Onder Huis ten Bosch loopt een gang naar de geldkluis van Dagobert Duck...…

Een fragiel klein grijs vrouwtje op een veel te lang wit bed Met de dood voor ogen kijkt ze door de ruit van 't zuurstofmasker dat haar redt De hoop nog niet verloren alles wordt in touw gezet Wij mensen krijgen wel verdriet als we onze familie en vrienden die bij ons horen Wekenlang niet zien maar 't besmettingsgevaar is groot daarom…

Ik vind het echt verschrikkelijk dat mensen binnen moeten blijven maar ze zitten nog niet in 'de kast' waar ik jarenlang in gezeten heb de kast van mijn verborgen eigen zijn zowel lichamelijk als ook geestelijk zo’n kast heeft geen Frans balkonnetje om even lekker op adem te komen effentjes frisse lucht te happen ik zat diep opgesloten…

Het licht herrijst ook op tweede Paasdag. Een stuk frisser is het wel, de wind is aangewakkerd. De wind was de afgelopen dagen heel rustig. Het licht is er gelukkig ook op tweede Paasdag. Het Paasgevoel, voor iedereen anders en nu zeker. Er is veel verdriet op de wereld, hoe het verder zal gaan weten we niet. Geluk en liefde…

waarom wil hij leeuwen temmen wil hij de koning zijn? Of gaat het hem slechts om het temmen het kunnen het beheersen het begrijpen de leeuw begrijpt hem niet zoals verwacht de temmer overschat de leeuw juist niet onvermijdelijk resultaat een en al verdriet…

Zij zwemmen sierlijk als estafettezwemmers langs de kikkerdril...…

Ik heb geluisterd naar de Paus ‘The pope’ van het instituut RK Kerk ik heb gekeken naar Priester Bodar boudoir van intrinsieke depressiviteit wat een slechte poppenkast wat een intrinsieke leegte wat een geklets wat een armoe alles wat gezegd werd had al gezegd moeten worden had al gedaan moeten worden had al niet meer moeten bestaan…

geluk is de hond uitlaten je houdt hem in de gaten die zwangere wolk die nattigheid wil loslaten maar de hond moet weet het – het gaat gebeuren hij is nu te uitgelaten geen weg terug jij schat in waar hij zich zal ontladen en probeert hem te ontlopen geluk is iets wat je ten deel valt of het ongeluk dat je mijdt en jij moet maar…

[Dit schreef ik voor lieve ouders, die hun dochter zo ontzettend missen] Lieve dochter Zes maanden geleden overleed je eenzaam in je appartement. Onze wereld stortte in je was amper 44 jaar en ineens was je plotseling overleden. Wij hebben geen afscheid van je kunnen nemen en dat vinden wij nog het allerergste. Je had het leven…

mijn lief... ze houdt van okselzweet het geilt haar op het maakt haar heet wat ongewoon hoor ik je denken niet normaal of abnormaal ze bedient mij op mijn wenken het paasfeest was compleet echt volledig afgerond ik was voldaan, het voelde goed en de chocolade...die smaakte zoet!…

veranderd in een oogwenk is de hele wereld om ons heen alles wat ons lief en dierbaar is weigeren wij stellig het bijzijn we leven op afstand van elkaar om zo de belager te overtreffen de ons heimelijk verholen vijand ontziet niets- en niemand meer de mensen die ons er toe doen raken wij dag na dag nog kwijt door het gebrek aan…

Mijn vader heeft mij geen moer geleerd niet dat ik hem dat nu nog kwalijk neem maar 2 linke handen blijft confronterend wrang geen moertje weet ik te onderscheiden van een spijker neen dat gaat ook te ver, wel iets geleerd maar het verschil maakte me afhankelijkheid van een handige Harry kwam ook niet aan vaders werkbank op zolder dan waren…

(Dit schreef ik voor een lieve vrouw, die haar man zo mist) Lieve man Op elf april zou je 63 geworden zijn. Helaas is dat er niet van gekomen, ik mis je nog steeds iedere dag. Onze verbondenheid was groot. Nu in deze periode heb ik het nog veel moeilijker, want wat hier op deze aarde gebeurt, is heel erg. Het coronavirus…

Corona gooi het maar op m’n bordje corona’s alfabet ingrediënten adem tekort afstand houden anderhalve meter apotheek app applaudiseren arts bedankt begraven beschermingskleding beter(ge)worden beschuldigen boete Brabant China chip codid 19 coma cultuur-stop desinfecteren dood droge hoest economie Europa facebook gezondheid…

een eeuwenoud verhaal in moderne jas gezongen boodschapt ons hoop want door alle tijden heen is dat wat ons verontrust ons altijd samenbrengend het simpele van het weten dat de angst gedeeld mag zoals de hoop en de liefde dat weten en voelen mogen deed mij traantjes pinken van ontroerend dat geluk…

Het coronavirus houdt de wereld in zijn greep. Elke dag komen er zieke en overleden mensen bij. Je houdt je hart vast, de mens wordt in het nauw gedreven door dit ongelofelijke virus. Je moet er bedachtzaam mee omgaan en de juiste afstand van elkaar bewaren. Mensen zijn bang en verdrietig, wij mogen gelukkig buiten iets ondernemen,…

Ik genoot van de bloeiende rozemarijn die nu verdord is...…

Tussen oude en de nieuwe titels die verstrijken door de tijd komen regelmatig de klassieke vragen is er elders ook een vorm van leven en wat is de zin van ons bestaan. Jeugd kan ongeremde vragen stellen over lettertekens op papier menen dat de diepte van ons denken met technieken sneller voortgang maakt. Zetten als vanouds ook letters,…

je kunt je kinderen wel omzwachtelen met moederliefde maar vroeg of laat stoten ze toch hun neus vallen zich een buil of breken een been kortom... het is als bij garantie die heb je niet…

hoe eerlijk ben je als je eerlijk bent ben je eerlijk als je niet de juiste namen noemt wetende dat zij dat dan wel zullen doen terwijl jij volhoudt dat je diegene niet kent kun je eerlijk zijn door oneerlijk te zijn? Iemand beschermen of juist niet ondanks dat hij je ooit verried een geheim bewaren of soms beter van niet? Hoe…