Haar vingers schrijven over liefde Op nog onbeschreven huid. Woorden vormen akkoorden, Aaneengeregen strofen melodieën, Die doorklinken in elke zenuw, Als prikkelende erotische klankjuwelen Van een meerstemmig huidgeluid.…

Een tijdje terug sprak een meisje mij aan ik ken u niet ik voel mij toch veilig bij u Ik kan mijn leven absoluut niet meer aan zulke problemen, niet even maar continu Ik vroeg haar waar is de pijn en waarom voel je je ontzettend eenzaam misschien Ja, zei ‘t meisje het klinkt best heel stom hij verkrachtte mij ja een minuut of tien Heb…

Twee tranen, een persoon. Niet meer samen, toch was ze in mijn droom. Dageraad breekt aan. Moet ik gaan? Blijf ik staan? Wrang, wanneer te lang. Mémoire morte, indien te kort. De ironie lacht. Eerst te lang gewacht, nu dit niet verwacht. Verlies gekenmerkt door onmacht.…

Vechtend tegen (mijn) demonen Het jaar 2024 ben ik door een Hell gegaan Er emotioneel compleet alleen voorgestaan Door je steeds terugkerende woorden "Ik kan er emotioneel niet voor je zijn" Het heeft me gebroken En maakte me klein Dwalend in het bos Verslagen en verloren Van alle hoop ontdaan Wakkerde JIJ mijn innerlijke…

Ze horen de bommenwerpers niet aankomen noch de raketten, noch de drones ze hebben dovenmansoren door hun oortjes en alleen zicht op hun smartphoneschermpje ze slingeren met hun elektrische fietsen of opgevoerde vatbikes de stadse straten door dan zien ze opeens vlammen en rook maar maken eerst hun gesprek af…

Ze leert niet door te wijzen, maar door te zijn, een zachte schaduw in het ochtendlicht, een hand die niet duwt maar opent. In haar jaszak ritselt het alledaagse: pleisters, broodkorsten, een vergeten knikker die ooit een tranenvloed stopte. Ze is de wifi die nooit uitvalt, de hotspot van warmte, waar een kind inlogt zonder wachtwoord…

Wandelende gedachten, Kwellende emoties. Korte dagen, En lange nachten. Het verlies van momenten, De reacties op gevaren. Het doet wat bij me, Het laat me ervaren. Het gegeven contrast, Van leuke dagen. Naar een stilte, Die ik alleen moest dragen. Nodige hulp, Die ik niet kon krijgen, Waardoor ik, Aan mezelf begon te twijfelen.…

Achter een bankje verscholen, onopgemerkt praalt de witte bloem…

(1) Meneer HR zag mijn c.v. Hij zei: dit valt mij echt niet mee Ik zie hier en daar een gat En een heel vlak carrièrepad Ik zei: het zal heus wel gaan Draai aan de knop en ik ga aan Een plek, een ietsje aan de kant Dat is waar ik graag beland Kouwe drukte, doe maar niet Het geeft niet als men mij niet ziet Reflectie is een goed idee…

Moederszijn sterke mensen oersterk doch de MAMA'S van de MARIUS MEIJBOOM woon- en logeerhuis op Amsterdam-IJburg voor meervoudig beperkten dat zijn pas STERKE VROUWEN naar lichaam en geest meer dan oersterk!…

Moeders zijn liefde, Dat wordt van moeders verwacht, Van wieg tot haar graf.…

Je was mijn type Je bent mijn ex Ik ben nu ziek Wil nooit meer seks Ik ben berooid Ik ben besmet Heb het vergooid Met jou in bed Het voelde rijk Ik sta nu te kijk Je nam me vreselijk in de zeik Geruïneerd Heb geprobeerd Maar nu ben je hem gesmeerd Ik ben kapot Ik ben gesloopt Want op dit slot Had ik niet gehoopt Ik zit in het…

Zacht dooft het zonlicht Langs kieren van haar kamer Maar ik, slaap elders…

De wereld is moeilijk Ik vind het moeilijk Ik heb het moeilijk Waarom eigenlijk? Ik snap het niet Mijn wereld is prachtig Mijn leven is mooi …op papier Maar ik voel het niet Ik doe moeilijk Ik ben moeilijk Waarom eigenlijk? Ik snap het niet Ik kan niet niet moeilijk Het lukt me niet En toch probeer ik En blijf proberen…

Zij hoort de stemmen roepen aan de overkant, ze werpen touwen, bouwen bruggen van geduld. Zij ziet de handen reiken door de dichte mist, maar haar eigen armen wegen tonnen zwaar. In haar hoofd tekent zij de vluchtwegen uit, ze weet precies waar het pad naar buiten ligt. Maar haar wil is een motor die niet meer aanslaat, een vonk die dooft nog…

Ik heb verdomd weinig ruimte gekregen in het leven zowel letterlijk als figuurlijk: letterlijk doch ongelofelijk wat ik met weinig ruimte kan doen elk hoekie en verborgen gaatje wordt gevuld en gebruikt onder de bank en de berging is 't een vernuft aan bakkies, laadjes, dosies en hakies figuurlijk mijn geest: geestelijk, geestig,…

Een harde klap, De 17e, om kwart over acht. doorgebroken stiltes, Op een doodnormale maandagnacht. Een bevel, Die schade teweegbracht. Met een einde, Dat niemand had verwacht. Een verbroken relatie, Dankzij zijn jacht, Naar een slachtoffer, Zonder enige macht. Een razende storm, Waarbij zijn kracht, Mijn lichaam brak, En mij in…

Het goede in de mens Haalt het slechte in de mens Naar boven. Het slechte in de mens, Bedreigt en verdrijft Het goede in de mens.…

De vergulde zetel kraakt van eigendunk, de stemmen in de zaal zijn dicht gestikt met zijde Men buigt voor ringen, voor de diepe ronk van titels die de blik naar binnen leiden. Maar op de tafel ligt een wit kristal: een kale zin, ontdaan van elke praal. Hij wacht niet op de echo van de hal, maar trekt een spoor naar helder, open denken.…

Wanneer de machteloosheid de overhand neemt welke hand blijft om haar vast te houden wanneer zij uit haar eigen vingers glijdt geen hand dichtbij geen bereik geen durf uit te spreken hoe haar tranen stromen langs lijnen die ooit aanraking waren meer is er niet enkel het beven van handen die niets meer kunnen dragen,…