63 resultaten.
Drijven op de woordenstroom...
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.057 Ik wilde schrijven
in de woordenstroom
die als in een droom
boven kwam drijven;
vreemd hoe het begon…
Het werd een vloedgolf
van emoties en indrukken,
waar ik me niet van los kon rukken,
mezelf eigenlijk onder bedolf.
Spraakwater maar
dan geschreven want
alleen zo heb ik mezelf
nog enigszins in de hand.…
oferande 2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 er lopen kinderen naar
de lage zandduin
jonge gezichten gekleurd
met rood pigment
tere hoofden onder de
verschroeiende zon
volgen in trance
de slingerende weg
de angst is meester
de vloedgolf die liefde
ademloos smoort onder
diepe lagen zand
de ultieme offerande loopt
naar de Stille Oceaan
kinderharten verstommen
de hoofden…
Lockdown 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Weken met tijd
lagen achter ons,
een zee van tijd,
waarin soms verveling
als een vloedgolf
ons belaagde.
Nu, geen uren, geen dagen,
geen tijd meer.
De zee heeft zich teruggetrokken.
Ruimt groeit almaar,
moeilijk definieerbaar,
een prettige doezeling.
Morgen komt de tijd weer opzetten,
agressiever dan ooit.…
Haar stroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Een gebaar van haar zijde
Nauwelijks zichtbaar
Maar een vloedgolf raakt me
Alle geketende emoties
komen vrij
Zij wenkt
Niet meer dan een luchttrilling
Voor mij een orkaan
die alle remmingen optilt
neerzet als machteloze brokstukken
van een overwonnen verleden
Voor altijd verdwenen
Zij glimlacht
Op haar gelaat verdekt
Ik zie een overweldigend…
blijven buien waterdicht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.314 mijn jas
die past maar net
schudt de wind aan panden
beven binnendijkse landen
blijven buien waterdicht
ik breek rotsen
splijt de bergen
jaag met grof geweld
massa's water door de perken
tot de kruin van jonge berken
ik barst van energie
maar moet zo
af en toe meanderen
de richting iets veranderen
door jouw granieten wil
ik vloedgolf…
Niet meer weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.189 roep van de golven
het duister van de nacht
verdringen gedachten
ik voel een woeste kracht
Nietsontziend stamp ik door
mijn stappen happen zand
zelfs de scherpste schelp
ram ik pijnloos aan de kant
Het diepe verlangen
naar het eindige trekt
ontsluit het zilte zeepad
laat voeten bodemloos
Tranen ebben niet weg
stromen als een vloedgolf…
Leegte is lastig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
572 Volheid die te veel geworden was,
Voelde me er door overlopen,
Te vaak, te veel naar mijn zin
Was mijn ik erbij ingeschoten,
Tijd die als een vloedgolf
Van aaneengeregen gebeurtenissen
Over me heen sloeg
En me platgeslagen achterliet -
Koos er voor me uit de tomeloze
Volheid terug te trekken, rust te vinden
Waar ik die allang was…
neerlandica in de coulissen
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
558 gedacht, liever stond ze in
de coulissen, met haar script op de
borst, net even buiten het beeld
te fluisteren naar het opkomend tij
dat overvloedig haar blote voeten
kuste, haar teksten in verwardheid
ten prooi liet vallen aan een predator
met een spanwijdte van drie meter
ze was confuus van dit natte theater
de recensies slokten haar vloedgolf…
Nergens van verzekerd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
434 Alsof een document je drijvend houdt
wanneer je omslaat in een boot,
je redden kan bij ademnood
door giftige gassen,
of als een vloedgolf je verrast.
Geld waarmee je pijn verzacht,
levens redt en beter maakt,
blijft spaarzaam in de kas
voor later, voor de oude dag,
voor in te kopen zorg
van de naderende toekomst
die men nalatig borgt.…
Vannacht
gedicht
2.3 met 65 stemmen
16.006 Ze ontwaart een golfbeweging: het maanloos eb
en dan de vloedgolf de pen die haar gedachten achterna
hinkt verzinsels die in warrige kluwens over mekaar rollen richting
---------------------------------------------------------
van: Poëzie-leestafel.…
Anno 2016
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
712 Waarin het lichaam van de vrouw straks rust
De weduwnaar wordt zacht door haar gekust
Ze is erbij, een glimlach om haar mond
Hij merkt het niet, ze is in ‘t wit gekleed
Dezelfde jurk als op het trouwportret
Waarop ze resoluut haar ja uitspreekt
Haar kern resteert, ofschoon ze overleed
Een gids loodst haar naar J. van Nazareth
Dan komt de vloedgolf…
De reutel van de mammoet
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.332 Zwerfkeien rollen in zijn greep
De mammoet sleept zijn wollig haar
De kiezen malen groene vezels
Dan trilt de speer
Doorboort het hart
De jager klooft het vlees
Schuilt in de tent van zijn vacht
Uit ivoor snijdt hij een beeld
Het skelet wordt een gebinte
Tot het klimaat keert, het kwik klimt
De zeespiegel nipt aan de poolkap
Een vloedgolf…
Bedrogen woorden van liefde
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.916 ben ik als een veer in de lucht gaan zweven
heerlijke dromen die leken uit te komen
vervlogen in de hemel als bliksemlicht
die binnen enkele seconden verdwenen uit zicht
waardoor mijn hart vol met geluk is ontnomen
woorden die klonken als Beethovens meesterstuk
waren klanken van een jankende wolf
die over mij heen walste als een ijzige vloedgolf…
je moet niet slapen op de waalbrug
gedicht
3.1 met 11 stemmen
3.395 We vergeten dat we uit net genoeg water
bestaan om een vloedgolf te vormen, vergeten dat
we verder kunnen komen.
Dave zegt: ‘Een brug is een brug.’
Het wordt tijd dat hij wakker wordt,
we moeten nodig dat water over.…
- Schipbreuk der dingen -
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
978 Schipbreukelingen,
gevoelens net op tijd uit het water gevist,
nipt gered van verdrinkingsdood, toen de boot
der dingen onfraai schipbreuk leed, op de drukke
vloedgolf van de eenzame scheepvaartroute.
Voor een groot gedeelte gevoelsdood, ijskoud
in de trotse stormende golven gesprongen.…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.743 Ik weerspiegel bittere armoede
van het alleen zijn in eenzaamheid
door jouw vloedgolf van woorden
zonder de argeloze mensen
die zich in lege menigte
vriendelijke vrienden noemen.
Ik verjong niet door
jouw zeurende beekjes
in mijn oude aderen
stromen woorden zwak
in brakke zinnen
door het duinlandschap
dat mijn nacht nadert.…
Vergane weelde
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.292 Toen kon geen vloedgolf ons splitsen
en dansten we op talloze tonen.…
Met blijdschap delen wij u mede!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.614 voortspruit uit haar dromen
in tekst en uitleg, zwart op wit
woord na woord te gaan verhalen
Als in een wervelwind
groeit wee na wee
het verlangen vorm te geven
doch – zoals zo vaak –
is zij ook deze keer niet gauw tevreden
Dan volgen de ontsluitings-weeën
brengen verandering van koers
buiten zinnen opent zich haar poort
en met een vloedgolf…
Liefst nog vandaag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
841 En uit te vloeien tot een ware
vloedgolf, die bijdraagt tot een
aardverschuiving om onze ethiek
te verzwelgen, dit onveilig signaal
het tij zal moeten keren, voordat we
ingeslapen zijn, daaruit is nog veel
te leren, misschien in een andere wereld
als dat kan, liefst uiterlijk nog vandaag.…
Tsunami
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.288 De tollende aardkloot schuift baanvast
Een maagdelijk jaar binnen
Het lijkt wel een milde verkrachting
De feestroes gedempt door de schok
Een ruwe schatting van vermisten
Lijken met een uitgewist gelaat
De vloedgolf
Zoog ze bulderend mee
Spoog ze sissend terug
De pers knaagt aan de kluif
Het dodental verraadt zo weinig mogelijk
Van de…
cul-de-sac
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
623 orde
ik hef het zwaard
het loopt dood
de steeg
de straat
redenen in overvloed
vloedgolf van herinneringen
herinneringen aan slechte dingen
maar ook wel goeie
ik voel wat groeien
vergeten en vergeven
leven…
De poppen in het gras
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.148 Je ziet de poppen
ter wereld komen in het gras:
een vloedgolf rode glimlachjes,
lichamen met een eerste adem
uit Taiwan, om nooit uit te blazen.
Vogels, bij honderden, zijn nodig
om deze meisjes op te pikken:
bouw nesten voor ze in het bos,
ga broeden op hun huid zolang
het zomer is en trek dan weg.…
Van achter bergen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
394 Mijn zintuigen verzengen niet,
noch verdoven zij,
gelukkig:
juichend gaan zij kopje onder
in de vloedgolf aan verering
van opmerkelijke bergmeren
die wij,
trail-runnend,
al kussend vinden willen/
zullen!…
Wie schrijft geschiedenis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.664 Maar ook niet de benarde heren
die vanuit burcht of binnenhof
een vloedgolf denken te dicteren.
Een dagje mensenzee. Of was het meer?
Een ommekeer of nieuwe wijn
voor oude poëzie?…
De vergeten rat
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
229 Het verhaal kan beginnen
met de brief op de deurmat
die een vloedgolf teweegbracht
aan herinneringen en woede
wat maar langzaam wegebt
Onthullender zou zijn
om geheel terug te keren
naar de duistere kern
waar de schaduw kleur bekende
in een tijd hier heel ver vandaan
waar lente alles openbrak
maar van korte duur bleek
daar de…
Ik en de oorlog
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.286 Een oorlog zo wreed, zo verschrikkelijk wreed
Kapotgeschoten levens, een vloedgolf van leed
Wat is de reden voor vernietiging en geweld
Wie is het die mij de echte waarheid vertelt
De beelden blijven zweven voor mijn geestesoog
Dodende tanks, hun lopen dreigend naar omhoog
Bange mensen, de handen hoog boven hun hoofd
Angstige burgers, van…
waanzin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
895 afgemeten slag
brak hij Gods woord
nauwkeurig op de derde tel
ontwend aan kruisteken en gebed
hij schuwt de bemoeizucht van de klerk
die knielt voor het altaar van de orde
als hij opduikt voor de spiegel met de barst
herkent hij een geknakte held
die vinnig en bewust van zijn ik
de wil schikt naar het lot
afgestemd op een hogere vloedgolf…
Angstzweet
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.727 alles vergeet
Angstzweet
de confrontatie met die vaas
omdat je alles nog weet
Alsof je een kaars die gedoofd was met
een aanwakkerende innerlijke hitte aanblaast
Je staat in een kamer
met knikkende knieën
alsof je op een surfplank staat terwijl
de zee om je heen van zoutzuur is
En het bloed stroomt door je lichaam
alsof het een vloedgolf…
Tsunami
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.018 Jij hebt alles nog,
En jij kunt die mensen een beetje helpen
Een tsunami,
Nu weet ik wat het is
Een enorme vloedgolf
Die in een paar minuten
Vele levens kapot weet te maken
Een tsunami
Het doet pijn
Niet alleen bij de mensen daar
Maar ook bij jou en bij mij
Ik denk eraan
Dag en nacht
Hopend dat alles weer een beetje goed gaat komen…
Ommekeer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.218 door de deur
zij trekken voort naar de oase
waar uilen uit de luwte drinken
vluchtend neergestreken in extase
zal de rust nu uit de stilte klinken
een teken van een nieuwe fase
waar zich de ommekeer voltrekt
zwijgt de spiegel achter gewaden
in doorzichtigheid, een traan vertrekt
naar de horizon van onze daden
zij verdrinken in de vloedgolf…