Het kind in jou leeft nog jouw geesteskind is er nog Olielampen verlichten de nacht 't ontwaken naar de dag in een hemels bad…

Wijl hij blikte in haar donkre kijkers Fluisterde hij in haar oren, ‘Mijn liefde reikt tot in de hemel’. Zij beantwoordde hem met De woorden ‘Mijn liefde is de hemel’.…

Dit ben jij - en dat ben ik Van treiteren krijg jij een kik Als ik zoals jij moet zijn Dan ben je niet goed snik Nogmaals in refrein Dit ben jij - en dat ben ik Van treiteren krijg jij een kik Als ik zoals jij moet zijn Dan ben je niet goed snik…

Dit gedichtje is niet door AI gecreëerd, Dat is objectief door AI geverifieerd. Dat kan AI absoluut stellig zo stellen, Zo zijn AI algoritmes geprogrammeerd. Wel werd door AI hierover opgebiecht, Dat AI zonder dat AI daarover liegt, Zonder tussenkomst van de mens Joris Olivier, AI dit zeker had gekund, Ad infinitum kan AI niet alles overnemen…

We zijn als rozenbloemen. Blaadjes in zoveel kleuren en geuren, Maar degene met een bloedende vinger ziet alleen de doornen.…

Hand in hand, in gelijke tred, Op de weg naar het geluk, Begeleid door hemels gezang Van ’n biddende leeuwerik, In ’n landschap zonder einder, Vol met bloemen en vlinders, Zwijgend harmonieus hartgetik.…

de vrede hier: ten dele, de vriendschap: onvolmaakt, in kunst, in kracht, in wijsheid: de roos wordt niet geraakt de liefde hier: ten dele, de vreugde: zo voorbij. het zware, donkere, dode, het breekt aan jou en mij. ten dele ons geloven en dubbel smart de pijn. O God, straks licht en levend, GEHEEL bij U te zijn!…

Klotsen van water. Geritsel van bladeren. Natuur in balans.…

Denkend aan haar, Voel ik weer haar warmte, Die zij zo lang met mij deelde, En onvoorwaardelijk gaf. Dromend van haar, Waan ik mij weer in ons Eden, Ons paradijselijk samen zijn, Van onmetelijke liefde. Herinneringen ongelooflijk zoet, Zo intens voelbaar, Niets anders er nog toe doet. In het heden ik nu in verkeer, Alleen leegte,…

Het reekalfje rust op een klein, open plaats binnen struikgewas; met een wijde boog lopen boswerkers, eerbiedig en zacht.…

Lege schommels geen kind op de wip de spin heeft vrij spel. Bijna herfst- haar zomerjurk maakt een laatste dans aan de waslijn. Einde zomer- na een kort leven vouwt de vlinder zijn vleugels.…

Haar onovertroffen schoonheid Trof hem diep in zijn hart, Doch tot zijn bittre smart Leefde zij en hij in een andere tijd. Hij begon een jarenlange queeste Naar haar evenbeeld, Die ook zijn hart steelt, Maar ervoer, zoals hij al vreesde, Dat hij vond zijn Helena van Troje niet; Op geen der continenten, Wat hem tot diep in zijn hart verdriet…

Het is kwart over zeven in de ochtend vrijdag, vandaag 18 september 2027 WOORDEN HET SPEL, DADEN HET DOEL het blijft maar door mijn hoofd spelen 't is een tegeltekstje, een tegelwaarheid? de 2e Kamer laat het al 2 dagen horen en zien de meerderheid doet er aan mee om de minderheid een zieke ziekende volksvertegenwoordiging ik ben van…

Deze groene planeet is bevreemdend raar omdat we niet meer omkijken naar elkaar we marcheren in cirkels alsof we rode bosmieren zijn want de mensheid is groot nimmer klein al blijft ons doel onduidelijk omdat de keeper heeft verloren hij liet alle ballen door geschoten van de hoge toren nu bouwen we een blokkendoos vol pietluttige…

Zij ligt met d’ogen open Te wachten dat deze nacht Haar de dromen brengt, Zij in stilte verwacht. In gedachten proeft ze Zijn kussen, teder en zacht, De kussen zij al zo lange mist, Deze nacht verwacht. Hoopvol slaapt zij in, En dan treft ze de hij zij op wacht, Krijgt ze haar gehoopte zin. In de ochtendstond, Wacht ze hunkrend en…

Veelkantig die jota van verre Die wartaal als stof in de wind Geen touw en geen sterren Om vast aan te knopen Wie weet waar je logica vindt?…

In het stille ochtendgloren kwam de rust terug in mij Vrede was in mij geboren van de aardse lasten vrij Blijdschap stroomde bij mij binnen en ik kan van vreugde zingen want de waarheid maakt mij blij…

Schipperend tussen hoop en vrees, tussen wat had kunnen zijn en wat langzaam van mij wegdreef. Trotseerde ik stormen, die allang waren gaan liggen, maar in mij bleven woeden. En toen eindelijk ook daar de stilte viel, bleven slechts de opengereten littekens, de oude wonden die opnieuw bloeden. Ik heb de liefde in mij vermoord, ik moest…

Gods ware liefdeshart bewogen en begaan Hij troost geeft moed in bange zielensmart Samen op weg met Hem kunnen wij verdergaan Geen nood is Hem teveel Hij maakt de wonden heel Echt Hij geeft ware kracht zelfs in de donkerste nacht Hij zal onze tranen drogen geeft Liefde mededogen.…

als ik nu blijf staan tot ik dood ben in de verte is mooi zonlicht stilte tot ik dood ben stomme mensen tot ik dood ben…