Kijk naar boven Oogjes toe Je protesteert Maar probeert Want je hoort De stralen naderen Telkens spannend Het afspoelen Van je hoofdje Flink zo Het is gedaan Nog onzeker Je de oogjes opent Ja, alles is nog daar Dan neem je Het bootje En duwt het Met al je kracht Onder water…

Een echte Moeder Je kan zeggen wat je vindt Een echte Moeder Is er altijd voor haar kind Ze zal altijd van je houden Je kan haar altijd vertrouwen Ze staat altijd achter jou Wat je ook doet in het leven en beslist Ze is er voor je bij zon regen en mist Een echte Moeder…

Ik draag mijn lot tussen letters die schuiven als kiezels over een tafel vol kansen. Ik leg mijn woord degelijk, eerlijk maar jij vindt altijd dat ene dat glanst als een schelp in het licht. Je zet quartz, mythe, fjord, woorden die ruiken naar verre kusten, terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil. Toch houd ik mijn plank vast…

Zij handelde impulsief, Gewoon in het wilde weg, Zonder na te denken. De gevolgen waren groot, En ook heel erg fijn, Zij daarvan erg genoot. Ze blijft daarom impulsief handelen, Dat is nu haar blazoen, Kan zo nieuwe wegen bewandelen.…

Alles is een wonder, het begint al in de trilling van het licht, in het zachte kantelen van een wereld die haar schaduw verlegt. Werelden draaien als zaden in de wind, honderd miljoen in een zwijgende dans, elk een vonk, een fluistering, een ademtocht van sterrenstof. De dieren bewegen als gedachten die niemand ooit hardop zei,…

Lente is’t begin, Na de zomer komt de herfst, Winter is’t einde.…

zij zou graag de mens ontmoeten die geen diepte kent en niet valt iemand bij wie niets openscheurt niets schuift niets onverwacht gestalte krijgt of knalt geen bergen die zich verheffen geen randen om zich aan te verliezen geen lege kamers waarin iets achterblijft dat in stilte opnieuw kan kiezen geen tranen die zich…

ik heb eigenlijk een liedje ( mijn eerste) geschreven en aangeboden aan Pommelien Thijs, maar zij aanvaard geen schrijvers dat ze niet kennen. Ik voeg hierbij hun schrijven, zodat julie zien dat het waar is. Daarom vraag ik iedereen die het leest, of zij iemand weten die dat wel wilt zingen, ik heb ook nog een 2 de geschreven, misshien is er onder…

Een zeergeleerd niemand vult 2 pagina’s NRC Een politieke hotemetoot komt ’s avonds op TV beiden verwijzen naar RECHT Ga slapen en onthoud voor altijd RECHT is krom in oorlogstijd…

Ik ben die ik ben, Ik ben die ik wil zijn, Ik zou geen ander willen zijn, Gelukkig ik alleen mezelf kan zijn.…

Met woorden bouw ik slechts een deur, geen kamer vol verklaringen. Wat jij ziet, ontstaat pas wanneer je binnenstapt. Ik laat het licht opzettelijk breken, zodat jij de schaduwen kunt lezen. Want een onderwerp moet men niet uitputten, het ademt pas als jij het verder denkt. Ik schrijf niet om te laten lezen, maar om iets in beweging…

op een slof en een oude voetbalschoen verwacht u thans misschien een wijsje echter in dit frivole broedseizoen legt zelfs de patrijs vóór een poort met gemak een radijsje…

Nooit gedacht, nooit verwacht, dat de liefde na mij lacht. Uit een hoek aangeslopen, maar niet meer onderbroken. Al die kieren zijn nu dicht, aan wind geen enkel gemis. De bries van een nieuwe kans wacht daar stil aan de oeverrand. Samen ver, in die boot, met geluk als peddel groot, en een lach die ons leidt, tegen de stroom van de tijd.…

Ik zie de toekomst nog altijd zonnig in. Het pad achter mij fluistert in oude voetstappen verhalen van waarom. Schaduwen wijzen terug naar kruispunten van toen, waar keuzes nog zacht waren. Ik lees mijn leven als rimpels in stil water dat allang is doorstroomd. Voor mij ligt licht, onbeschreven en open, zonder uitleg. Ik ga zonder…

hovenier van de armen in stof en oude tijd met schoffel en spade staat hij eenvoudig maar bereid hij keert de aarde laag voor laag tot wat verzonken ligt verschijnt geen teken dat betekenis draagt alles wat wordt en weer verdwijnt zijn handen lezen zwijgend de grond als blad dat zonder stem verging geen woord dat ooit…

De dichter heeft zin vandaag, het gedicht vordert al gestaag. Al twee strofen neergelegd, waarin aan rijm en ritme gehecht. Maar wat wordt nu zijn moraal, wat moet blijken uit zijn verhaal. Dat vandaag het zonnetje schijnt, zijn humeur niet wordt ondermijnd door chagrijnige regenbuien, met geklater tegen gevelpuien en te haastige mensen…

Daar stond ik. Voor je deur. Een tedere kus, jas aangenomen. Ik kon niet aan je charme ontkomen. De tour van de crème de la crème. Sauna en jacuzzi. Klote-illusie. Mijn hart bonkte. Zou hij het horen? Mijn horloge buzzend: “Verhoogde hartslag gedetecteerd”. Zonde van die zenuwen. Een prachtig huis, waarin je taupe-roze muren meer…

We staan op dezelfde, gebarsten tegels, onder een hemel van dertien in een dozijn. Toch lees jij de wereld in andere regels, is jouw zonlicht anders dan de mijne kan zijn. Ik zie de scherpte van de vrieskoude morgen, jij ziet de glinstering in het bevroren riool. Achter elk ooglid zit een landschap geborgen: een eigen kompas en een eigen symbool…

Diepe zwarte rouw tranen als regenbuien, hart nog vol liefde.…

Energie, energie, energie en nog eens energie ik, ook als pseudoniem Jean Fermate, heb zoveel energie heb ik, geboren als zoon Jan Jacob Krediet, dat van mijn vader, mijn verwekker Gerrit Jan Krediet, die was afgestudeerd elektricien bij het GEB het GEB: Het Gemeentelijk Energie Bedrijf dat van mijn geboortestad Rotterdam Gerrit wist heel…