80 resultaten.
Alleen in samenzijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
517 Soms wanneer ik mijn gevoelens toon
om al het geroezemoes te ontlasten
verder in de stilte, eenzamer in het tumult
weg van de mensen
bedenk ik me bijtijds
dat we samen zo alleen zijn
omdat we niemand anders kennen
in dit niemandsland vol wensen
eenzaam is het goede woord niet
want we kennen elkaar door en door
maar het is dat ene woord…
De ruimte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
991 weerleggen
het tegendeel is ook, beroept
zich op zijn recht niet te ontzeggen
gepatenteerde feiten nemen
de eigen ruimte in, de stelling
om stelling, houdbare systemen
veroordelen een andre velling
donkere materie blijft verhuld
voor het oog maar is niet te negeren
althans, het vreemde blijkt een oplossing
soms te zijn voor vicieus tumult…
Eleonora, Minnevorstin
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
474 Minnevorstin - tóch een doos van Pandora
die zorgde voor heibel, tumult, trammelant.
Uw zoon Richard Leeuwenhart, Albion’s Koning,
in Kruistocht gevangen maar toch weer bevrijd,
hield veel van zijn moeder: uw hart was hem woning.
U leeft, net als hij, immer voort in de tijd.…
Smoelboek
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
804 het werd een week zoals ervoor
en ik dacht, dat was het weer
hier dringt het licht niet door
al blinkt het boven keer op keer
we worden omringd door gekken
zei Gerrit en de gekken kwamen
dromden samen om het tumult
en schreven met virtuele namen
vijfduizend volgers in een rij
rapen woorden en lullen mee
tot de nacht de zinnen dempt
van…
De wind maakte zich los
gedicht
2.2 met 63 stemmen
10.241 de wind maakte zich los
uit de zee
langs de kust
waar ze een schaduw was
een duin in een jas
wind die spotte
haar aanraakte
tumult maakte vleugels
de regen sloeg over het huis
eerder dan over haar
op het dak en tegen de ramen
weerlicht en de eerste donderslag
het huis zou het verhaal
niet afstaan
niet opensplijten
ze liep weg
in…
de wind
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 door alle rietkragen
langs de einder
langs de sloot
en door alle tumult
en alle strijd
hoor ik muziek weerklinken
voor elke vorm van dans
het lijkt een echo
in mijn ziel
en de wind
beweegt en zweeft
eindeloos...
door alle rietkragen
langs de einder
langs de sloot…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het gemoed wankelt
nu het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit…
Natte droom
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
3.382 haar sluimering in stilte gehuld
We ‘rustten’ hier zo lekker knus,
waren dik en dun voldaan bevriend
Toch, ondanks 'k net heb gegriend,
wek ik haar met m’n zoetste kus
Tongrollend schenkt ze me een gaap,
openheid drenkt zich in door slaap
Straks wakker ik haar nogmaals aan
Verstoor onbewogen ‘t onschuld
met een emmertje nattig tumult…
Eldorado
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Er is een land
waar illegalen
thuisgekomen zijn,
verdreven overlevenden,
eeuwig onderweg,
drijvenden
die wilskrachtig streden
in de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,
door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend…
Roep van de uil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Tumult in de bomen
een vogelparadijs. Slanke
jongens strekken zich uit
De trommel brengt het wiel
op gang, een spinnenprins
zet zijn armen en benen
neer op de tonen van de fluit
en danst het tijdwiel rond
De slangen richten zich op
Vlak voordat ik in slaap val
opgerold in mijn mand
roept weer de uil…
de bidder (haibun)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
624 De tweede klas wrong zich door
de enge poort en ik drong naar haar toe en riep
in het tumult: ‘Wil je met mij gaan ?’
Zij keek mij niet begrijpend aan en keerde zich af.
de bidder
in de catacombe
hoort hij ook stilte?…
Eiken
gedicht
3.0 met 21 stemmen
9.609 Eiken zijn de bomen van het dies irae;
als de grond breekt zullen zij,
over het land gezaaiden, toekijken
met een oud, houten gezicht
dat onbewogen blijft:
te veel stormwind is in
hun taaie takkenkroon verstard;
zij zijn niet meer verstoord
door groei, dat eeuwenoud tumult
en in hun stilstand glanst niets op
van minachting, van deernis…
Geen been om op te staan (sonnet)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
969 gedachtenwereld af
een huis en meubels, mensen, lief en leed
hij bouwt zichzelf een zijn - wat zelfbeeld heet -
beweegt zich vrij in wat hij grenzen gaf
de bange verten lijken zo veraf
zo ongekend dus onbestaand hij weet
niet eens wie ooit de muren overschreed
hij loopt, zich veilig wanend, richting graf
tot peilers worden stukgegooid, tumult…
Ik hoorde klanken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 het riet
op een warme zonnige dag
woorden waarin het gevoel
het diepste, kostbaarste
van de mens lag verscholen
rondom statige gewelven
bleef het gesproken verlangen
in een echo voor even hangen
treffend als de adem
een streling langs stoelen
met zintuigen te voelen
een kunstige omarming
door rust omhuld
in het dagelijks tumult…
De gevolgen van geweld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 We waren zozeer van onszelf vervuld
Dat we geen ruimte hadden voor elkaar
Twee bekers vloeiden over, wonderbaar
Er was telepathie, het was occult
Jezelf niet mogen zijn, slaag en tumult
Een rugzak vol neerbuigend commentaar
We waren zozeer van onszelf vervuld
Dat we geen ruimte hadden voor elkaar
Het was ons stevig ingeprent, gij zult
Uw ouders…
Bye biden, hello harris
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
484 De gedwongen retraite van Joe Byeden ten faveure van de veel frisser en jonger ogende Kamala zal de Democraten nog lang heugen, evenals het oorverdovend tumult van zijn eeuwige rivaal die gebukt gaat onder oorsuizen - een irritante kwaal...
__________________________________
Het had met Hilary niet veel gescheeld
Of zij was USA's eerste
first…
Zeemans herfstlied
poëzie
4.1 met 16 stemmen
3.466 Na 't zwerven en stuurse staren
Over de eeuwige zee,
Na 't eindeloos tumult van gevaren:
De stilte van een vredige stee.
Maar het is anders geworden,
Mijn makkers zijn vroeg gestorven
Of in ander alleen - zijn verzworven.…
Alweer een.....
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
557 Ik sta in een spagaat, blik
ik achter mij, of naar voren,
het maakt niet uit hoe ik kijk
een jaar in vol tumult voorbij,
de rijken blijven rijk, de rest slechts
uitverkoren, om zich te laten horen.…
- Tussenpozen -
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
875 Langs oeverrijk water bloeien ideeën op
zover al gekomen na dit eerste tumult
heeft de kabbelende beek zijn kruiken
dichter bij de bron nog maar net half gevuld
de strekking van de stroom
heeft een volledig verwarrende weg open gelaten
medaillons nog niet half verslagen
hebben het leven op zich statig verder gedragen
met tussenpozen geprobeerd…
In de kantlijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
367 Waan ik mij in de groeve
van belegen mijmeringen,
begeef ik mij uiteindelijk
op glad ijs, labyrint van
goed ogende bedoelingen
alle moed te plaveien,
verstild het zwijgen in tumult
van middelmatigheid, ben als doel
het beloofde dichtersparadijs
alweer ver voorbijgeschoten
alles vermeden met het krijt
van schone schijn, als dicht-lakei…
KROONVAN TABAK
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
532 EN TROON VAN KAAS
De gouddemon zit op een troon van kaas
Zijn kroon is van tabak, in rook gehuld
Zorgen zijn onderdanen voor tumult
Ze horen niet het staakt uw wild geraas
HarperszoonTromp wordt, want zo zat is hij
‘De schrik der zee en ramp voor vele kroegen’
Per kruiwagen- bepaald geen groot genoegen-
Naar huis gebracht, met flink wat…
Hemelwenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 stegen
vloeit het water over stenen
op een ritmisch hemelwenen
gevallen regen glijdt verlegen
door mos en zand, gelijk een zegen
naar de delta iets ten westen
langs verdwaald grind en snoeiresten
diep verborgen in de grond
waar verbeelding plots ontstond
raakt de modderpoel versteend
als de hemel niet meer weent
in de nevels vol tumult…
DE SUÏCIDE VAN SEPTIMUS SMITH
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
552 Wie mee wil komen in een maatschappij
Vol lifestyle, gadgets en met keuzestress
Die maakt snel kennis met het woord exces
En sluit zich aan bij de heel lange rij
Van hen die modeziek werden genoemd
De uterus kreeg ‘t allereerst de schuld
Daarna volgde de trein met zijn tumult
De railway spine werd gaandeweg beroemd
Het landschap raasde leek…
Begrip voor elkaar!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Het vele tumult vervaagt meer en meer.
En wat er wordt gezegd is iets waar
je van leert.
Vertrouwen en kracht gaan samen, iets
dat een ieder kan beamen in elk land.
Men gebruikt zijn verstand en neemt niet
of nauwelijks nog de wapens ter hand.
Invoelingsvermogen en begrip voor elkaar
dat is waar men voor gaat!…
Sshhh
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Er stond daar, tussen heel dat tumult,
regen en wind,
krachten en machten...
een vrouw te dansen, in héél haar vrijheid:
zij heet "Sshhh"...
Zij draaide, met armen wijduitgespreid,
gelijk een Engel... om haar as en telkens
weer om, zonder naam.…
Stadschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Een revolutie in klad legt hinderlagen
tegenspraak verwikkeld in het tumult
van pleinen en straten
Een stad onder bewind van symbolen
slentert hortend in een kleurig geloof,
een wadende tocht van Spaanse totems,
witte kappen,zwarte vegen, snel driftig
neergeschreven; een hang om eeuwig
in verzet voort te leven.…
poker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
968 kniediep in drijfzand haak ik naar de steiger van jouw enkel
je verdunt het helend zaad van venkel in water
blus de schilfers op mijn lip
zalf de kloven in mijn strot
stip mijn fouten met vetrood aan
de dennenhouten mast van ons zeilschip splijt
door de schicht, het twistziek tumult
een ontlading die wortelt in wervels van lood
de jichtknobbel…
Draak
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
890 Onberoerd door zijn afzichtelijk tumult.
Hij blaast vuurtongen naar de diepte
slijk glanst aan de schubben.
Maar ik wen aan het gevaar,
gluiperige griezel in de kelder.
Het verliest zijn greep in de loop van de reis.
een lek in een luchtkasteel.…
Dans van Bekoring
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.977 Dageraad wordt een oase
In het woeste tumult
De basdreun van de buurjongen
Wolken weerkaatsen het gapende oosten
Voorbij een glooiing vang ik
De hevige adem van paarden
In het slakkehuis van mijn oor.
De rest raad ik
Dan moet je woorden verspillen aan een daad
Het ging als volgt:
Een versneld kluwen diep in het landschap.…
Laster over het lasterdicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
600 Enkel,ik Petra, doorzag haar doelloos trachten en bleef
tussen al het tumult overeind staan.
Geen macht die me aan een leugen bond.
Na de prijs kwam de beloning van een waarachtig licht.
De intentie der schijnwereld brak ik, door dwars in haar
te kijken.…