Met wijd gespreide armen Lag het bed mij op te wachten, Een hartelijk welkom, Duidelijk ook welgemeend. Ik liet mij in de gespreide armen Vallen, met een diepe zucht, Vol blijde verwachting, Naar mijn welverdiende rust. Ik droomde van verre reizen, Naar onbekende oorden, Meegevoerd Op zachte, koele briesjes. Ik ontwaak geheel uitgerust…

Hij zette alle zeilen bij, Verlegde keer op keer zijn koers, Nadat zij met de noorderzon Vertrokken was, uit zicht. Op de valreep had de boots De plaat gepoetst, Hij van de stand van de bazaan Niet van kon op aan.. Trouwens van de kluiver Vond hij ook niet veel, Die kreeg hij zo nooit In een door hem gewenst gareel. Nu zwerft hij…

Ik geef ze graag een fooi die meiden zorgen voor dooi in mijn hele drukke mantelbestaan in het voor mijn dochter op IJburg komen en gaan dus gunnen me ze de prijs van effe rusten met 2 bollen ijs met natuurlijk een dot slagroom d'r op IJburg is voor mij ook vooral 'n IJSBURG-CUPJES-STOP…

Nog voor het eerste licht vindt de auto de weg al Twee lichamen slapen achter mij, kilometers weten niet van wat zij achterlaten Het asfalt wordt lichter tijd neemt het over Meren houden de lucht vast. Nergens vallen stemmen buiten het bereik van morgen alleen het noorden dat niets vraagt.…

Krijg het heen en weer! Alles wat mijn gemoed beroert Verbeeldingen van goddelijke bestemmingen Goden die zich bijna bij naam laten noemen, alsof de blindheid van mijn verloren tijd het elastiek van mijn gymnastisch verleden verder en verder oprekt tot een spagaat tussen Gulliver en Berendzoon, Tussen de reus en de verdwaalde…

zij stapt haar huis op wielen in alles ligt vast het begin de sleutel draait geen omweg meer rijdt de straat uit keer op keer de eerste kilometer gaat nog stroef haar handen strak en hoofd nog dof maar langzaam zakt het moeten weg de weg wordt ritme recht en echt een stop langs een lege baan motor uit de dag…

​ Kan je met jezelf een onderonsje maken in een vliegtuigstoel van toeristenkwaliteit waar je amper je gewicht weet te verplaatsen dan van die ene bilhelft naar de andere waar je voeten krampen produceren en je je schoenen al hebt uitgewrongen om je tenen even te bevrijden van de irritante beknelling je je ogen bedekt met je sjaal je…

Mijn vrijheid, mijn vleugels uitslaan. Wanneer ik wil, wanneer ik zin heb. Op avontuur of gewoon rustig. Tussen de bomen of aan het water. Mijn tenen laten krullen in een kabbelende rivier. Picknicken waar ik wil, in een park of aan zee. Gewoon genieten. En dit dankzij mijn mobilhome.…

Ik stond in verwarrende verwondering in de Liebfrauen Basilika in Trier dat viel een volle vrouw in de verte met een volle lach op Ik had net een hartenkreet geschreven onder andere over deze kerk, zie 3 Kerkenluik Trier www.nederlands.nl Ze lachte niet alleen, ze straalde ik werd naar haar toegezogen Duitse geslotenheid en Nederlandse openheid…

er is zó dikwijls lyrisch geschreven over Maastricht maar ik zal het kort houden ' Maastricht een stad als een gedicht'…

zijn koffer reisde verder zonder hem daar stond hij dan zonder koffer alles wat belangrijk voor hem was zat in die koffer morgen komt uw koffer hier weer terug zeiden ze verwezen stond hij in de aankomsthal van het vliegveld hij zag de drukte niet hij hoorde de omroepster niet hij zag niets hij hoorde niets hij dacht…

Ga met me mee Naar die verre woestijn We begraven je verdriet Als we daar zijn Ga met me mee Met je zorgen voor later We gaan naar een meer En smijten ze in ‘t water Ga met me mee naar dat verre oord Pak al je angsten We gooien ze daar overboord Ga met me mee We reizen almaar door Naar het begin van je wereld Waar je de paniek…

Je gaat op reis Lang heb je gewacht, en lang heb je verlangd Hard heb je gewerkt, dat blijft niet onopgemerkt Enorm heb je het verdiend, meer dan elke andere collega of vriend Hevig ga ik je missen, maar ik zal proberen niet te crisissen Intens groot is mijn liefde voor jou, ik hou oneindig veel van jou Gauw zie ik je terug, in mijn dromen zelfs…

Lange, rechte weg Noordkaap komt maar niet in zicht Weggekaapt door 't weer…

Vandaag zit ik goed in mijn vel mijn huis staat in bloei ik geloof in appels en peren er is genoeg dat mij boeit Ik heb niet veel nodig water, brood, kaas en wijn een rugzak vol dromen daarmee kom ik een heel eind Mijn benen gaan westwaarts ik weet dat de zee daar moet zijn en puffend over het laatste duin zie ik de zee schitteren in…

Ik ben bang voor wat ik zal tegenkomen in dat verre groene land Misschien vind ik het er zo erg dat ik meteen terug wil Misschien vind ik het er zo mooi dat ik nooit meer terug wil En misschien ben ik voor dat laatste het meeste bang...…

Koffer in mijn hand, Rennend naar de band, Mensen hand in hand Opschieten mijn vliegtuig gaat weg Andere mensen op naar hun vertrek, Oh en ik die maar tijd rek Bijna vallend op de vloer, Mensen die verschelen het geen moer En ik die naar gate eleven loer Daar ja eindelijk, Mensen kijken pijnlijk, Mijn vliegtuig is weg waarschijnlijk…

Alles wat je loslaat, of fijn achterlaten kan, is heel mooi meegenomen. Liefde. Geluk. Moed. Durf. Zin.…

2-35-67-64--9 ze fietsen van knooppunt naar knooppunt stappen af en toe nog even af en genieten van 't klein geluk dat zo'n tochtje ze kan geven dan weer op weg naar knooppunt nummertje negen…

Je kunt het mij op allerlei manieren proberen uit te leggen maar ik blijf het verbazingwekkend vinden dat een vliegtuig kan vliegen dat zo'n log passagiersvliegtuig überhaupt weet op te stijgen is mij een groot raadsel en wanneer ik zo'n dik monster in de hoge lucht zie vliegen staat mijn mond wijdopen volg ik roerloos zijn baan en…