4048 resultaten.
Het Einde Van Ons
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.012 De eerste zonnestralen schijnen naar binnen
We worden wakker en de pijn kan beginnen
Vandaag de laatste dag dat je hier ligt
De allerlaatste dag dat ik wakker word
Met naast mijn wang jouw prachtige gezicht
Die ik elke ochtend kus en streel en aanschouw
Een verlangende herinnering is wat ik er aan overhou
Dus hou ik je stevig in mijn armen gedrukt…
Ochtend
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.273 Ik probeerde mijn armen maar
weer om de wereld heen te gooien
Het kindje dat werd gesmoord
De vrachtwagen die de
bocht veel te hard nam
De maan die op de straten
kapot kletterde
De dooi die inzette
En die piano, prachtig
Oude man Amos die
de zang op zich nam
In die pijn had ik
mijn doel bereikt
Dan was daar de tijd
Ik zei maar niks…
Ochtendstond
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
2.413 Het zong van verre stranden,
vol van vrolijkheid en dans;
het was of enkel het vogelwijsje
de ochtend vulde met zonneglans.
Ik huiverde onder de dekens,
kroop met tegenzin uit mijn bed,
ik heb mijn raam stilletjes gesloten
en daarmee die stomme vogel geplet.
Ik ben geen ochtendmens.…
de ochtend
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
862 als ik de houten luiken
omzichtig open
zie ik nog door vitrage
de dag dient mij
voorzichtig te dopen
opdat wat gaat komen
aan mij verschijnt
in vertragende lagen
stel dat ik u direct
zou ontwaren
de ogen op mij gericht
daar een etmaal op varen
is als het doven van licht…
ochtend
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
864 een fabrieksschoorsteen
penseelt grijszwarte vegen
in oranje lucht.…
Ochtend
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
636 Waar is de ochtend en
het voelen van de avond
het opblinken van mijn blos.
Vanzelfsprekend is
de nacht waarin wij slapen
naar de sleur van weer een dag
Waar is de melodie
waar is het koor,
en het crescendo
Aahh oouii!
Wij slaan slechts toonladders
en kraken de noten.…
ochtend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
526 vurige vingers
lekken aan de rand
van de wereld
de nacht doet
een stap terug…
Drank
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.835 Door de kieren van het overgordijn
Glijden zonnestralen binnen
Fel verlichtend alles onthullend
Brengt herinnering van de nacht
Ontwaakt zie ik het eerst
Jouw achtergelaten boodschap
Drie hangers en wat kleding
Ongeordend verspreid over de vloer
IJlings verberg ik mijn hoofd
Onder het bezwete kussen…
de man in de vroegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
624 en als hij zich in water legt
krimpt zijn geest
vele ochtenden
zijn er houten balken
waaraan een haakje met een hemd
elke ochtend ruikt hij de avond…
Zover ik zie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
571 De zon staat laag het is nog fris
maar aan de kleuren
zie je dat het bijna zomer is
ik ga uit bed en doe zowaar mijn best
je bij het opstaan niet te storen
de zon staat laag het is nog fris er is
zover ik zie
nog niets verloren.…
Licht
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
657 pril licht
schuurt speels
met schaduw over stenen
zelfs de lantaarn
al gebogen
in de nacht
toont ook nu bescheiden
op het toneel
van de opkomende zon
de rust van de ochtend
is voelbaar aanwezig
mijn eerste as smeult nog na
als wierook van vroege aarde…
Incubatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 In helderheid van ochtenddenken
vergeet ik de maatstaf van mijn eigen lawaai,
drijf ik op rimpelloze stilte,
baad ik in vroeggeboren honinglicht,
kijk ik naar ganse hemelen.
Ach, ik droom al denkend
en drink koffie om me aan het dagvuur te branden,
teneinde vroegheid te verlaten.…
het gebed van een vogel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
527 een zachte morgen breidt zich uit
in windloos kransen leggen
slechts de ochtendnevel huivert nog
rond stille witte stammen, want
de berken dragen stram de kou, verloren
na de nacht
van buiten af
verdringt de tijd haar zonderlinge droom
een vogel wacht,
verlaat de nacht
en zingt
vanuit de hoogste boom…
Schaduw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
564 Schaduw van morgenstond
Houdt geheim wat ie van de nacht vond.
Zachte schemering brengt
schaduwen
tot leven,
tot het kille daglicht de spoken
van de nacht vervaagt!
Het is weer DAG…
Morgen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 druilerige mist
omsluiert grijs
de bomen
ontwaakt ruw
de ochtend
uit duistere dromen
jagers der nacht
vluchten naar holen
onomwonden
voor licht
spiedende ogen
hun hebben gevonden…
Het is Sinterklaasochtend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.299 Als ik de tuindeur open doe
kijken Wolleke en Bolleke
Twee langharige poezen uit de buurt
Me aan.
Aan de Delftse gracht staat de hele school
Zingend op Sinterklaas te wachten
Terwijl verderop een geel gemeente busje
Met een mijter logo is geparkeerd.
Er was op Sinterklaasochtend
vroeger bruine chocolade schoolmelk
In plaats van de gewone…
[ Regen, gesloten ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Regen, gesloten
rolluiken; de stad slaapt nog –
De eerste tramrit.…
Ochtend
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
515 Koffiereflecties
nieuwe dag sijpelt binnen
het is dat ze nipt…
Ochtendbos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Bladeren vergelen, kleuren dansen in de zon
het ochtendbos ontwaakt, het licht herwon
ik volg de paden, fiets op golvend terrein
kijk steeds rondom om hier stil te zijn
De vogels vliegen, eenden in de sloot
Een moeder brengt hier haar jonkies groot
De schapen grazen, blijven rustig staan
Laten die fietser gewoon maar gaan
In dit bos kan…
Halverwege hemel en aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Op de breuklijn
Van mijn gedachten
Halverwege hemel
En aarde, ergens
Tussen het paradijs
En de woeste ledigheid
Van de donkerste
Van mijn hersenspinsels
Word ik wakker vandaag,
Wrijf de slaap uit
Mijn ogen en zie dat
De zon schijnt, de lucht
Blauw is, mijn jonge
Aanwas goed gedijt,
En zie dat
Het goed is…
Ochtendzang
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
571 Vogelzang rondom
In dichterlijke vrijheid
Dag opent deuren.
Hoe verrassend het is om te ontwaken
met een live optreden en rijk repertoire in vogelzang
vroeg in de morgen waarin ieder van hen voorbeeldig en vermakelijk
poëzie performt in verschillende klanken en kleuren van waar einde nog niet is gekend.
Bij het aanbreken van de dag…
Landschap
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
886 Een heel landschap
verloor ik voorgoed
onder mijn voeten
en die bomen
ik voel hun schors niet meer.
Andere ogen voor dit landschap
voeten voor die grond.
Vaarwel...
Mijn landschap…
Landschap
poëzie
3.8 met 21 stemmen
4.058 Kristalwegen schept de volle maan
in vorstnacht
In donkerte drijven straten wiggen van harde klaarten
hoeken scheiden steenkantscherp
kluisduisternis van duizellicht
Maanbomen vergaren en dragen
schaduwmythos
Begerend alle klaarte
verlangend alle maanstraalstraten
is…
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 68 stemmen
14.475 In de weiden grazen
de vreedzame dieren;
de reigers zeilen
over blinkende meren,
de roerdompen staan
bij een donkere plas;
en in de uiterwaarden
galopperen de paarden
met golvende staarten
over golvend gras.
-----------------------------------------
uit 'Verzamelde gedichten'…
landschap
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.092 over een landschap
van witte bloemen
ik heb je helemaal
voor mijzelf...…
Landschap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
692 Dit landschap lijst ik in:
gras en bloemen
een weelderig palet
daarbovenuit de jonge struiken
en de sombere bomen
hoog in de lijst
zweeft een wolk
het blauw voorbij
wees niet gehaast
neem nog wat tijd
op de rand van bos en wei
staat wellicht een ree
aandachtig
of een vlucht duiven
zwenkt de omlijsting binnen
verdwijnt naar het…
mijn landschap
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.021 ik kom
dicht bij jouw innerlijke
schoonheid, ze vloeit uit je ogen
over mijn open lijf, ontvangend wat
je ziel mij zo naakt laat zien
je komt
uit een landschap van
meer dan wind en wolken waar
het wonder van herkennen zich strekt,
vanuit je slanke vingers naar mijn zielengewoel
je rust blijft helder woorden schrijven,
laat vogels…
landschap
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.045 de geur van appelen
speur ik in je haar
de boomgaard van verlangen
in je gebaar
de wolligheid
van schapen
het welig dauwen
van het gras
alsof je een landschap
van de zomer was.…
LANDSCHAP
gedicht
2.8 met 37 stemmen
11.072 Waarheen waait de wind in dit verstilde landschap,
hoe zweven mijn ogen doorheen deze stilte,
wat brengen bewegingen in mij teweeg
als ik hiernaar kijk met mijn stille geest?…
Landschap
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
718 Het landschap?
Het was gewoon ik
die mijn hand uitstak
en wat objecten
uit mijn vel strooide!
Nu ben ik moe
en laat alle meren
zich terugtrekken
onder mijn oogleden
want mijn tong is van leer
en mijn huid staat vol eelt
door het afwerpen van
onderhuidse spinsels.…