uziethetdezekeer zijnspatiesuithetzicht erzijngeengatenmeer khebditgedichtgedicht…

Zonlicht betast haar welvingen de wind speelt blonde tressen zachte rondingen worden omvat door strandzand warmte maakt haar onrustig ze vist roze slippers uit badtas en trippelt naar zee hij laat zand tussen zijn vingers doorlopen genoot daarnet van een spannende videoclip op roze badlaken zo gaat het steeds het glipt…

Als ik later groot ben opa mag ik dan ook oorbellen aan mijn tanden als ik internetbellen mag zegt opa…

Wat doet een componist? Die maakt, tot grote vreugd van flui- en trompettist tot vio- en cellist van elke noot een deugd.…

Uit was getrokken blijven deze lijven zacht en kneedbaar tot ze gegoten zijn en harden in hun bronzen vormen. Later zie ik deze lijven bronzig kijken op hun sokkels naar u en mij, terwijl zij daar voor eeuwig pronkend moeten blijven. Hoedt u voor de lijven, die voor altijd beklijven in de houding waar ze staan. Met haar ben ik begaan…

Toen silly Bill Gates in de Silicon Valley Weer fijn zat te bridgen met hartsvriendin Elly Bood hij tegen Macintosh, Wizard of OS Een mooie drie sans met systeem MS-DOS. Toch had dat systeem nog wat flinke bezwaren Want Steve Jobs kon hij daarmee niet evenaren; Die schilde venijnig een Apple met hem, En bood met zijn Macs weer een prachtig…

Ze sluiten geen deuren achter zich de jongens al roepen ze honderd keer kan die deur niet dicht als de wereld roept vergeten ze licht wat ze aan anderen ergert en ik zeg u het wordt nooit wat tussen mannen en vrouwen zowaar als ik besta zeg het me maar na een vrouw komt van Venus een man komt van Mars en wie anders beweert is dubbel…

De krant van heden morgen bleek een doekje voor het bloeden; "Hartenkamer na geruime tijd van leegstand ontdaan van al het goede. Cupido vond een levensloze jonge vrouw, haar gezicht nog vol van woede. Met zijn pijltjes van liefde perforeerde zij haar hart, nadat overspel hetgeen bevestigde wat zij in gedachte al een poosje vermoedde.…

ik ben in wezen goed in zijn beter maar in worden het best…

Klazien, een zwaargeschapen koe durft echt niet meer naar buiten toe ‘t Is niet vanwege ruimtevrees maar meer om 't overtollig vlees Ze schaamt zich voor haar overwicht en zegt, ‘ik vind ‘t géén gezicht! Wanneer ik door het weiland kuier prikken de netels in m’n uier Er moeten ècht wat pondjes af, dus minder eten; ‘t is een straf! Misschien…

het lot van deze man kon niet triester hij zocht zijn leven naar de kerkstraat heeft ze nu gevonden, rijkelijk te laat. Hier rust een verdwaalde priester…

Goed, zij kwam dus langs en ze wilde blijven en ik zei: da’s prima, maar even geduld want eerst moet ik nog heel lief over je schrijven over hoe jij mijn dromen en dagen mooi vult En ik schreef geweldig, want zij was mijn muze ik dichtte haar mooier nog dan ze al was (kon even niet komen op ’n rijmwoord op muze maar ’t maakte niet echt…

Hier staat een groot kunstenaar uit Her en Der als geen ander beeldhouwde hij menig stilleven en hoewel hij ons veel van zichzelf heeft gegeven, ging hij daarin op 't laatst net ietsjes te ver…

tot open ogen naar een frisse dag. met frisdrank pogen wat 's morgens enkel sterke koffie vermag het glas teveel, dat smaakte beter gisteren, toen het voor me stond. ik plaats de cola weer op de grond trek m'n broek aan, strik m'n veters het bleef nog een raadsel waar ik was …veilig thuis zoals verhoopt, maar al mijn stappers…

De knul ging heen naar Dieren: naar 't weeshuis met z'n wijf, om Adrie's feest te vieren. Ze gaven hem de vijf. Ze stonden meel te zeven en wachtten toegenegen op Stientje, die nog even een zelfmoord wilde plegen. _____________________ Noot: Dit is een afteldicht. Ga na, dan zie je zelf op rij en goed in zicht de nummers nul tot elf…

De kaashandelaar maakt een reisje en laat zich erbij vergezellen. Z'n duozit is voor een meisje; het is z'n vriendinnetje Ellen. Ze zegt: 'Deze plek vind ik jammer; ik zit alfabetisch, helaas, immers jij bent een echte Edammer. Ik kom dus als LL na KK.' D'r vriend, die het klaarder wil maken, zegt nu tegen Ellen: 'Ik wijs je erop, da'k…

Wie schrijft, die blijft, zo luidt een oude spreuk. Dat “blijven” hè, dat blijft in ’t ongewisse. Wáár blijft hij dan ? Dat blijft voorlopig gissen. Maar ja, zo’n schrijver vindt het blijkbaar leuk. Zodat hij vlijtig aan het schrijven blijft en speedsonnetjes over blijven schrijft.…

Klokslag 7, dan wandel ik met m'n hondje. in het Noorderplantsoen steeds hetzelfde rondje. Maar voor de nodige variatie in 't vertier begin ik soms daar en dan eindigen we dan hier. U weet niet waar het plantsoen is? Dat geeft ook niets. Ons rondje doe je in vijf minuten op de fiets en ik, die het parcours zo dikwijls heb verkend heb het…

ik denk aan de zomer en proef zoet zomers en sappig de zon in een kers ik denk aan de winter met kruidnagel en kaneel en vooral kersenpitten drie minuten op zeshonderd watt…

De hooiberg toonde mij mooi hoe het noodlot ons steeds achterhaalt: ik vlijde mij neer in het hooi, en natuurlijk precies in de naald.…