Oude beukenstam herfstlicht door groene blaadjes stilte in het bos Wanneer de oude stam zich opricht tegen het zachte strijklicht van de dag, voel ik hoe de massieve bast de tand des tijds opneemt en de ruis van de omgeving geruisloos filtert. In het dichtgeweven dak van grijze takken ligt een eeuwenoude kracht besloten, een kalme grens…

bevrijd in de zin van het mogelijke verlost van een loodzwaar juk anders gaan leven en denken bikkelharde noodzaak zelfrespect en zelfkennis ook zelfzorg doe niet aan een ander wat je zelf niet wil seconde per seconde kiezen wat geschikt blijkt in het hier en nu volhardend verbazingwekkend wat leergierigheid vermag een heus privilege…

Soms glimlach ik naar de buitenwereld, terwijl er vanbinnen een storm woedt die niemand ziet. Ik hoef niet altijd oplossingen, maar wel iemand die echt luistert. Want achter elke stille strijd schuilt een hart dat gezien, gehoord en begrepen wil worden.…

Hij rijgt woorden tot zinnen, Die hij heeft verzonnen, Hem spontaan zijn ingegeven Komen zo tot leven. Vertellen van stille geheimen, Soms in de vorm van rijmen, Zijn dichterlijk streven. De stiltes die erop volgen, Worden door de tijd verzwolgen, Blijven evenwel hoorbaar, Zelfs ook al zijn ze onoorbaar.…

het glas is gebroken de bruidegom heeft het met verve al lang geleden in stukken getrapt en nog steeds zijn er, overal vandaan, pijnlijke splinters…

"Ober, de kaart vermeldt ook seniorenmaaltijd, is dat zonder zout ? of is dat een kleinere portie schnitzel, biefstuk of lamsbout ?" "Dat is een normale maaltijd, meneer van Zandt, met een extra verwenning voor de oudere klant, het eten wordt door iemand in de keuken deskundig voorgekauwd" ...…

Het is niet op alles en iedereen te plakken als het gaat om het leven: krijg ik dit of dat wel of niet maar gaat het om de dood de dood en alle levensfases van lijden, voordien: van licht tot zwaar van zeker weten of niet dan laat ik ongerust die onzekerheid toe voor een moment of langer maar laat het dan ook weer los ik weet dat er…

ONGEHOORD NEDERLAND natuurlijk hebben ze er een puinzooi van gemaakt, maar ONDERGRONDS NEDERLAND natuurlijk heb ik, hebben we daar geheel geen behoefte aan ONGEHOORD NEDERLAND laten ze vooral in het omroepbestel blijven, want ONDERGRONDS NEDERLAND levert een nog veel grotere puinzooi op…

Ik heb zin om lekker te niksen, maar mij is dit nooit geleerd en heb dus geen flauw idee hoe dit voor elkaar te fiksen. Ik informeerde links zonder succes. Toen deed ik een poging op rechts, maar kreeg daar ook nul op rekest net als in noord, zuid, oost en west. Van lamlendigheid gaf ik de pijp aan Maarten, die gaf niet thuis. Toen werd…

levend en krachtig, wijzend omhoog, zingende bladeren, buigende boog OF kaal, omgevallen, stervend, verdroogd. HERE, maak mij een lust voor uw oog…

De “war on drugs” ontsteekt elke keer een vuur in mij Wat is dit land weerloos naïef In daad en tijd passief Dit land laat zich schofferen door criminelen die, niet gehinderd door regels, lachen om reine dwazen die er door geketend zijn Geef dit land, dit beschaafde land, als levensader een discreet opererend doodseskader…

Het liefdesleven, daar genoot ik van, Heeft mij veel vreugd gegeven. Vroeger gaven mijn ouders veel ervan, Toen, heel lang, gaf mijn lief. Nadat zij afscheid moest nemen, Kwam er nog ’n lief in m'n leven, Die mij veel liefde schonk. Maar sinds haar verscheiden, Ontbeer ik de liefde, Is mijn leven leeg en koud. Herinneringen bewaard in…

Hoe moet ik leren Als dit het enige is wat mijn hoofd wilt herhalen De schaamte De woorden die ik gesproken had moeten De hand op mijn hart die ik zelf heb weggeslagen En al dat met letters Zo goed bedoeld Cool zijn is niet voor mij Alle zinnen die ik zeggen wil waar ik dan weer over struikel Al de fouten die ik maak En al dat met letters…

iene miene mutte tien pond grutte tien pond kaas iene miene mutte wie stiekem het werk de plaats van een ander inneemt moet die terug geven of vluchten als een haas iene miene mutte de rechtmatige eigenaar blijft de baas…

Het kwam toch nog onverwacht Je verloor heel snel je kracht Kon niet meer op je pootjes staan En we besloten, je mag gaan Vanaf vandaag is ons verdriet Dat jij ons voor altijd verliet Wat ons nu rest, is naast wat as Herinnering aan hoe jij was Toch liet je ons niet in de steek Toen het leven uit je week Je mocht net gaan, het was je…

Morgenrood klimt door ’t raam, versiert mijn ochtendhoofd door slaap nog verdoofd nog niet bekwaam om deze aubade te schatten, nog van verstand beroofd, onvoldoende gestoofd om het te vatten. Mijn hoofd verheldert stapje voor stapje in de dag, alsof een oud lapje omgetoverd met een lach, elk stapje voor stapje tot nieuwe dag.…

Warmte in het groen tussen bomen hangt stilte zomer ademt nog Wanneer de laatste warme avonden zich langzaam uit het landschap terugtrekken, merk ik hoe de lucht een andere toon krijgt en hoe mijn lichaam die verandering eerder voelt dan begrijpt. In de ochtenden die koeler worden, ligt een dun verdriet dat niet zwaar wil zijn, een stille…

Taalpurist mits autodidact Hoogmoed omzetten in gezonde nederigheid, wijs en subtiel Leergierig blijven op gezegende leeftijd, een privilege De grijze massa word actief gestuurd Chanson van Jean Gabin - je sais - ook wel zich klein opstellen Weten wat je waard bent niets meer of minder; zelfkennis Persoonlijke geloofsovertuiging ongeacht…

En dan bedoel ik, doel ik op al die mannen en vrouwen jongens en meisjes dus van jong tot ouder, oud die zich doorgaans anoniem via de ontelbare mogelijkheden van de sociale wereldmedia hun onvrede zonder rede maar met verbitterde haat spuien zij zijn in mijn perceptie en met respect naar andersdenkenden de gefrustreerden van hun eigen…

Het oude einde is het begin op d’weg naar’t nieuwe einde. Terwijl ik mij hierover bezin, zie ik de horizon verdwijnen. Als 'k omdraai naar’t verleden, verdwijnt die in dichte mist. Ik verplaats me naar ’t heden, weet niet of ik mij heb vergist, dat 't heden gekend verleden nieuwe toekomst voorspelt. Wijl wat ik toen heb vermeden,…