Mijn moeder zei altijd, Waar een wil is, is een weg, Alleen, ik weet hier heg noch steg, Zoek nu al een lange tijd. Er was weliswaar een wegwijzer, Maar die lag op z’n kant, De richting nu lood om oud ijzer, Geen idee welke kant Ik nu uit moet gaan. Ik kan beter wel een kant op, Anders blijf ik staan, En dat schiet niet op, Dus ik…

Ik zou je graag willen schrijven een mooie afscheidsbrief om nog een keer te zeggen mijn liefste, ik heb je zo lief. Maar ‘t papier is doorweekt met tranen de pen ligt zwijgend in mijn hand omdat geen woord kan beschrijven hoe diep mijn liefde brandt. Mijn hoofd overstroomt al dagen met wat ik graag nog zeggen wou maar tekort schieten…

Zeven zilverwitte zwanen zweven rustig boven uw bruidsbed Zeven zilverwitte zwanen bewegen door de alsmaar ijlere lucht Zeven zilverwitte zwanen strijken neer op het tevoren bepaalde moment Zeven zilverwitte zwanen spreken u in koor zachtmoedig toe Zeven zilverwitte zwanen nemen u liefdevol op hun schouder Zeven…

als de mens in spoken leeft geen idee heeft wat ze doet zijn de gevolgen niet te overzien is het de duivel die je ontmoet zo extreem is het niet alledag vele vragen blijven onbeantwoord zodat men niet vastloopt in het net en blijft balanceren op het koord dit is een aanzet tot een gedicht maar ook niet meer dan dat ik ben er bijna voor…

Och, wat zouden ze ons haten als dieren konden praten elke koe zou woedend de wei verlaten en brullen, luid naar ons toe; ‘boe, boe wat een egoïstisch ratjetoe!’ Grazend over alle velden en straten zullen wij ze vrij moeten laten naar ze luisteren en met ze praten klopjes geven op hun ruige rug en vol spijt beloven; ‘we draaien de tijd…

In de ochtend van mijn leven Kwam ik veel moois tegen. In de middag van mijn bestaan Kwam er meer lekkers aan. In de avond die daarna kwam, Plukte ik de vruchten ervan. In de nacht, ’t eind op d’aard, Wordt in de dood niets bewaard.…

Ik schreeuw het uit in stilte, elke dag, Een geluid dat niemand hoort, maar alles zegt, Jouw naam op mijn lippen, elke keer, Hardop gezwegen, steeds maar weer. Ik mis je elke dag opnieuw, jij gaf mijn leven kleur. Jouw lach was als het licht in het donker, Onttrok ons uit de sleur. Je bent overal en toch ben je er niet, in de chaos,…

Ik ben zo bang Bang om ze de waarheid te vertellen Bang om te zeggen dat ik dit niet meer wil Dat ik dit niet meer kan Ik ben bang om ze teleur te stellen Ik wil dat ze trots op mij kunnen zijn Ik wil dat ze kunnen zeggen Kijk, dat is ons kind En dat ze dan een trotse gevoel voelen Maar ik ben bang Bang dat ik ze dat niet kan geven Want wat…

Geen komma, meer maar een punt. een definitieve Paulien is dood en de taal een schat armer en een slimste mens Paulien rust zacht dank voor je pracht!!…

Haar liefde kende geen grenzen, Haar eindeloze liefde Heeft ze altruïstisch geschonken, Zonder eigen wensen. Nu zij haar liefde niet meer schenkt, Ik die al lang ontbeer, Besef ik meer en meer D’onbetaalbaarheid van zo’n geschenk. De schat die ik in al die tijd heb opgespaard, Is opgeborgen en koester ik In de schatkamer van mijn hart…

woorden worden, worden ze verwekt ontworpen door een woordenarchitect wanneer is een woord geboren wat zijn de succesfactoren worden woorden eerst gebrabbeld uit een woordenton gegrabbeld en als zo’n woord dan wordt gehoord wat maakt dan dat het scoort en wat gebeurt er met de woorden die niemand ooit bekoorden alsof ze nooit hebben bestaan…

zodra we veilig zijn, gevoed en enigszins tevreden, vinden we nieuwe redenen om ontevreden te worden we beginnen te smachten, naar een driedubbele penetratie door de leden van onze lievelingsband naar het noorderlicht. een ander leven, of, wanneer het verlangen een wat minder toeristische richting uitgaat, naar de dood dat kan ook een…

In mijn perceptie, dames en heren, jongens en meisjes en alle variaties van het menselijk bestaan ligt de intrinsieke kracht, macht bij vrouwen en bij vrouwen alleen, als intrinsieke vrouw geboren het is dan ook de angst van mannen vermomd in hun leiderschap en hun 'holy' lichaam dat leidend is dus ook in de gezondheidszorg, de basis…

Kijk eens naar buiten Zo hoog in die lucht Zie je dan een kuiken Of zie je een vrucht Ik heb het over de wolken Zo hoog, vergeleken ons beneden Wat is de wereld toch mooi Te mooi om binnen te blijven Toch ben ik bang Bang voor de buitenwereld Want hoe moet ik dat dan Zo alles alleen Kan ik geen vragen stellen En heb ik niemand om me heen…

Wat moet ik nou doen? Ik weet het niet meer Ben ik wel goed genoeg? Ik weet het niet meer Verdien ik dit? Dit leven? Ik weet het niet meer Maak ik mijn ouders trots? Of ben ik gewoon nutteloos? Ik weet het niet meer Wil ik nog wel wat doen? Ik weet het niet meer Maar ik wil niet dood Ik wil leven En er van genieten Maar ik weet niet hoe…

Elke keer als ik m’n tablet open, Kijkt ze mij lachend aan, En dan denk ik elke keer weer, Je bent een schat. Alleen, je bent niet meer, Mijn lieve schat is weg van hier, Komt nooit meer, Voorgoed uit mijn leven verdreven. Alleen zij weet dat niet meer, Zij is opgehouden te zijn, Zal nooit meer kunnen lachen, Alleen nog op m’n tablet.…

Dagelijks bewegen is weggesneden en vervangen door comfortabele rust krachten van lijf zijn lang geleden tot bewegingsloos klimaat gesust. Zwijgend voegen zitkussens zich vorm om al wie niet jaagt of hoeft te vluchten bevrijd van angst in woeste storm dient het nu stilstand te bevruchten. Traagschuim zinkt traag door de tijd terwijl het…

Zie je het niet meer zitten sta op en ga liggen, rust uit laat alle onvrede uit als een hond en kijk naar de bomen, voel het groen je stoplicht stond gewoon op rood ook in de nacht, is ie een flop, sta op drink een groen bakkie thee, rustthee slenter wat, rommel wat met dit of dat of lees een stukkie in een boek dat werkt voor je gemoed…

Mijn leven kende vele ups, Daarnaast ook nog downs. Het meeste ik genoot Van m’n leven op deez kloot, Was de liefdes ik ervoer. D’eerste kwam van mijn moer, En van vader, zus en broer, De mooiste van mijn lief. Daarnaast een caleidoscoop Van ontelbre ervaringen, Zowel groot als heel erg klein, Zowel langdurig als kort. Ik ben over…

De zonnebloemen bijna uitgebloeid De herfst klopt aan de deur En langzamerhand verliest in de natuur alles weer haar kleur. Alleen het rood van de liefde blijft en voor wie het wil weten Vanavond heb ik met mijn liefste nog lekker mosselen gegeten.…