Alle inzendingen

om de hoek van inzicht komt het land tot leven in uiterwaarden, in uitlopers van geheugen met wendingen die te overzien zijn in snippers van nauw verweven achterland maar op het snijvlak van geestesverschijning fluistert een vrouw niettemin ‘wacht op mij’…

soms zou er een verhaal moeten zijn over een raadgever die vulkaan werd die woorden uitspuwt door het vuur uit het hart van toen te verbranden de stroom zal dat voorval omvatten hels drukkend op de grote slagaders in kale halzen van kokende rivieren waar de vissen als mieren uitvlogen en andere dieren als wezensvreemde schepsels die…

De held kan niet bewegen zonder zijn infuus maar hij heeft zin in roken, dus hij stapt uit bed en hij beweegt zijn lichaam richting het toilet: voorlopig heeft hij een excuus. Pas bij de lift wordt het gevaarlijk. In zijn blauwe kamerjas heeft hij om drie uur 's nachts hier niets te zoeken dus nu begint het avontuur. Zijn vingers tasten met…

De stem, zoetgevooisd en klaar, Zweeft door de straat Naar mijn rechter oor, Verhaalt helder een metafoor Over ’n olifant in de porseleinkast, En Trump op het wereldtoneel, Die wild en woest te keer gaan, Zonder dat de gevolglast hen deert. De stilte in de straat contrasteert Met het lawaai in mijn hoofd, Mijn gemoedsrust zeer versteert…

Toen zij besloot met hen te copuleren, Hield zij die tweeling al niet uit elkaar, Ze maakten één voor één haar dromen waar, Maar ja, je kan zo’n kindje niet halveren. De tweeling vindt de baby magnifiek, Ook daarin zijn die mannen identiek.…

Is dit zomaar een snelsonnet Het zit alleszins in een strak schema Maar wat is hier dan het thema? Of speelt hier gewoon wat schrijfpret Ah ja ik zie al wat het is 1 literaire aprilvis…

Ik schreef voor jou een Hit Schreef op Internet een lied over je leven Waarin je alles hebt gegeven Ze weten wie John de Bever is in de Sport en de Muziek Je leven is uniek De Muziek Single Ze mogen van me zeggen wat ze willen die jij hebt gemaakt met Jack van Raamsdonk Het werdt een Hit geschreven door mij En die verscheen op de dvd Nooit…

Ik ben mezelf al vaak tegengekomen Daardoor hou ik ook van dromen Door fouten te maken Kan ik juist mezelf het beste raken Noem het kraken Noem het belichten Ik hou gewoon van dichten Richard Peters…

De jonge dichter Gebogen zijn zijn schouders. De smalle heupen billen van een kind. De jonge dichter oogt ontroerend kwetsbaar. Met zijn verbaasde blik, hij draagt zijn krullen in een staartje, loopt hij zijn werk zijn best te doen. Alsof zijn best doen is wat er van hem verwacht wordt. Ik doe mijn best denkt hij, zo nu…

Heer Bommel sluipt bang door een eenzaam, donker bos. Talloze ogen vol angstwekkende glanzen loeren tussen de bomen. Geweldige schrik! De beproefde Olivier tuimelt plotseling in een diepe valkuil, ligt wanhopig op de bodem. Dan wordt hij gered door een onbekend heerschap met een enge bril. Betekent dat verlossing of nog meer onheilspellends…

Regendruppels tokkelen een vrolijke melodie op het dak. De fluitende wind speelt ondeugend met een tak. Lentebloemen, gisteren nog fier met een popelend hart. Vandaag moedeloos... alles zwart. Bedroefd laten ze hun hoofdjes hangen. Terugkeer van de zon, een groot verlangen. Ze zien de schoonheid van de regen niet. Glinsterende parels wanneer…

Ik weet niet hoe ik danken moet, Gij, die ons duizendvoudig groet in alles wat Gij hebt gegeven: het licht, de dag, het weer, de wind, de sterrenpracht, de lach van 't kind en ‘t water dat het al doet leven. Ik weet niet hoe ik danken moet, want Gij, o God, zijt eindloos goed Gij laat U overal uit blijken: in vrolijkheid en vriendenfeest…

Alle breekbare bladzijden uit het boek der prille liefde leest hij voor in zijn gedachten het zijn eenvoudige feiten over bonte bloemen en het behang en het belang van aandacht geven hij vertelt het niet aan iedereen dat hij haar liefheeft met zijn stilte door een verlangen in de nacht hij legt zijn honger in de dakgoot bedekt de toekomst…

min oneindig het was daar goed en dan het punt twee veel punten een lijn een levenslijn gekrabbeld gevlamd gevlekt vertakt verslingerd vervaagd vertraagd versimpeld en de lijn weer een rechte plus oneindig tegemoet daar is het goed…

De pijn schittert als oogverblindende wreedheid in de ogen van de argeloze geliefde op aarde onder een ziedende middelpuntvliedende kracht van zijn. De meest voorbarig gewraakte reden -maar hoor je ‘nobody’ ooit daarover? nimmer vrije treden over deze razend geromantiseerde vermeden tijdigheid. Dapperheid nestelt zich op het water pas…

IJskorrels dansen bakstenen liggen los in het zand mijn hoofd gebogen onder mijn capuchon vind ik je deurbel beklad en bestickerd Ik zoek een getuige die me vertelt dat ik zijn mocht wat ik hoopte wie ik was…

Ze zetten ons weg als kaffers en ketters Maar zijn zij de barbaren, de bezetters Niet zelf die niet vallen te gedogen Waardoor we hypocriet worden bedrogen Tot op het bot verwaten naties Fatwas uitvaardigend en condemnaties In oorden waar ze dood en verderf telen Zien we de vermoorde onschuld spelen Revanchistisch eisen ze op hun tol Om…

Met uitgestrekte armen tegen een straal licht. De kliniek smelt onder mij vloeren, muren tijd. Een wind die in mijn longen brandt opent mijn zicht. Jouw ogen – miljarden in één enkele vonk rijkdom die niet in geld te vatten is. En al blijven we vreemden smelt elke grens gekweld door die seconden die niet geteld konden worden…

Gegroet, o lezer met struisverenhoed in uw chíton, sandalen goedkoop ondergoed op de drukke bazar de markt of de soukh voor een kus of een duit of een heitje een joet gekocht afgedongen of eerlijk gejat ondershands zonder sou achter kleurrijke schermen naakt over de schutting gepast voor een knaak om uw lijf tegen kou en…

De week voor Pasen Van oudsher de Passieweek Een week van diepgang Passie is lijden Tevens diepe emotie En ook verlangen Op weg naar Pasen Betekenisvolle tijd Neergaan en opstaan Dwalen door dalen Kou en regen laten gaan De Lente breekt aan Hazen in de wei Koning Winter neemt afscheid De wereld krijgt kleur Ostara…

Tussen doornen groeit een knop in stille adem lente ontwaakt zacht De lucht draagt de geur van ontwaken, een lichtheid stijgt op tussen de takken, hun knoppen fluisteren als beloftevolle gedachten, terwijl zacht zonlicht mijn huid beroert. Onder mijn voeten zingt de aarde van groei en begin, een warme adem stijgt op uit het gras, stilte…

De Knesset stemde voor de doodstrafwet Dus Ben Gvir is blij, hij kan niet wachten Voordat de wet (na martelen, verkrachten) Voor elke terrorist wordt ingezet De man is echter zelf het schoolvoorbeeld Dus hopelijk wordt Ben Gvirendeeld…

in een veld zonder grenzen waar het licht aarzelend valt lopen mensen met lege manden sommigen bukken rapen moeizaam glinsterende zaden hard als steen scherp als inzicht ze wegen zwaar in de hand maar groeien langzaam tot bomen die schaduw geven anderen laten de wind hun werk doen staan stil mond open en slikken wat voorbij waait pluizig…

Hun huis is vol, rijk ingericht, met een hoekje -- waar ze kamperen.…

Welkom kleintje, in mijn armen zo dichtbij, ik fluister zacht je naam en hoor ook een stuk van mij jij bent gekomen zo echt,zo onverwacht niet langer een gedachte, maar adem in de nacht ik droomde ooit van jou, maar dromen zijn zo licht en jij ligt hier te wegen- een waarheid in mijn zicht en ergens in dat voelen ontstaat een…

Als ik om liefde moet vragen en gevend moet zijn Als ik in de spiegel moet kijken en tevreden moet zijn Als ik écht alles wegstop en levend moet zijn Dan ben ik niets, dan ben ik pijn En hoeveel ze ook om je geven en hoeveel liefde ze je ook schenken: Het is gewoon nooit goed En het is gewoon nooit genoeg En jij bent ook,…

‘Slaap, kindje, slaap, daarbuiten loopt een schaap!’ je hartje tegen mijn harte aan ik voel het kloppen, voel het slaan. ‘Slaap, kindje, slaap!’ Daarbuiten gaan geen mensen meer, de huizenogen loken neer, de straatlichtjes zijn uitgedaan, boven gingen de sterren aan en 't is heel stil: alleen de wacht trommelt, hol stappend, door de…

welke naam de wind ook heeft hij is mannelijk in alle talen of liever jongensachtig overal blaast hij jurken bol rukt hij aan wasgoed en slaat verwoed en wispelturig de bladen om van boeken en van kranten waar het niet waait vallen geen bladeren en maakt niemand bewegingen zoals jij nu met je hand door je haar zo sierlijk en…

Als ik je mag gidsen, langs deze weg, één die ik zelf niet echt ken, mag ik je dan vertellen en dan nog eens— wat het vraagt om een gelukkig man te zijn. Deze weg zal nooit haar einde vinden, slechts stappen die steeds voor je liggen. Geen beloning, geen vreugde in zicht, niets waar je ooit naar verlangde. Want vinden is geen deel van dit—…

Het regent, het regent dat ’ t giet, Alles buiten wordt nu nat, Ook ik, lopend van hot naar haar, Wijl regen deert mij niet. Alleen , ik groei er niet van, Bomen en struiken doen dat wel, Ook heesters en plantjes, Maar dieren niet, zijn net mensen. Want de mensen wensen, Dat ’t zonnetje schijnt op hun bolletje, Of lekker te kunnen relaxen…