Alle inzendingen

Ik voel de druk, die's zo te zwaar, dat gevoel voelt zeer naar. Ik wil de wereld wegtillen, lukt me niet, al zou ‘k dat willen. De einder kan ik niet bereiken, die blijft maar van mij wijken, hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet uit, d'einder blijft in’t verschiet. Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die…

Als Angsten je leven bepalen En daar moet ik de prijs voor betalen Het leven kent twee kanten van de medaille Er zijn mensen die je leven willen vergallen Dat is bij mij ook gebeurd Al heb ik wel geleefd als een malle Als Angsten je leven bepalen…

Voor jouw liefde zou ik alles geven en meer, dat weet ik zéér zeer zeker; voor jouw liefde zou ik gouden ringen en andere dingen hoogstpersoonlijk bij je thuis bezorgen laten. Om je te zien stralen van geluk, geef ik je schitterende diamanten, een romantisch etentje voor twee, waar je helemaal weg van zult zijn zodat je die nacht zal…

WAAR EEN WIL IS, IS EEN WEG Het gezegde Waar een wil is, is een weg Wordt Waar een Wil was, was een weg Dus een echte Wil Van vlees en bloed Met een auto Een aardige Wil Een stoere Wil Een mooie Mooi dat ik dat geluk had Met haar Op die weg Met pech om de Heidelaan te vinden in Bussum "Stap maar in, ik breng je wel" Toen ging het…

Nancy, Place Stanislas, glansvolle maan, die naam, die klank, die zaak, hoe dan verwant? Het ding een ding. Het beeld daarvan in mij is verinwendiging, grenzeloos band van beeld en denkwerk: dioraam. De naam een ding ook, daarvan de onaanraakbaarheid, tot van de naam het beeld met beeld en beeld verbindt, en taal het al in strengen vangt van…

De maan is achter het huis, Nu moet gij met mij komen! Over het bladgeruis Zijn zilvernachtstromen... De tuin ligt blank beneden, Ziet gij het wel? O! alles was tot heden, Het héle leven, maar spel... Kom! en geef mij de hand En laat mij u leiden door lanen, Waar bloemen aan de kant Glinsteren nat van tranen. Kom! en geef mij uw hand…

In een scharlakenrode weide vol krokussen en paardenbloemen hebben ze een prettige en speelse gewoonte samen. Zie ze schitteren vol vuur en vurige verzen als de woede van een storm en figuren die uitroepen; zie uiteenlopende bedoelingen van tegenstellingen in antipoden ontstaan. Zeker buitengewoon somber van soort.…

Hij heeft de intense emoties om lief te hebben in stilte door pure glorie van natuurlijke heimwee op de lange duur in zijn mystieke erotische dromen waar koude nachten in verlaten steden huilen om een wreed verleden van armoede, verdriet en pijn hij houdt zichzelf niet aan het licht vast zoals de nacht soms om de dag lacht is…

Levenloze taal in de ruimte om ons heen woorden zijn te leen.…

Ik zit hier met ogen gesloten, mijmerend tussen tijd en stilte, waar de wereld slechts voor even naar de achtergrond wordt verschoven. Een stil moment van bezinning vat vlam in vurige aandacht, waar mijn gedachten vervliegen en zorgen worden losgeschoven. Ik volg aandachtig mijn adem, verzetsloos op en neer bewegend in diepe halen van…

de stilte van de winter geeft mij rust en kracht krakende sneeuw heeft voor mij een donsdeken gelegd over kille woorden in de luwte van warme gebaren vertoont het leven waar het om gaat de stilte van de winter drukt langzaam en zacht bewogenheid in mijn hart die ik zal bewaren © Hilly Nicolay…

O lieve Olivia, dierbare schat mijn hemelse goedheid mijn liefste... "Ja, wat? Over wie hèb je het, zeker die ene die jij hebt aanbeden die jou om de tuin leidde met haar hof van eden die jou, verblind door haar blik op haar mouw gespeld heeft, misleid heeft dat mispunt met haar onbetrouwbare uitgekookt smoelwerk - miss piggy…

Soms in het heden zijn er dingen uit het verleden die zomaar boven komen drijven Zelfs zaken waarvan ik aanvankelijk dacht dat ik die wel kon verdragen blijken nu ineens de aandacht te vragen De wanhoop waarin ik zo nu en dan dreig te verzuipen laat me zien waar mijn pijnen zijn te vinden en welke kwesties me nu nog kunnen…

Requiescat In Pace Jan Timman (14 dec. 1951 - 18 feb. 2026) Een schaakgod was hij in het diepst het diepst van zijn gedachten Maar jonge honden werden goden pc's die om hem lachten De Meester van het Eindspel is thans niet meer bij machte zijn schaakgrootmeesterschap te tonen want hij is niet meer dan een die met Max Euwe…

Dieren zijn dieren ook in het paradijs waren ze niet veilig voor elkaar, maar toen kwam het kwaad: de meedogenloze mens voor wie zelfs de slang moest vluchten wegens een rijpe appel aan de boom waarin hij danste De tuin was al gauw te klein voor de mens, hij brak uit en trok de wereld in trok sporen van vernieling om de hoogste…

De woonkamer spic & span, niemand lacht Tot een monumentaal ding opgemaakt Iets dat paspopperig kant nog wal raakt Somber in zijn grafkist binnengebracht Tijdens de avondwake tranen grienend Om de verloren vriend denk ik verslagen Snikkend aan onze verdane dagen En aan de dood op zijn wenken bedient Waarna gewikkeld in boomschorsdoeken…

aan de grote klok had ik een afschuw dat enkel stilte brak met schel geschal geen kling noem ik het- het klingt te braaf nu een klungelig tikken door de lege hal waarom bleef ik hier terwijl ik buiten mij had kunnen laven aan een ander licht waar afwezigheid nog harder fluitte dan deze kamer met gezicht die triestheid gaat maar…

Alleen met de overschenen wemeling der golven, met die langdeinende bewogenheid alleen, onder de volte van het middaglicht bedolven, en met de bodemloze ruimte over zich heen. - met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten tot aan de horizon onrustig is en glanst, en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten rondom haar aan de lucht…

De vrede vliegt te pletter op het glas van de volksgezondheid de salarisschalen de huisvestingsvooruitzichten het democratische gehalte van onze onmin de nieuwe natuur. Oorsuizingen? Hersenletsel? Oude natuur? De vrede vindt de moker die hij nooit is kwijtgeraakt. Achter het glas het woeden van de vrijheid. ---------------------------…

Silhouet uit de as Ik ben maar een kind, mijn leven een rugzak, begraven onder andermans bagage aan een halte waar enkel de wind nog reist. Ik ben jouw kind, geboren uit rouw en door onverschillige handen nooit echt gedragen. Ik ben toch ieders kind? Wie wekt mij uit de omtrek van vergeten gezichten, wie leert…

Ik hoor van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat - Dat diabetes 2 veel kan verpesten, - Dat ik mijn bloeddruk eens moet laten testen: Er wordt mij weer van alles aangepraat. Gelukkig heb ik nog gezond verstand: Ze lullen je de kist in in dit land.…

Ik slaap, de stilte omarmt mij. Mijn wereld, eenzaam en alleen. Mijn dromen, leeg zonder jou. Jou missen verlangt naar wat ik dichtbij mij weet in de stilte van de slaap, waarin ik verdrink. Dagen duren eindeloos door. De mensenmassa verdampt zonder hoop op ’n sprankje weerklank, geen hoop op weerzien, eeuwig vaarwel. Duisternis bedekt…

Je vertelt me iets over liefde, waarheid trouw en vergane glorie in de geheimzinnige lichtfabriek vol dansende uitbundige mensen het is een groot kraakpand in een verlaten dorp aan zee waar ze oude boeken verzamelen in een kleine muziekzaal zonder dak Eindelijk is de duisternis zoet geworden door menselijk falen in jouw droombeeld…

De dood is wreed Het maakt ons verdrietig Het maakt ons woest Laat het onze levens Niet verzanden Laten ons de de dood Vreedzaam omarmen…

Een gheneughlycke nochtans scabreuzelijke minnekozerij in een scharlakenpaarse krokus- en paardenbloemenwei Zie hen dan gloedvol, vol vuur  en vurig als een furie onstuimige strofen in golvende patronen  opgaand in vlammen  losgaand in wisselende hoogspanning  van tegendraadse antipoden zonder meer uitzonderlijk eigenzinnig…

hij zou bijna beginnen te geloven in complotten en theorieën waar zelfs de zotste honden niet voor op hun knieën gaan hij zou bijna onnavolgbare wegen dezer dagboekidioterieën vol leegte vloekend vullen met Sodom- en orgieëntaal hij zou bijna het dark web erbij halen of zwarte-gaten-fantasieën waar hij liever praten wil over de…

Je slaapt te veel met de machtige intensiteit die dromen eigen is naamloos en anoniem in een bizarre droomwereld ben ik nog steeds relevant? vraag je aan het geweten van jouw intieme innerlijk ​ jouw naam staat zelden in de krant kent niemand je in dit land ben je onbekend hoor ik je weer aan mijn deur kloppen het zou de deur…

Stille stroom glijdt zacht noten fluisteren in de wind hart ademt mee…

Luister naar de stopstreep jammerend in de nacht het is de bivakmuts die je oren drukt Voel de stopstreep die bibbert in de zon, de ochtend baart stralen op je trillend kompas Spring voorbij de stopstreep lach door de confetti heen dat danst op je schouders en de polka van je opa.…

Het valt waarachtig tegen deze week, Want na de afgelopen dolle dagen, Blijft het publiek maar om een versje vragen, Maar deze dag zie ik een beetje bleek. Ik dacht: als ik AI hier eens voor strik? Maar die was veel beroerder nog dan ik.…