Na het ontwaken is het nog niet echt feest, gekleed in slechts een miniem schort voel ik me een beest. Geboeid door slangetjes van het infuus en katheter, draden verbonden aan een monitor voor de hartslagmeter. Zuurstof uit de muur naar mijn neus, gezien het verlies zijn twee zakken bloed geen slechte keus. Niet te vergeten een bal met een rode…

Ze, we noemen het Het feest van de Democratie Verkiezingen: kiezen, kiezen, kiezen Ik ga elk verkiezingsjaar plichtsgetrouw Gemeentelijk, provinciaal, landelijk, Europees Verkiezingen: PvdA, D66, 50 plus en nu Volt Ik stem al een halve eeuw, maak nieuwe keuzes Maar vanaf dit jaar 2022, mocht ik ook Verkiezingen: als teller tellen…

Vergeten uren. Je bent steeds weer onder weg. Tot het tijd is...…

Ik voel me als niemand Ik voel me niets Uiteengereten Zoals een hopeloze schaduw Vol pijn Zoals een hulpeloze schim Zo leeg…

Oekraïne huilt maar moordenaar poetin graaft zijn eigen graf Jan woordenaar Bontje 17 maart 2022…

‘Papa, kan er hier ook oorlog komen?’ ‘Nee jongen die is er al lang.’ ‘Maar ik zie geen ingestorte huizen.’ ‘Klopt jongen in onze oorden gaat het veelal om oorlog met harde woorden en die doen ons soms zoveel verdriet .’ ‘Ook bij jou hè, toen mama ons verliet, maar ons huis stort toch nooit in?’ ‘Nee jongen dat niet, maar misschien…

Mijn hart gesloten Voor jou, voor iedereen Want ik wil je niet kwetsen Kwetsen met mijn pijn Jij bent mijn licht Mijn pijn het donker Jij bent mijn hoop Mijn pijn de afgrond Dus ik verberg mijn pijn Laat je licht me beschijnen Zo is de afgrond verder weg En onze eeuwigheid eindelijk in zicht Al hoop ik soms dat de eeuwigheid niet meer…

Raketten vallen dichterbij De inslagen zijn te horen Haviken scherpen hun klauwen om ook in dit conflict te scoren Slechts één raket omleiden naar het NAVO hoofdkwartier Dat moet toch wel lukken met al die high tech jongens hier? Dan hebben we de handjes vrij voor een Oekraïne no fly We vallen die colonne aan en laten een rokend vuurlint…

Oorlog zonder uitzicht hoop raakt de tel kwijt gevaar loert overal. Bommen uit de lucht mensen op de vlucht er is geen weg terug. Woorden lopen gevaar het woord 'oorlog' kost je vijftien jaar.…

Als ik uit mijn venster kijk, zie ik de overkant. Wat zie ik dan? Hetzelfde als bij mij. Er verandert niemendal. Een raam en een deur, dat is al. Maar achter dat raam. Zo stel ik mij voor. Daar leeft iemand met een naam. Met gedachten en wensen met pijn en met smart. Een mens met een hart... Wil ik het wel weten, of raakt het me…

Noord en zuid Verbonden Oost en west Verbonden Wit en zwart En alles tussenin Verbonden Hand in hand Oog om oog Tand om tand Verbonden Zelfs als ik nooit omkeer Of wederkeer Altijd verbonden Tot in de eeuwige duisternis Tot in het eeuwige licht…

Voortschrijdend inzicht Gaat niet snel Het gaat langzaam Het schrijdt!…

bid ik Vader dat U mij wilt begeleiden de weg is ver, mijn angst is groot ik sta voor zoveel gevaren bloot stemmen die mij voortdurend verleiden de nacht duurt zo uitzichtloos lang mijn ogen zien het licht niet meer ik verdwaal of struikel keer op keer en soms is er 'n onweerstaanbare drang ik worstel met tal van twijfels en vragen Jezus…

op het voorhoofd geschreven ( alias Ds. B.H.Tazelaar ) de vage dominee Tazelaar die dichte als een hazelaar zó heerlijk ongecompliceerd en alles gefingeerd…

De dagen verglijden de winter zakt door het ijs zandloper op de vlucht. Lentewind waait door het bos einde winterslaap. De winter begraven de lente voelt luchtig en zwanger van zaad. Zon van opluchting maakt een wereld van verschil het spiedend oog waakt.…

de oude rietpluimen onthalen de prille voorjaarszonnestralen hun kopjes zijn dan wel heel oud maar ga ze maar eens vanuit een bepaalde hoek bekijken dan tonen ze hun waarde soms heel even heel even lijken ze dan van goud…

De VS en haar marionetten hebben een wapenarsenaal om Rusland tien keer te verslaan Toch roept de VS keer op keer - omwille van de vrede - koop bij ons nog méér De marionetten knikken gedwee en nog is de VS niet tevree Koop ook ons schaliegas Weliswaar verwoestend gewonnen maar oorlog is economie en daar is het óns om begonnen…

Wie veel water drinkt die verdrinkt veel verdriet!!…

Er klinkt een echo, uit een ver verleden. Mijn moeder roept mijn naam. Ik zie mijzelf als kind… al hollend. Roepende: “Ik kom eraan.” Zo duidelijk versta ik haar. Niet alleen de beelden zie ik dan, maar ook het geluid is opgeslagen. Haar stem, zoals ze vroeger riep. Dat ik dát uit mijn herinnering putten kan. Want ik ging wel eens zwerven…

respect voor sommige baantjesjagers en kletsmajoors in de 2e kamer nee dus – ook niet voor de veilingmeester die voor de rijken der aarde een Rembrandt Mondriaan of Banksy voor miljoenen feilt met een klap van z’n hamer maar respect voor hen die hun lichaam hebben laten knakken soms door weer en wind de grondwerkers de kabelleggers de…