Alle inzendingen

Afgelast of uitgesteld en dat al zoveel jaar, zoveel maanden, zoveel dagen Hoopvol eerst, nu uitgeteld Hij durft er niet naar vragen Hoe kon een vriendelijk gebaar verworden tot een juk te zwaar om te dragen…

Wie in de oorlog Roma (1) was én Jood (1), Die Peter Petersen zou ze wel krijgen. Het heeft geen zin diens rol nog te verzwijgen, Als nazi was hij debet aan hun dood. Wél onderwijsvernieuwer, géén genie: Bij hem kwam (1) en (1) steeds uit op (3).…

Laten wij nog eenmaal de kamer wit maken nog eenmaal de totaal witte kamer, jij, ik dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal de kamer wit maken, nu, nooit meer later en dat wij dan bijna het volmaakte napraten alsof het gedrukt staat, witter dan leesbaar dus nog eenmaal die kamer, de voor altijd totale zoals wij er lagen, liggen, liggen…

Gij houdt u groot in ’t moeilijkst lot – De vraag is: houdt ge u goed voor God? ------------------------------------- uit: Leekedichtjens (1861)…

Al draaiend het fonkelend rode glas gedachtenloos starend in de haard mijmerend hoe het toen was tijd voor ik oud was en bejaard. Voor mij licht mijn oude jachthond op mijn voeten ook voor hem gaat de tijd steeds door tijd van alles mogen, niets meer moeten, en zo nu en dan een uurtje spelen tussendoor. Langzaam zak ik weg in dromen op…

Jong katje springt rondjes om zijn staart te vangen. In het bos - insecten links en rechts langs zijn oren. Oude muziek klinkt als nieuw - ander jasje. Slechtziend- hij heeft een bril nodig om zijn leesbril te zoeken. Op straat mist zij het fluiten van werklui. Trein wacht op de machinist die in de file staat. Pechstrook…

Top tien top veertig boterham met jam hou jij van supertramp en steely dan van hip hop turbo rap poetry slam of meer van klara en classic fm hoor jij als ik je schrijf een symfonie of dulfer deelder jazz disharmonie?…

In kleine flitsjes weerkaatste de kristallen zon sprongen hoge tonen er bovenuit waar gevoelig slanke vingers de ornamenten voorzichtig schoonmaakten het ordenen was onderhevig aan een streng ritueel dat de kans op breuk nivelleerde want juist de gaafheid van het glaswerk maakte een belangrijk deel van de geschatte waarde…

Die na mij komen, deze zullen weten, Het diep geheim, dat in de woorden leeft, Die er geschreven staan in de planeten, En in de bloem, die op de velden beeft. Zij zullen uit het kruid, het denken eten, En de vervoering drinken, die gij geeft O ochtenden, aan holen en aan spleten, Wanneer uw licht de duisternisse zeeft. Zij zullen u begrijpen…

Of ze door de hond of de kat gebeten worden ze zijn ogenschijnlijk zeker niet voor de poes, edoch onze Rijks-ambtenaren (een kleine 150.000) bewegend als Rob Kemps immens populaire Snollebollekes van links naar rechts van rechts naar links sommigen laten daarbij een kick horen maar dat geluid verdwijnt in de massa van de volgzame stilte…

Ik probeer mijn hand los te trekken, maar mijn wil -- blijft ergens steken.…

Omdat jij wist dat ik het was En niet je laatste minnaar De knapste van de klas Omdat je blozend voor me stond Naïef en van de kook Omdat jij smoorverliefd was Daarom was ik het ook Omdat jij bij mij blijven wou Ondanks mijn bot gedrag Die vrijgezellendrift Gepikt hebt elke dag Omdat je maling aan de mensen had Aan geroddel en gestook…

Ze maken ruzie in het openbaar, En het publiek is ongewild getuige, De ene wil niet voor de ander buigen, Vandaag Inside is wel een beetje klaar. Belazeren ze weer gewoon de kluit, Of gaat de show nu als een nachtkaars uit?…

...even op 'Kort bezoek' bij Rala... Wat zien ik driehoog achter over de rand zie twee naast gluren, buren languit tuinstoel splitterpoedel nudelnackt groot, vol twee paar naast elkaar stootkussens niemand zeggen alleen kijken zon, schaduw oote boe rala weg Oote boe? rala weg? o, help! daar is hij weer! 'k Zei …

Mijn trefwoord is: gevoelig - zo ben ik gewoon gemaakt Je hoeft er niet van te schrikken, maar als je me niet raakt, kun je beter op iemand anders mikken…

Iets roepends kom je achterom, ik binnen op de bank, ploft naast me gooit benen over mijn knieën Je lijf dat stevig praten we bij en over bultjes Geen wonder, zo lang vaak zitten tegen autostoel in de hitte We eten ijs en drinken thee Bij de deur een dikke zoen dan voel ik hoe vol zo'n kort bezoek jij met je mee en puzzel…

Verlangen doet begeren: de wereld proeven, ruiken, bezitten. Wat gaat genot toch gauw voorbij! Ontbreekt hier duidelijk een visie? Zijn we wel goed geïnformeerd? Schoonheid eist van jou en mij dat wij gevoelvol reageren. Verlangen blijkt een constante, voortdurend op zoek naar zekerheid. Die te bereiken, vergt vele gebeden bij waar we…

Ik streel mijn cadeau voor haar, en het lijkt alsof -- ik het van haar kreeg.…

Een zeilboot glijdt op zee, voortgestuwd door de wind een met het water Het is eindeloos fascinerend hoe in de vroegte van de morgen de prille zon glinstert in de golven van de zee tegelijk laten voorbij komende wolken zich meedrijven met hun verschillende stromingen, een nieuwe dag is geboren. Dat ook om het even welke donkerte schaduw…

Het was zo dol, het was zo dol in het Dolfinarium, Harderwijk Het was zo fijn, het was zo fijn om bij de dolfijnen te zijn We gaan dan ook, we gaan dan ook dolfijn naar huis, dolfijn naar ons thuis! DE MARIUS MEIJBOOM OP AMSTERDAM-IJBURG!…

één regenbuitje en de tuin glanst en glinstert als ware het de allereerste lentedag…

ik heb je stem weer gehoord met de spannende vibraties die bij praten horen met dat tikje meer dat van spanning trilt in het articuleren van je stem zacht smaken je lippen rood en warm nat in hun bewegen als lieve woordjes naar buiten komen uit het jarenlang samen dromen met als resultaat van wat wij zouden willen…

oog in oog met september die het huis herpakt als binnenverblijf met de rug naar de vale zon die niet opkomt maar ondergaat is het adem of mist die zich in strekkende schaduw vangen laat de muren zijn hun eigen beeltenis wijzelf wentelen in vooravondlijk tijdverdrijf…

alles kan ik temmen olifanten leeuwen beren het allerbokkigste paard heb ik leren mennen ik kan ze alles leren zelfs de bedoelingen van God meen ik soms te kunnen interpreteren maar wat mij nooit helemaal zal lukken is het naar mijn hand zetten van het onafwendbare lot…

Nu Gaza flink in puin geschoten is Richt Israël de pijlen op het noorden Om daar nog wat meer mensen te vermoorden Bij voorkeur van Hezbollah. Boem! Oeps, mis Maar straks, als Netanyahu triomfeert Is haat de wereld uit gebombardeerd…

beschadig hem maar nooit hij is zo mooi, zo fijn zijn mond, zijn neus, zijn ogen beschadig hem maar nooit hij is zo zacht, zo rein hij heeft geen mens bedrogen beschadig hem maar nooit hij is zo goud, zo puur zijn hart, zijn ziel, zijn denken beschadig hem maar nooit…

vier en een half volt legotreintje verdwijnt in de groene tunnel van papier-maché twee jongensbenen in de lange blauwe broekspijpen van een jeans de moeder als man in uniform de vader als vrouw thuis wie speelt voor god wie kiest het scharnier hij trekt de stekker uit de houder en legt zijn tong tegen de polen vier en een half…

Ik droomde – een droom vol tegenstrijdigheden, Half licht, half duisternis, half waar, half waan, Nu Profetie, dan Echo van ’t Verleden, Vaak beide in eens, en immer – half verstaan. ‘k Greep schimmen, die mij door de vingren gleden; Ik vloog, of kroop, maar niets werd afgedaan; ‘k Heb in één uur genoten en geleden, Heel ’t bonte lot eens Levens…

De bange schipper vaart zijn boot Op zijn kleine houten poot Steeds iets dichter naar de dood: 'Aan de levenden gegeven Om niet eindeloos te beven Valt de dood ons toch wat zwaar Naar het ernstige verheven Nog belangrijker dan leven Want met de dood is alles klaar Alles wat we voelen konden Heeft ons aan onszelf verbonden En daarmee…

Twee personen waren er nu bij, niet eerder hier geweest op weg erheen leek het een beetje feest met bloemen en een plant We zaten met z'n vijven voor zijn graf op ‘t gras Vriendin van broer en vriend van zus Als, als om hen voor te stellen Deze stelden vragen soms zodat broer vertellen kon hoe ‘t hem toen, de dag erna verging…