Nederland stuurde manmoedig een marineman en verdubbelde de inzet met een tweede Nu worden we gestraft door Trump Hadden we die inzet maar vermeden Kabinet in wording, doe nóg een zet Breng schade ten laste van het defensiebudget…

Wat hou ik van opgespoten land dus zeker van de helft van Nederland ik wordt er zelfs uitgelaten van zeg maar opgewonden van dat opspuiten land uit water van het meer, de zee en dan wandelen op nieuwe eilanden de Markerwadden en droom van IJstad of de Markerwaard 2.0 met 't Nationaal Park NIeuw Land zelf geboren op het Rotterdamse Noordereiland…

Wanneer ik mijn vuilnis mee naar huis draag mijn half open jas laat vallen tussen twee postzegels door voel ik niet meer de leegte in mijn zakken…

Er staat een toren nog half afgebouwd door tweespalt hopeloos verloren geen mens die er om rouwt. Die toren moest ter hemel gaan, de mens tot god verheven zou door die toren eeuwig bestaan bepalen zelf zijn duur van het leven. Helaas, de bouwers verdrongen elkaar eenheid was ver te vinden nooit kwam die hoge toren klaar en nooit werden…

Neen. Zo'n oppervlakkig schijnbaar gat - gedicht met een water ballet zonder zicht volledig sprekend monddood gemaakt de snaren werden doorgesneden diep in mijn bestaan gekerfd verstrikt in smalle ruimten verstikkend de croton woekerde volledig doorgedraaid op zoek naar een plek veroordeeld tot niet verdiend liefhebben…

Ik zie de zon. Ik hoor de wind. Ik ruik het gras. Ik proef de lucht, maar voelen, voelen doe ik niets. Mijn hart is leeg, wat eens was, verdween, kan het niet meer vullen. Hoe meer ik probeer, hoe leger ‘t voelt. Weet niet wat mist, nergens te ontwaren. Mijn hart bonst Zonder doel. Ontbeert gevoel, Gevoel dat was, Verdween voorgoed…

Vroeger zei ik al: ooit komt er een dag Dan zullen ze tegen dat sukkeltje opkijken En zal iedereen in de Benelux mijn naam kennen Dat was mijn wens Al die Fans Van Groningen tot aan Maastricht Door Danny van Strien weet iedereen waar Hellevoetsluis ligt Al die Fans…

Verstikkend ruimte innemend mooi voelde de ontsnapte ademteug verdiept in groeizaam samenspel opgelucht.…

De boekenweek van Flakkee Overal op het eiland Goeree Overflakkee als Dichter opgetreden Ja ik weet het is al lang geleden Dat er op Flakkee geschiedenis werd geschreven Als Dichter Muziekpresentator en DJ geroemd Van Ouddorp tot Ooltgensplaat was ik beroemd De Boekenweek van Flakkee…

Als voetbal politiek wordt, is verliezen de norm, elf partijen op het veld, geen ploeg, geen vorm. Geen pas die aankomt, geen idee dat scoort, de bal rolt doelloos daar waar het ego behoort!…

Het woord kende niemand, nooit gehoord. Maar met corona was dit nieuwe woord zomaar stiekem in ons leven opgedoken. Aanraking, voorheen gewoon, weggeslopen. Vooral de ouderen blijken hieraan te lijden, verlangen, hunkeren naar voorbije tijden, toen gewoon was, dat je werd geknuffeld, dat je door die je lief zijn werd besnuffeld. De eenzaamheid…

Hij is uitgereikt de MOOI EN MIETERSE WISSEL TROPHY 2026 ingesteld door het Jordaan Cultuur Comité op 1 januari 2026 en op 15 januari uitgereikt aan de 'CEO' Mevrouw Ingrid Leijten van de MARIUS MEIJBOOM woonhuis voor mensen met beperking op Amsterdam-IJburg…

Daar stond de glazen fles, geduldig,volledig bereid, in vol ornaat te praten. CITAAT " in moeilijke omstandigheden heb ik van je gehouden" ontvangen Bodemloos,zich pas erin bewonderd. nadien, Een geheel onthoudend brein te zijn. Was er onlangs misschien het vergeten, van de tijd. Ver kijkend onderin bodemloos te verdrinken…

Dames en heren, huisgenoten wonende op de Marius Meijboom en uw familie en kennissenkring, begeleiders en begeleidsters!! Fijn dat ik u mag toespreken en ik heb er een hartenkreet van gemaakt omdat ik als JordaanDichter graag met hartenkreten werk, kreten uit mijn hart! De Marius Meijboom kort om, direct uit mijn hart mooi en mieters en mieters…

Er valt bij mij niets te halen Neem mijn geld niet mee in het graf Leef van dag tot dag Ik zal niet betalen Er valt bij mij niets te halen Ik zal nooit iets erven Voordat ik zal sterven…

Het heldere nachtlampje aan getroffen door waterdruppels vanaf het plafond haar aanschouwend ballet in zicht rijk belichte hangende ogen open gesperd aanhoudend slapend te laten…

Elke avond weer Overvalt het duister het licht, Overwint keer op keer. Tot 's ochtends ’t duister zwicht, En ’t licht keert weer, Ter vervulling van haar plicht. Alle aardse leven, flora, fauna, Is hierop ingericht, Behoudens in ondergrondse cava En zonder licht In de troggen van d’oceaan.…

Plotseling ontmoet haar tong scherpe ruwe puntige rotsen in haar mond geen afspraak gemaakt zelf leerde zij haar zwijgen gevoelloosheid verplaatsen nietszeggend haar stilte beschermen tegen het opnieuw verdwijnen vasthoudende zonderling deze ruimte als open mond ertussen te voelen…

Niemand is te vertrouwen Mijn emoties zijn door verdriet geblokkeerd Daarom kan ik alleen van mezelf houden Bij onrecht loop ik weg Wil ik je nooit meer zien laat ik de boel in de steek en heb je pech Dan is het altijd voorbij Je moet leren me te accepteren En de rest zal de toekomst leren Niemand is te vertrouwen…

Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is maar dit vogeltje zijnde mijn persoon blèrt, schreeuwt keihard, roept als een verlorene in de woestijn daar uit te komen, weer beschaafd te worden is een time-out noodzakelijk en wel per direct met name de zang, het koor op een laag pitje nog wel een slaapliedje 's avonds voor m'n kind maar niet…