Oordeel niet te snel Want dat is vaak onterecht Dus denk eerst goed na Voordat je iets over een ander zegt…

De dingen verliezen hun naam een weg schuift onder de tijd ergens ademt metaal alsof het zich iets herinnert een hand raakt aan wat nog geen antwoord verlangt onder de huid vindt verschuiving plaats , het denken valt een ogenblik uit zijn oevers de wereld staat er nog — vreemd genoeg dichterbij tot midden in het voortgaan iets…

GOD, IK BEN EEN HUMANIST God ik ben geen goede grond zaaigrond voor U God ik ben en blijf een diepe dorre doodse vlakte voor U God God doch ik ben wie ik ben zeker een zaaier en een oogster maar dan steeds meer en meer op humanistische basis God Rembrandt Organ Series Maarten Wilmink, orgel gevoelsreactie op 'Eind fest…

niets vroeg om aandacht en juist daarin lag alles…

Ik dacht aan het gedicht Ik voor jou schreef, Ik begon met een distichon, Hoewel mijn voorkeur Ligt bij terzinen, Of eventueel kwatrijnen. Maar in elk geval een metrum Op jouw maten, Die pregnant hun significantie Voor mijn passie tonen, Zodoende wil ik verhalen van Verloren gedachten, Die erop wachten om tot Uiting te komen, Door van…

Dit is de grens van het noorden, de onuitputtelijke bossen de kilometers die steeds minder op afstand lijken en meer op een dreigend tekort de borden geven richting de zon verdeelt Oost en West, alsof navigeren ook weten betekent achter het raam ligt de onmetelijkheid ertussen, glas, een kozijn, een slot nachten zonder slaap de verte…

Hij trok aan het kortste eind, Zij had het langst getrokken, Hij zat met de gebakken peren, Zij met de handen in het haar. Bemiddeling was aangewezen, Die kreeg de handen op elkaar, Op de even dagen zij beschikt, Op de oneven dagen mag hij. Leven is weer pais en vree, Het is weer net als voorheen, Beiden zijn nu zeer tevree, Met hun beider…

Ook al ben je anders geaard Je hoeft er echt niet voor te schamen Ook jij bent ondanks je geaardheid het leven waard Want het maakt echt Geen ene flikker uit Dat je anders bent dan anderen Je bent zo als je bent Je kan er niets aan veranderen Ook al blijft de acceptatie Nog altijd klein maar Zorg dat je ondanks dat nooit Je eigen ik vermoord…

Regel, na regel, na regel, verschijnt op mijn tablet, weet niet wie of wat stuurt, met verbazing verschijnt, wat je hier nu leest. De woorden herken ik, maar wat er staat, komt uit het niets, van een onbekende, wildvreemde boreling.…

Op slot. Het voelde klaar. De stilte, een verademing.…

'Wat doen de bewoners hier toch de hele dag', vroeg een bezoeker. 'Wachten', zei een verzorger. WZC wachten op morgen wachten op ontbijt wachten op toilet wachten op medicatie wachten op middageten wachten op bezoek wachten op avondmaal wachten op slaap wachten op sterven.…

't Is herfst in de zomer Indian Summer de platanen tonen hun gele pracht de iepen zieken uit of tooien zich maagdelijk alsof het nog lente is alleen de winter laat op zich wachten want de 3e tropische periode staat voor het groen nog voor de weekend-deur en voor de oudere mens(en) ook, die vallen... dood bij bosjes!…

Ik loop lusteloos door de stad, mensen komen me tegemoet, zien mij niet ondanks mijn groet, stappen onverschillig hun pad. Ik ontwaar een ware Venus, blijf verstijfd stokstijf staan. Ik ben verbluft, staar haar aan. Lust in mij wenst ik haar kus. Als Aphrodite mij is gepasseerd, draai ik mij om, staar haar na, ook haar achterste comme…

Er was eens een drone, genaamd Daan, die hoog in de lucht zijn rondjes ging slaan. Met zijn propellers zo krachtig en snel, vloog hij hoger dan een vogel, als een snelle wervelwind wel. Daan had ogen die alles konden zien, van groene velden tot het blauwe zoute zeeschuim misschien. Hij zweefde over steden en dorpen klein, verbindend wat ver…

WNL vanavond op tv Jan Struys niet van Wakker Nederland maar wel een wakkere Nederlander Hij van 50 plus fractievoorzitter met 2 zetels zeker geen struisvogel maar nuchter, pragmatisch zeker weten, niet vergeten die eerste bom valt op de haven op de regio, de stad Rotterdam als het oorlog wordt!…

In de tuin sneeuwt het, maar niets wordt nat, het blijkt alleen blad. Het dwarrelen lijkt net op sneeuwen. Nu opgelet, deze sneeuw blijft liggen, dat vormt een bladerdekenmat, voor de egeltjes een zalig bed. Er zijn ook lieden, die blazen, zo'n schitterend egelbed weg, omdat ze niet lazen dat de bladeren egels redt. Ze blijven slapen…

Wolken in nachtlicht hun stille vormen glijden door een zachte gloed Onder de bleke gloed die boven de stad blijft hangen, merk ik hoe het nachtlicht zich langzaam in mijn kamer nestelt en mijn verlangen naar stilte een dunne rand krijgt. De wolken dragen het restlicht van een wereld die niet slaapt, terwijl ik probeer te verdwijnen…

Ik geef ze graag een fooi die meiden zorgen voor dooi in mijn hele drukke mantelbestaan in het voor mijn dochter op IJburg komen en gaan dus gunnen me ze de prijs van effe rusten met 2 bollen ijs met natuurlijk een dot slagroom d'r op IJburg is voor mij ook vooral 'n IJSBURG-CUPJES-STOP…

Het spijt me dat ik je niet zag staan, terwijl jij stilletjes brak, en ik je liet gaan. Het spijt me dat ik mijn pijn aan jou heb gegeven, omdat ik zelf niet wist hoe ik ermee moest leven. Het spijt me dat ik vertrok in plaats van bleef, alsof jouw verdriet mij helemaal niets meer schreef. Het spijt me dat ik je wilde veranderen,…

Als ogen konden spreken Maar dat kunnen ze niet jammer genoeg Ook al had het wel gekund Sommige ogen hoeven ook niets te zeggen Want sommige ogen spreken boekdelen Een blik zegt meestal al meer dan genoeg…