In het duister van de nacht Fluister ik heel zacht, Dat mijn verdriet is verzacht, ’k Nog naar jou smacht, Jij dat niet kunt horen, Wijl dood doet alles smoren, Ons zijn nooit als tevoren, Dat is voor ons altijd verloren. Dat verlies mis ik nog zeer, Blijft knagen, ’k Weet, jij komt nooit weer. Gemis van onze liefde van weleer Voel…

En die tijd is natuurlijk veel korter dan die lange, welke achter je ligt het is dan ook vooral zinvol: time-management niet zoals vroeger op de zaak, maar thuis en laat echt niemand die tijd voor je invullen noch je vrouw, je man, nog je kinderen je beste vriend, vriendin, vrienden, kennissen ook niet de (wan)orde van de wereld zet…

Met politiek heb ik afgedaan mij zie je niet meer naar de stembus gaan…

Regent dat het giet, Zon verdwenen in’t verschiet, Alles wordt drijfnat.…

olijk blij op naar hoopvolle namiddag dartel, rijkelijk lekker warm spetterend verkwikkend lonkt maar weer een etmaal, droom van duizend één nacht zo tevreden dat ik maar weer Mag Genieten van kracht en macht mijn gouden sleuteltje opent miraculeuze vriendschappen en onbeschrijflijke schoonheden dankbaar het hoofd nederig buigend met dat devote…

Wij doden hier niet. Wij vermoorden hier niet. Wij vergassen hier niet. Wat wij hier dan wel doen? Wij verdelgen hier slechts. Met grote nauwgezetheid. Dat wel.…

Wanneer de zon is weggegaan, verschijnen sterren aan de maan. Ze fonkelen hoog in de donkere lucht, als lichtjes die zweven in stille vlucht. Soms schiet er eentje snel voorbij, een klein geheim voor jou en mij. En wie omhoog kijkt in de nacht, voelt hoe bijzonder stilte lacht. De sterren waken tot het licht, van een nieuwe morgen…

Ik heb nog niet gekeken op de tv en ook niet geluisterd op de radio ik geloof het wel nog even al die pracht en praal al die hoedjes en die toetjes ook niet nieuwsgiering naar de troonrede nieuwe stijl AI ontbreekt zoals altijd AI staat voor Alexanders invloed nou die heeft ie niet en die krijgt ie niet nog de Koningin, nog de Prinsesjes…

Herinneringen vervagen met de tijd, Raak je stukje bij beetje kwijt. Sommige verdwijnen heel erg snel, Andere onthoud je soms wel. Ze zeggen, tijd heelt alle wonden, Maar rouw heelt niet in de tijd, Velen leren ermee leven mettertijd, Zo goed en zo kwaad ze konden. Het brein is hét wonder van 't zijn, Zorgt voor emoties, pijn, Slaat…

.... als je geen pijn hebt, ben je heel de dag druk met allerlei nodige dingen, je eet en je drinkt, je loopt en je schrijft en staat bij het koken te zingen. Geen ogenblik denk je: 'ik heb geen pijn', het schiet je gewoon niet te binnen. Maar als er iets zeer doet, heel de dag door, geeft al wat je doet je bezwaren: je eet en…

D 66 had veel vroeger slechts 3 zetels nu met 26 zetels een cijferklucht dat met CDA en VVD een 66 minderheid door en in Den Haag het land bezucht met de jongste premier ooit: Rob van 38 de 1ste van d'mannenliefde die d'hamer vasthoudt met zijn partij gochelen ze nu met ons bestaan verplicht gezond van Paternotte naar de 90 gaan…

Onder de grond regent het nooit. Wolken hebben daar geen ruimte. Meegenomen door de wind waaien wolken over de wereld. Wanneer ze dan in een depressie raken beginnen minuscule waterdeeltjes met elkaar te botsen. Dat zorgt voor regen. Onder de grond is daar geen ruimte voor.…

Ik ben een man, een man alleen, Nadat een lief, één voor één, Uit mijn leven in de dood verdween Mij achterliet, mij liet alleen. Ik heb geleerd hiermee om te gaan, Kan mij alleen goed vermaken, Mis hun lieve blikken, hun aanraken, De liefdestaal in elkaars bestaan. Ik ben best tevree met mijn zijn alleen, Alleen dat gemis, ja dát, Wijl…

gouden hart, elke dag louterend vuur, dood en leven mèt lofgezang, in de avond geurige stilte vol sprankelend licht…

Met dat gesnoep voor het slapen want met teveel drop speelt je maag op wordt je nacht een flop want de drop rispt bij vlagen op Nu echt de daad niet meer praten 7 jaar van de alcohol af 2 jaar van het roken af nu van het snoepen nog af wordt de nacht weer top om lichaam en geest weer op te laden Ik kom uit de stad van geen woorden maar…

onmiddellijk snak ik naar mijn eigenheid, opgeslokt door oeverloos verdriet lieve vrienden die verliezen wat ik was en nu walgen door het huidige van mij, net als ik die afschuw van mijn eigen spiegelbeeld…

Het voelt alsof ik ronddwaal Maar niet alsof ik verdwaal Soms vraag ik mezelf af Kom ik daar ooit vanaf? Wat heb ik nodig? Want alles vind ik overbodig Wat is het gevoel dat ik elke dag voel? Elke dag hetzelfde gevoel. Geen naam. Geen reden. Ik ben moe van zoeken naar een antwoord Maar toch blijf ik doorgaan met zoeken Ligt het aan mijn…

Achter haar gesloten ogen Ziet zij caleidoscopische herinneringen Van wat zij was vergeten, Nu aan de vergetelheid onttrokken. Alleen de vraag die haar kwelt, Is of het herinneringen zijn, Dan wel louter fantasieën, Die bij haar willoos zijn gesteld. Die kwelling speelt haar parten, Weet zij mee geen raad, Geeft haar heel veel smarten…

Herfst doet in pracht en praal haar waardige intreden Tapijt gelig, rood, groen loopt comfortabel wijl het pasje charmant muziekjes resoneert Net de prachtige Grote Zilverreiger en de sierlijke Ijsvogel op foto bewonderd Als miniem zandkorreltje observeer ik dat grandioze heelal; wondermooi, tooi De gekunstelde ministers zouden zich maar weer…

Ik had het besluit genomen van naturistenzwemmen naar zwemmen voor beperkten dondagdag 10 september 13.30 het Marnix, de kleedkamer dan de weerspiegeling van mijn werkelijkheid mijn beperking door de beperking van mijn dochter Giulia 19 daar stond ze dan Flora van 19 met haar vader Toon van zelfs 83 de laatste hand aan de verschoning…