Ik hou van het leven Al kan ik iedereen niet alles geven Toch voel ik me rijk als een koning Al heb ik geen echte woning Ik heb alles wat ik nodig heb om te leven Meer heb ik niet nodig Als ik maar kan overleven Ik hou van het leven…

Vaarwel Maar wat er ook gebeurt Ik red het met mijn geloof wel Vaarwel Ik zal tranen om je laten Hopelijk heb je dat in de gaten Ik wilde nog zoveel met je praten Vaarwel Je moest eens weten Dat ik je niet kan en zal vergeten…

Elke stap die ik zet draagt de echo van een weg die ik niet nam. De wind fluistert over levens die tegelijk bestaan. Misschien loop ik altijd twee paden tegelijk. De ene van mijn handen door aarde en stenen. De andere van mijn gedachten zwevend boven het gras. Verweven. Stil. Vol mogelijkheden.…

Duisternis omkleedde het ongeziene, ik slechts in dromen mocht aanschouwen. De vrucht, ik zo graag proefde, die ik tot mij nam, mij nooit mishaagde. Deze zoete vrucht met een smaak om altijd te proeven en te herkauwen. Maar die smaak is verloren, verleden tijd, is nu, onvindbaar, voor altijd kwijt. Zelfs in dromen is de smaak niet meer…

Het regent leuke momenten in mijn moeizaam mantelzorgleven zeker ook en vooral leuke mensen op afspraak of spontaan ik mag niet klagen, heb geen klagen ik ontmoet ze in alle lagen van jong tot oud warm en koud beperkt en onbeperkt geestig en geestelijk en ook een beetje gek maar dat is niet gek ben zelf ook een beetje anders:…

drijvend onvermogen hangt zwaar om mij heen ik grijp naar een oorzaak maar grijp slechts misschien misschien is het antwoord een dier zonder naam dat schuw in de plooien van mijn lichaam blijft staan tien maanden loop ik door een kamer die draait waar gissen naar signalen zich telkens verspreidt de lucht boven alles blijft koppig…

Oma 1 ding moet je weten Ik kan en zal je niet vergeten Hoop dat je nog heel lang mag leven Al duurt het allemaal maar even Wil dat je altijd bij me blijft Oma Ik kan je niet missen Maar je weet nooit wat je in het leven hebt of krijgt Oma Ik zal altijd van je houden 1 ding moet je weten Ik kan en zal je niet vergeten…

het licht dat ik in andermans ogen zie werd ooit in mij geboren een kleine vlam bijna ongemerkt in stilte ontstoken ik gaf haar door van hart tot hart en ergens verder groeit het groter maar wees gerust wie een licht ontsteekt draagt altijd de ochtend in zich…

De bol staat rond en vol op tafel een kleine wereld van helder glas hij vangt het licht van deze ochtend alsof hij altijd hier al was buiten wacht het veld nog even juni ligt verderop in de tijd toch zweeft er iets door open lucht een wolk van pluis komt aangewaaid paardenbloem zonder steel zonder veld, zonder geluid alsof een…

In de kantine van het zorgcentrum doet men een spelletje "dierenkennis", elk mag om de beurt een beest noemen, een zoogdier, vogel of vis, maar er ontstaat meteen al ferm kabaal als meneer Geus zegt ORINOCO-SIDDERAAL, want mevrouw Ham houdt vol dat dit een medicijn tegen constipatie is ...…

Van ver ben ik op weg naar Rotterdam. Best lange tijd geleden dat ik daar kwam. Stad met bijna gerenoveerde toren. Toen daar een lieve tante weggebracht. En nu een verre oom eraan verloren.…

Of toch goed is goed genoeg en voor de christenen de evangelisten en gereformeerde 'gristenen' God is goed genoeg meer dan genoeg doch wie goed doet, goed ontmoet en wellicht in het leven of na het overlijden GOD!!!…

Somberheid overMANde me met zoveel triestheid in de voordrachten van 10 DICHTERS in de Oerkap in Haarlem doch Ingrid Elsing de VROUW, de PRESENTATRICE heropende telkenmale met haar VRIENDelijke blijmoedige stem de aanzet tot verlichting zij zette met de aankondiging van elke nieuwe DICHTER de deur open naar de huiskamer van open…

Ik ben en blijf een dromer, geweven uit wat licht, met sterren aan de hemel als mijn hoogste vergezicht. Ik adem de betovering van deze weidse sterrenpracht, waar mijn dromen kunnen schuilen in de luwte van de nacht. Zo zoek ik naar de warmte, op wegen stil en ver, waar elke stap mij kan leiden naar misschien die ene ster. Daar, tussen de…

als poëzie de kunst van het woord is dan heb ik het geluk met kunstige woorden te mogen werken...…

geen boom weet dat vallen hem eens wacht geen vogel kent zijn laatste vlucht wij dragen het einde als een stille schaduw achter onze schouders wij kennen de grens en juist daarom brandt in ons het felle verlangen te worden wie wij zijn de dood staat niet alleen als sluiting van het leven maar als een open deur die fluistert…

wanneer het lichaam zich vastzet en de ruimte kleiner wordt begint de vorm te spreken een cirkel kan niet ronder worden dan rond hij sluit, voltooit zichzelf tot er geen uitgang meer is zij draait rond een kringetje dat zichzelf herhaalt groen- even adem rood- weer stilstaan dan weer rood de cirkel trekt zich dichter om…

Op een trage lentemorgen, lentemorgen ver in mei, stond een lief klein lieveheerbeest, stil te wachten in de rij. Wachtend op de bus of tram dacht hij: ”Ik ben goed bij stem, dus hef ik het lied maar aan over het leed in mijn bestaan”. “Nooit zal ik een vlinder worden en het spinnen van een web is toch van een andere orde dan ik in…

misschien is herinnering niet wat wij vasthouden van wat voorbijging maar wat het verleden stil uit onze handen neemt terwijl wij verder gaan stap na stap laten wij iets achter zonder het te merken tot alleen de weg nog weet hoe wij er ooit waren…

Als ik google wat ik moet doen met jou en of we vrienden kunnen blijven, zeggen alle sites hetzelfde. Maar hoe kunnen ze dat weten als ze jou niet kennen? En geldt dat ook als je al een jaar vrienden bent? Ze schrijven niet wat wijsheid is als er net genoeg hoop is om niet op te geven, maar net te weinig om vertrouwen te hebben. Ze…