light verse dood is de truuk van het grote verdwijnen je bent zó vertrokken 't is net als bij treinen…

Witte gewaden wandelen door de wijk Jordaan-Zuid, Hazenstraat, Brouwersgracht, Konijnenstraat, Elandstraat en Elandsgracht krijgen bezoek van wat! en dan komen de opmerkingen, de verbazingen, maar vooral de vragen: “wat, zijn het monniken?” “wat een mooie muziek!” “Wat bijzonder!” "wat prachtig"!" “wat ‘n aparte processie” “Wat, zijn…

Een sneeuwvlokje vindt haar weg naar de aarde en neemt achter zich al haar broertjes en zusjes mee. Ze dwarrelen en botsen door de koude avondlucht en komen uiteindelijk benee. Met een donzen wit tapijt wordt het groen van de natuur bedekt en geluid gedempt. In de verte, goed verscholen, houdt een jager zij jachtgeweer in de aanslag…

Tegen Kerst en het Nieuwe Jaar Zijn de wijngeesten goed gaar Oordeel maar Expressieve geur, kersen, rozen, kreupelhout T’is maar waar een mens van houdt Na zeven jaren kelderrijp Kan het zo door de afvoerpijp Smaakt heerlijk bij rijpe harde kazen Voor niersteenlijders met zwakke blazen Elegant van smaak, mondvullend breed Versmolten…

Als je mij weer ziet, is het voor jou weer zo lang geleden, die verrassing en die blijheid in jouw ogen treffen mij het meest. In jouw kleine geheugen past nog alleen maar het heden, ik weet als ik straks weer weg ben, dat ik niet ben geweest. En als je dan op een dag heel jouw verleden bent vergeten, jouw familie en jouw vrienden…

rijdend door de straten je ziet ze overal langs stadse grachten dorpen gehuchten en de allerkleinste onbekende gaten wat iedereen tijdelijk veranderen zal slepen met dennen – of sparrenbomen waar straks hun kerstverlichting in gaat komen het leven wordt even opgelicht de aandacht wordt iets meer op elkaar gericht en we wensen dat onze…

Een lange stille laan, een sneeuw verlichte weg de bomen, de oud geworden dromen, het water, bevroren rimpels verstillen tijd, ingeblazen door de wind, nergens enig geluid, het is een wondere wereld die me omsluit, het bruisend bloed dat het hart van de aarde omsluit en wat uit mijn verdoving wekt, de zintuigen gescherpt op de…

Ik maakte een kanttekening bij het pikante geschenk. Zij droeg de mooiste lingerie van het noordelijk halfrond, vond zij. Ook het zuidelijk halfrond zou erbij in de schaduw staan, opperde ik. Een opmerking over rondingen van west naar oost liet ik achterwege. Hoe schitterend ook, het zou ons te ver leiden in dit tranendal. Hemelse verleidingen,…

Ze zit aan de zijkant ze kijkt belangstellend ze nodigt uit voor gesprek ze verontschuldigt zich voor wegkijken ze is verantwoordelijk voor de zwemmers ze is de badjuffrouw van ‘t Marnix ze is ook een mevrouw van/met een meneer ze is moeder van 4 kinderen ze heeft een luisterend oor ze is aantrekkelijk ze is aanstekelijk ze is aardig, relax…

De woonkamer is met dennengroen omhangen met klimop en lijsterbes die wit berijmd een gebroken kerstbal of ster wordt vervangen tot Kindje en kribbe in groen decor verschijnt de kerstboom prijkt met zijn piek in alle luister versierd met strikken, engeltjes in gouden pakjes en feeëriek wordt het vooral tegen het duister als kinderen…

te midden het gescharrel van de eco keurmerkkippen met dito eisprong en het biovergassen van haantjes en net zo te midden van varken en rund houdt de soortmens zichzelf zonder oormerk intensief vee bigt en kalft dat het een lieve lust is zich talrijk tot vlees om den vleze en werpt zich naar de ratsmodee…

De schoonheid van iets valt soms pas op als je het van dichtbij bekijkt…

Na de kerst Ga ik diëten Stop ik mij Wat minder vol Ga ik dagen Kliekjes eten Staat mijn buik Wat minder bol Daarna ga ik Mij uithongeren Om wat kilo's Af te staan Gek toch Dat dat ieder jaar Weer zo Moet lopen Dat dat zo Met Kerst Moet gaan…

God ik heb als mens een wens ik wil meer 'mens' van U leren niet om me te bekeren maar meer te leren verkeren met de mens die U bent ik voel dat met oefenen mijn 'mens' steeds meer went! Jan Jacob…

een witte deken die ons omsluit zo teder wollig zacht lijkt het bekeken van huis uit de kou die zie je niet als een witte angoravacht vult ze je nog slaperige blik en je geniet haar pure schoonheid bedekt de rommelige nasleep van de herfst een nieuw begin lijkt geboren de wereld wordt ververst je waant je even in verre oorden wordt het…

Ik zit weer in een kouwe kerk de Dominicuskerk te Amsterdam op zaterdag 15 december 2018 Ik neem plaats op een keiharde bank net als vroeger, passietijd 1959 ik ben dan zeven jaar oud in de KoninginnenKerk te Rotterdam voor het sterven van Christus middels Bach’s “Mathheus Passion” nu wacht mij het Galakoor met de geboorte van Christus…

De bladeren ze vallen van de bomen dwarrelen tevreden neer op de grond zijn klaar met hun leven om de wereld kleur te geven op donkere dagen in het bos.…

Daar waar de sterren van liefde bloeien wordt geboren een stille, heilige nacht helder licht zal over de aarde vloeien en warmen Het goddelijk Kindeke zacht Dat op aarde in een kribbe geboren wetend dat weken op Het werd gewacht lieflijk zingen rond hem d’ engelenkoren vrede die voor iedereen wordt gebracht… Een ster die onze harten zal…

Je staat verstelt dat dit beeld nog te bewonderen is Als je verneemt dat het is omgevallen verbaast het je niet, want zijn scheefstand is voor het oog kritiek. Een kleine beving of anderszins lijkt voldoende. Maar er is ook een paralel met wat ons mensen bezighoudt: Een goede afloop, behoud van, iets bereiken of verkrijgen enz. Of een wens in…

het was laat en redelijk koud. ik slenterde nog langs de sporen. het was er eng, ik was benauwd, om vooral thuis te komen voor het gloren. dus ik alsmaar in de verte turen, maar nergens een trein te bespeuren. mijn gemoedstoestand was aan 't verzuren en mijn mond luidop aan het zeuren... de nachttrein mag nu stilaan komen. het chromen staal…