Wie goed doet, goed ontmoet. En de mensen dan die dat willen maar niet kunnen uit angst voor falen? Ze botsen tegen kwaad en zitten thuis te balen.…

Het bos- of weidebeekje drenkt en laaft zijn omgeving behoedt het leven in hem is niet te vergelijken met rivieren als Rijn en Maas doch door oertijd gewrochten mag het evenzeer bestaan.…

Wat heb ik met dat hout gesmakt en punten aangeslepen En immer naar de lof gesmacht en hippe vreugdekreten Het is mezelf echt niet ontgaan laat staan het zelf beschreven Hoe vreemd en bijna lichteloos mijn pennevruchten leefden Ik las wel hoe er nu en dan es iemand kwam vertellen Hoe hij of zij het eigenlijk zag en hoe mijn bron moest wellen…

Links bij mijn oor is het warm en nat mijn oog dwaalt af valt bij mij weg het asfalt glimt mij tegen storm en regen zijn tot zegen ik ben op weg rondkijkend zie ik boeken kaften op een rij gelezen en vergeten was het heg noch steg luisterend eerst links dan rechts hoorde ik weer stemmen doof zijn, niet begrepen weer iets weg…

Een goede raad van harte gemeend wil ik wel ter harte nemen Het is mij om het even zo wordt er gezegd, maar... als ik jou was zou ik er even bij stilstaan De wijze zegsmannen knikken en...lopen door!…

Pijlers om te bouwen met elkaar verbonden de een is wat beschadigd de ander ongeschonden Zij vormen een constructie tot een sterk geheel elk stukje is belangrijk zo ook het kleinste deel Pijlers om te steunen een last zo zwaar als lood maar met elkaar gedragen lijkt die wat minder groot Lees in plaats van pijlers; vriendschap en wees…

Lieve God, ik denk dat U een foutje hebt gemaakt Uw cupido heeft volgens mij zijn doel niet goed geraakt Want ziet U, de persoon waar ik Zo hopeloos naar smacht Is eigenlijk perfect, maar heeft hetzelfde geslacht Lieve God, ik smeek u, doet U mij dit niet aan! Want zeg nu zelf; twee vrouwen dat hoort niet te bestaan!…

Haar handen laten een laatste teken in schaduwen die zich speels vlechten in klinkers muren, het enige licht streelt als tussen voegen werpt een zin zich binnen loop door de dromen deur nader tot je muzen in het woordloos paradijs maar schrik niet, voel blijf hoezeer je ook verlangt te zijn spreek slechts een woord een woord van…

ik zit met willie op een koude betonnen vloer gapend naar vier dikke muren zonder vensters of deuren de muren hebben verdacht veel weg van dreigende sekslustige heren de enige voorwerpen aanwezig zijn grote hopen apenkeutels bananenschillen en een verschoten boomtak (van deze is een versleten autoband afhankelijk) - het is kerstmis…

Blaas me om een zuchtje wind een diepe zucht Blaas me om En gun me mijn eigen vlucht Blaas me vooruit in de goede richting over te hoge drempels Blaas me vooruit Een stukje verder warempel Blaas wat harder en laat het tochten en laat het gieren Blaas wat harder Neem mijn teugels en laat ze vieren Blaas me op over…

Er zijn nogal wat misverstanden. Er zijn daarnaast meningen alom maar ik ben daar niet in thuis. Haar met voorbedachte rade naar de verdoemenis helpen bijvoorbeeld. Zo is het niet. 't Is eerder dat ik haar liefheb haar gedartel ontroert en me als een kind zo blij maakt. Bij het onvermijdelijke eind zie ik hoe zachte weemoed…

" Besluitloosheid " is een Tijddief... - aan niets houdt hij VAST " Uitstel " is zijn voornaamste medeplichtige... - vreugdeloos en zonder LACH…

Er was eens een heks in het Noorden Die een zwarte toverspreuk hoorde Ze zond heel gezwind Veel licht met de wind Dat alle duisternis doorboorde…

ik dacht eens aan een moment ergens in de tijd ik dacht eens aan een moment ergens in dit lijf ik dacht eens ergens in een nacht de praatjes de nacht een datum o rode wacht wachters dachten eens zij lacht ik dacht na laat de nacht laat de kracht zijn werk doen ik dacht eens aan een zoen ik dacht dat eens…

Als vertrouwen beschaamd wordt Is wantrouwen geboren Als wantrouwen de overhand heeft Is vertrouwen geen lang leven beschoren…

als alles in je leven om dat ene draait raak je verstrikt in eigen netten…

alles is al gezegd wat kan ik tegen jou nog zeggen doe wat je hart je ingeeft wees jezelf wat echt en authentiek is blijft bestaan dringt zichzelf niet op de voorgrond tot zinloos gepraat ik weet het, élk woord wat je deur voorbij komt deelt weer een woord van de bladzijde leef je eigen leven ontdek, proef en geniet want de tredmolen…

Verre horizon, Zonder boog, zonder gewelf. Doch helaas één vraag; Daarop is het antwoord vaag “Wie is dat? Ben ik dat zelf?”…

De deur stond open, dus intrappen was overbodig. Zette een pas die, als was ‘t, een eerste stapje van ‘n kind, wankel en overal aan vasthoudend, maar eenmaal de zet over de drempel gedaan, wist men dat de eerste pas de meest waardevolle was. En zo lopen zij nog steeds.…

De waarheid klinkt raar uit de mond van een leugenaar…