Ik dacht aan het gedicht Ik voor jou schreef, Ik begon met een distichon, Hoewel mijn voorkeur Ligt bij terzinen, Of eventueel kwatrijnen. Maar in elk geval een metrum Op jouw maten, Die pregnant hun significantie Voor mijn passie tonen, Zodoende wil ik verhalen van Verloren gedachten, Die erop wachten om tot Uiting te komen, Door van…

Zoekend en enigszins vertwijfeld de openbare ruimte breed toegankelijk, zoals vastgelegd ter bevordering van het collectieve geheugen van een stad die zichzelf dreigt te vergeten. Perrons vervagen losgeraakte teksten zetten hun reis voort, opgeslagen in systemen digitaal traceerbaar Terwijl mijn bibliotheek in het kleine…

Przewalskipaard, galopperen, naar de gallemiezen Ik ben bezig om dicteewoorden te kiezen Voor-de-gek-houderij, abrupt, ge-e-maild en cappuccino Spellen kan ik sowiezo…

als poëzie de kunst van het woord is dan heb ik het geluk met kunstige woorden te mogen werken...…

Het zwerk zit vol hongerige vogels de dagen vertragen in rap tempo gekken worden aanbeden als goden het smalle zeegat kiest het ruime sop De glazen dansen totdat ze breken afgesneden bloemen zoeken een vaas de kroegen van vroeger hebben heimwee maar de oude tijden hebben geen haast Achter de dijken boven de hemel huilen de wolven in de…

Eén bal, twee ballen, maar met één L erin dan is het balen. Een dal is niet twee dallen, nee, dat wordt dan dalen. Een mol, twee mollen, zonder de tweede L wordt het opeens een molen. Een hol is niet twee hollen, want dat is heel iets anders, het meervoud van hol moet zijn holen. Eén hak, twee hakken, zonder de tweede k dan is het…

Tussen de letters ademt een spleet Waar de tijd zichzelf vergeet. Ik drink betekenis als licht uit de bron Voel de hartslag die in de pen begon. Geen grond, geen grens, slechts gewichtloos zijn; veilig verborgen in een gouden lijn. Ik ben niet hier, ik ben niet daar. Ik droom tussen woorden, vloeibaar en klaar.…

soms rijmt er niets op iets ook al geen punt want in feite mag in de poëzie alles je wikt en weegt schrijft en schrapt tot er wat woorden willen harmoniëren en jij je als dichter gelukkig mag prijzen…

Stil is het 't Heeft nog geen woorden vormen worden geboren kijkspel krijgt indrukken zoekt naar uitdrukkingen Klankborden laten horen muziekspel in tonen typfouten in profielen anders klinken heruitvinden niet langer weerklinken was het woord er voor het vlees is geworden was de materie er voor het spellen zochten we de zinspelingen…

In de Wijde Woeste Wereld van Wie, Wat, Waar, Waartoe, Waarheen, Waarvoor Weet ik Wel de Weg en op de Weg, de Wegen heb ik dat Wijze 'Wijf' voor de kortste Weg Weet je Wel, dat niet (t)Wijfelende Wijf!…

(minutenwals) slechts één minuut om een gedichtje te schrijven dat is kort dag welhaast een schier onmogelijke opdracht maar toch zie hier het resultaat...…

Natuurlijk komt er nog wel eens een vloek uit mijn mond dan klinkt het Godverdomme luid, klaar en duidelijk toch voel ik me dan gebeten zeg maar de gebeten hond ik kan me wel verbijten omdat ik weinig heb met God ik zie God als het zelfbeeld van de mens nou wat ieder individu van Hem maakt we gaan maar uit dat het een man is zo beledigend…

Een kleptomaan uit Mokum Vond het leuk om vuur te stokun "Een kleptomaan?", vroeg iemand Jahaa, dat zit zo, want... ...De lucifers had hij gestolun!…

Ik zit mij voor 't vensterglas Onnoemlijk te vervellen Ik wou da'k twee linguïsten was Dan kon ik samen spellen…

"Heb je nu alle anglicismen genoteerd?" Vroeg de leraar zwaar geïrriteerd. "Ja ja, wacht! Ik ken er nog wel vier." "Maar ik rende uit papier."…

mijn taal is mij vreemd geworden de kern is omkleed met waarmee ik nu spreek zal ik die jas weer af kunnen leggen zodat ik weer spreek zoals is geweest? in dromen heeft die taal me lang geleden verlaten vertelt me niet meer wat ik toen heb beleeft of waarnaar werd gestreefd het leven is verdwenen uit de taal die ooit is geweest…

ONDANKS: de poep op de stoep, de plas tegen de muur de te schuin aflopende stoepjes de vaak opengebroken straatjes en pleintjes de loszittende straattegels en stoepranden de ontoegankelijkheid dus voor gehandicapten en ouderen de wietlucht op straten en wegen de te dronken en veelal te luidduchtige individuen de opengerukte vuilniszakken…

Ik heb een timmermansoog maar kan geen hamer vasthouden dat is een tegenstrijdigheid in handelen, daden, activiteiten wat mijn ogen zien kunnen mijn handen niet dat is de spijker op z'n kop doch de hamer op m'n vinger Maar ik kan wel meesterlijk inschatten zowel in materie als in mensen ik ben zelf geenszins een schat maar liefde heb…

zoals schilders zich overgeven aan het minnespel met het abstracte zo dromen de dichters over het vruchtgebruik van oneigenlijke woorden als bij het pepetuum mobile wij graag willen dat het oneindige altijd in beweging zou moeten zijn en jouw gedachten spoedig een loopje nemen bij het verkennen van abstractie...…

Ik ben een schraperd met zo'n schrapertje de pakken vla en yoghurt leeg schrapend komt nog een heel portie uit Ik ben ook een likkerd maar geen likkertje in figuurlijke zin wel te verstaan dan maar niet in de gunst ik kan wel mijn boord uitlikken dat komt voor thuis privé door het laatste 'ressie' uit het 'flessie' en het 'lessie…