330 resultaten.
Ledig bestaansrefrein
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
646 Mijn empirische functies komen in een hogere stimilu,
maar ik blijf dweeperig achter continu.
Het bestaansrefrein normaal zo beduidend
nu slechts opperende leegte enkel welluidend
Nu weet ik de vulling was enkel een gedroomde fantasie
op een authentiek waardevol leven amper een parodie.…
Voor als het tegen zit
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
4.741 Zij streek neer
zacht als een veer
tussen de blauwe bramen.
Ze stonden daar
als sprookjes paar
Elf en kabouter samen.
De kabouter sprak me aan
en zei: dat wat je hier nu ziet,
geloven zelfs jouw ogen niet,
wij mogen niet bestaan.
Ik zei: Kabouter wat ik zie,
bewaar ik in mijn fantasie,
maar jullie zijn ook echt.…
Herfst, voor Ceciel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
643 zuchten voldaan alvast
wat bladeren weg
vermoeid van deze
lange hete zomer
voelt ze lomer en lomer
haar krachten in
de aarde gaan en
sluit zich alvast af
voor blaad'ren
die ze nu laat gaan
het gras wordt nog
voor `t laatst gemaaid
de tuin voor
winterslaap gedekt
een late merel snoept nog
van de laatste vrucht
twee zwarte bramen…
Voor de allerlaatste keer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
619 Aan de waterkant
Tussen 't ranke riet
Kwaakt de kikker ongeroerd
Zijn hoogste lied
De korenhalm, sierlijk en slank
Vertelt de kruisbes en de braam
Zachtjes fluisterend
onze naam.…
They shoot horses, don't they?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 Nooit zal hij nog woorden weven
of beloften plukken
uit de wirwar van bramen,
in de hoop dat ze rijp genoeg zijn.
om je zomerzon te laten proeven.
Zijn laatste verzen
zijn een tuil gekneusde bloemen
op de grafsteen waaronder liefde
levend wordt begraven.…
Vragen aan Sjors
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Zou het overschot van braam,
de mens met juist dikke pens
niet heel goed doen?
Mijn gedichten gebruiken
vind je ‘t bekwaam?
Doen z’ iets ontluiken?
Jij, met Grieks/Latijnse literatie
geen inspiratie meer?
Kom je nergens heen,
niet goed meer ter been?
Dacht je iets gemeen?…
Zomeravondzoem
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
3.542 Hangend uit mijn kleine slaapkamer raam
boven opoe’s bank, de tuin en de regenput
snuivend de geur van appel en braam
windstille zomer, warm en beschut
De zakkende rode zon half in de ogen
Opa, nog wat schoffelend in de tuin
hoog vliegen zwaluwen met grote bogen
Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin
Zacht zingen van Opoe, buiten op…
vogelengezang in duin
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
795 kirriek kirriek kirriek
kik-ki—kik tsjip krie-err
kirriek kirriek
kie-rie-kie-rie
oehoe oehoe
tsjip tsjip krie-err
kik-ki—kik tsjip krie-err
tsjip tsjip tsjip tsjip
krie-err kirriek
kirriek
het paapje zachtkes
tsjop-tsjop
tsjop-tsjop tsjop-tsjop
de tapuit ratelt
de turkse tortel tortelt
in de bramen zingt
de grote klauwier…
Het voordeel van de twijfel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
619 Afgunst? Kortzichtigheid?
Abraham Moszkowicz
Is door de tuchtraad
De wacht aangezegd.
Sprake zou zijn van een
Integriteitsgebrek.
Mij lijkt dit oordeel
Geheel onterecht.…
Vos Krapuelle de Zotte II
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 de geestigaard kijkt ietwat meewarig
naar het vroege daglicht, zwermen
met verse ganzen trekken het land op
zijn witte baard droogt in de zilte wind
het hol is verlaten, kop – over – kloten
is moervos Snodaert gisteren vertrokken
haar welpen verlieten reeds eerder de
veste, alle speelgerei hangt in de bramen
stilte, alleen aangesproken…
Het wel en wee der welriekende orchidee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
375 De grote weegbree en zijn kornuiten
de zuring de braam de wilde orchidee
in heide en voedselarm veen
kun je soms langs 's heren
wegen zien staan
in eenmansrijtjes in het gelid
als maansvaren of stijve ogentroost
voor de gevlekte welriekende orchis
soms helpt verhardingsmateriaal
door spoeling met
verdunningseffecten radikaal
dat…
De vluchteling
poëzie
3.2 met 8 stemmen
3.541 De vluchtling aâmde dieper,
Hij aâmde vrije lucht,
Hij brak door braam en blâren,
En slaakte een zware zucht.
Hij glimlacht als hij weder
Zijn strooien dakje ziet,
En dwingt terug de trane
Die voor zijn blikken schiet.
Hij komt: hij ziet zijn moeder,
Maar zijne zuster, ach!
Zij kwijnde gans de zomer,
En stierf die zelfde dag.…
Herfstgedachten
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.252 lied te zingen
Het roodborstje en ook de mus
Ze doen gewoon hun dingen
Het egeltje zwerft 's nachts door de tuin
Slaapt in bij ochtendgloren
Het pruimenboompje wuift met de kruin
Want zo is het geboren
Konden wij elkaar maar laten
Zoals de natuur dat doet
In plaats van al het meten in maten
Van dit is wel en dat is niet goed
De bramen…
De recidivist (Een smartlap)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
433 En elke keer als hij weer uit de bajes kwam
dan zat ie strijk en zet toujours bij de penoze
en sprak dan af met Dove Daan of Manke Bram,
om zich een nachtje in een bankkluis te verpozen.
Hij nam zich telkens voor de misdaad te verlaten
wat hem nooit lukte, hij ging steeds weer in de mist.…
Kijk terug om te leren, kijk vooruit om te leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
656 Alle dagen zwierf ik daar,
plukte bramen zoet en zwart.
Zag het kleine bloempje tormentil,
de gentianen bloeiden prachtig blauw.
Samen met het rozenkransje en de zonnedauw.
Hun namen leerde ik op school,
begerig om ze in mij op te nemen.
Ik wist zo weinig nog in het begin.
Met graagte dronk ik alles in.
Die kennis gaf mijn leven zin.…
jeugdig en waardevol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 liefst gewoon als zakgeld
terwijl de tijd jou zal leren
dat klussen beter loont
vandaag of morgen
struikel je over benen
die echt van jou zijn
maar van anderen lijken
omdat ze langer zijn plots
terwijl jij slimmer wordt
lijken toch echt de wensen
de ideeën ook van pa en ma
jou steeds dommer toch
of stommer nog dan stom
als bram…
Malapropismen
snelsonnet
4.4 met 8 stemmen
689 Rontonde, ijskimo, begaande grond
Lamptaarn, trots als een paus, kakafonie
Luidbundig, broterham, triologie
Versnelding, strookbreed en prins Bernhardhond
Dit zijn verhaspelingen, allemaal
Ze klinken echter heel fundamentaal…
KLEIN REQUIEM VOOR RETROHELD
snelsonnet
2.9 met 20 stemmen
4.142 Oud-Sinterklaas Van Oorschot is niet meer
Al blijft men onze jeugdtv-iconen
Remaken, hypen en her-hervertonen
Hun stoffelijke eind komt toch ’n keer
Zo wordt de tijd ook elke Sint de baas
Maar goddank nooit de géést van Sinterklaas…
de goudfazant
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.151 Willemien de goudfazant
die las des avonds in de krant
bij ome Ko en tante To
daar is morgen modeschow
ze zei toen tot haar nichtje tok
de hen uit boer Brams kippenhok
daar ga ik naar toe
al is het duur ik heb zo'n elegant figuur
alleen mijn schoenen zijn niet fijn
ik leen de pumps van zus konijn
en mijn hoedje laat ik keren
en vraag de…
Wormen 3
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 wieler op zijn gat
want ie had 't natte blad net niet gezien
de arme man lag heel verdwaasd,
wel een minuut of tien,
keek om zich heen,
waarom had hij ook weer zo'n haast,
keek naar de bomen en hun takken zwiepend
hun kruinen piepend,
krakend, elkaar rakend,
een worm zag hij op een blad
zo langzaam, nietig zonder faam,
een overgebleven braam…
Verknoeide kindertijd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
624 het gebouw
de goede Herder
verwezen naar
Jezus toch
doch
de bewoners
deden aan
kinderterreur veel
te hard
werken dreigend
met een
isoleercel
kortom enorme
kommer en
kwel
de kinderen
kwamen al
uit probleemgezinnen
incest en
van alles
wat
achter dikke
gesloten deuren
hoe akelig
was dat
terecht schadefondsen
en monument…
Het Woud
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.183 Dat ziet de wandler; maar hij
Die meer vertrouwd is met u,
Weet dat het roofdier,
de slang Ook uwe diepten bewoont;
Weet dat de geurige bloem
Wel uwe gordel bekleurt,
Maar dat de distel, de braam
Dieper de bloeme vervangt.…
drie kinderen voor het vuurpeloton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
46 liefde geen herinnering achterliet
bewaarde het kind de smaak van aardbeien
wij pionieren door het leven,
als ware de onschuld in ons neergedaald
de ter ziele gedragen mens
rustte dromenvrij in de bedstede,
met wanden die werden gedragen
op het condens van deemoed
het thuuske met het krantenpapier
dat zich verschool ergens tussen
bramen…
gesprek met de Vos, aardedonker II
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
2.079 boven op ’t duin zit hem te kijken
statig en fier, bitteke roestig
zijn kop in de wind, wapperende
pluimstaart, bijkans een oude graaf
hij ziet mij, ruikt mij, maakt mij
kwetsbaar en klein, bekanst bang
doorheen de duindoorns en bramen
ga ik op hem af, voel iets machtigs
voor mij, beef en worstel met vragen
een klein konijntje springt…
Geluk.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.112 Zouden er al bramen zijn?
Voorzichtig ga ik kijken.
En ga dan lachend op de loop,
ik stapte bijna in een mierenhoop.
Het weiland waar ik nu belandt,
staat boordevol met pinksterbloemen.
Dan pluk ik een boeket, heel groot,
en vlij mij languit in haar schoot.
De geur is haast bedwelmend.
Genietend blijf ik even liggen.…
Het overzicht (van een onthaal).
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
733 We kajakten, hij plukte mossels, ik braam.
In de nacht leken sterren stelsels van webben,
hangend over de aarde
en 's morgens lagen die op 't gras, op 't blad
alsof de hemel liefde bedreven had.
Voor 't vertrek verbrandde ik spoorloos ons afval,
gewillig waren de wind en het vuur.
De schapen zagen ons gaan, blaatten toe!
“Daaag!…
En toen kwam ik in het sprookjesbos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Bessen,rode kersen,bramen,appeltjes rood.
Kruisbessen manden vol.
Hier stroomt elk beekje vol verhaal en geschiedenis.
En ik hoor de meeldraden zingen en de stamper in de bloem.
Grote raven en andere kerkehovevogels bezingen hoog boven het woud mijn lot.
Nu kon ik niet meer terug.…
De klokken luien.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.166 In 't bos verdort het braam en doren,
in 't graf versteent het zelfs de wormen;
haar ogen gloeien, roodbekreten,
door mist en damp; het bloed golpt rood
uit haren boezem; opgereten
met drakenklauwen is haar schoot....
* * *
O Klokken in de najaarsavend,
wat luidt uw luien zacht en lavend....…
Pulmonaria officinalis
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.012 Het zijn de bloemen van een fee,bloemen zo zwak,
kousjes, meisjeskoppen, zo rood roze als bramen aan een tak.
In de kleur van deze bloemen zie ik de kleur
van mijn zuurstofarm bloed.
Voel ik het bloed van alle zuurstofarmen.
Van lieve en zeer angstige mensen.
Van hen die altijd te laat komen maar op tijd willen zijn.…
Grietjes Verzuchting
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.282 Mijn erfenis van petemoei,
Die vaststaat te Amsterdam…
Dan ’t geen er in de spaarbank staat…
De bruidsgift van oom BRAM…
Laat zien, dat maakt toch bij elkaar…
Maar kom! waar dwaal ik heen?
’k Wou voor geen duizend gulden dat…
Ei wat! ik ben alleen.
Wat zou ik zeggen als hij kwam?…
Geen „ja!” dat past me niet!…