Bladeren waaien als herinneringen trieste restanten van hoopvolle dagen toen de zon nog feller scheen te schijnen in een hart dat jouw herfst toonde en de lente nooit zichtbaar werd voor mij Daar ritselen ze over jouw straat ooit liepen die damesschoenen hier denk jij daar ook nog weleens aan? weet je hoe jouw verleden kan aanvoelen?…

Haar blonde lokken wapprend in de wind, Verlokten menig flanerend heer, Hun hoed lichtend voor dat lieve kind, Bij elke haar passerende keer. Zij zag vooral hun smachtende blikken, Maar geen die zij begeert, Ze liet zich door geen van hen strikken, Door schâ en schand’ geleerd. Elke zondag was ze weer daar present, De dandy’s natuurlijk…

Hoe kan ik ze verjagen, de sombere gedachten. Nu de dagen zich steeds meer als nachten gaan gedragen. In mijn binnenste hielden ze zich schuil, een zomer lang. Nu ik blote voeten helaas weer stop in dikke sokken, word ik bang. Ik ken mijn sombere gedachten, lang zullen ze niet meer op zich laten wachten. Nu, in november, nu de dagen…

Schone schijn bedriegt, Eerlijkheid duurt vaak het langst, Niet altijd helaas.…

Ja, ja die bestaat het is een tram, tram 26 van begin Centraal naar eind IJburg niet in 26 maar in 16 minuten met een tering tyfus herrie met schokkende lichamelijk bochten zelfs geestelijk sjokkerend maar dus in een ruim kwartiertje en de fiets mag mee, max 4 stuks ik gebruik lijn 26 heel veel want mijn dochter Giulia woont op IJburg…

de winter komt en gaat, 'k en vinde noch rijm noch dichtje meer! de winter is 't, die naast, — en toch blijft het vragen — mij plagen, als ik bidden wou! en 't al het land uit blaast vergeefs gezocht, vergeefs, o wee, De zomer ging voorbij,…

de docenten sporen niet en de kinderen gebruiken wiet de kinderen zijn toch top maar gooien weleens een prop dat wordt dan weer strafwerk vanwege het geslachtskenmerk…

reizen gaat jouw dierbare door het grootse heelal jij blijft achter raak vooral niet aan lager wal het edele werk aangaande je geliefde op aarde is gedaan oh laat het diep verdriet niet toeslaan doch ga het andere leven moedig uitdagend aan duisternis is gedoofd Jezus zien wat de overledene altijd heeft geloofd…

Mijn wieg stond Waar ik geboren ben, Niet ver van hier, Maar niet om de hoek. Heimwee heb ik niet, Verlang niet naar die tijd terug, Hoewel d’herinnering Louter mirre en honing biedt. Sindsdien veel tijd verstreken, Al lijkt die stil te staan, Alles staat mij klaar voor ogen, Alsof ik er nog ga.…

De wereld draait in een haastig ritme voorbij, terwijl de avond zachtjes over de daken valt. Soms weegt de stilte zwaarder dan het harde geluid, maar in de luwte groeit een onzichtbare kracht. Wanneer de muren om ons heen te hoog lijken, en woorden de leegte niet langer kunnen vullen, blijft er een universele warmte overvloeien die harten raakt…

Als je het niet weet laat het dan voor wat het is. Niets dat je echt mist...…

Ik kreeg als 'homo'-donor-wens-vader direct de fijne herinnering terug aan woensdagavond 15 februari 2006 mijn hetero-wensmoeder belt: "Jan, ik ben zwanger" na zoveel pogingen resultaat: een baby, een kind, een mens! mijn roze wolk begint op mijn 54ste de echo laat een prachtige aanstaande dochter zien ik noem haar meteen LIEFJE…

Een liefdeskus Een kus kost niets, Gekust worden uit liefde Is onbetaalbaar, Een zeer kostbaar iets.…

Ik heb een meisje aan mijn zij, zij ligt soms in mijn bed mijn favoriete kant is nu van haar. Het plankje aan haar kant heeft stevig fundament, althans zo zijn de schroeven aan mij verkocht.…

Ik voel me Vervreemd Van mijn familie Ik voel me Vervreemd Van mijn Eigen kinderen Afspraken Worden Vastgelegd Zodat de Feestdagen Geregeld zijn En ik Voel me Steeds Op een zijspoor Staan Nu dat de Afspraken staan Geeft wel Rust Maar mis De connectie Voelt alléén En voel me Wazig…

Schoonheid eens verwelkt, Maar de innerlijke blijft, Tot in eeuwigheid.…

De sjeu is eraf, hopeloos verloren hebben we het wellicht te goed er valt zo weinig meer te wensen levend in volmaakte overvloed. Beginnen we nu al in oktober en het gaat niet om gezelligheid niet om een kind in een kribbe en ook niet om saamhorigheid. Engelengezang bezingt het geld kerstklokken vragen om de macht commercie eist veel…

De herfstwind zingt zacht door takken vol verlangen de stilte luistert Achter de wolken ademt bleek het ochtendlicht, de herfst strijkt met koude vingers langs de bomen. Een huismus laat zijn weemoed achter op een tak, en raakt een stilte aan die ik niet kan ontlopen. De dauw bewaart het licht in breekbare kristallen, het mos ruikt donker…

Ik keer terug naar het verleden vanavond draai ik alle klokjes terug haal ik de mensen retour die niet meer leven en brult Brel terloops mijn speakers uit.…

Het kan vriezen, het kan dooien, Het is het één of het ander, Van twee walletjes eten gaat niet, Die mogelijkheid heb je niet. Dus als je niet kunt kiezen, Zit je mooi met de gebakken peren, Van die les kan je leren, Zonder kiezen, kan je alles verliezen. Nieuwe bezems vegen schoon, Dat zet meteen de toon, Is duidelijke taal, geen kulverhaal…