Alle inzendingen over sterfelijkheid

154 resultaten.

Sorteren op:

STERREN

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.066
O de heilige onsterflijke sterren, hoog boven mijn sterfelijk hoofd, Waar 't geloof met zijn kindervertrouwen mij een hemel eens had beloofd, als deze ogen zich sluiten voor eeuwig - en dit lijf wordt ten grave gebracht, - o de stille onbegrijpelijke sterren! o 't mysteriënheir van de nacht!…

Filosofietje

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
Wij zijn gevangen in de tijd De ruimte is aan ons gegeven En zodoende het beleven Van de hang naar eeuwigheid Door sterf’lijkheid die ligt besloten In ons ondermaanse lot Creëerde iedereen zijn god Om de kansen te vergroten In de eeuwigheid te komen Zodat dit leven waarde heeft Met een doel om naar te streven Maar eeuwigheid kent dat…

Alleenspraak in de herfst

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.487
In de warme oktoberzon in een stadspark gezeten met schrik beseffen hoeveel najaren voordien je al wist dat, in tegenstelling tot jij nu, geen wesp die zwermt het zwermen der wespen van de herfst tevoren mist, geen kruisspin zich kruisspinnen herinnert, daar zij er niet waren in hun eertijds dat je kent. Van den beginne maak ik deel uit van…
Huub Beurskens24 september 2015Lees meer >

Bittersteen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 392
dwars door het duister ligt een steen ter hoogte van de afdruk in destijds deze ruimte bespaart geen zwaarte- kracht, deze vogel vangt geen kat zo gaat er een steen aan elke dag voorbij, die ingesneeuwd en vergeten daar al lag voor het ochtendgloren en zal blijven liggen tot na de dood…
Iniduo27 oktober 2015Lees meer >

Wat te wensen als mensen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 397
Het hele aardrijk naast hemel en hel zegt men werken vaker dan eens lijkt het wel op een onzichtbaar bevel. Leven kent zegt men haar duisternissen ook het kleine en grote menselijke vergissen. Leven kent voorspoed , liefde naast geweld dat is een feit zegt en stelt men welgesteld. Soms komt dat zeker te weten wel van pas, als oprecht antwoord…

Kortverbranders

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 418
In het donker zie ik de mensen soms anders als kledingstukken in een oudere kast zeilen aan een zeilboot of kotter hoog in de mast. Soms voel ik ze als branders en soms als waterlanders. Onder die sterrenpracht en grote volle maan zie ik vaak het nodige aan ontroering gaan. Soms ogen het liefdevol gebalsemde gebaren waar ik op mijn beurt…

Scheiding

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
Mensen beloven elkaar eeuwige trouw Tot de dood ons scheidt Tijdens zo’n onecht verbond toont men reeds een keer berouw Het leven gehuld in gestrande rouw De liefde is tevens tot haat bereid Kinderen offeren zich in de stof De een is schuldig, voor de ander de lof Een enkeling gaat samen tot het bittere eind Diamanten schitteren verfijnd…

Bedolven

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 546
Kon ik maar de wereld terugzetten, om terug naar huis te gaan, de klok zal dat beletten, ik ben gebonden aan de nuchtere wetten van de ochtendhaan en de nacht, en een warme schoot, en mij het wachten zal verzachten, en lichtzinnigheid aanbood, in golven van sterfelijkheid, verlies ik mij in de plooien van de tijd, in haar armen wordt…
pama11 oktober 2009Lees meer >

een zottig lot

netgedicht
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.120
ach, het was maar voor even van korte duur zogezegd dat ik op eenzame hoogte aan de top mocht zweven het koningsschild gesmeed van honing uit een sterfelijke bron heb ik afgelegd op een aards schavot daar het smolt in de zon toch was het zoet een enkele maal te proeven van een vergankelijk aards lot…

Een ware Broer

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Jezus had een zus haar naam is heden geen sterfelijk mens bekend Zij hoorde de klank van zijn stem... Zij zag de kleur van zijn ogen... Zij rook de geur van zijn kleed... En voelde hoe het was... van broer tot zus. Drie jaartjes later begreep zij "WIE" die Jezus was... Een WARE BROER voor... ZIJN ZUS...…

verstrooid

netgedicht
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.080
sterfelijke blikken van voor het oerbegin in geheimschrift van wereld ogenblikken buiten het ogenblik onbesmeurde voorstellingen geboren uit leegte in oneindige vormen dat denken vast zet aan de aarde door woorden van het script van rollen die op oogleden geschreven staan bijeengehouden door mazen van afwezigheid…
klaes11 januari 2010Lees meer >

Het is de dauw

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 667
Het is de dauw van het crematorium die verschroeit de huid er ontbreekt een lach een liefdevolle warmte in ogen en gulheid in tijd en ruimte net als de bril op het gezicht met het gewelddadige gewicht van gedode beeldende dromen een onsterfelijke werkelijkheid in verlangen het blijft wat in dromen sterfelijk blijkt.…

Repetitie

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.526
En toch word ik voor haar een sterfelijk woord. Tenslotte zie ik dat zij is: een vrouw die terugvalt in haar eigen element zee, zilt.…

Bezit

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.685
Ik heb mij steeds het meest gehecht aan sterfelijke zaken, aan dingen die ik nimmer echt tot mijn bezit kon maken. Maar alles wat zo dierbaar was dat ik het heb verloren, is mij sinds ik het kwijt ben pas voorgoed gaan toebehoren.…

Vleselijk

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 850
in de ruimte tussen woorden en gedachten  leeft de dichter zich uit  met vleselijk genot sterfelijk want de volgende dag  resten slechts de woorden, de botten van de gedachten, het vlees is al verrot een gedicht gelijkt 'n geraamte gereed voor forensisch onderzoek door aspirant-gedachtenlezers met een dichters-woordenboek…
AJ Meer17 januari 2015Lees meer >

Stervelingen onder elkaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
Dat stervelingen, oorlogen voeren en doden, terwijl we al sterfelijk zijn. Dat is onbegrijpelijk. Dat is ongelofelijk. Dat is ongelovig.…

Afscheid

hartenkreet
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 999
Een diep verlangen naar het eindige kruipt traag en wenend in dikke strepen naar de stilte van het oneindige In het vragen naar vergetelheid kan de nacht mij vinden, een vuistgroot op mijn kussen, er ontbreekt enkel nog een afscheid Sterfelijk vergruist de rand van de dag nu voorgoed, geluisterd en diep gedacht schrijf ik de woorden…

Laat ons

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Boven sterfelijke lichamen, zien bewuste mensen vuur. Daar delen ze liefde. Wie ze zijn. Laat ons in elkaars ogen kijken. Laat ons dezelfde liefde voelen. Laat ons dezelfde sterren zien. Overal vlamt hetzelfde vuur. Wat houdt liefde tegen? Zijn het blinde angsten? Is het levensmoed?…

Voorbij dromen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
Sterren voel ik in jouw ogen het gezicht zonder gelaat in het diepste donker wanneer jij mij komt halen uit mijn lijf dromen wij niet meer al het sterfelijke is reeds voorbij samen zweven wij puur enkel op gevoel naar het magische licht vier handen verlangen en ontvangen de kracht van liefde…
Almaresáre16 september 2005Lees meer >

Ephemera

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
De dagen zijn zo sterfelijk als zij talrijk zijn, de gedachte aan eeuwigheid is vergeefs gehoopt. Totdat, zo moet althans nog blijken, de dag komt die niet voor het stof zal wijken.…

neigen naar het leven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
nu jij en ik ons buiten wagen weg van gedachten aan wat sterfelijk is nodigt het nieuwe licht ons naar het leven nog aarzelend zoals de crocus kracht ontleent aan afgestorven grond en later pas aan zonnewarmte zo wondert ons het weer vernieuwen begin van waar het donker wijkt tegen het uitgerekend somber een nieuw gewekt geluid…
annabel2 maart 2010Lees meer >

Verzet en overgave

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Geboren leven is sterfelijk. We kunnen kiezen, maar ik besef, dat ik maar weinig te kiezen heb. Wel kunnen we vandaag besluiten, om ons machteloos verzet te staken. Morgen kan ik, zonder vragen om waarom, vrank en vrij, in het volle leven staan.…

Mijn oneindigheid

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 768
Ik zweef door talloze zwerken Mijn geluidsloze vlerken Brengen mij verder dan enige kim Ik ben mijn eigen schim Opblauwend in nakende dageraad Moment, dat ik sterfelijkheid verlaat Parelend gedroppel aan menige halm Reden voor mijn stervensgetalm Mooie woorden bij het graf Omgeven door kattenstaart en hondsdraf Afscheid van de goegemeente…
Fred7 mei 2005Lees meer >

Afscheid

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 27.090
Alle sterfelijke wegen leiden naar het eind waarvan geen liefde redt. In het stedelijk duister van de straten nemen we afscheid - en het drukt als lood, kijken om en wuiven, reeds verlaten, slaan de hoek om, en het is de dood.…
J.C. Bloem17 augustus 2014Lees meer >

EN GOD ZEI

hartenkreet
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.142
tussen onderrichten en leren jij hebt de aarde, mijn vrede, mijn liefde en sterfelijke mens, ik wil je beloven al geloof je niet in mij, ik blijf altijd in jou geloven Geschreven in het Engels door Diane Shelley Vrij vertaald door Irmy Uding…

Alma

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 914
En toch word ik voor haar een sterfelijk woord, een zieke man. Tenslotte zie ik haar Terugdeinen in haar eigen element haar zilte zee, het zout van haar muziek in mijn geliefde wonden.…

Soms

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
Soms kijk ik naar de sterren zo eindeloos ver weg en koud en onder al die kille eeuwigheid huil ik om onze sterfelijkheid.…
Lisa Leyten27 september 2015Lees meer >

waar sterren doven

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.380
gedachten gaan verloren als schaduw in de nacht waar sterren zachtjes doven mijn droom niet langer wacht in het sterfelijk dwalen reik jij mij de hand hoopvol, zachtjes leidend tot waar het duister breekt en twee stralende ogen mij vol liefde beloven dat waar sterren doven jij steeds op mij wacht…

De vierde

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.165
Sterfelijke ziel de vierde dimensie is een kwestie van tijd ik heb je ontmoet in de derde dimensie gevormd als een beeld de tijd vervlakte het en plaatste het op één lijn met de projectie ik zie nu je beeld dat vergeeld wordt gespiegeld als een herinnering terug in gedachten sta jij plotseling voor mij als derde dimensie mooier…

gaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
ook al raakt haar ziel mij van nabij waar ogen zich naar mij wenden geen moment is zij bij mij noch wil ze maar iets verzenden ze woont in haar blik aan de rand van het bestaan schouwt eerder naar binnen; hetgeen wij, bij leven, nimmer zullen verstaan het is de sterfelijkheid die haar steeds roept al vertoevend in een broze…