Alle inzendingen

Uit het stille tij een blauwe flits vliegt omhoog oog in oog met licht Langs de oever tuurt hij stil, zijn vurige borst vangt het zonlicht dat glinstert in het water. Een scherpe roep snijdt door de ochtendstilte, een teken van leven in het waterrijke natuurgebied. Zijn korte, krachtige vleugels snijden door de frisse lucht, laag over…

De geliefde Rik Wouters houwt met tomeloze werkdrift in het keiharde steen laat woeste kracht samenspelen met verfijnde beeldhouwersgeest schept wonderwerk naar eigen zin zijn penselen gaan snel met zachte druk over het doek spreken zeldzame woorden van heftige doch lichte aanraking het wonder der gehaaste tegelijk overdachte kunst…

Paars en groen vervloeit, fluisterend boven het woud nacht ademt geheim.…

Hallo, hiero, jij bènt 'r eentje! Jij kom toch ook uit Rotterdam? Weet jij nog van de luizenkam? En zeg jij worteltje of peentje? Ik ging als jochie fikkie stoken! Ik kocht een krosie voor een cent! Die Bep van Klaveren, zo'n vent! En jôh, me moe maar kroten koken! Hé, weet je nog die Hoogstraat dan? Precies 1 kilometer lang! Schiedamsedijk…

De blanke mane Licht overal De donkre lanen Staan langs de wal; Boomtoppen drinken Het zilv'ren licht Beneden zinken Schaduwen dicht. Maar midden in de Betovering, Waar beuk en linde Te dromen aanving Dalen drie zware Klokslagen neer; De kimmen klaren... De dag keert weer... ----------------------------- uit: Gedichten (1909…

De kille duisternacht ademt door stille heimwee dansend rond jouw intieme gewoonte heldere sterren zien kansen in jouw oeverloze liefdeskus nabij het zilte zaaisel van dwaze fantasieën oefen je in klussen proef je de ware aard van het verlangde geluk in bewegingen van het proberen in taak van denkend verder leren blijf je een beginneling…

Voor mij brak de hemel open toen ik door de donder doordrongen raakte. Eén gerichte schicht ontwrichtte het zicht in de breedte van de ingewreven wreedheid, de beestachtige schijt aan substantiële logica door het intacte intellect als handicap te zien. Dit disrespect, hip gezegd, wat ten dele viel over het paradoxale gegeven…

Als meedogenloos een leider leidt snijdt zijn ideologie als dolk waren het de wijze woorden lang geleden van een profeet over het dak dat zou beschutten in stilte kraakt het op de stutten omdat het hete vuur nu vreet gloeiend knalt en valt het staal dat verzengend op staal dreunt aarde drenkt zich in bloed en kreunt de stervende…

Door de nachten op blote voeten slaapwandelen door de oude stad langs de horizontale vloedlijnen over het hete zand van het strand het laat me niet los die andere werkelijkheid tussen authentieke droomwereld en toekomstig verlangen ik laat mijn oude woorden achterwege op zoek naar een teken van verbondenheid.…

de goden schiepen de eilanden als hun woning op de hoge grond boven het dorp slaap jij sereen en de tijd staat stil je kent de diepte van de Stille Zuidzee de wind zingt de golven beuken jouw ogen volgen de ruige bergen ze tasten de steile kliffen af op de tweemaster klinkt een smeekbede ne me quitte pas je bent niet alleen, Jacques…

Ik ben zeker ook een man van de kleuren een kleurrijke man voor wie maar wil 't zien zoals ook de kleuren in de natuur zijn zo prachtig maar natuurlijk ook thuis, binnenshuis zo vrolijk en ook om op de kleuren te ordenen geel voor alles rondom de hond labrador Mika blauw voor alles rondom badkamer en schoonmaken groen voor alles rondom balkon…

Mijn telbare haren stonden recht overeind toen ik mij zowaar haast een winnaar waande in mijn loodzware uren van glaskabelnood die krulloos oneindig lang zouden duren als ik koos voor een niet te missen aanbod bij een tweejarig abonnement met een logaritmisch aflopend voordeel an offer I could'nt refuse De specs oftewel de specificaties…

Eén van de mooiste plekjes op deez aard Ze duwen echter wel je voordeur open En komen zo je tuintje binnenlopen Ook word je door je ramen aangestaard Om ongenode gasten kwijt te raken Moet je haast van je huis een vesting maken…

Ik lig wakker Maar jij bent weg De kamer voelt leeg En de stilte snijdt zacht. Ik denk aan je lach Aan je handen, je stem Dit alles voel ik nog hier Maar jij bent ver weg. Ik adem langzaam De wereld voelt koud Want jij was mijn zon... En nu huilt de maan.…

Elke tien jaar leef ik in een andere wereld met andere wensen De oude zijn gepasseerd door nieuwe omstandigheden Herinneringen bleven achter Tevreden met wat dichtbij is koester ik van tijd tot tijd wat was, de vriendschap die we nog voelen, ook al is er ongemak geslopen in onze ontmoetingen We wonen te ver van elkaar en willen wel,…

Natuur in het hart met verlangen naar liefde onvoorwaardelijk Het hart vol natuur met een stille hunkering onvoorwaardelijk Natuur omarmt mij verlangend naar warme liefde onvoorwaardelijk In het hart van mij natuur en diepe liefde onvoorwaardelijk…

De oude eik, stram gebogen, Staat al eeuwen zieltogend Op de kruising van zandwegen Des akkers heer en meester. Aan zijn wortels ’n kapelletje, Met Christus aan het kruis, Een kaarsje flakkert aan-uit, Op ’t bankje ’n vrijend stelletje. 'n Landman kart langs hen heen, ’n Leeuwerik zingt ’t hoogste lied, Van Gogh’s landarbeider is…

De kamer was donker; het raam alleen hield nog een licht, dat te sterven scheen. Zij sprak uit het bed: hoe zijt gij zo laat, en uw haar zo wild om uw gelaat? Toen sprak hij met een dode stem, (de blaren ritselden achter hem): Ik kom u zeggen dat ik ga - Nooit keer ik weer waar ik nu sta - Hij zweeg; achter zijn duistere wil viel de…

Klein Jan was weggekropen In een hoek. Waar hij deftig zat te lezen In een boek. Niemand zag hem zitten daar, En de schalk riep: zoek mij maar! Waar zou toch die jongen wezen? Vroeg mama. 'k Heb al overal gekeken, Zei papa. Maar de kleine kleuter riep Onophoudelijk: piep, piep! Maatje zocht in alle hoeken Naar de guit…

Drie jaar bommenregens Met meer geweld over-en-weer en vrede ver weg want tsaar Poetin, zo- als wij hem niet willen zien is echt een duivel Die rücksichtslos gaat Voor waar hij denkt recht op te Hebben, terwijl Gor- batsjov Zich reeds meerdere Keren heeft omgedraaid in Zijn te vroege graf...…

Ik ben een oude ziel voor mij geen vernieuwing het woord innovatie krijg ik niet uit mijn mond alles moet bij het oude blijven zoals het was, was het goed, goed genoeg ik spreek graag in het verleden van ver voor de oorlogen TOEN HET NOG VREDE WAS!!…

Even tussen alle moeilijke woorden door, soms lijkt het wel een ontsnappingskamer voor vergevorderd levenskunstenaarschap, wil ik slechts de aandacht vestigen op het volgens mij meest wezenlijke bestanddeel van tevreden toekijken tot uiterst gelukkig zijn in het dagelijks leven. Het afscheid van de zomer die nooit eerder zo groots scheen…

ik voel een raakvlak met warrige geesten misschien dat mijn verstandelijke vermogens afgenomen zijn met de voortgang van tijd het is te laat om opnieuw te beginnen het laatste nieuws komt keihard binnen wapens, oorlog, bloed, tranen en geweld na zondag keert de wind weer om de absurditeit van de buitenwereld jij snakt naar een gezellige…

Jij achterhaalt de slooptochtwerken der letteren voor die ondenkbaarste blauw vertrekkende vreugdevelden als venijnige helden alvast bedreven de liederen onder luiden verzenden. Ik onttrek donderwolken aan bladen handgeschreven en onverwacht voor door weeromstuit gedreven woorden van de chagrijnige ivorentorenheren die de geschiedenis vertekend…

De herfstwind draagt de geur van tijd, verwaaide dromen vallen neer, de hemel kleurt in grauwe spijt, de dagen lichten steeds iets meer. Langs lege paden zweeft de mist, een boom staat kaal in stil verdriet, de zon vergeet wat warmte is, en schemert weg in grauw gebied. Toch fluistert zacht een laatste blad, het loslaat in de koude…

Ik heb mijn schoorsteen weer eens laten vegen, Daar mijn verzekeraar dat van mij wil. Want wel of niet, dat maakt bij brand verschil, En een betaalbewijs kan dan zwaar wegen. Dus ik voldoe nu aan de hoogste eis, Maar op de bon staat echter: ‘Veeg bewijs’.…

Het koele gras kust haar blote voeten, Het zwoele briesje streelt haar boezem, De gouden zonnestralen geven haar glans, De blauwe lucht geeft haar alle ruimte, En ik, ik kijk en zie de hemel op aarde.…

Wat doe je met mijn essentie laat je die links liggen omdat rechts meer voor de hand ligt in een corrupte maatschappij waar leerdragende psychiaters handelen in sluw wapentuig of kies je weer Keizerlijke kleren het zachte zijde en de donsveren tussen het pluche van de marmeren banketbakker zo vaak afgewezen omdat jij volwassen…

( oud-Hollands geluk maar anders dan de titel ons laat geloven) als een gedegen vorm van antiquariaat dus voor de liefhebber onontbeerlijk met een vleug van behaaglijke traagheid en een hang naar melancholie waan ik mij de romanticus die met mijn verzen en ietwat tederheid alsnog wil bewijzen voor een klein publiek...…

Mager, de handen ruwe huid Een schorre groet met gaten tussen mijn zandknarsende tanden: iemand om van te schrikken Ik ben overal want nergens mag ik zijn. Geef me schoenen: zolang ik loop, leef ik Noem me Job, ik geloof niet dat God me zal redden uit de onderwereld waar het 's winters warm is tot midden in de nacht de deuren sluiten…