De “war on drugs” ontsteekt elke keer een vuur in mij Wat is dit land weerloos naïef In daad en tijd passief Dit land laat zich schofferen door criminelen die, niet gehinderd door regels lachen om reine dwazen die er door geketend zijn Geef dit land, dit beschaafde land als levensader een discreet opererend doodseskader…

Het liefdesleven, daar genoot ik van, Heeft mij veel vreugd gegeven. Vroeger gaven mijn ouders veel ervan, Toen, heel lang, gaf mijn lief. Nadat zij afscheid moest nemen, Kwam er nog ’n lief in m'n leven, Die mij veel liefde schonk. Maar sinds haar verscheiden, Ontbeer ik de liefde, Is mijn leven leeg en koud. Herinneringen bewaard in…

iene miene mutte tien pond grutte tien pond kaas iene miene mutte wie stiekem het werk de plaats van een ander inneemt moet die terug geven of vluchten als een haas iene miene mutte de rechtmatige eigenaar blijft de baas…

Hoe moet ik leren Als dit het enige is wat mijn hoofd wilt herhalen De schaamte De woorden die ik gesproken had moeten De hand op mijn hart die ik zelf heb weggeslagen En al dat met letters Zo goed bedoeld Cool zijn is niet voor mij Alle zinnen die ik zeggen wil waar ik dan weer over struikel Al de fouten die ik maak En al dat met letters…

Het kwam toch nog onverwacht Je verloor heel snel je kracht Kon niet meer op je pootjes staan En we besloten, je mag gaan Vanaf vandaag is ons verdriet Dat jij ons voor altijd verliet Wat ons nu rest, is naast wat as Herinnering aan hoe jij was Toch liet je ons niet in de steek Toen het leven uit je week Je mocht net gaan, het was je…

Morgenrood klimt door ’t raam, versiert mijn ochtendhoofd door slaap nog verdoofd nog niet bekwaam om deze aubade te schatten, nog van verstand beroofd, onvoldoende gestoofd om het te vatten. Mijn hoofd verheldert stapje voor stapje in de dag, alsof een oud lapje omgetoverd met een lach, elk stapje voor stapje tot nieuwe dag.…

Warmte in het groen tussen bomen hangt stilte zomer ademt nog Wanneer de laatste warme avonden zich langzaam uit het landschap terugtrekken, merk ik hoe de lucht een andere toon krijgt en hoe mijn lichaam die verandering eerder voelt dan begrijpt. In de ochtenden die koeler worden, ligt een dun verdriet dat niet zwaar wil zijn, een stille…

Taalpurist mits autodidact Hoogmoed omzetten in gezonde nederigheid, wijs en subtiel Leergierig blijven op gezegende leeftijd, een privilege De grijze massa word actief gestuurd Chanson van Jean Gabin - je sais - ook wel zich klein opstellen Weten wat je waard bent niets meer of minder; zelfkennis Persoonlijke geloofsovertuiging ongeacht…

En dan bedoel ik, doel ik op al die mannen en vrouwen jongens en meisjes dus van jong tot ouder, oud die zich doorgaans anoniem via de ontelbare mogelijkheden van de sociale wereldmedia hun onvrede zonder rede maar met verbitterde haat spuien zij zijn in mijn perceptie en met respect naar andersdenkenden de gefrustreerden van hun eigen…

Het oude einde is het begin op d’weg naar’t nieuwe einde. Terwijl ik mij hierover bezin, zie ik de horizon verdwijnen. Als 'k omdraai naar’t verleden, verdwijnt die in dichte mist. Ik verplaats me naar ’t heden, weet niet of ik mij heb vergist, dat 't heden gekend verleden nieuwe toekomst voorspelt. Wijl wat ik toen heb vermeden,…

ik houd van lente jij houd van lente iedereen houd van lente dus zoek de lente…

Als ik naar de foto kijk op het kastje bij mijn oma van toen we zogenaamd nog alleen vrienden waren maar iedereen al wist dat het veel meer was - een van de eerste keren dat we samen op pad waren onze ogen stralend met de toekomst die we toen nog hadden - dan denk ik: waar is het fout gegaan? hoe komt het dat we nu weer alleen vrienden…

De hemel kleurt purper, D’ondergaande zon kleurt jou goud, Het duister van d’avond Zet alles in mystiek schemerlicht. De nachtegaal zingt ’n liefdeslied, De wolven huilen duister, De moeder zingt een slaapliedje Voor haar wiegekindeke. De sterren bewaken de nacht, De nachtwaker houdt Zijn blik op huis en haard, De kat is van huis om…

We waren dertien, deelden dagen, nachten en de tijd, In het jaar dat de wereld stilstond, raakten wij elkaar niet kwijt. Uren aan de telefoon, lachen om de kleinste dingen, Jij was mijn veilige haven, vol met mooie herinneringen. Toen kwam de breuk, de pijn van een verloren liefde in mijn hart, Ik was er nog niet overheen, mijn wereld was nog…

Nonstop bruisen mijn gedachten door elkaar. Geen controle. Geen pauze. Geen rust. Een wereld in mijn hoofd waar anderen in leven. Maar niet ik. Alsof iedereen zijn mening telt. Behalve de mijne. Mezelf altijd moeten bewijzen. Wat moet die denken van mij? Waarom zei ik dat? Waarom keek die zo? Piekeren. Piekeren. Piekeren.…

Nonstop bruisen mijn gedachten door elkaar. Geen controle. Geen pauze. Geen rust. Een wereld in mijn hoofd waar anderen in leven. Maar niet ik. Alsof iedereen zijn mening telt. Behalve de mijne. Mezelf altijd moeten bewijzen. Wat moet die denken van mij? Waarom zei ik dat? Waarom keek die zo? Piekeren. Piekeren. Piekeren.…

Herinneringen vervagen met de tijd, Raak je stukje bij beetje kwijt. Sommige verdwijnen heel erg snel, Andere onthoud je soms wel. Ze zeggen, tijd heelt alle wonden, Maar rouw heelt niet in de tijd, Velen leren ermee leven mettertijd, Zo goed en zo kwaad ze konden. Het brein is hét wonder van 't zijn, Zorgt voor emoties, pijn, Slaat…

D'oceaan deint voort, Golven rollen af en aan, Gelijk dichters woord.…

het is een olijk melodietje, een vergeet-me-nietje wat fraai gevat ook doorspekt met humor en te genieten met een rietje arm of stinkend rijk; het geluk maak je zelf respecteer jezelf, je waant je rijk voelt aan als elf meezinger afgekruid door het mooie deuntje het dansen komt spontaan een traantje verpinken hopend dit mag lang duren is nog…

diep van binnen ben ik blij dat zie je niet vaak van mij in mijn huis ben ik vrij zo vrij ik slaap lekker in mijn bed en doe een schietgebed mijn moeder zorgt goed voor mij wat ben ik blij wat ben ik vrij…