Depressie is een overlevingsstand: Van donkere wolken, Met zware, zwarte mist. Die genot ontwijken, En het onmogelijke waarmaken. Met één uitweg. Het is een ziekte, geen zwakte. Waarbij willen en kunnen elkaar voortdurend tegenspreken, En de negatieve gedachten de overhand nemen. Met als gevolg dat de spanning maar blijft toenemen.…

Ik laat je gaan niet omdat het kan, maar omdat blijven te veel doet. Wat was, draag ik mee zonder woorden, zonder belofte dat het ooit verdwijnt. Dit is geen einde. Alleen het moment waarop ik zwijg en verder loop.…

vanaf de eerste kreet ligt de schaduw al opgevouwen tussen de lakens van de wieg een baby vuist klemt zich vast aan lucht alsof tijd iets is dat je bewaren kunt in een broekzak tussen verloren munten en een kassabon van gisteren de jaren lopen niet ze lekken uit een knie uit een spiegel uit het trager worden van namen op de tong…

De nacht was kleiner dan alles wat morgen zonder antwoord bleef.…

Al weer zes jaren her, Dat Corona de wereld chaotiseerde, De mensheid veel leerde. Maar wereldleiders van nu, Alles blijken te zijn vergeten, Handelen als blinde dictators, Of als naïeve Jan Doedels. Het volk hoopt op beter, Tegen beter weten in.…

Oh mama, ik weet nu wat jij voelt. Woorden die scherp vielen, voel ik nu van binnen. Als hij praatjes heeft, zijn zin niet krijgt. Als mijn woorden sneller zijn dan het licht. Zijn hartje overloopt, en druppels rollen. Ik wil er met mijn schouder zijn, maar mijn armen moeten soms stil blijven staan. Wij zijn geen vrienden.…

Mei de maand met accenten vandaag de dag van wijlen Pim Fortuyn,2002 gisteren de dag van de bevrijding; 5 mei 1945, vanaf 1946 eergisteren de dag van dodenherdenking; 4 mei, vanaf 1946 de 1ste Dag van de Arbeid en aankondiging beeindiging dienstverband na 30 jaar bij de Kamer van Koophandel Rotterdam,2007 de 3e mei, dag dat wij als ouders…

Een doek, verzadigd van kleuren, geel van de middagzon, diepblauw van de nachten waarin we wakker lagen. De verf ligt dik, een reliëf van rimpels, littekens, bladgoud. De kwast rust in de pot. Geen angst voor het witte kader: de compositie voltooid. De geur van lijnolie vervliegt terwijl de avond de contouren verzacht. Een slotakkoord…

De hemel is stralend blauw, maar de zon schijnt niet. Wat krijgen we nou, het regent dat het giet! De natuur staat op z‘n kop, klimaat wordt bedreigd, broeigas vormt een strop. Het wereldeinde hijgt in de nek van de mensen. Onze erfenis een wereldramp, die wij toch niet wensen. Stop met CO2 uitstootdamp…

Ik loop de zolen van mijn voeten dun op de kiezelpaden van het hoofd, bezoek de uiterwaarden waar de stilte als mist tussen de wilgen blijft hangen. Elke stap is een poging tot begrenzing, een paaltje slaan in de vloeibare grond, maar de kustlijn trekt zich altijd terug wanneer ik denk dat ik de branding raak. Mijn taal is slechts een lantaarn…

Ik wilde alles weten Ik ontdekte allengs, dat Hoe meer ik wist, ik wist, Dat ik steeds minder wist Van alles ik weten wilde. En toch word ik niet dommer, Deze paradox blijkt een contradictie.…

Thomas de Bres een goeie speaker vraagt niet om een openingsgebed maar wel om stilte, stille stilte om naar de kerkklokken te luisteren ik krijg direct een brok in de keel ik vermoed geen hap meer te kunnen eten de vrijheidsmaaltijd neemt z'n aanvang er is geen wijn, maar wel broden ik kijk naar de sfeervol gedekte tafel naast plakken…

Een frêle deerne uit Waal vergrootte haar borsten maximaal Van een kleine cup B naar een imposante 90-D Maar ze liep daarna wel wat horizontaal…

Poetin, in zijn zucht naar macht. De aanjager van de oorlog, die al ruim vier jaar woedt in Oekraïne. Bommen zaaien dood en verderf, dag en nacht. Op oorlogsgraven bloeien zonnebloemen. Trump viel Iran aan, zonder mandaat. Beloofde vrede. Nu zit hij in een spagaat. De Straat van Hormuz is al wekenlang gesloten. De olieprijs exorbitant…

De daad staat vast, zij draagt haar eigen gewicht, twee levens stil in schaduw weggegleden. Geen woord dat wat gebeurde echt verlicht, de wet verlangt rekenschap en reden. Waar bloed de aarde raakt, daar spreekt het feit: een grens overschreden, onomkeerbaar. De rechter weegt met koele helderheid en spreekt het oordeel uit, zakelijk en klaar…

Nu geloof ik in gisteren, zo ver, zo dichtbij, De zon scheen helder, de lucht was blauw, En alle zorgen bleven stil, alsof ze het niet wisten, Lachende gezichten om me heen, In die momenten bestond alleen zijn niet. De herinneringen dansen door mijn hoofd, Geluk voelt soms als een vluchtige zucht. Dus laat me dromen van die tijd…

Waar jouw wereld eindigt, Begint de wereld je nog niet kent, Mag exploreren van begin tot end, Tot je weer een nieuwe wereld verkent. Nieuwsgierigheid is de bron van kennis, Onuitputtelijk, schier oneindig groot, Blijft je prikkelen tot het einde, Neem je mee tot aan je dood.…

de 4e mei 2026 maandag, dodenherdenking ik vond het een loodzware dag een doodzware een noodzware want de nood is hoog 81 jaar in vrede maar voor hoelang nog dinsdag 5 mei bevrijdingsdag een vrijheidsmaaltijd in de kerk in de Wester van Amsterdam ik ga, ik houd de moed er in en bovendien ik heb trek heel veel trek in blijvende…

Dichte wolkenlaag bladeren keren zich om vogels zonder stem Lucht zakt dichter op de daken neer, een matte glans op ramen zonder stem. De wind schuift langs als iemand die niet blijft, maar wel iets achterlaat wat ik herken. Een droge smaak van ijzer op mijn tong, de straat ligt strak gespannen als een snaar. Een fietsbel tikt nog…

Jan Jacob, wat is er toch aan de hand waarom hou jij zoveel van nieuw land? opgespoten zand aangelegd strand in ons lage land 't water aan de kant NIEUW NEDERLAND Ik geniet er gewoon van man, vrouw, kinderen, mensen, want vandaag in 't bijzonder van de opening van het IJstrand Ijburg staat garant 't strand aan de wijkkant ik…