682 resultaten.
Hoofdfilms
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Films die draaien in ons hoofd
beginnen niet en eindigen nooit.
Ze doldraaien al maar door.
Films die in bioscopen draaien
beginnen en eindigen.
Voor aanvang zien we een wit doek.
In de pauze en na afloop ook.
Ook illusies worden geprojecteerd.
Mensen zijn als witte doeken.
Zijn gewaarwordingen.
Bewustwordingen.
Van rust.…
Overgang
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
512 lange schaduwen
eindigen in het duister
nacht slokt leven op…
levend dood!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
518 sommigen
hebben geen leven meer,
zonder verlangens ,die haalbaar zijn,
eindigen ze dood
in de goot.…
Tuttifrutti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
838 Compleet de kluts kwijt,
hoor ik breeduit gestommel
eindigen in knal.…
Eindig en voor eeuwig
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
2.344 'K weet het nog goed die dag in september
Plotsklaps is het gebeurd, als een donderslag
Dat je ineens niet meer leven mag
Die dag blijft helaas voor ons, one to remember
Altijd gingen jullie daar je rust vinden
In een dorpje in zeeland, alleen aan een duinrand
Daar werd je gevonden met je hoofd in het zand
Zonder waarschuwing voor jou of beminden…
eindig licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
902 hoed op
alsof we ons door een boomgaard begeven
elk sprekend voor zichzelf
onder de vermomming van de maakbare mens
Hier en daar een kandelaar
met een wassen onderwerp,
werkwoord en lijdend voorwerp
in de nissen kleine pruimelaars
met plukbare ideeën, zorgvuldig
en kostbaar gerijpt onder het gesproken licht
De wereld is geboren in een eindig…
Hun steile eindigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 zag het landschap
in vaste lijnen bergen in
hun vaag verschijnen
beliep de paden
diep in dalen beklom
hun steile eindigheid
verloor de horizon
verdwaalde snel
in onherbergzaamheid
was mijn oriëntatie kwijt
in een wereld die
niet aan mijn voeten lag
probeerde op mijn
schreden terug te keren
accepteerde de vertrouwensbreuk…
Portret over eindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
783 “ Ons is ook de Dood gegeven “
Hoe voelt het als haar oude handen marmeren
in een gebroken gelaat?
De herfst spint donkere aarde
als een zijden draad
in een boeket van eeuwigheid
De zwaartekracht drukt hevig
op het verzwakte hart
en teer weefsel bleekt rond holle ogen
waarin de moed steeds dieper zinkt
en zij al bijna lichtloos…
Eindige illusie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 een fonkelnieuw beginsel
hangt als gesponnen suikerspinsel
het ochtendlicht tussen de bomen
de draden zo precies geweven
als in een ragfijn spinnenweb
de puurheid overvalt me, ik heb
het zo nooit eerder waargenomen
het teer verspreide licht
herken ik uit een voorbestaan
waar eeuwigheid en tijd
als vloed en ebbe samengaan
ik ben een eindige…
nooit eindigend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
547 zacht en teder
ga ik verder
met houden van
om datgene
wat voortkomt
uit mysterie
als het bijzonderste ooit
in alle intimiteit
te beleven…
Entropische eindigheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
576 waarvan
gas de grootste leugen was
het bestaan een begaan
met redden van het vege lijf
wij hebben het schilderij
niet af kunnen maken
de structuren begonnen
al stinkend te ontbinden in
het bijzijn van onze kinderen
het doek kon schuld
en boete niet meer dragen
kleuren vervaagden en
vormen verloren stabiliteit
in hun entropische eindigheid…
Oneindige eindigheid
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
584 Lente
Zomer
Verval
Ik val
In een oneindig bodemloze put
En ik blijf maar vallen
Dat valt heus niet mee
Het vallen
Het verval
De bladeren blijven maar vallen
Deze herfst
Tot humus
Tot winter
Daarna
Punt
Uit
Eindigheid
In een oneindige stilte
Het eeuwigdurende niets
Totdat de rups
In en uit de cocon…
Eindige stad
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 op de trappen van de
stad. door talloos treden
uitgesleten. strompelen we
naar boven. met kromme oude
poten. (ooit stapten we steeds
hoger. tartten we het lot)
nu de schriften zijn
geschreven. de bladen glad
gewreven. de boeken
dichtgeklapt. boven op het
belfort. door het kijkgat van de
toren. wachten we op het
slot. speuren we…
Oktober
gedicht
4.2 met 12 stemmen
15.777 Teder en jong, als werd het voorjaar
maar licht nog, want zonder vruchtbegin,
met dunne mist tussen de gele blaren
zet stil het herfstgetijde in.
Ik voel alleen, dat ik bemin,
zoals een kind, iets jongs, iets ouds,
eind of begin? Iets zo vertrouwds
en zo van alle strijd ontheven -
niet als een einde van het leven,
maar als de lente van de…
Liefdesverhaal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
461 blik die mijn geluk verfijnt
onze zielen raken verweven
in een dans van licht en snel
elk tel uitvoerig beleven
in ons matineuze liefdesspel
hand in hand door stormen
lopen wij op verdwaalde paden
tussen waarden en normen
van onze eigenzinnige daden
elke ademtocht een fluistering
van liefde, teder en puur
ons liefdesverhaal toch eindig…
Thalassa!
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
562 wij kijken naar de brokstukken
van onderwaterruïnes als we
boven het plaveisel zweven
verkenning van verstilde resten
van een verzonken stad
Pompeï in gefilterd licht
vroeg of laat komt alles boven
water weet Thalassa
moeder van alle leven in zee
dralend in de tijd van onze
laatste onderwaterdagen
zoeken wij de weg naar boven…
Grens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
310 vogel
kent zijn laatste vlucht
wij dragen het einde
als een stille schaduw
achter onze schouders
wij
kennen de grens
en juist daarom
brandt in ons
het felle verlangen
te worden wie wij zijn
de dood staat niet alleen
als sluiting van het leven
maar als een open deur
die fluistert
wees wakker
verspil je dagen niet
wie zijn eindigheid…
Tussen Weten en Vergeten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
253 als een wond
niet het vallen breekt hem,
maar het besef
dat hij valt
terwijl hij kijkt
hij weet
dat is zijn eerste eenzaamheid
dus bouwt hij kamers
van geluid, lichamen, dagen,
legt dekens over gedachten,
drinkt tijd in kleine slokken
noemt afleiding leven
maar onder alles
blijft het stille mechaniek draaien
het weten van eindigheid…
Herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
50 het viel een eeuwigheid
nou ja spreekwoordelijk gesproken
uiteindelijk was het verzet gebroken
had het verloren van de tijd
nog maar een maand of acht geleden
sprong het fris en vrolijk open
kwam het uit de krap geworden jas gekropen
onder perfecte weersomstandigheden
sinds gister was het niet meer nodig
verkleurd dus nutteloos geworden…
me bewust
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
611 ik voel ‘m
hij staat er weer
al kloppend
aan m’ n deur
mijn eindigheid…
Moederhanden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
483 Handen
De oceaan
Vol zelfopoffering
Nooit eindigend, ze geeft alleen
Liefde…
Voltooide tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 niets keert weer
alles is eindig…
gevoelens
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.175 schriftjes vol met woorden
gevoelens op een blad
onderonsjes met mezelf
eindigen steeds in een debat…
depri 5
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
546 het licht wringt zich
door donkere nevels
aan kracht verliezend
eindigend in eindeloosheid
ik ben de weg kwijt…
draai
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
547 in een kamer
met roze gordijnen
zie ik de eindigheid
zie haar
in de spiegel
zomerjurk
verdwijnen
zo smal
zo mooi…
Tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Bevestiging van onze eindigheid
Die (on)zichtbaar de dagen slijt...…
TE ONTHOUDEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
494 Een blije leus beurt
vierentwintig uren op:
De morgen met God
beginnen, de hele dag
bij Hem zijn, en eindigen.…
Leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
606 Het leven is niet alleen dat
wat ik vanuit mijn venster zie.
Het leven is veel meer.
Ik weet het
want ik heb het gehad.
Het besef dat met
het klimmen der jaren,
de ruimte om je heen,
steeds enger wordt.
Dat is een stil ervaren.
Mijn kinderen staan nu
in het volle leven.
Met hun eigen verwachtingen
hun eigen idealen,
zoals ze dat zelf…
Gedokt verzet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 het zebrapad mondt uit
in de verbredende vaargeul
dromen drijven door de afsluiting
ze eindigen tegen de stapelloods
aan de overkant … gedokt verzet…
uit het nest van de cirkel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
696 ik eindig in een cirkel
naaktvoetig
en wit in letters gedoopt
'halt' roep ik
deze lijn is eindig
hier wacht ik op mezelf
tussen alle mensen
waar ben ik gebleven
ooit ben ik kind geweest
jij noemde me zo
en ik mocht in je armen slapen
als een deel van het deelbare
waar is boven, waar is beneden
waarom houd je niet van me
ik…