het ochtenddauw op het gras het boeket met één dode roos het geluid van een volle kerk een detail een wolk aan de strakblauwe lucht een windmolen op zee een vliegtuig tussen de sterren een detail de sproeten op je neus als de zon schijnt de glinstering in je ogen als je naar me lacht de verborgen lach als je "boos" bent een detail dat…

het eerste ochtendlicht raakt de slaapkamermuur ik geef je een kus en houd mijn ogen nog even gesloten onze benen liggen door elkaar in de lakens je hoofd gaat langzaam op en neer op het ritme van mijn adem ik doe een raam open, er waait een frisse wind de kamer in de geur van een kop warme koffie doet je ogen openen je knikt zachtjes als ik…

Zij voelde zich Op het droge Als een vis In het water, Want zwemmen, Dát kon ze niet Zo heel erg goed. Maar rennen Én dichten Des te beter, Dát kan een vis Noch zeehond Allemaal niet. Maar een vogel, Kan vliegen, En dát kan ze niet, Zou ze wel willen, Maar zij die Dát probeerden, Overleefden Dat niet.…

Ik wil dat mensen applaudisseren voor mij. Ik wil gouden medailles behalen, misschien zelfs de Vredesprijs.. En dan gooit iedereen geld op mij Ik wil erin verdrinken, totdat ik stik. Ik wil veel volgers hebben en dat mensen mij dan aanbidden, tot er niets meer over is, En mij dan zien. Ik wil meer, Meer macht, meer geld en meer mensen…

"Wie raadt welke vogel dit is, mag met mij eens in de koffer !" roept een morsige meid met een papegaai op haar arm, in "Café Joffer", Stilte alom, niemand is blijkbaar geïnteresseerd, tot wethouder Lex spottend een emoe insinueert, en ze knikt "Dat zal ik dan voor één keer goedkeuren, jij boffer !"…

Zichtbaar geroerd raak ik ongerept de verbeelding gevloerd en zonder lagen krijg ik bodemloze ideeën op een onbewaakt moment.…

Iedereen die haar kent, zal van haar gaan houden; een lot uit miljarden vrouwen, dat is wat je waarschijnlijk denkt, omdat zij met jou haar eigen leven wil opbouwen; waarbij jij haar liefhebt en alle dagen aandacht schenkt, jij direct opstaat als zij jou achteloos wenkt; jullie relatie wordt namelijk afgemeten aan het vertrouwen…

Het is de melancholie van meer dan 100 stemmen mannen en vrouwen die me raken en mij worden aangereikt op een zilveren concertschaal die goud blinkt, rijk klinkt en mij vooral meer dan heel goed doet mij doet voelen, dat het goed komt in ieder geval, dat het mij hoop geeft mij te mogen nestelen als een vrededuif op haar nest, mijn vredesnest…

Groeten vanuit West -Vlaanderen., buur van Zeeuws Zeeland, waar de Damse kanalen niet bevist worden, de buizerds met tientallen wonen, ten zuiden van de Zeeuwse schonen, met haar rijen bomen, roofvogels tortels en houtduiven de tijd doden, de wintertijd is aan het komen we allen de hemel beloven waar geen bladeren vallen zijn verloren…

Een compliment kost de gever niets, Is gratis en voor niks, Voor de ontvanger is ’t onbetaalbaar, Diens kostbare bezit.…

Oude wortels rusten stam draagt sporen van tijd takken dragen licht Diep in de dragende aarde verankerd vinden de oude wortels hun stille weg, ze putten uit de verborgen levensbronnen en schenken standvastigheid aan de stam. De dikke schors getuigt van vele seizoenen, getekend door de stormen van het verleden, een levend pantser dat herinneringen…

Reuzen versperden haar pad en zij vroeg zich af wat ze daar deden in de dichte mist hun armen graaiden in de ledige lucht een dreiging waarvan ze niets zeker wist. Was dit haar verbeelding of waren ze echt ze oogden als een leger heel groot, sterk en fel als krachtige macht die eigenaar was van alle ruimte rondom het veld. Maar…

Zeven twaalfjarige jongens. Nog zo jong en nu al. Mislukt hun overval. Een verrader is ermee gemoeid Straks worden ze geboeid. Hun droom van rijkdom is weg. Ze hebben veel pech. Ze zullen nu boeten voor hun plan. Dus stop en denk na wat kan.…

Wat een mannen wat een mensen wat een gedoe wat een moeten maar vooral wat een mogen ONTmoeten op en in de MANNENMARS 't ontmoeten met vrouwen o.a. Mariette Hamer de zelfstandige Regeringscommissaris met een waterdichte dijk van een betoog op de MANNENMARS de mannenmars 't ging in m'n benen zitten die 5 kilometer van Dam naar Museumplein…

Als de zin ontbreekt, Is dat leeftijd of hoofdpijn, En soms allebei.…

Er was eens een jong meisje een zeer naïef kind dat geloofde in de liefde als stille belofte in de wind. Bleef zij geduldig wachten dichtbij haar moeders zij maar er reed nimmer een knappe vent voorbij. Een rijke ouwe kerel vroeg haar met zich mee en zij kwam zelfs in verleiding tot haar moeder riep: nee! Toen er een prins langsreed…

Langs het natte pad een paddenstoel vangt het licht niemand die het ziet Wanneer de herfstwind door de bomen fluistert en het zachte tapijt van bladeren vochtig wordt, verschijnen onopgemerkt kleine wezens uit de bodem, als stille wachters van het verborgen rijk. In alle kleuren van de rijke herfstpalet staan ze sierlijk verspreid tussen…

Dit ding beschermd de grond tegen de zon. Laat niks los van troefkaarten Is de basis van het pokerface van ons Ikeatapijt Schrikt onze robotstofzuiger af waar nodig Geeft ons parket de schwung waar ik al jaren naar op zoek was. Op grondniveau schijnt het altijd zonnig te zijn want de zonnebril ligt er nog steeds. Grondzonnebril per toeval…

De hemel die spreekt. Wolken praten met elkaar. De aarde luistert.…

DOWNTOWN, de film ik heb er in mogen figureren zelfs als edel-figurant ik ben de Zeeuwse dominee vroom lopend naar de doodskist aids had een slachtoffer gemaakt vond het buitengewoon mee te mogen doen in een grote film ik ga straks kijken mijn premiëre en dan ga ik de film recenseren…