5288 resultaten.
UITBLIJVENDE LENTE
poëzie
2.0 met 2 stemmen
2.157 Wanneer komt de Westenregen?
En de zoele zonneschijn daarop?
Honderd wonderen winterlijk verzwegen
Wachten hartediep in knop.
Zoveel jaren die almeer ontvankelijk
Uwe bodem murwden voor Gods zaad,
Stelden u te hulpelozer afhankelijk
Van dit aardse getij en zijn verraad.
Wat in liefdes hartdoorzonden morgen
Tierde tegen weer en wind…
Kerstnacht
poëzie
3.4 met 17 stemmen
4.814 't Is nacht, staat op, wie kan der nu nog slapen,
als 't eeuwig Licht de duisternis omstraalt,
en als het Woord, dat alles heeft geschapen,
is uit de troon des Hemels neergedaald?
Van Oost en West, uit al de hemelstreken,
staat op en komt! niet langer meer gedraald;
een schamel Kind komt onze banden breken!
Kerstnacht,Kerstnacht, Messias zegepraalt…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.964 Het maanlicht vult de zuivre heemlen
Met glanzende geheimenis,
De luisterblauwe verten weemlen
Van Die alom en nergens is.
Alleen de grote zonnen hangen
Als feller kaarsen in die schijn:
De ziel herdenkt haar lang verlangen
In niets-verlangend zalig zijn:
Alsof van achter diepe slippen
Haar dolend tasten eindlijk vond
Met hare…
N E V E L D U I S T E R N I S
poëzie
2.5 met 16 stemmen
3.351 Gegrauwdoekt is de grond
der kimme en, allenthenen,
vol damp en duisternis;
de bomen, half verdwenen
half zichtbaar, hebben, daar
ze stille staan en stom,
van wolkenweefsel elk
een grauwe tabbaard om.
‘t Hoogmorgent en, zo ‘t schijnt,
‘t en wilt geen dag meer dagen:
daar moet iets ongesteld
of los zijn aan de wagen
der zonnehengsten, dat…
Wat de toekomst brengen moge.
poëzie
4.3 met 58 stemmen
13.276 Wat de toekomst brengen moge,
mij geleidt des Heren hand;
moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land.
Leer mij volgen zonder vragen;
Vader, wat Gij doet is goed!
Leer mij slechts het heden dragen
met een rustig kalme moed!
Heer, ik wil Uw liefde loven,
al begrijpt mijn ziel U niet.
Zalig hij, die durft geloven,
ook wanneer het oog…
Mij spreekt de blomme
poëzie
3.2 met 58 stemmen
11.939 Mij spreekt de blomme een tale,
Mij is het kruid beleefd,
Mij groet het altemale,
Dat God geschapen heeft!…
WELDADIGHEID
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.969 Neen! ’t mensdom is nog niet verloren!
Nog zijn er sterren in deez’ nacht,
Waar ’t ranke bootje hulp van wacht!
Weldadigheid doet nog haar stem aan de aarde horen.
Die bloem, geteeld uit godlijk zaad,
Spreidt nog haar geur in Neêrlands luchten;
En hoe het mensdom ook moet zuchten,
Zij blijft ons hart ten toeverlaat.
Verdelger! schiet vrij…
Droeve gebeurtenis
poëzie
4.1 met 17 stemmen
4.183 Ach, Truitje! wat een grote schrik,
Hoezeer ben ik ontsteld!
Gij wachttet, ijs'lijk in uw schik,
Het tiende, welgeteld.
De naam bedacht, het wiegje klaar,
De mutsjes net en klein;
Doch God bezocht ons bang en naar -
Het heeft niet mogen zijn.
Nog eer het wichtje was volgroeid,
Ontwonden uit uw schoot,
Hebt gij u wat te veel vermoeid...…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 Ik ben een zeer gelukkig kind,
Wanneer men dit bedenkt:
Mijn vader is mijn beste vrind,
Die mij schier alles schenkt:
Zijn afgedragen zomervest,
Zijn oude broeken, en de rest;
Maar dat weet Moeders naaister best.
Hoe lekker smaakt die boterham,
Met dat Sint Nikolaas,
Dat mijn mama mij brengen kwam
In plaats van Leidse kaas.
En och! hoe…
IS ’T OOG VERRAST, ’T BEEST IS IN LAST
poëzie
3.4 met 10 stemmen
5.506 Beziet, het moedig dier de Leeuwe staat gebonden,
Omdat men zijne aard ten leste heeft gevonden:
Ach! Sampson is gevat, omdat zijn machtig haar
Werd, door een ontrouw wijf, zijn vijand openbaar.
Wil iemand in der haast zijn vijand overwinnen,
Die lere zijne grond en aangeboren zinnen.
Want zo hij dat geheim ten volle weten kan,
Daar is geen…
Ik voel mijn leven...
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.607 Ik voel mijn leven door mijn vingren vlieten,
dat leven zonder liefde en zonder zegen,
en de allerlaatste hoop dit hart ontschieten,
zo afgebeuld langs alle martelwegen.
Geen trouwe borst zwelt ooit de mijne tegen;
geen milde hand zal mij genadig gieten
de zoete wijn des levens. - Kalm bewegen
in teer genegen zijn en zacht genieten! -
O…
Zalige dood der kinderen
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.153 Gezegend is de dood der kinderkens genettet*
In Christi* bloed en Geest van 't aangeboren kwaad.
Zij sterven onbelast van wrevelige* daad,
Des werelds ijdelheid en heeft ze niet besmettet.
Haar lichaam in de rust wel vroege werd gezettet,
De ziel van waar ze kwam terstond weer henen gaat,
Zij zien van Godes Zoon het minnelijk gelaat…
Voorbij
poëzie
2.9 met 43 stemmen
4.923 Er ging iets moois voorbij,
Zo aan mijn hoofd voorbij,
Vlak langs mijn hart voorbij -
Ik wist niet wat.
Ik deed mijn venster dicht,
En beî mijn ogen dicht,
En al mijn vingers dicht -
Of ik het had.
Ik keek mijn venster uit,
Zag naar de verte uit,
Hoog naar de hemel uit -
Of het daar stond.
Ik liep naar buiten toe,
Heel naar…
Moeders krankheid
poëzie
2.8 met 13 stemmen
3.506 "Wat zal van de kindren geworden?..."
Zij zat in het klein vertrek
En zag ze buiten spelen;
Zij hoorde niet hun gesprek.
"Zo moeder eens moest sterven,"
Zei 't oudste van de drij,
"De grote klok zou luiden,
De kindren zeggen 't mij."
Zijn broerken sprak: "Dan zouden
Wij nooit naar school meer gaan
En al de boomkens verplanten,…
Noodhulp
poëzie
2.5 met 13 stemmen
2.970 Als ’t prangen van de nood hevigst overstelpt,
En alles ons vervolgt en woedend gaat verslinden,
Dan is ook ’t uur naastbij dat God de bidder helpt;
Maar verst, wanneer men ’t acht in mensenhand te vinden.…
Herfstbos
poëzie
3.1 met 36 stemmen
3.487 De bomen zwijgen
En peinzen vaag,
Van al de twijgen
Drupt iets omlaag.
De zon is henen,
Geen vogel fluit -
Zij zijn verdwenen,
Het lied is uit.
Alleen gelaten
Wacht alles stil -
Wacht het gelaten
Der wereld wil.…
AAN ENE JEUGDIGE VRIENDIN
poëzie
2.1 met 14 stemmen
4.185 IN HAAR ALBUM.
Eén ding is nodig.
Vraag de landman naar geen garven van het afgemaaide pad!
Verg de appelboom geen vruchten, als hij afwierp wat hij had!
Wacht geen bloemen van de Zanger, nog vermoeid van Nieuwpoorts slag,
waar het Album ener Jonkvrouw zich versierd door achten mag!
Wacht gij evenwel een versje, zonder tooi van taal gerijmd…
LEVENSBOOM EN LEVENSSTROOM
poëzie
3.3 met 72 stemmen
17.381 Mijn levensboom stond groen van lenteloof
en blank van bloesem - ieder blaadje een droom,
en elke bloem een vreugd; - mijn levensstroom
was licht van liefde en blauw van blij geloof.
Toen schudde een lentestorm mijn levensboom:
Een wolk van bloesem en van blaadren stoof
in 't grijs der lucht; de stroom stortte in een kloof ...
en wenend zeeg…
Vertroostinge aan Gerard Vossius
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.111 Wat treurt gij, hooggeleerde Vos
en fronst het voorhoofd van verdriet?
Benij Uw zoon de hemel niet.
De hemel trekt, ay, laat hem los.
Ay, staak dees ijdele tranen wat
en offer, welgetroost en blij
de allerbeste vader vrij
Het puik van uwe aardse schat.
Men klaagt, indien de kiele strandt,
maar niet, wanneer ze rijk gelaân
uit de verbolgen…
Het beste deel is meer dan veel
poëzie
3.3 met 20 stemmen
4.217 Niet naar veel te jagen,
Stil zijn kruis te dragen
In des Heren kracht:
Dát doet starren stralen
In de zwartste nacht,
Dát een hemel dalen,
Waar de vrede lacht!
Vader van genade!
Sla mij vriendlijk gade,
Sterk mij tot mijn plicht!
Naar des Levens kusten
Zij mijn voet gericht,
Tot ik uit mag rusten
In uw Sabbatslicht!…
HET EIGEN HUIS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.811 EEN JEUGDIG ECHTPAAR AAN DE BRUILOFTSDIS TOEGEZONGEN
De huwlijks-tempel werd betreden,
De heilige echtknoop is gelegd,
Des hemels zegen afgebeden.
Waarop elk onzer Amen zegt;
Nu zal het uur van scheiden slaan;
De huwlijksreis vangt aan.
Twee moeders zien met vochtige ogen,
Twee vaders met een kloppend hart,
Door liefde, niet door vrees,…
Ik zal mooi dood-gaan
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.887 Ik zal mooi dood-gaan, als een vlammend vuur,
Dat ééns nog flikkerde in zijn schoonste gloed,
Eer 't gans geblust was. Want als enig goed,
Rest mij de schoonheid nog, een korte duur.
Hoe zalig is dat nu, wanneer ik tuur
Naar mijn gedachten in hun brede stoet,
Die álle schoon zijn, en niet één die doet,
Of zij wou vlieden uit Mijn hoog Bestuur…
Zingen
poëzie
4.1 met 23 stemmen
3.051 Zingen, lief, zich belijden
In de naakte heimlijkheid
Waar de goden zelf in schrijden
Door de godenloze tijden
Enkel kenbaar de gewijden
Als hun hand de zegen breidt,-
Zingen, lief, is zich belijden
In zo naakte heimlijkheid!
Zingen, lief, is zich versteken
In een vindbaarheid zo schoon,
Dat naar echo-lichte woon
Onder jeugd-en-liefdes…
Aan mijn vrouw
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.549 Zwaar is uw last, maar schoon ter schouder;
eerst mijn kroost, dan mijn kruis.
Jaren gaan snel, doch geen hart wordt ouder,
liefde, in uw heerlijk huis.…
AAN EEN PESSIMIST
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.923 Als `t regent, daar de zon bij schijnt,
Ziet gij alleen de regen;
Ik vestig op de zon mijn oog
En op die lieve regenboog,
En lach hem hoopvol tegen.
"Goed ! Maar intussen wordt gij nat."
O ja, dat was te duchten,
Zo ik mijn regenscherm niet had,
Dat 'k altijd meeneem op mijn pad,
Bij 't zien van donkre luchten.
"Maar als uw regenboog…
Domburgs uitzicht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.592 Opeens, met één blik te overbruggen, valt verslonken
De straklazuren Roompot tot een kronkelkreek
Voor ‘t land van Schouwen als verheerlijkt opgeblonken
En stralend aangedreven uit zijn nevelstreek:
De witte stranden en de brede berg der duinen
Met in zijn laatste plooi het kleine dorp bekneld,
De hoeven loofgepluimd binnen haar akkertuinen,…
Morgenlied
poëzie
3.3 met 19 stemmen
2.365 Grote Schepper, bron van zegen!
U begroet ons morgenlied.
Wat zou ooit ons hart bewegen,
Deed Uw grote liefde 't niet?
Wat wij hebben, wat wij zijn,
Daaglijks brood en zonneschijn,
Minnende ouders, ziel en leven,
Alles hebt Gij ons gegeven!
Maar de grootste gift van allen
Is uw eigen lieve Zoon,
Al Uw lust en welgevallen,…
In memoriam
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.940 Hoe schijnt van avondstrand
Doods overkant
Lichter dan heel dit land van leven:
Zo twee jonge ogen sterrestom
Zien klaargeheven,
Dood, uit uw schemer om.
Gij hebt in blind bestaan
Uw oud geheim verraên:
Geen kan meer in uw duisternis geloven,
Nu ge die helle lampen stal,
Die heel de reis door schaduwdal
Niet zijn te doven.
O ik dacht…
TOT HET GRAF VAN JUFFROUW MARGARETA TROMP
poëzie
4.2 met 14 stemmen
3.541 Hier ligt de droge romp
Van d’oudste lieve Tromp,
Die alle man beschreide,
Behalve zij, die scheidde.
’t Lijf was te nauwe kas
Voor zulke ziel als ’t was.
Wie z’ aanneemt te beschrijven
Zal in de arbeid blijven,
Het zij de kloekste pen
Die m’ in de lande kenn’.
Best zal men met beschreien
Die zoete naam verbreien.
Schreit, Jofferen, uw leed…
Hondenmijmering
poëzie
3.4 met 21 stemmen
2.828 Dan – wie is hij, die ginds, van elk vergeten,
In mijmering verloren, neergezeten,
De stilte smaakt der zwijgende natuur?
Ten Kate
Sakkerloot! hoe jeukt mijn maag!
In geen zes kwartier gegeten.
Schrale tijden. Vlooienbeten.
Kwade jongens. Beestenplaag.
Altijd vasten. Duivels mager.
Menschenvriendschap. Fricassé.
Benen. Longen. Jan de slager…