Alle inzendingen over gebeente

96 resultaten.

Sorteren op:

Nagedachte

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.582
Al dat zinnentuig, en dan nog geen sjoege van wat brandt in de pit waar zich verduren moet het schroeiend neteligs en de zweepslag van angst alsof ooit iets stilvallen zou; terwijl op dode stronken mos gedijt, in tierende varens uitbreekt begraven gebeente!…

De pijn van herinneringen

netgedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 738
Als een mes, door vlees en botten, als een moker door gebeente en ziel, wat eens was, komt nooit meer terug. Nooit hoorde ik iemand zeggen: dat verlies wel meeviel!…
An Terlouw3 augustus 2011Lees meer >

Europese lente

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
ik grijp deze wereld niet bij de knoppenloze stengel die als gebeente zonder merg schokschoudert na de eerste oohs en aahs van mooie tulpen uit Amsterdam, mevrouwtje en lekkere asperges uit volle Vlaamse grond en toch wel een rare gast die Breivik -waar ging deze winter ook weer overheen?…

Foetus, oud negentig jaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
De tijd heeft je Gebeente krom getrokken Als een halve hoepel Lig jij scheef over Je bed gedrapeerd Een balkje bedekt Je ogen om herkenning Te voorkomen van hen Die jou niet kennen Zoals jij jezelf al Niet meer kent - En als ik dan je Lippen aanraak met Mijn vingers begint Zonder dat jij het Beseft de zuigreflex En ben…

Een malle gedachte over sneeuw

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente is van gestorven en allang vergeten goden eens trots en sterk, eens aanbeden door velen in heksenkringen, in bloedige offerrituelen om nu in stukjes te verwaaien over steden en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige omarming van zoveel dood tegelijkertijd…

evocatie

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 553
blauwomrand zwart, buitengetreden lichamelijk ontveld de zielezucht is altijd zwaarder dan het hart dragen kan opnieuw hapert de geest inzake verbeelding of blijken namen anders dan jaartallen boomlang versteend, anders dan graniet het gebeente ontwijkt zijn vlees verscholen in diepere ijslagen teruggedrongen tot krapte van huidhonger…
Iniduo23 juli 2021Lees meer >

Het verlies

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Hij kijkt niet om naar de kille kalme kamer vol gebeenten. De hemelse hel heeft hem bespaard. De moordenaar loopt in zijn eentje, De helse hofnar lacht hem toe in zijn verraad. Zijn lijdende lichaam ingehouden met sneden. Zijn ogen ruiken zijn gevoel. Hij voelt een slachthuis in zijn ogen, En Hij schreeuwt om vrede uit zijn smoel.…

Op het geraamte van de avond (1)

gedicht
3.4 met 68 stemmen aantal keer bekeken 24.461
schemer brak de kleuren af tot op gelijk gebeente - het was weer tijd voor kale echo's van de kale stenen. je liep wat langs de kade als zocht je iets van waarde. een koffer die is blijven staan waaraan een label met haar naam.…
Pieter Boskma28 februari 2022Lees meer >

Knalfuif

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.118
Zwaveldampen ontsmetten het gebeente van de te laat vertrokken gastheer wachtend tot al het feestgedruis bedaarde Nog regent het as over vergeten jassen waarin versteende grimassen veel duiden maar niets meer zeggen voor doden stil en niets meer uit te leggen Voor eeuwig lijkt de dis gedekt in kringen lava, in roet gevlekt Ooit zal de…
kees keizer25 november 2004Lees meer >

Knalfuif

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.646
Zwaveldampen ontsmetten het gebeente van de te laat vertrokken gastheer wachtend tot al het feestgedruis bedaarde Nog regent het as over vergeten jassen waarin versteende grimassen veel duiden maar niets meer zeggen voor doden stil en niets meer uit te leggen Voor eeuwig lijkt de dis gedekt in kringen lava, in roet gevlekt Ooit zal de…
kees keizer25 november 2004Lees meer >

Zee dagend leven

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 847
Zelf de zee zijn, een donker bed waarin de pijn zich keer op keer verheft als een golf en ingebed het zand bedekt met rimpels rimpels die vraagtekens trekken achter vragen van hoe het gaat op een gelaat waar je jaren leest een levensboek zonder woorden zeldzame woorden strompelend uit dromen van de nacht, als vuursteen je gebeente splijten…

de baarmoeder

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
hoe driedimensionaal is het vrouwelijk stelsel uit één gebeente gehouwen zonder enigerlei van verrukking hoe wonderbaarlijk draagt ze het vrucht dat zich als een wijze heeft genesteld in het donkerrode aanschijnende licht van wedergeboorte hoe het offensief van karma zich aandiende, heeft de bardo de verlokkingen ontzield en zich in…
elze23 juli 2023Lees meer >

Kruipruimte in Wallonië

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 788
waaronder een halfduister oplicht muizen ritselen hun dag bijeen, een mier heeft het dagelijks wonder weer verricht Verpoederd stuift het vale zand een kier verwelkomt een laatste bries innig wikkelt de spin een hand in draden van voorgoed verlies Vond het maar ruimte om te kruipen bedompt en verstomd sluipt een luis om haar verpopt gebeente…

Bij zijn ‘graf’

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 825
schreef je grootse werken Je vierde er triomfen, ontving Leopold en zelfs de oude meester Daar was het een komen en gaan van leerlingen die Constanze en jij opvingen – je leerde, lachte, speelde, gokte en verloor Hier sta ik bij de steen waaronder je resten horen te rusten – de laatste tonen weggestorven – maar wie weet waar jouw gebeente…

Fatum

gedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 16.928
Hoe komt het dat, die de drift verstond, werelden, oceanen door te trekken, eilanden, poolgebieden te ontdekken, desnoods gestrand, versmachtend in de brand van pampa's 't wit gebeente uit te strekken, maar nooit, nooit terug te gaan, nu als een hond binnen het veeg moeras lig te verrekken van dit mijn onvolvloekbaar vaderland?…

Een nieuwe mond om te spreken

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
druipt op een gebroken sokkel waar een laatste strohalm gestalte krijgt Dan keert de dag naar binnen Er kraait geen haan naar gezonder of beter Gezocht heb je naar dat ene puzzelstuk naar de naam van voor je geboorte naar een nieuwe mond om te spreken De klimop vertakt zich meer dan vorige jaren in de bleekheid van je gebeente…

Kiem

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 497
Ik las een epitaaf in het Ionisch de verzentaal van Sappho en Homerus het klinkt als een cliché maar 't is iconisch voor 't leven voor de bloeitijd der Atheners Het grafschrift was gebeiteld in gesteente een zuil, een jonge vrouw in lang gewaad toont ons nu en profil haar schoon gelaat kijkt wat omlaag, en staand op haar gebeente spreekt…
Maxim20 juli 2024Lees meer >

Ieder Lot weegt Door

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 235
In de nevelen van de tijd Nam ik beschavingen weg En liet zelfs geen ruimte Voor hun echo’s Koningen en generaals Die tot de verbeelding spreken En vereeuwigd in legenden Ik heb ze allemaal gekend Hun gebeenten verbleken Op plekken die ik alleen ken Ook de Cleopatra’s en Helena’s Zijn aan mij niet kunnen ontsnappen De enkeling geboren…

Oud verhaal

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.298
je levensverhaal is opgetekend in scherpe en in zachte lijnen over de strakke droge vormen van jouw zongetaande verschijning mijn ogen lezen leed en liefde zien je broze handen die ooit krachtig maar ook teder werktuig waren rusten in je moede schoot recht nog de rug op verzwakt gebeente kaatsen je ogen het leven al terug slechts nog in…
Oud verhaal4 augustus 2008Lees meer >

Een grote stilte

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.483
En deze vracht, dit groot benauwen wordt voorsmaak van het gebeente dat verdort onder het marmer, in de rèchte tombe.…

De mollen

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.230
Bij zijn opgedroogde zwarte Styx graaft Charon de veerman, zijn roeispanen klauwen geworden, wachter van de ivoren poorten en oogschaduw; aarde geworden zwijgen de vliegende mythen onder de zilveren gesp van De Dolfijn en Zwaan bij de onderaardse Styx, de boot van gebeente.…

Latent tot de lente

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
zonder id- Verbreken niet langer Te dimmen hun ketens Ongrijpbare zwevende geesten Ontsnapt uit de fles Doorkruisen de schimmen Lichtjaren ruimte Spottend met wetten Van ratio en tijd Onverhoeds kruipend Bij nacht en bij ontij In aders van duivelsgebroed Maar tonen op klaarlichte Dag hun karakter Besluipen het roerloos gebeente…

Naamloos

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 119
Onder de vloer woekert het gebeente nog. Een varen opent zich in de ribben van de tijd. Jij: een sneeuwval zonder grond, een afwezigheid die blijft rondcirkelen tot ik, huidloos, tegen de nacht begin te lekken. Ik doe alsof. Ik word bekoord door het verdwijnen.…

dát kind

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.122
, zielenloos de prijs voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen ik huil om ’t kind dat hier eens droomde vol van het leven en in een fantasie streed tegen draken met een zuivere magie dat lachte, huilde, elke angst weghoonde waar is nu ‘t leven onder ’t vuile gruis ik graaf vertwijfeld tussen stenen en klauw me dieper tussen de gebeenten…
sunset24 oktober 2007Lees meer >

Hangmat

netgedicht
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.436
vliesdun bedekt is broos gebeente mat zijn haar oude ogen maar stil geniet zij van de rook met diepe halen ingezogen hangend in haar geknoopte matje wacht zij of die ene klant nog iets uit haar kraampje koopt bekijkt het jonge volk dat langs haar rijdt en loopt onwetend wat het leven brengt voor haar zo lang al lengt het zoete de diepdroeve…
Ludy Bührs31 december 2007Lees meer >

Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
zou vereend Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend En heb u met een schreiend oog genomen Luid snikkende tusschen de esschenboomen Zodra mijn wel van weemoed was versteend Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend Deez’ bleke uchtend zal ‘k niet langer schromen Eer gij mij weer uw zoet genucht verleent Nu rust hier zacht een uitgeput gebeent…

HUIS ter HEIDEs RUST

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 426
Na leven van strijden wil het voldane gebeente zich wijden aan vrije ruigte met bloeiende faam. Hier mogen dieren in vrede wonen. Reeën kauwen genoegzaam veldzuring. Hazen zijn trots hun vreugdedans te tonen. Vogels beuren door klankenmengeling dit oord der bezinning op, bekronen de wegwijzer naar d' eeuwige Bestemming.…

Diep in de put

gedicht
3.4 met 221 stemmen aantal keer bekeken 62.936
Diep in de put waar haar gebeente ligt, verschijnt hij elke avond als haar slaaf en maakt haar uit elkaar gevallen lichaam gaaf en brengt weer trekken aan op haar gezicht.…

engellicht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Het was je gebeente waar ik om ween. Je geest was oud en je ogen koud. Je was als Job onder stof en zand. Die vrouw, haar lijf, je verloor je verstand. Je slikte pillen, je geest was dood. Wie kijkt er nu om, naar iemand in de goot. Zie daar was een engel met vleugels licht en pracht.…

Ad mortem festinamus

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.402
schreiend over het eigen graf neerstrijkt De doden hebben ogen in lichtjaren met de halo van een hangende hemel in een zwevende hel Verjaag er ongenode gasten die de einder zoeken en daar hun polsen leegschudden verveeld de kelk des doods half leeg drinken - deze leugen van het hart - Zoek de spankracht om te buigen als het gebeente…