Je kent het leven door en door, je bent al op leeftijd je leeft het leven door en door en hebt het doorgegeven je bent niet voor 1 gat te vangen, doch emoties zijn je niet vreemd dus soms kan je even niet door, een doodlopende weg! de slagbomen gaan niet omhoog, een dood spoor!! de brug blijft halverwege steken, scheepvaart verstoord!!! je…

De lofzang van de menigte zwelt aan, een koor dat zonder eigen stem regeert. Zij noemen luid hun dogma de norm, terwijl het vrije woord wordt gecensureerd. Het luide brullen van het grootst getal wist elke splinter van kritiek fnuikend uit. Wie weigert mee te lopen in de val, ontdekt dat stilte als verzet weerklinkt. De blinde stroom eist…

De lofzang van de menigte zwelt aan, een koor dat zonder eigen stem regeert. Zij noemen luid hun dogma de norm, terwijl het vrije woord wordt gecensureerd. Het luide brullen van het grootst getal wist elke splinter van kritiek fnuikend uit. Wie weigert mee te lopen in de val, ontdekt dat stilte als verzet weerklinkt. De blinde stroom eist…

Wijsheid had hij nooit gehad, Sluwheid des te meer, Hij was evenwel niet Wat je noemt een echte heer. Hij verkeerde In d’hoogste kringen, Wijl die graag zaken deden Met hem, gezien zijn Uitstekende staat van dienst. Duistere zaken, Die het daglicht niet verdragen, Knapte hij voor hen op, Zodat zij voor eigen gewin er Zeer wel bij…

vandaag alweer mooi weer de buur verschijnt, hetzelfde weer we knikken naar de blauwe lucht alsof daarin iets groots zucht van mei naar juni is het snel gegaan van daar naar vroeger nog sneller gedaan een stadhuisplein, een koets, een vorst een eeuw die naar wat zonlicht dorst zo groeit een praatje zonder plan van hier tot waar de tijd…

De tafel was vol schalen die hun geuren deelden glazen waarin het licht bleef hangen vruchten die hun kleuren zonder schroom uitstalden alles was aanwezig, alsof de middag zelf zich had neergelegd op het witte linnen toen kwam de passant zijn schaduw streek over de rand een vluchtige aanraking tussen zien en niet zien hij…

Soms staat het water me tot de lippen dan verlang ik naar uitzicht/inzicht van het even niets dan hang ik mijn mantel van de zorg aan de kapstok en vertrek voor een weekend uit de drukke Jordaan Vlieland is het geworden...een lief eiland zit nu met man en hond en ondergaande zon aan het strand even niets, echt/hecht niets aan de hand, dan…

Ik ben niet gemaakt om boven alles uit te stijgen. De wereld vraagt geen kroon, geen vlag geplant in vruchtbare aarde, geen mens die zich tot middelpunt verklaart. De bomen groeien zonder mijn toestemming, De regen kent niet mijn naam, En zelfs de sterren volgen mijn gedachten niet. Lang heb ik gedacht alsof woorden dingen konden vasthouden…

Tata is Rijnmonds economisch anker en sloopt haar met stank, stof en kanker Tata schermt met papieren Denkt met u mee, wil u plezieren Is bereid tot verzoenen door op uw kosten te vergroenen Chemours vergiftigt water en land Met een pak vergunningen in de hand De zorgzame overheid laat u huilen Eet geen groente uit uw tuintje Laat de kippeneitjes…

Al die stoffelijke geluidsdragers, ze drukken zo op mijn gestel, gemoed het gemoed van ze te willen, moeten bewaren, houden, behouden, nog eens te moeten beluisteren nou mogen dan, maar dat kost een vermogen aan tijd: de EP's, LP's, bandrecorderbanden, cassettebandjes dan ook nog de beelddragers, super 8 films, videobanden, foto's, dia's,…

Voor elkaar sonnet Zij had er, zei ze, vrede mee, Was ermee zeer tevree, Waande zich de koningin te rijk, Zette zich ermee te kijk. Wat anderen ervan vonden, Dát interesseerde haar geen snars, Ze was van dat soort dingen wars, Sprak nooit naar hun monden. De vraag is wat is de moraal, Waar staat zij voor, Daarover een andere maal,…

Het vlees vertraagt, de uren wegen zwaarder, elke beweging is een moeizame winst. Ik heb de grens van de jaren leren groeten; het lichaam schikt zich in zijn eigen herfst. Maar de ochtend duldt geen lijdzaam wachten. Met stramme vingers breek ik de stilte open: ik roep een denker aan, schrijf een transcriptie, en dwing het wit van de pagina…

Ooit danste ik op muziek die ik hoorde Alleen ik, niemand anders, geen vriendje, geen ouder of kind hoorde het. Ik danste uitbundig op straat als een gek of hield me in terwijl ik de klanken hoorde Thuis ontlaadde ik mijn energie voluit, alsof bliksemschichten in mij eruit schoten Ik regende binnen. Tot dokters en farmaceuten…

Zij was aan ’t eind van d’r Latijn, Had 't Griekse al eerder laten vallen, Toerde nu door de Apennijnen, Op weg naar waar ze ooit begon. Erg opschieten deed ze niet, De schoten hoorde je al van ver, In de verte heerste ’t duister, Zag je dus geen hand voor ogen. Door ’t gedonder in de glazen, Mist men één, twee, ervan niet, Want optimisme…

De klok tikt de twijfel binnen. Je staart naar de scherven van een plan, vraagt je af of dit het moment is waarop alles kantelen kan. Men noemt het vallen, men noemt het verlies. Maar de grond is slechts een startpunt, als je er zelf voor kiest. Want mislukking is een fabeltje, een stempel van de zijlijn, onterecht. Zolang je ademt, zoekt…

Kippenvel trof mij toen ik de hoogten aanraakte met mijn blik De lucht lag open als een belofte, maar onder mijn voeten spande de diepte haar stille mond Mijn huid wist het eerder dan mijn denken De afgrond schoof langs mijn wimpers, zelfs door de verf heen, alsof niets zich laat verhullen wanneer het vallen dichtbij komt Er werd standvastigheid…

Ze zei: “ de waarheid Ligt in het midden.” Hij dacht: “wat krijgen we nou, Wat ligt er dan Aan de linker- en rechterkant? Zouden aan d’ene kant leugens zijn, Maar wat dan aan d’andre kant?” Een antwoord kreeg hij niet Tot zijn, én haar verdriet.…

Aan iedereen die rolt op wielen en wieltjes zich voortbeweegt langzaam of met een rotvaart met dunne, magere of vette, dikke wielen de keus is aan jou HANDICAP OF HELMPIE! helm natuurlijk, helpt je zo natuurlijk houdt je natuurlijk heel zoals je bent en je bent nog zo gaaf een ongeluk zit in een klein hoekie en doorgaans lig je dan…

Przewalskipaard, galopperen, naar de gallemiezen Ik ben bezig om dicteewoorden te kiezen Voor-de-gek-houderij, abrupt, ge-e-maild en cappuccino Spellen kan ik sowiezo…

Er was eens een hippie uit Hoensbroek die dronk altijd koffie met koek. Koek die op cake leek, echt heerlijke spacecake van de coffeeshop op de hoek.…