Alle inzendingen

Je wordt geboren, je staat op Leert lopen, groeit als kool Je propt je vol met zoute drop Dan vijftien jaar naar school Veel is het niet Dan naar de universiteit Daarna een dikke baan Je krijgt een vrouw, die raak je kwijt Ze bieden je iets dikkers aan Veel is het niet Je komt steeds hogerop Ze weten wie je bent Je krijgt een dikke kop…

Eigenheid leek monddood alle klankkleur verdwenen deed stilte eerst zwaar wegen zelfs een bronzen geluksbrenger warm en karaktervol in beeld had veelzeggend gezwegen, maar eenmaal “je eigen” voelen en “met elkaar verbonden zijn” is een geruststellend weten.…

Dansend door het leven Vind het leven goed Ben vrolijk van binnen Kijk uit naar wat komen gaat Heb geen ruimte voor depressies Of ravenzwarte gedachten Wil zo wel oud worden Zing een positief lied Huil tranen van geluk Heb veel sores overleefd Eigenlijk ben ik een winnaar Blijf niet steken in verlies De horizon is helder Als een mooie…

Er zit een onverzettelijke vernietigingsdrang in het dagelijkse van onze voetafdruk een onvermogen om de planeet te redden en we doen er bijna allemaal aan mee meedogenloos, als of het niemand iets kan schelen er is een droeve tijdelijkheid tussen de vroege dageraad en het weer verdwijnen van de zon, in het avondrijk waar we genieten van de…

tijd verslijt bergen van graniet steen wordt zand deemoedig wijkend voor het veenmoeras nieuwe levensbron op de afgeronde horizon…

Eerst is er nog niks. Ja, een gelukzalig-lege bladzij. Een wie-doet-mij-wat-optie. Maar daar komt de klad in. U zucht ontevreden. Het vacuüm dient bevrucht. Een sterke drang wil weten. Een eerste zin noteert zich. En die vraagt om meer. U begint zowaar te zweten. Verbanden kondigen zich aan. Wilde paarden moet u beteugelen! Maar…

Ach was ik maar een miljonair ik voel me lang niet old and wise I'd like to live in paradise maar zeg je nogmaals, life ain't fair I told you once, I told you twice ik ben helaas geen miljonair Was ik het wel, zat ik niet hier maar in Dubai, de Malediven Curaçao of Zanzibar Ibiza, eiland van plezier met al mijn witteboordendieven…

Ze liep wel maar ze liep niet bijster goed De horden bleven plakken aan haar benen Ze legden haar het vuur na aan de schenen We bleven achter met gemengd gemoed En morgen...ach nog veel meer tegenslag De weersverwachting: Zwarte Zaterdag…

int donker, met bewegende ogen is er sprake van een ridderlijke strijd ieder vecht nobel en vaardig ieder wordt in zijn Zijn meegezogen het is een strijd in warrige tijden ieders doel is het horen waardig ik heb geen voorkeur te bepalen het is als leiden en lijden en volgen soms doet het denken aan malen het is wachten op een gericht dat…

De zon verrijst reizende wolken baden zich in het blauwe meer Als pluizige suikerspin of zacht watje met elk een eigen plekje in oneindige hemel waar ze samen zijn en dan weer uit elkaar onafscheidelijk en dan weer los zonder dat ze elkaar uit het oog zullen verliezen. Het zijn wolken die in hun eenvoud en onvolmaakt schitteren tegelijk…

Ik heb God gezien Door zijn Eigen ogen Naar beeld En gelijkenis Geschapen Daar zijn wij Nu beland Uit de circulaire Scheppingshand Ieder mens Is mijn medemens die mij mens maakt dat gelukzalige gevoel is er tot in de kleinste essentie alleen in communicatie ontbreken normen en alle vaardigheden zij zijn ondergesneeuwd…

ze balanceerde op het koord van haar angsten zoekend naar balans…

Als het het enige was dat hier lag, als de stenen hier niet lagen en de wielsporen, bierblikjes en lichtvlekken, als het niet zo nodig iets moest zijn zou het nu gaan bewegen. Het zou op zijn kop kunnen gaan staan. Het zou op zijn tenen uit zijn uitersten glijden en het zou je inpakken in een kudde vlaggen, fietsen en melkflessen, mooi…

'k Zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent, Zal zitten, kijkend naar je stil gezicht; Wel vol verleden, toch pijnlijk verlicht, Dat jij ten minste geen verdriet meer kent. Mijn handen zullen, vroeger lang gewend, Van zelf aaien je haar, waar levend ligt, Als vroeger, nog het diep glanzende licht, Dat uit de dood mij jouw vergeving zendt.…

en als wij dan afscheid hebben genomen ik verloren het schip ben opgegaan zie ik jou traag en wankel naar de kade gaan zie ik hoe jij even stilstaat nog en kijkt met zachte vaste blik naar het nu al weggevaren verre schip…

De mensen scheiden in vrienden en vijanden -- dat is gemakzucht.…

ik zag ze nauwelijks staan gekleed in duister zwart met glimmende randverschijnselen voorbij gangbaar pad nog schreeuwden zij met hun hoog geluid want de puberstemmen kwamen er nog niet helemaal goed uit en schittering blonk alom meer dan geweld in het uiteen stuiven losten zij op in onzichtbaar bewegen toen de kit aanstalten…

Bij die sport is het vaker aan de orde, Uitzonderlijk is het dus ook weer niet Dat als er in de laatste tel een schiet Een wedstrijd in die tel beslist kan worden. Het ekobasketbal is uitgevonden: De speelduur wordt beperkt tot één seconde.…

Mijn vader had een stoel in zijn kantoor waar hij het langst in woonde. Als hij schreef mocht ik, wanneer ik met hem zweeg tegen zijn benen zitten. Het kwam voor dat wij vergaten waar we waren. Dan las ik over Remy of oom Tom. Ik weet nog dat het leek alsof hij zong. Ook streelde hij een keer mijn haren. Later heb ik gehuild om wat niet…

Voor een atlete uit Djibouti werden de Spelen een ramp, ze won wel vlot het kleinkunstschaatsen van de zeverkamp, maar het streefgewichtheffen ging mis, evenals de krabslalom en het wafeltennis, en bij plascontrole na het rookworstelen liep ze tegen de lamp ...…

In de schemer het angstige luistren Naar de wind, die waait om de huizen. Van de wilgen stuiven de pluizen, Wit in de regen van 't duister. Ver weg het bedwelmend bruisen Van de zee: haar vage geluiden Eentonig, versmelt met het ruisen Van het bloed, zo warm en duister. In het duistren en het ruisen Een buigend mens, arm en donker...…

het bijenvolk zoemt in het glooiende laagland een verlangend lied voorbij het gonzen buigt de bijker zich over de bijenkorven het volk is te zwak de imker schudt droef het hoofd in de felle zon…

In verhalen over Tom Poes en heer Bommel komen soms plotseling kleine geesten voor de dag wier bijstand wordt gevraagd met een korte toverklank deze wezentjes behoren toe aan lucht grond vuur of water helpen wie hen oproept meteen vol overgave de domme zieltjes glanzen van werkdrift voeren klakkeloos hun opdracht uit zowel zegenrijke…

De waanzin regeert Het geweld ten hemel schreiend Van de geschiedenis niet geleerd Wollen sokken voor soldaten breiend Kerkelijke leiders onbekeerd Een dode meer of minder Ver van huis zelf ongedeerd Zonder gewetenswroeging noch hinder Biddende de oorlog geleerd…

Het is ondiep, met een onderstroom, ik val om -- De boei gaat tollen.…

Vrije geluiden in het gras: een gratis concert sprinkhaan luistert…

voor ons is samen thuis hand in hand de tuin en schuur de muur waar we altijd speelden en ik jou en jij mij verveelden met kijken naar elkaar wij waren altijd snel thuis ook in het grijs bestofte treinstel op een totaal verlaten station in de middle of nowhere ook thuis bij de slaande kerkklokken waar wij vergeten waren uren te…

we hebben van haar genoten omdat ze zoveel aan ons gaf we hebben haar zelfs te veel uit handen genomen heel onbeschaamd onbeschoft en uiterst laf we helpen haar op deze manier langzaam naar de kloten ook al past dit laatste eigenlijk niet bij elkaar laten we wat minder graaien het belemmert ons geluk en laten we beseffen dat we niet alleen…

"Geen Goudse kaas meer over vijftig jaar”, Vermoedt de New York Times. Wij weten beter. De bodem zakt per jaar vier millimeter, Dus Gouda loopt voorlopig geen gevaar. Eer niemand in die stad meer kazen weegt, Is vast New York al van de kaart geveegd.…

Goedemiddag, u moet eerst iets kiezen, voordat u met ons verder kunt gaan. Heeft u de productenlijst? Kies één, dan gaat ons keuzemenubandje aan. Kies nu nummer twee, twaalf of drie, of kiest u liever nummer vijf of tien? Want dat kan natuurlijk ook, of liever nummer negen misschien? U heeft gekozen voor nummer acht, dat is een prima…