Een storm die raast. Bomen worden ontworteld. Wat een ravage.…

Dood is het einde, Geboorte is het begin, Leven ’r tussenin.…

Ja, ja in de Wester, de Westerkerk ja, ja, in het Godshuis, de kerk van Christus de kerk van het Kerkkoor en de Cantorij de kerk van de dominees en lekenprekers ja, ja, die kerk aan de rand van de Jordaan rode schijnwerpers laten een ander licht schijnen enorm lawaai laten van de acoustiek niets over gegil, gejoel, gelal en heel fijne lijfelijkheid…

Bladeren waaien als herinneringen trieste restanten van hoopvolle dagen toen de zon nog feller scheen te schijnen in een hart dat jouw herfst toonde en de lente nooit zichtbaar werd voor mij Daar ritselen ze over jouw straat ooit liepen die damesschoenen hier denk jij daar ook nog weleens aan? weet je hoe jouw verleden kan aanvoelen?…

Haar blonde lokken wapprend in de wind, Verlokten menig flanerend heer, Hun hoed lichtend voor dat lieve kind, Bij elke haar passerende keer. Zij zag vooral hun smachtende blikken, Maar geen die zij begeert, Ze liet zich door geen van hen strikken, Door schâ en schand’ geleerd. Elke zondag was ze weer daar present, De dandy’s natuurlijk…

Hoe kan ik ze verjagen, de sombere gedachten. Nu de dagen zich steeds meer als nachten gaan gedragen. In mijn binnenste hielden ze zich schuil, een zomer lang. Nu ik blote voeten helaas weer stop in dikke sokken, word ik bang. Ik ken mijn sombere gedachten, lang zullen ze niet meer op zich laten wachten. Nu, in november, nu de dagen…

Schone schijn bedriegt, Eerlijkheid duurt vaak het langst, Niet altijd helaas.…

de winter komt en gaat, 'k en vinde noch rijm noch dichtje meer! de winter is 't, die naast, — en toch blijft het vragen — mij plagen, als ik bidden wou! en 't al het land uit blaast vergeefs gezocht, vergeefs, o wee, De zomer ging voorbij,…

de docenten sporen niet en de kinderen gebruiken wiet de kinderen zijn toch top maar gooien weleens een prop dat wordt dan weer strafwerk vanwege het geslachtskenmerk…

reizen gaat jouw dierbare door het grootse heelal jij blijft achter raak vooral niet aan lager wal het edele werk aangaande je geliefde op aarde is gedaan oh laat het diep verdriet niet toeslaan doch ga het andere leven moedig uitdagend aan duisternis is gedoofd Jezus zien wat de overledene altijd heeft geloofd…

Ja, ja die bestaat het is een tram, tram 26 van begin Centraal naar eind IJburg niet in 26 maar in 16 minuten met een tering tyfus herrie met schokkende lichamelijk bochten zelfs geestelijk sjokkerend maar dus in een ruim kwartiertje en de fiets mag mee, max 4 stuks ik gebruik lijn 26 heel veel want mijn dochter Giulia woont op IJburg…

Mijn wieg stond Waar ik geboren ben, Niet ver van hier, Maar niet om de hoek. Heimwee heb ik niet, Verlang niet naar die tijd terug, Hoewel d’herinnering Louter mirre en honing biedt. Sindsdien veel tijd verstreken, Al lijkt die stil te staan, Alles staat mij klaar voor ogen, Alsof ik er nog ga.…

De wereld draait in een haastig ritme voorbij, terwijl de avond zachtjes over de daken valt. Soms weegt de stilte zwaarder dan het harde geluid, maar in de luwte groeit een onzichtbare kracht. Wanneer de muren om ons heen te hoog lijken, en woorden de leegte niet langer kunnen vullen, blijft er een universele warmte overvloeien die harten raakt…

Als je het niet weet laat het dan voor wat het is. Niets dat je echt mist...…

Ik kreeg als 'homo'-donor-wens-vader direct de fijne herinnering terug aan woensdagavond 15 februari 2006 mijn hetero-wensmoeder belt: "Jan, ik ben zwanger" na zoveel pogingen resultaat: een baby, een kind, een mens! mijn roze wolk begint op mijn 54ste de echo laat een prachtige aanstaande dochter zien ik noem haar meteen LIEFJE…

Een liefdeskus Een kus kost niets, Gekust worden uit liefde Is onbetaalbaar, Een zeer kostbaar iets.…

Ik heb een meisje aan mijn zij, zij ligt soms in mijn bed mijn favoriete kant is nu van haar. Het plankje aan haar kant heeft stevig fundament, althans zo zijn de schroeven aan mij verkocht.…

Ik voel me Vervreemd Van mijn familie Ik voel me Vervreemd Van mijn Eigen kinderen Afspraken Worden Vastgelegd Zodat de Feestdagen Geregeld zijn En ik Voel me Steeds Op een zijspoor Staan Nu dat de Afspraken staan Geeft wel Rust Maar mis De connectie Voelt alléén En voel me Wazig…

Schoonheid eens verwelkt, Maar de innerlijke blijft, Tot in eeuwigheid.…

De sjeu is eraf, hopeloos verloren hebben we het wellicht te goed er valt zo weinig meer te wensen levend in volmaakte overvloed. Beginnen we nu al in oktober en het gaat niet om gezelligheid niet om een kind in een kribbe en ook niet om saamhorigheid. Engelengezang bezingt het geld kerstklokken vragen om de macht commercie eist veel…