Ik omarm de ochtend de bekende stilte vogels fluiten nog niet vandaag maak ik ruimte het bewegen buiten sorteren binnen katers zijn verdwenen ik leef tussen stapeltjes lege uren, lege momenten tussen ontmoetingen door tik ik tevreden verder `t leven is niet al te slecht somberheid maakt plaats de zon die binnen straalt de buren…

leeg komen wij aan geen pad onder onze voeten alleen zachte grond met handen vol twijfel bouwen wij richting uit niets een naam voor ons gaan tussen licht en verlies geven wij zelf betekenis aan wat ons raakt geen stem uit de hemel die zegt waarom wij bestaan wij fluisteren zelf en in dat fluisteren groeit langzaam een reden om…

Door oude wonden getergd slaap ik nu slechts wat uren wat ik ook probeer `t lukt niet ze blijft me bestoken met vuur ieder uur van de dag en de nacht ik begin aardig radeloos te worden wat doe ik mezelf aan, geen idee meer normaal kan ik mijn gedachten sturen maar dit is een gevoel wat ik niet kwijt raak ik verlies mezelf in mijmeringen…

Morgenstond die zich vergist in de warmte een adem die nog nacht draagt in haar mond koude handen liggen los naast mij alsof ze niet weten van wie ze zijn de hondenriem staat op rekt zich uit en besluit te vertrekken zonder mij langs het buitenverblijven waar deuren ademen en hekken zacht fluisteren loopt zij- trekt onzichtbare…

in de vroege ochtend ligt jouw zin als dauw op het gras van mijn woorden ik buk en lees opnieuw alsof licht mijn handen raakt zacht en onverwacht tussen regels groeit iets een stille glimlach misschien of een open veld jouw stem kwam voorbij als wind door een lege tuin en liet iets achter ik dank je daarvoor want in dat kleine gebaar…

Ik heb Geleefd als een malle Ondanks al die beschadigingen Zou ik het nooit over willen doen Ik heb Geleefd als een malle Ik hoef niet zo nodig terug naar toen Tuurlijk blijf ik liever eeuwig jong Ik heb maar 1 leven Laat mijn teksten en Single.s dan maar verder zweven Ik heb Geleefd als een malle Doe hoe ik het wil doen En laat het door…

Doei, fijne dag. Is het afscheid zonder lach? De deur sluiten, zonder: “ik hou van jou”. Blijf ik altijd trouw aan jou. Gesloten blijft die deur altijd, maar toch zoek ik tot mijn spijt elke dag nog naar een scheur, een opening voor mijn treur, groot genoeg voor deze brief, want ik heb je toch heel lief. Alleen… het schrijven gaat echt…

in het atelier stond een oog op een ezel niet geschilderd het keek de schilder mengde rood met geel het oog kneep even samen alsof er plotseling zon ontstond achter zijn pupil groen kwam erbij het oog begon te wandelen door bossen die nog niet bestonden blauw werd toegevoegd het oog werd een meer waarin het zichzelf vergat…

Ze zegt Miauw Ik voer mijn kat Ze eet het niet op Ze kijkt me aan Met een blik die smeekt om eten O, lieve kat De winkel had geen Normaal voer meer Maar dat kan jij niet weten Mijn vader brengt me een bezoekje Ze verstopt zich zodra ze hem ziet Mijn vader loopt dan naar haar hoekje O pap, je begrijpt haar toch niet Ze zit nu bij mij…

IK heb vandaag gestemd in de Elandsstraat, Jordaans stembureau in de MBO Brood en Banketbakkerschool het rook er heerlijk de mensen fijn en eerlijk ik heb gestemd op Pim  van Burk nummer 2 van Volt een man met ballen op de Wallen exploitant van 28 ramen bekend van 'TV: Bij ons op de Wallen' zo werd hij mijn politieke keus met zoveel…

De diepe wond blijft een litteken herstel is nu volledig onmogelijk de stilte brengt alleen nog pijn de schuld in mij wordt groter mijn wereld voelt leeg en hol alles wat ik kende is kapot de rust is slechts een leegte de kloof tussen ons te diep teruggaan heeft geen zin meer.…

Ik zit aan het ontbijt, Kijk wat duf naar buiten. Plots valt er een steen Uit de hemel naar beneê. De steen valt plompverloren In één van die mooie struiken, Die met kleine paarse ballen. Dit jaar zijn die mooie besjes Er voor de eerste maal, Want de merels vraten De struik niet helemaal kaal. Want de merels Waren dit jaar allemaal…

Op het scherpst van de snede Beweeg ik met mijn pen als dolk Tussen gevoel en rede Ben ik de spreekbuis van het volk. Al met uw gulle gift paraat Zeg ik voor u waarop het staat. Waarden, normen veiligheid Voor deze zaken voer ik strijd. Maak fel van retoriek gebruik, Sprekend vanuit mijn onderbuik, Bied ik voor wie wil horen Veiligheid…

Ik eet een gele varaan en word giftig zij maakt een kleine lus werpt mij schoon we lopen over de brug naar het verleden het heden verdwijnt de toekomst bestaat niet ik sla een deur dicht de deur van ons huis zij huilt achteruit de stille ruimte geen stoelen of een bank we zwijgen we leven we staan schaakmat een zwarte wolk…

licht glijdt over stof langs ramen van mist veren van vergeten licht dansen in de stilte schaduwen wiegen zacht tussen muren van adem stemmen drijven als nevel onhoorbaar en licht kleur smelt in de leegte ogen volgen sporen die nergens beginnen en overal eindigen een deur op een kier fluistert verlaten wind handen raken leegte en…

ooit liep zij langs de randen van de wereld een stille wolf de vacht vol nacht ogen die niemand lazen de wind wist haar naam de mensen niet zij trok zich terug in bossen van denken in sneeuw van stilte waar elke stap een echo was langzaam keerde zij om niet luid of met trompetten met kleine stappen door het woud, dauw en ochtendlicht…

Daar, in de ruimte tussen twee gedachten kan iets oplichten geen antwoord een herkenning dat het bestaan zichzelf door de mens heen probeert te begrijpen. datgene wat blijft wanneer alles even ophoudt.…

Liefde en kracht, dankbaar en vrij. Het geloof wacht, gedachten nabij. Groen en geluid, vleugels in koor. De natuur spreekt uit, vloeit in mij door. Mooi en oprecht, liefdevol licht. In stilte gezegd, een puur gezicht.…

Bezit een kruiwagen- dan kom men voort in ons collectief bewustzijn dat ons toebehoort daaronder schuurt een breuk dat de mens niet bekoort hout dat kraakt een kuip vol verwachting die zwijgend blijft staan maar ergens blijft een wiel nog rond en klaar want hogerop, zo fluistert men elkaar geraakt de eenling zelden…

Vrede had voor Trump Maar één betekenis van waarde, De Nobelprijs voor de VREDE. Infantino probeerde’t leed te verzachten, Dat was weliswaar egostrelend, Maar niet hij beoogde. Toen alle wanhopige pogingen Niet het beoogde leverden, Verzon Hegseth een list, Begin een oorlog, Niet zo maar eentje, Maar eentje die de hele wereld raakt, Wijl…