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
187 Het licht der sterren
in dit sprankelende firmament,
zichtbaar verleden
dat zich hecht aan het huidige moment.
Waar sterrenlicht straalt
wordt duisternis verzwolgen,
en lichtpunten in dit heden
blijven ons zwijgend volgen.
Zij verzachten het leed
als balsem op een wond,
zoals ook onze eigen ster
ontwaakt in gouden morgenstond.
Toch…
Herakles en Atlas #1
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
168 Luister Atlas, ouwe makker
ik moet je wat vertellen
jij draagt dan wel voor straf
die hele aardbol op je nek
maar ik was ook de minste niet
al in de wieg had ik geen weet
van al m'n onvermoede krachten
in mijn jonge jaren wurgde ik
met speels gemak de grootste slangen
ik was een echte robbedoes
een schobbejak
Maar toch hield ik, mijn…
We noemen hem Kees XIX; vers 006
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
104 *006*
De wereld flikkert
geen licht
verteerbare blaadjes
naar binnen,
noch daar buiten
-waar ook geen ziel huist.
Alleen het
onbesuisde niks
luistert indachtig,
nauw, als
de traag druppelende
dauw
op de ochtenden
waarop wíj wachten,
voor bij de poorten
als uitgefaseerde rozen.
‘Sta op, sta op!’
Ik hoor het
mijzelf uitstoten…
Het geluid van stilte
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
298 Storm raast door het raam
ik sluit mijn ogen heel zacht
adem brengt de rust
De wereld dondert
door de open ramen, een storm
van kleuren, geuren en stemmen. Ik sluit mijn
ogen en trek de grens, tot de ruis geleidelijk in adem verandert.
In deze leegte hoor ik
pas fijne nuances, het fluisterende
suizen van mijn eigen bloed. Niet langer…
Vooruitgang
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
313 Vier astronauten gaan straks naar de maan,
De Orion, gereed om te lanceren,
Zal even rond het hemellichaam scheren,
Als testje om er later op te staan.
Geen ‘giant leap’, maar slechts een kleine schrede;
Dit kón toch al zo’n vijftig jaar geleden?…
Waarheid delen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
112 Zoveel vuren branden wereldwijd
die ik alle helaas niet kan doven
mij ontbreekt die vaardigheid
maar je kunt mij echt geloven
want wanneer ik onraad ruik
ik dat luidkeels zal proclameren
vooral in ’t geval van machtsmisbruik
opdat ieder hopelijk zal leren
hoe vuur en vlammen te beheren
die door een schreeuwer zijn ontstoken
als hij…
Om die ene wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
162 Wellicht was ik liever
onzichtbaar geweest
als een kangoeroekind
voorgoed in de plooi
van zijn springende moeder
Maar zie, op een dag
ben ik buiten de ring,
de vliesdunne breekbare
cocon getreden
langs de smalle oevers
van mijn naam
die mij niet verlichtte
maar ons verplichtte
tot een spannende bedding
om die ene wereld…
Nieuwe liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 Wat me in de wereld opvalt
is belangrijk: ontevreden
gezichten op straat
behalve de mannen
die me onderzoekend bekijken
wanneer ik hen iets vraag
Zo zag ik blije mensen en veel
vrouwen met een kinderwagen
mijn gedachten weerspiegelen
toen ik zwanger was, en
zag ik borden Huis Te Koop
toen we gingen trouwen
Buiten zie ik beelden
uit…
April
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
139 Gisteren was de lucht voor het eerst schoon.
Geen mist,
geen ruis,
alleen de rauwe uren.
Ik tel de dagen tot april,
wanneer een metalen ring mijn vlees moet markeren:
een bewijs dat ik de oorlog heb overleefd.
Ik ken een plek aan de noordkant,
waar de rozen zwart kleuren in het uur na de zon.
Daar gaan de poorten dicht met een geluid…
Mijn karretje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
171 Ja,het is de hoogste tijd
wanneer ik mijn karretje
van deur naar garage rijd
de apk-aha-
Daar ben je weer
eens per jaar
loert het grote gevaar
de gevraagde vraag;
rijd ik nog
of rijd ik traag
verder door
of ga ik met mij karretje
teloor
dat zou mij betreuren zouden wij niet meer
tot het wagenpark heuren.…
Weerzien
gedicht
2.3 met 194 stemmen
40.873 Je bent er nog. In deze zachte vreemde
heb je op mij gewacht. De deur staat aan.
Mijn lippen raken je. Ik neem de
stille bewijzen waar van je bestaan.
En naar de dood getekend door de jaren
hervinden wij met onze ogen dicht
het leven in eenvoudige gebaren.
De eerste merel zingt het donker licht.
De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken…
Dodenklacht
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.758 Laat dicht de luiken; 't zonlicht dringe
Niet in deez' ruimten, waar geen morgen
Haar langer wacht.
Ga, laat m'alleen met mijne dode.
'k Wil mèt haar zijn in d'eerste wake
Van hare nacht.
Ik wil de teedre woorden spreken,
Die 'k nog voor haar in 't hart bewaarde;
'k Zei niet genoeg.
Ik wil haar dodensponde sieren
Met bloemen…
De aai
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
219 Als ik elke dag
tegen de draad in
de haren van mijn hond strijk,
om weer eens de plank-
mis te slaan
lijkt hij op mij
of ik op hem.…
In de stilte vond ik mij
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
276 ik liep door kamers waar ik mezelf vergat
tussen stemmen die vertelden wie ik moest zijn
ik droeg maskers die goed pasten
tot ik merkte dat ik eronder stikte
ik zocht mezelf in anderen
in hun ogen hun dromen hun goedkeuring
maar ik vond alleen stilte
en in die stilte
vond ik eindelijk mij
niet perfect niet af
maar echt
en dat is…