6583 resultaten.
Weemoed in de herfst
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
643 Wanneer de blaadjes vallen
worden mensen lankmoedig
het rood-groene tapijt
wat geurt naar herfst
roept weemoed op
maakt mensen depressief
Wanneer de blaadjes
allemaal gevallen zijn,
zijn er vele mensen, die
niet meer " onder ons zijn"
door de herfst, sloeg de
weemoed en depressie toe
Genadeloos.…
Herfst 2019
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
751 De herfst regeert weer met bedrukt geluid
Het hemelwater kletst op grond en daken
Wind giert langs huizen, bomen kraken
Nog even maar, dan is het daarmee uit
Bij vette pech treurt elk seizoen hier later
Als woest of zacht geklots van poolijswater…
De herfst van ons leven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
801 Aanbeland in de herfst, lopend naar de winter
van ons tijdelijke bestaan hier op aard
denk ik; alles, maar ook alles
Was het me meer dan waard!
Dus herfst kom maar op, winter
pak me maar, het kan, het mag en ik zal ‘t ondergaan
In dit mooie aardse wereldse bestaan!…
Derde jaargetij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
415 Toch kan ik over de herfst mij alleen verheugen
over 't zwierig mooi gekleurde blad
ik zuig de schoonheid op met diepe teugen
nee, nooit word ik de herfst zat.
Laat de herfstwind door je haren waaien
geniet van de kleuren in het kalend bos
gouden bladeren die tussen de stammen draaien
en zich uiteindelijk zachtjes vleien in het mos.…
WONDEREN BESTAAN.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
790 Ik mag haar warme genegenheid en charmes even lenen
Een serene oude abdij helpt mijn hart haar flinke dorst te lessen
Omarmende warme tederheid kus ik zacht, ze houdt me bij de lessen
Helblauwe wolken tillen mijn allermooiste dromen ter hemelen
Je reikt me je sierlijke hand dus ik beloof je plechtig niet meer te kemelen
Die oneindige Schoonheid…
Avondromance
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.303 Het laatste geflonker
Der zonne ging ter rust;
De beek is door ’t donker
In sluimring gekust;
Maar ’t zwijgende duister
Toont lieflijke pracht:
Want de aard groet uw luister,
Vorstinne der nacht!
Geen nevelen betrekken
Uw Goddelijk schoon;
Geen schaduwen dekken
’t Azuur van uw troon.
Vol glans zijn de blikken,
Waarmee ge op ons staart…
Blad
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
699 Ze doen het ieder jaar opnieuw die bomen
De eik,de berk,de populier,de es
Ze hebben het voorzien op de NS
Door blaadjes op de rails te laten komen,
En over alle sporen te verspreiden
Zo gaan ze ons weer in de wielen rijden.…
Uitloper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Het leven heb
Je achter je
Gelaten, de
Zomer is voorbij,
Waarin jij al
Je energie hebt
Gestoken, en je
Schoonheid toonde
In kleuren en
Tinten van het
Mooiste pastel -
En nu je hier
Op je herfst
Ligt te wachten,
Waarin alles wat
Er was nog verder
Teloor zal gaan,
Zie ik tot mijn
Verwondering
Zo maar een uitloper…
schoonheid
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.027 een feest van
wonderlijke
schoonheid…
De laatste stuiptrekkingen van de zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
786 zon verdwijnt
achter grijze wolken
de zee zal kolken
in dagen en in nachten
storm en regen
staat ons te wachten
vogels trekken
naar warme oorden
welkom herfst
je schoonheid
is bijna niet
te verwoorden…
Gevallen blad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 net als de blaadjes
laat ik los
wat er niet meer toe doet
wat niet meer hoeft gevoed
de takken zijn zwaar
van hoeveelheden uitgebloeid
ze buigen
en gaan de winter in
laten achter wat niet meer groeit
de natte grond onder mijn voeten
vertrapt wat net gevallen is
ik raap nog wat schoonheid
en versier mijn huis
met herfst en warmte…
Ergens tussen het begin en 't einde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
727 Het is maar goed dat je in de lente,
zomer en herfst van je leven niet weet,
hoe je in de winter van je leven
belazerd wordt.…
herfstparade
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 wanneer de nevel zal verdwijnen
en de zon piept door de bomen
dan is de tijd gekomen
dat herfstkleuren zullen verschijnen
het bos wordt stilaan kaal
de vele bladeren op de grond
kleuren schilderachtig in het rond
in een tafereel van pracht en praal
voor de dieren wordt het even wennen
aan een omgeving zonder lover
ze moeten oppassen voor…
De engel van lijn 8
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Ik zie je door dikke druppels op de ramen,
mijn engel van lijn 8.
Jouw profiel zo afgetekend en toch zo zacht,
slechts de spiegel en het donker brengt ons samen.
Ik staar naar natte stadse straten,
naar mijn buitenwereld, spiegelend vervormd.
Een regenspoor dat mijn beeld misvormt
laat ongemoeid het gezicht dat ik niet los kan laten.
Neonlichten…
Herfstparade
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.092 De herfstwind draagt de geur van tijd,
verwaaide dromen vallen neer,
de hemel kleurt in grauwe spijt,
de dagen lichten steeds iets meer.
Langs lege paden zweeft de mist,
een boom staat kaal in stil verdriet,
de zon vergeet wat warmte is,
en schemert weg in grauw gebied.
Toch fluistert zacht een laatste blad,
het loslaat in de koude…
herfstbeeld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 van de
herfst die nooit verveelt…
herfstweefsels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 overal verschenen lichte huizen; vol van zon
een overvloed aan witte draden spon
hun sprookje in de bomen
hoe dood toch schoonheid weeft
in weergaloze rondingen, doorschoten met die pijn
om wat verloren lijkt
als dan herfst in volle kleuren prijkt
verliest die glans de euforie
van immer jong en levend zijn: de evenknie
van lente
sluimert…
Stormloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
431 Nu zonsopgang het land bekleedt
sla ik deuren achter me dicht
in een stormloop van windkracht acht
loop ik in de herfst te dromen
van schoonheid weelde en levenslust
wat is dit allemaal toch mooi gemaakt
een wervelwind van gouden bladeren
hebben mij in hun kring opgenomen
hun sierlijke rondedans tovert zacht
een glimlach van rust…
O Naakte liefde, grijs en broos
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.992 o Naakte liefde, grijs en broos;
mijn arme herfst, uw lent’ genaderd:
een moede wingerd, bloed-dooraderd,
die lenkt naar nieuwe oktober-roos;
een arme, bibberende schaâuwe
die duister om uw schoonheid rilt;
- - o norse min, die danken wilt
noch durft te rouwen…
-------------------------------------------------------------------------
uit…
Ik heb ontmoet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Waar de kastanjes lagen verscholen
tussen de bladeren van de bomen
spraken wij geen woorden, de natuur
liet zichzelf door schoonheid verwoorden…
Zich laven aan het licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
681 Wie kan de herfst vertalen naar een lied
dat blij kan klinken en toch weet
wat hier gebeurt aan droefheid en berusten?
Wie kan de klamme kou verwarmen tot
er weer vreugde gloeit onder de as?
Weemoed schrijft met loden letters
maar onvermoeibaar groeit verstaan.
Ons hart wil schoonheid drinken, zich
laven aan het licht en laten gaan.…
Bellis perennis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.400 De dochter van de onbekende rots
verdraagt vijftien graden vorst
en steekt bij dooi de kop weer op
Dit witte sterretje, dit eenzaam
godsbewijs door vaders gele klomp
elk voorjaar aangewezen
--------------------------------------------
uit: 'Binnen de wildroosters', 2012.…
Fel Blonde Margriet
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
674 Kijk, daar loopt een ranke gele Blomme.
Haar naam?
Die felle blonde? Voor zeker Margriet.
’t Kan me echt niet schelen, verdomme.
Zo’n lichaam?
Mijn liefde straalt, jodelt zijn levenslied.
Ze verdwijnt, ik blijf achter, als een stomme.
Wat ’n blaam?
Margriet zingt, lacht met mijn liefdesverdriet.
Mijn stoer imago wankelt naar…
Spiegeltje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
693 Vandaag waarlijk veel gras gevreten
Heden zo spijtig, wel een must.
Men mag alles slikken en bovenop nog pikken
Ons land wordt nooit meer wat het was, die dikke klasse.
Aanvaarden wat je niet kan veranderen; knappe slagzin
Nooit zal ik zowat vijftig sjaaltjes om mijn hals knopen hoor.
Partner en ik werkten tal van jaren wel voltijds
Bruto…
Late guldenroede
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
562 ik liep niet zomaar voorbij
want ik keek en zag
schoonheid in natuur
waaraan ik niet voorbij kon.…
HERFST
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
1.174 Dit is het jaargetij van snottebellen,
verstopte neusgaten en kriebelhoest,
onstoken keel, geschraap, gesnuit, geproest.
Mijn eigen niesbuien zijn niet te tellen!
Daardoor rijm ik met weinig fantasie:
helaas, wat opkomt is alleen “hatsjie”!…
Zonnehoedjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 De zonnehoedjes zijn gegaan -
Ik had niet eens gemerkt
Dat ze gekomen waren,
Dood die eerder in het
Oog valt dan het leven
Dat eraan vooraf ging -
Drie seizoenen zijn voorbij,
En ik merk dat mijn adem
Louter heeft stilgestaan,
Ze stokte daar waar
Het leven om mij heen
Onmerkbaar is verder gegaan…
6 november 2025
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
273 menig blad van de
rode en de groene beuk
begint te kleuren
gaat langzaam op weg naar het
goud van de goden…
schoonheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 een feest van wonderlijke
schoonheid…
Een kind van de herfst
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.263 van het meer dat blijft spiegelen en staren
Een kind van de herfst met verblindende schoonheid
Diep en puur als een element van onaangeraakt woud
Helaas tegenwoordig, leeft zij nog in verleden tijd
Huilende tranen glanzender, dan zilver of goud
Een zeer geliefde verschijning, bij ieder simpel mens
Maar niemand ziet, zij is voor het leven…