Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.674):

De vergeten rat

Het verhaal kan beginnen
met de brief op de deurmat
die een vloedgolf teweegbracht
aan herinneringen en woede
wat maar langzaam wegebt

Onthullender zou zijn
om geheel terug te keren
naar de duistere kern
waar de schaduw kleur bekende
in een tijd hier heel ver vandaan

waar lente alles openbrak
maar van korte duur bleek
daar de getijden versprongen
als waren het
ondoordachte zetten op een schaakbord

het verlies dat niet erkend werd
de dame die trots bleef staan
ongeacht de werkelijkheid van
de optelsommen van
chronologie en causaliteit

feiten die nooit een rol speelden
nooit zwaarder wegen konden dan
dat pantser van lichtzinnigheid
verpakt als de vergeten rat
uit Semonides’ vrouwenspiegeltirade

de zon kon zelfs schijnen
terwijl het gedonder raasde
ramen rammelden in het helle licht
het gewicht van de woorden en daden
de gordijnen deed opbollen

Tegen die achtergrond
moet je de inhoud zien
van het neergeplofte oordeel
wat dus meer behelst dan
dat dit schrijven recht doet