Dagje Volendam 1 van de vele plaatsen waar ik met mijn Manager John Sturris kwam Was het in Nederland en België altijd feest Overal zijn we bijna geweest Maar in Volendam had ik een beetje mijn hart verband In het Dorp van het paling land Dagje Volendam…

Een wit spoor op de drempel, onherroepelijk als een oordeel. Buiten trilt de leegte van het ongeborene, binnen telt de klok de polsslag van de vrees. Is dit een schild of een schandpaal? Je trekt een cirkel in de as om je heen, een monument voor de eigenwaarde, wering tegen de storm van de ander. Maar de cirkel krimpt tot een muur, de muur…

Haar waarheid werd niet gehoord, Hij nam steeds het laatste woord, Hij sprak luid, hij sprak met kracht, Hij markeerde ermee zijn macht. Zijn leugens en ongerijmdheden Vormden een schril contrast Met de woorden die zij sprak, Door zijn gebral ondersneeuwden. Vox populi praat naar de mond Van de macht van Die populist met de grote mond…

Jij oude vriend Jij nieuwe vijand Waarom klop je op mijn deur? Waarom kom je binnen vallen? Ik dacht dat ik had aangegeven mijn afkeur Naar jou en je methodes Naar je dansende lemmet Jij oude vriend en nieuwe vijand Ik weet al van je les Laat me gaan en laat me staan Laat me los van je greep Ik wil niet meer bestaan In je onrust en in…

Ode aan de Knoop Er was eens een knoop, zo trots en rond, die zich vastklampte aan een overhemd van bond. “Hier zit ik dan, in het volle zicht, als de ster van de show, wat een gezicht!” De knoop sprak fier tot de knoopsgat: “Zie hoe ik schitter, wat ben ik glad!” Het knoopsgat zuchtte en zei met een lach, “Zonder mij ben jij gewoon een…

vandaag leggen we de smartphones weg en openen onze handpalmen vingers haken in elkaar als levende steigers om de wind te breken voor onze kinderen geen blauw schermlicht meer op hun gezichten maar het warme goud van de ochtend die wij samen overeind houden we bouwen geen muren we vormen een kring een dichte haag van vlees en bloed waarbinnen…

Bleek winterlicht valt op een lichaam dat zuchtend naar rust toe kantelt De middag ligt stil in de kamer waar hij langzaam aanwezig blijft, en ik zie hoe zijn ruwe handen naar zachtheid verlangen, hoe iets in hem zich terugtrekt alsof het lichter wil worden. Het vale licht schuift traag langs zijn gezicht dat dunner is geworden, en ik…

Ik wil reiken naar Ik niet bij kan. Ik wil geven wat Ik niet bezit. Ik wil zien wat Het duister verbergt. Ik wil horen wat Te stil is om te horen. Ik wil voelen hetgeen Er niet is, Ik wil jou, Ik wil, alleen jou!…

We strijden voor de club En pakken weer de cup Er is niets aan te doen Dirksland Kampioen Rood en groen aan de Top Elke ploeg die krijgt klop We strijden voor de club En pakken weer de cup Rood en groen voor ons altijd bovenaan We zijn niet te verslaan Dirksland zal nooit verloren gaan Soms is het voetbal apart Maar Rood en groen…

Sommige ballen moet je niet hoog willen houden. Die moet je gewoon lek steken.…

Negenhonderd flipdots klikken ritmisch in een cirkel, als mechanische insecten die een groter plan verraden. Zij vertalen de ademhaling van de Melkweg naar het flitsen van een iris. Het heelal telt af. Het stript de exoplaneten van hun mysterie, weegt de geboortecijfers van een overvolle aarde, en filtert de ruis van miljarden jaren tot aan…

Na al het schrijven, het verzamelen van fragmenten, het terughalen van wat verloren leek, kwam ik tot de conclusie mijn dossier te sluiten. Niet omdat alles voorbij was, maar omdat mijn leven zich niet langer liet vangen tussen vullende witregels, blanco beschreven Jarenlang droeg ik de gevolgen beloftes, misverstanden,…

Warm licht over gras vlinders tekenen de lucht de berm zingt zacht mee Het veld opent zich in kleuren die gisteren nog zwegen, een waaier van zachte tinten die zich zonder haast ontvouwen. Ik blijf staan en voel hoe de lucht warmer ademt, alsof de dag mij uitnodigt mee te bewegen. Het is de groei die spreekt, nog voor ik haar zie: een…

Er is leven in de brouwerij, Want wij brouwen Vrij en blij ‘la joie de vie’, Van ‘comme ça’ en ‘comme ci’, Eten bij ons biertje Graag een ‘baguette brie’, Wij leven zo In ons ‘la vie en rose’.…

Ode aan de Bril Een bril, zo trouw en altijd bij de hand, een vriend die telkens weer voor je klaarstaat. In vele kleuren en maten komt hij aan, om met stijl en mode mee te gaan. Van kleine ronde glazen tot groot en vierkant, altijd passend, ongeacht je stand. Hij nestelt zich zachtjes op je neus, en maakt de wereld helder, oh zo serieus.…

Het gezicht verraadt de seizoenen, plooit gewillig rond de lach, tekent de droogte van de jaren in zachte, diepe geulen. Dat is levend hout. De dreiging zit dieper. Waar de flexibele steigers verdwijnen en de vloeibare gedachten langzaam drogen in de mal. Het begint met een standpunt dat niet meer wil buigen. Een grijze massa die indikt…

Mijn zus en ik, twee eilanden in zee, soms woont er leven, en valt alles mee. Maar uit het niets verschijnt een leeg bestaan, een onbewoond gevoel dat tussen ons in komt staan. Dan zwemmen wij elkaar weer tegemoet, gedragen door verlangen, herinnering en moed. Maar nooit bepalen wij zelf de richting van de tijd, de stroming kiest haar wegen…

Oh paarse avond lucht, sprankelend oranje in je pracht waar blijf je? Kastelen, rivieren en weilanden wachten op jouw aanwezigheid, te pronken in kleur, te stralen. Oh rode maan, wakkerend in schoonheid, wanneer arriveer je? Mieren, dassen en eekhoorns wachten tot jij aanschuift, hen leidt naar veiligheid. OH betoverende avondlucht, schuif aan,…

Het gewicht van de bagage zal groot zijn, niet om wat gevuld is, juist de leegte weegt, onuitgesproken gedachten, het luisteren naar gevoel tijdens het ronken van een motor Gewichtig gewicht, niet voor degene die niet draagt of niet dragen wil, misschien ook niet kan Een auto vol. Op weg. Wegen zijn ondoorgrondelijk…

Ik was bij de Belastingdienst Vanwege mijn bv Plots voelde ik iets komen Een stressgerelateerde Woeste bruine zee Ik rende in paniek Naar de toiletten De belastinginspecteur Hij draafde mee En riep hijgend: Ook voor zeer acute stoelgang Dient u in te loggen Met uw DigiD!…