Oude wortels rusten stam draagt sporen van tijd takken dragen licht Diep in de dragende aarde verankerd vinden de oude wortels hun stille weg, ze putten uit de verborgen levensbronnen en schenken standvastigheid aan de stam. De dikke schors getuigt van vele seizoenen, getekend door de stormen van het verleden, een levend pantser dat herinneringen…

Reuzen versperden haar pad en zij vroeg zich af wat ze daar deden in de dichte mist hun armen graaiden in de ledige lucht een dreiging waarvan ze niets zeker wist. Was dit haar verbeelding of waren ze echt ze oogden als een leger heel groot, sterk en fel als krachtige macht die eigenaar was van alle ruimte rondom het veld. Maar…

Als de zin ontbreekt, Is dat leeftijd of hoofdpijn, En soms allebei.…

Er was eens een jong meisje een zeer naïef kind dat geloofde in de liefde als stille belofte in de wind. Bleef zij geduldig wachten dichtbij haar moeders zij maar er reed nimmer een knappe vent voorbij. Een rijke ouwe kerel vroeg haar met zich mee en zij kwam zelfs in verleiding tot haar moeder riep: nee! Toen er een prins langsreed…

Langs het natte pad een paddenstoel vangt het licht niemand die het ziet Wanneer de herfstwind door de bomen fluistert en het zachte tapijt van bladeren vochtig wordt, verschijnen onopgemerkt kleine wezens uit de bodem, als stille wachters van het verborgen rijk. In alle kleuren van de rijke herfstpalet staan ze sierlijk verspreid tussen…

Dit ding beschermd de grond tegen de zon. Laat niks los van troefkaarten Is de basis van het pokerface van ons Ikeatapijt Schrikt onze robotstofzuiger af waar nodig Geeft ons parket de schwung waar ik al jaren naar op zoek was. Op grondniveau schijnt het altijd zonnig te zijn want de zonnebril ligt er nog steeds. Grondzonnebril per toeval…

De hemel die spreekt. Wolken praten met elkaar. De aarde luistert.…

DOWNTOWN, de film ik heb er in mogen figureren zelfs als edel-figurant ik ben de Zeeuwse dominee vroom lopend naar de doodskist aids had een slachtoffer gemaakt vond het buitengewoon mee te mogen doen in een grote film ik ga straks kijken mijn premiëre en dan ga ik de film recenseren…

Schone schijn gaat ’t gerucht, Biedt niets dan gebakken lucht, Bovendien schijn bedriegt, En, ook dat er niet om liegt. Jij zit dan met de gebakken peren, Daar kan je niks anders van leren Dan dat het boter bij de vis is, Tis zo weinig je ’t niet mist. Maar zit niet bij de pakken neer, Want wat je er wel van leert, Is dat er altijd wel…

Koude lucht Bevroren vlakten Vaak gedacht Moet ik nog wachten? Mistig landschap Intens verlangen Aan jou denkend Verbrande wangen. Dwaze gedachten En tot mijn spijt Versplinterd door Werkelijkheid.…

Haar wachtend vermogen werd bepaald, niet proefsgewijs, bewust gekozen, zonder florijnen, zonder gordijnen, met de rouches, de onderkant belicht. Na jaren verpozen, zonder geduld, heeft zij haar hielen gelicht.…

Zij sprak woorden, Die hij niet verstond, Maar klanken die zij vormde, Klonken als muziek in zijn oren, Zo mooi hij nooit eer hoorde, Hem de adem benam.…

Dauwdruppel aan halm de ochtend draagt heel even het eerste zonlicht Waar anderen voorbijgaan aan een aarzeling in een stem, blijft die nog lang bewegen onder de huid van de dag, als een kring die zich uitspreidt over stilstaand water en langzaam vervaagt, maar nooit helemaal verdwijnt. In de ruimte tussen een glimlach en een neergeslagen…

IK En Anderen denken veel in hokjes, plankjes, kastjes, kistjes en aan overige Zweedse ditjes en datjes en natuurlijk aan het ijsje van 50 eurocent vele ikken en vele anderen!…

Werken voor Gods Koninkrijk betoont zich grootmoedig in het doen van elke dag samen de tafel afruimen elkaar treffen op straat 's avonds genieten van lamplicht al deze ogenblikken beleven met sterke vrede en schappelijke geest plotselinge geschillen vol luchtig gemoed oplossen zijn de stevige bouwstenen van het geloof.…

Telkens voor het slapengaan In de luwte van de avondpracht Vind ik mijn eigen in de waan Dat het afhangt van ‘s mans eigen kracht De wereld schijnt zo maakbaar Zo tomeloos bedacht ‘T is te zien zo klip en klaar Doen wat men van ons verwacht Om tot grootse daden te kunnen komen Te kunnen pieken op ‘t moment Het realiseren van je dromen…

Zijn verlangen is zeer groot, Verdriet is groter dan groot, Helse storm inwendig woedt, Tranen vloeien in overvloed. In de beken van zijn verdriet Zie je de storm niet, Tranen kunnen van vreugde zijn, En onzichtbre zielpijn. Maar nimmer meer, Komt wat hij zo zeer verlangt, Bleef achter in weleer.…

Ruimte omvat tijd. Daar is altijd sprake van voorbij Eeuwigheid.…

Mijn gewoonten zijn zo gewoon, Die niet meer als mijn gewoonten zie, Maar als normaal deel van mijzelf, Als zodanig niet meer kan herkennen. Ik heb dus geen idee welke het zijn, Het niet meer weten daarvan, Hoewel eigenlijk gewoon, doet pijn, Daar snap ik, snif, niks van.…

Ik waande mij even in het Paradijs PUUR GENIETEN Jammer dat de Adams 'n andere bestemming gaven aan de appel Het was voor de Eva's zo goed bedoeld zoals ook de Eva's van de Kasteeltuin het goed bedoelen PUUR GENIETEN…