13055 resultaten.
Tijdzaam leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Bijna iedereen leeft,
gehaast of met spoed.
Iedereen musturbeert.
Moeten, moest en moet!
Mensen, het wordt hoog tijd,
om tijdzaam te gaan leven.
Tijdzaamheid streeft niet,
doet niets, maar voldoet.…
als liefde went
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.354 de vlinders zijn allang gevlogen:
geen afspraakjes meer,
gehaaste onzekere kussen,
aarzelende ogen
zoals die eerste keren.....
gebleven is het begeren
vanzelfsprekender
maar meer intens
het geloven,
vertrouwen in een mens
in een toekomst
die geen verleden kent.....
als liefde went…
Waarom toch?
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.157 Overal drukte, overal tumult
Overal gehaast, en nooit geen geduld
Overal moeten, en overal kunnen
Altijd gestresst, nooit geen rust gunnen
Waarom toch zo veel problemen ,en waarom al die zorgen?
Want weet je?
Misschien is er wel helemaal geen morgen!…
het helaas
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
966 vluchtige momenten
van lang vervlogen kussen
met altijd onrust en haast
omdat ik met hoge snelheid
opweg was naar volwassenheid
nu het zoveel later is
de spijt ver voorbij
en allang niet meer zo gehaast
komt het besef dat ik destijds
meer tijd had moeten maken…
register
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
441 op een dag die ontspringt
in voortijdig vergeten
meldt mijn deelgenoot het nalaten
van een voornemen
‘of we dit alsnog schriftelijk
kunnen afhandelen’
voor het besef van ogenblikken
is een klok te gehaast
en voor mondeling akkoord
is een kroniek te chronologisch
rest stilzwijgende verlenging
van inschrijving…
Over echte mannen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.347 Met gehaaste tred loop je door, net op tijd op 't station,
Zie je waar je je in de bouwtekening neer gaat vlijen.
Over een maand is de modder kersenlaminaat op het beton;
De sleutel van geluk, staat jouw èchte man groenten te snijen.…
aardigheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
204 Een Gedicht Over Aardigheid
In een wereld vol drukte en gehaast,
is er iemand die nooit zijn vriend verlaat.
Zijn woorden zijn zacht, als een warme bries,
met een glimlach zo stralend en lief als een iris.
Hij biedt altijd een helpende hand,
een baken van licht in het donkere zand.…
onrust
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 meeuwen in slow-motion
boven het stationsplein
trekken cirkels over
de hoofden van gehaasten...
een meisje blijft staan
trekt haar moeder aan de mouw
en wijst omhoog
maar moeders van vandaag
hebben dat onrustige
van bijna te laat
en inderdaad
gaat daar de bus…
Zeker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
625 Nu weet ik het zeker:
God is liefde
zoals ik hem laatst tegenkwam
op een winderige straathoek
in verschoten spijkerjas, pijnzend
over iets zeer lastigs
ik wist niet wie hij was
en vroeg hem naar de weg, gehaast
zoals altijd
die wist hij niet-
hij was hier niet zo goed bekend
maar uit zijn onbeholpen
worden sprak
hoe graag hij me geholpen…
Verlaten beker
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
681 Gehaast of opgejaagd
de hal uit loopt.
Verlaten kartonnen bekertje.…
vervlogen weekend
gedicht
2.7 met 94 stemmen
31.269 gevangen in zalige zielsverwantschap
hield zij mij dat hele weekend gezelschap;
ik en haar op weg naar Ons, geen ontkomen
aan gehaaste harten die overstromen.
een Leven vol liefde als nalatenschap.…
Blind en ontevreden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 De wereld draait rond, vol met mensen,
Ze zijn gehaast, verbaast, zoveel wensen.
Carriere maken is vereiste nummer één,
We zijn met zo velen, maar toch alleen.
Waar gaan we heen en wat is de reden,
We zijn blind, ongelukkig, ontevreden.
Wat we ook hebben, het is niet genoeg,
Zien het juk niet wat de zwerver droeg.…
S.O.S.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.657 de wereld was niet groter dan het hier
toen wij bij avondlicht de kust bezochten
en wijzers wezen lang niet elk kwartier
hoewel we om een eeuwigheid verzochten
we voelden ons als opgejaagde dieren
die dorstig smachten naar een heilzaam vocht
vol overgave streken we banieren
elk middel was geheiligd, alles mocht
gehaast persten we druiven…
ouderdom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 Maar oud als ie was en geen haast iets te halen,
dacht de man goh wat zullen die jochies van al
dat gehaast balen.…
Hazen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
539 Een kophaas, klaar met het gebolder op de hei
Die schrok van schoten, jagers kwamen naderbij
Hij hoorde ze van voor en achter en opzij
Hij rook de penetrante hazewindengeur
en kwam in het geweer, hij voelde de horreur
Gehaast riep hij; er komen moordenaars, terreur!
Dus haasjes rep je, allemaal het leger in!…
promotie
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.855 ineens nam ik de pannenkoek
en niets of niemand ook
stond rustig aan mijn zij
ik speelde hem gehaast naar binnen
vooruit dan maar en geen getalm
van nu af word je mij
troost zal je zeker vinden
jouw deeltjes komen vrij
en klimmen op in rang
wie heeft uiteindelijk zo'n keuze
ik zweeg omdat ik even bloosde
maar ook weer niet te lang…
Moment
gedicht
1.9 met 34 stemmen
25.933 Zo had het moeten blijven:
Jij 28 jaar en gehaast.
Ik die je de weg wees
naar het station.
En dat ik daarna koffie dronk,
me afvroeg of je de trein haalde.
Jij die geen tijd had om te denken:
vriendelijke man.
Maar liefde moest zonodig roet in het eten gooien.
------------------------------------
uit: 'Zen uit eigen werk', 2005.…
Kruizen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 Allemaal kruizen op een rij, als soldaten in het gelid
Allemaal staan ze daar te wachten op ’t eerste zonnelicht
Allemaal tot ze een ons wegen of nog minder
Kan een poosje duren hoor
Ze hebben helemaal geen hinder van de moeilijke metafoor
Dat alles gehaast en snel moet gaan
Dus zie ik met lede ogen, die kruizen nu al jaren staan.…
fragiel
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.011 fragiel
als een enkel ijskristalletje
kwetsbaar
een klaproos in wervelstorm
vlucht ik angstig
in ronde hoeken
steeds
op het nippertje
weg van gehaaste voeten
die alfabetisch
lexicografisch
bestuurd door een computerziel
mijn voelen
in punten vertalen
waardoor mijn kwetsbaarheid
onder de hardheid
van hun zolen
zo groot wordt
dat…
Ik glimlach
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
651 een spin is druk in de weer
is niet gehaast
ze spint een draad aan leibomen in de herfstige lucht
bepareld met dauw
ik glimlach van het venster af
om wat ze doet met kracht
en houd me stil achter het vensterglas
bij wat ze doet in stilte van bezit
waarop dauwdruppels haar spinrag troon omringen
wit op wit…
snelheid van leven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
638 als je mij op de man
af zou vragen wat
mij het meest bevreest
beken ik zonder dralen
de snelheid van het leven
de jaren die worden
voortgedreven met de speed
van de bolide van Max Verstappen
de bandenwissel als een
onontkoombare pas op de plaats
die je eigenlijk wordt verweten
zo jaagt tijd van leven
je gehaast vooruit naar een finish…
Je suis la danse ! (ik ben de dans !),
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Ze slaat geen acht meer
op wat de wereld van haar wil,
geeft alles wat ze heeft
geheel bloot.
Er trekt een traan
aan haar voorbij,
slikt dan even
en zegt dan
met resolute stem;
jij bent van mij.…
De steilorige senior
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
447 De aarde schudt, het stervensuur
Van menigeen heeft vorm gekregen
Een wooncomplex, een klachtenregen
Verschuiving naar miniatuur
Problemen met een nieuw bestuur
Met samenwerking, nieuwe wegen
De aarde schudt, het stervensuur
Van menigeen heeft vorm gekregen
Waar is die ooit zo goede buur?
Het is hem naar het hoofd gestegen Veranderingen staan…
Twee vogels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
431 vlogen op, voor de rietkraag
De ene ver voor,
de ander gehaast erachteraan
Dan samen,
blij,
leek het
Wij op een bankje,
aten brood, dronken wat
Onverteerd verleden lag
stil op de maag
De hemel staalblauw
weerkaatstend in sloten
Mooi hè, zei ik. Ja zei je…
tijd van leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 geen verdienste doch tijd van leven
zoals men dat nu eenmaal van je verwacht
als spoorman echter op de hielen gezeten
door de klok wist ik mij gehaast
door telkens weer een andere trein
zo gingen jaren als stations aan mij voorbij
waarbij de vertraagde tijd geen naam mocht hebben...…
tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
969 geen verdienste doch louter tijd van leven
zoals men dat nu eenmaal van je verwacht bij 't spoor
als spoorman echter op de hielen gezeten door de klok
weet ik mij gehaast door telkens weer een andere trein
zo gingen de jaren als stations aan mij voorbij
waarbij de vertraagde tijd geen naam mocht hebben...…
Veine
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
663 Ongeschonden ligt zij daar
door zandkorrels omgeven
blaast een zachte wind
de nacht dichterbij
voetstappen lopen langs
ontkennen gehaast de afdruk
van haar frêle schoonheid
vertrappen het pure minnen
een zijden gloed omarmt niet meer
jaagt afstand door verspillen
langs verbeten zoekende handen
verspeelt ook hij het kleine veine…
terra-poetica
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 in dit aardse weet je maar nooit
wanneer men jou eronder krijgt
dus geven wij woorden gehaast zin
en hopen intens op verzen
met iets van levensvatbaarheid…
Het regent!
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
458 Mensen lopen
gebukt,
als ware het
onder
een zwaar juk,
mensen kijken
naar de grond,
alsof er
geldbedragen liggen,
mensen lopen
gehaast,
alsof de trein van
kwart voor drie
moet worden gehaald,
mensen lopen met
een gezicht
van ouwe lappen,
alsof ze de globe
op hun nek hebben
hangen,
mensen zijn
onvriendelijk,…
Deze straat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 Een verhuiswagen komt gehaast voorbij.
Dekveren in de wind.
En ik.…