Ik dwaalde weer eens door de Albert Heijn in Gouda-Goverwelle rond, traag als altijd, op mijn welbekende slakkengangmanier. Ik at wat gratis druifjes en ik nam een gratis cappuccino uit het nieuw aangeschafte apparaat. De kaasafdeling liep ik voorbij, omdat ik na kaasinname steevast moet braken. Iets met vet en lactose. Bij het bierassortiment…

Een nieuw soort democratie is geboren De democratie der blinden In een wereld waar eenoog koning is Het andere oog knijpen we dicht Als onrecht geschiedt Of in Brussel een bom ontploft De schaamte ver voorbij De graaicultuur Men weigert het boetekleed aan te trekken Terwijl de bedelaar buiten sterft van armoede Over alle partijgrenzen…

God zij met u, al uw levensdagen Hij zal u in Zijn goedheid bewaren En wil u behoeden voor gevaren In geval van nood zal Hij u dragen. God zij met u in vreugde en verdriet Hij zal uw leven leiden van dag tot dag Zolang u hier op aarde vertoeven mag Hij is het die de hele wereld overziet. God zij met u waar u ook mag gaan Hij gaat met u…

de uitstraling en kleuring van haar transparante ruimhartige blauwroze blouse voeren mij terug naar gelukzalige decennia waarin Carmiggelt succesvol schreef en de hem typerende melancholische gevoelens met zijn lezers deelde haar dooraderde licht klovende tepelhoven doen de presentie van heftig blauw bloed vermoeden hetgeen mij opwekt tot het…

Ogen glinsteren in de nacht glanzend voor mijn droom mijn persoonlijke sterrenhemel als een slaapmuts voor de nacht. Iedere avond het warme gevoel stralend zoals zij naast mij ligt daalt haar passionele schittering die ik vang in één oogopslag.…

Hij praat zacht; hij hoeft niet hard te spreken; hij heeft gestudeerd en spreekt met gezag. Maar als het gekijf toeneemt, trekt hij zich terug en schuilt in de boeken die hij las.…

Ik wil lopen zonder voetsporen ik wil gewichtloos zijn laat me vliegen laat me alsjeblieft vliegen Ik wil voelen zonder tranen ik wil stappen zetten zonder weggefluisterd te worden waar verdwijn ik naartoe? Ik ben leeg ik ben versplinterd het is niet meer aan mij help me alsjeblieft zie me zie me, alsjeblieft want ik zie niet meer…

Ik ben de ontvanger ik switch u aan de wachtrij is niet lang onder de knop neem ik u op en hoor u dankbaar aan Ik luister hoor alleen uw stem ...u bent...en hebt een kind of twee... maar 'k hoor alleen uw zoetgevooisde stem van overzee Ik ben de ontvanger u ziet mij niet maar ik hoor u des te meer ...u vraagt en wenst en…

gisteren nog maar lijkt het dat het licht van leven klein, blond en onschuldig aan jou de wereld schonk daarna groter groeiend was het vallen en weer opstaan makkelijker gezegd toch dan soms toch wel gedaan gewoon als ieder ander was je maar alle dagen gelukkig was in jouw jonge jaren van zich zelf niet sprekend van prinsengracht…

Traag gaat geen woord Er valt iets nader Kamperfoelie staat in bloei Ook ik ben mij bloeiende Ik vergeet de wereld zonder Geweld ik vergeet de naturen Zonder besef der tijden Oorsprong en Genegeerd worden en genegeerd Zijn ontfermd U mijner en dat ik U niet langer terge met mijn zonden. Ook ik ben blind geboren en ik Tast mij in geen…

wit winterland van sneeuw en ijsbloemen engelenveren die door de regens zijn uitgewoed U die de aarde zo maagdelijk weet te roemen wit winterland van sneeuw en ijsbloemen en de schone slaapster tot leven kan roepen als U de stroom van lentesappen ruisen doet wit winterland van sneeuw en ijsbloemen engelenveren die door de regens zijn uitgewoed…

Het voorjaar in zicht natuurlijk willen we, de vreugd, ervan plukken. De geur ruiken en het geluk ontvangen. Als ware de zon omhelzen, als de blauwe hemel openspringt. Het voorjaar, aan de rand van een nieuw begin. Laat het maar komen. We hebben er al veel te lang op moeten wachten.…

(voor Remco Campert) Je bent er klaar mee, bijna jouw hele leven stond in het teken van de schrijverij en de aanverwante bezigheden, zoals optredens op dit en dat literair festival. Ik zag je ooit tijdens een Nacht van de Poëzie en ik luisterde ademloos naar jouw warme stem. Het achtuurjournaal liet ons weten, dat je voorgoed de pen…

De wortels van mijn hart grijpen zich vast in het weefsel van het verleden. Het heden wordt nog niet aanvaard. De brug is te lang tussen vroeger en nu. De rust is er niet, er is betwisting en argwaan verlengd met een traan, omgebouwd tot een stroom van onwennigheid. De ziel heeft nog geen toevluchtsoord. De toekomst zal moeten uitmaken…

Winter nog niet helemaal voorbij. Het prille voorjaar lijkt al aangebroken. Dieren glijden nu nog op het ijs. Bloemen en planten komen in zicht. Nog even en dan is het zover. Dan zal het voorjaar uit haar jas kruipen en hopelijk prachtig worden.…

Kunnen vrouwen ontaarden in monsters gewetenloze beesten die wandaden in het groot kunnen begaan zoals in de geschiedenis De mensheid is overkomen Of zal in de wereld door meer vrouwen aan de top zaken kunnen worden voorkomen Het mannelijke versus het vrouwelijke verdergaande emancipatie van het vrijgevochtene met dure lessen over omgaan…

Laten we stil zijn voor God de Heer Die de hemel en de aarde heeft bedacht En denken aan zijn grootheid en macht. Laten we stil zijn voor God de Heer Die zo veel aan ons heeft gedacht En voor ons alles heeft volbracht. Laten we stil zijn voor God de Heer Die ons Zijn liefde heeft gegeven En ons nabij wil zijn in ons leven. Laten we stil…

Laat dit dijkhuis zich onttrekken aan het verval en nooit de bakens meer verzetten. Het kan niet zonder een steuntje in de rug, maar houdt blinde architecten weg. Dan zal het sterk en beschut het toonbeeld vormen: dat wat eens begon niet hoeft te lijden. Zie hoe het blaakt in de zon.…

Woorden verwrongen in een orkaan Gedachten wervelen door elkaar Opzoek naar het oog, de kern, het hart Van wat ik wil zeggen Woorden zijn wat ik zoek Leegte is wat ik vind Alles loopt door elkaar Twijfelachtig Verdwaald in een mist Zo dicht, dat ik mis Stilte is het resultaat Dat mij niets doet zeggen…

de tuinen en daken schijnen sprookjesachtig wit kunnen je vertellen wie er zoal is langs geweest. het sneeuwtapijt laat sporen na een roodborstje en de kat ze kunnen het niet ontkennen dat ze er even waren... de kat lag nog te loeren het roodborstje zag ik wegvliegen een gebeuren, een verhaal spontaan ontstaan... in 't wit van de natuur…