421 resultaten.
Lief liever liefste
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.116 Jij bent de verkoelende
bries bij de bron.
Lief liever liefste
een deel van je leven
lief liever liefste
heb jij me gegeven
ik koester het deel,
dat jij me toen gaf
lief liever liefste
`t was voorbij in een draf.…
Magnolia
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.655 Nu bries ik terwijl bij een verzinsel
hoe een vreemdeling haar schouders ontbloot.
Zij, magnolia die een schaduw over me werpt
en de distels aan haar grillige wortels sterven.
Terwijl de kraaien landen
op de stangen van het sterfbed
lik ik haar suikerlippen
luister naar het gegons van genot
zie de klamme blozende bloem.…
Veervrouw
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
5.347 Jij zette over met een vrouw
zij had je dochter kunnen zijn
Ik kon alleen maar naar je kijken
raadsels als mysteries latend
Aan de overkant vlogen de scholeksters
af en aan, van pier naar binnenland
tedere geluidjes makend, strelend
aangenaam als de koele bries van zee
Lopend over de roestige ijzeren buis
vroeg ik naar het doel van afscheid…
Hoekje
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.533 Het licht breekt in de kleuren van de wijn
Schaduwen vervagen als een bries zo traag
Soms wil ik met jou in dat hoekje blijven
En je zeggen : ik heb je heel erg graag.…
Atelier : 'een laatste dialoog'
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.936 Aan het einde van het pad langs
een zijden schaduw van bronzen
bomen laat ik samen met jou
de herfst ontwaken
Ik streel over ’t groenige water
en meng grijze tinten
doorheen het roestige bruin
van verdorde bladeren
In zachte bogen laat ik
je sierlijk dansen wanneer
een koele bries het kleurende
lover laat vervagen
Door elke windvlaag…
Begonnen aan onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Behulpzame bries,
uitdagende zee?
Maar de horizon
blijft altijd
uitzicht bieden op later.
Een duin beklommen,
het lef gehad
onzekerheid te ontmoeten.
De kunst verstaan
met zand, wind en water
nieuwe uitdagingen
steeds
positief te begroeten.…
Wind
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
879 en aarde
Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet
lach...huil…en ik streel je eigenwaarde
De eerste die je zoetheid ziet ontwaken als een kind
op reis voor reden en overtuiging verlamd
Doch door onwerkelijkheid gezwind
zal je weten wie er altijd voor jou ontvlamd
Kilte in een bloem door decadentie gegroeid
een mediterraanse bries…
Op de vleugels van de vrijheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
632 “ Alles krijgt vleugels, wat wordt gedragen
het vliegt bij vlagen zonder bit, zonder teugels “
Ongedwongen speelt de zuchtende wind
met zijn adem over land en water
heen en weer terug
Hij streelt zijn fluister
over bos en heuvelrug en later
langs de wangen van menig dartel harten kind
Een zachte bries ontsteekt het vreugdevuur…
Herfstwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 Als een op hol geslagen geest
raas ik over het vlakke land
zweep op het zand tot hoge duinen
gesel fel de bomenkruinen
met mijn machtig krachtenspel
blaas heel hoog van de toren
na die slappe zomertijd
voel me eindelijk herboren
na dat zuchten en wat briesen
het is de herfst die mij verblijdt
Laat de regens maar gauw komen
wolken schud…
Op dicht gezette gedachten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
704 Proef jouw liefde en jouw lijf
Een zwoele bries streelt jouw haren
Met een Aphroditische schoonheid
Bedwing jij jouw leven vol vuur…
Witte Paarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
633 Witte paarden briesen bruisend.
Witte paarden blijven blij.
Witte paarden zoeken prinsen.
Prijzenswaardig pretentieus pronken zij.
Witte paarden op zondag.
Witte paarden in de wei.
Witte paarden witte wanen.
Wonderschone wijven blijven zij.
Witte paarden op zondag.
Witte paarden in de wei.
Witte wanen worden werkelijkheid.…
Herfst
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
530 Herfst
Je hing al even in de lucht
Een frisse bries bij het openen van de tuindeur
Het gele blad op de vlucht
Eerst 1 en dan
Als een gele zee golvend in de lucht
Hoe mooi die geheimzinnige mist
In het ochtendgloren op de fiets
Het vocht hangt aan mijn wimpers
En ik geniet
Hunkerend naar een avond kaarslicht
Geen jonge herten dartelend…
Een luwtje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
974 Daar doet een bries de abele-loovren trillen.
De lauwe vliet en 't riet van weelde rillen....
Natuur heeft leven uit de lucht gedronken!…
LIefde tot het eind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 De blauwe zee, de koele bries, de gouden zon,
ik weet nog heel goed hoe het allemaal begon.
Ik nam jou liefdevol mee bij jouw slanke hand
en op de ruis van de branding op het zandstand
dansten wij onze eindeloze liefde in.…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 korzelige muren
bomen en houten huizen om de azuren
drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren
doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren
wat komt als trouwsel naar mij toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar zwervende naam in de bries…
AAN DE DIJK
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 De bries draagt het gerucht van oude vossenlisten,
geweven tussen riet en wilg, tussen waarheid en bedrog.
Mijn pen, een scherpe snavel, laat vloeken vliegen,
als schreeuwende spreeuwen.
Hier sta ik, vandaag dichter, verankerd in mijn herinnering.…
Kanaal
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Een bries sluipt
over het braakland dat een naam kreeg,
'Groene Vallei'
over het kruispunt dat baadt in de smog
'Duizend Vuren'
De hitte straalt naar mijn lippen,
scheldende motoren.
De ochtendspits...
de jacht op afspraken in het prilste licht.
Ademnood van een chauffeur
om de grillen van een hondse klant.…
Weerspiegelingen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.574 Ze drijft met slechts
een rimpeling, herinnering
druppels om tot zilverling
spettervast de brede lach
van zon op zee bij toverslag
en vloeiend blijft de schildering
Terwijl een koele bries
verdwaalt, ontpopt de twinkeling
golvend aan de glinstering
der einderschone waterbrand
in ’t wondersprekend niemandsland
en vloeiend blijft de schildering…
Nachtbloesems VI
poëzie
3.3 met 45 stemmen
9.326 Geen bries, die ook maar even
De zilverspiegel brak;
Hoe zou ons bootje zweven
Op 't glazen vlak!
Hoe zou het golfje kabblen
Met murmelziek gesus!
Hoe spottend zou het babblen
Bij elke kus!
En wen wij minnensmoede
En spelemeiensmat
Naar wal terug ons spoedden,
Zou, o, mijn schat!…
deze aardse reis
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
8.287 en wijl wij in de schemer de zachtheid
van het leven vlinderen ruist het bos
onze muziek toen wij voor het eerst
in het gele stro in naaktheid elkander hebben gekust
hoe zou vergeten voelen als jij voor altijd
aan mijn zij zou zijn – gewandeld op de avenue
waar jij nog preuts je rokken hield toen de
wind op mijn bevel jou gaf een koele bries…
POËZIE
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.044 avondlucht
niet de overdaad aan woorden
van politici mediamedewerkers
critici ongelukkig gekozen hol
klinkend van neerbuigend tot
meedogenloos vals getoonzet
dat ene woord als klopje op
de schouder gevoelige snaren
rakend subtiel zijn gang gaand
het hart roert treffend meer zegt
dan legio verspilde soortgenoten
de sterkte van de eenvoud
bries…
Het fraaie ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Waar ook veel vogels aan takken hangen en hingen,
talrijke kale takken zacht zwiepen op een bries en zingen,
omkransen wat vermag met flikkeringen op deze nieuwe dag.…
Tweespalt, driespalt, twee vrouwen en een kind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
729 De vuisten van de man om glas gebald,
De schedel barst terwijl de
Opera vedette zingt en zingt.
2
De groene berg, een schuimend verre kustlijn
De koele bries
De karmozijnen lippen
De witte handen van de maagd, het natte haar doorwoelend
De armen roze wiegend en het schelpen bed
De vederlichte boot vertrekt westwaarts
De vrouw op de boeg…
Had ik de liefde niet…
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
5.298 Nu de herinneringen
van twee volwassen metgezellen
in de verte op de deuren tikken
van feestzalen en rouwkapellen
wellen in omzien de tranen
van vreugde en geleden verlies
wordt warmte van jaren ingepakt
mengt zuidenwind met kille bries
maar ook na deze dag
worden nieuwe morgens geboren
en nachten samengebracht
binnen de ring van versmolten…
VERTELLEN
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
731 Het schilderij vertelt
op een ochtend
tijdens een koude bries
beroerde een penseel mij
het groene gras en de blauwe lucht
schakeringen in kleur
gevoel en techniek
fascinerende fantasie
landschap in wording
de zon breekt door
de dauw glinstert
druppel in een bloemkelk
gedachten weerkaatsen op het doek
vormen ontstaan en vullen
sprekende…
Niets is wat lijkt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Toch was mijn eigen plek niet veranderd
en waaide slechts kalme bries
over golvend riet waar zachte zon scheen
op koele aarde die water leidde
tussen met groene struiken beklede oevers
naar toekomst even ongewis als heden.
En we vragen; “Wat komt?”.…
voor Antonie Kamerling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
720 Het geheim was het eind
je huilt in je hoofd
straal dan nu… jij gekke diamant
Geen schaduw te zien
je ging naar het licht
straal dan nu… jij gekke diamant
welkom waar je gaat
briljante compromis
precisie omlijnt
weer die kille bries
Kom op voor je vrijheid in je glazen bol
als schilder van je leven maar kom op en lééf!…
Tranenrivier
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
560 De bries kust zacht ons gelaat, zo teder,
de reis verlangt geen haast, geen strijdend hart.
Druppels vallen, weerspiegelen ons wezen,
op het water dansen sporen van onze smart.…
Elixerzaad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
526 In de kille ochtenddauw
bij éos' gulden dageraad
nog in de nanacht van selène
schonk hij verbaal elixerzaad vrijgevig aan de mensenziel
als milde zachtheid van een bries
in flora's ayurvedageur
Akkoord, mijn vriend kahlil gibran,
dit klinkt mij licht melodramatisch
voor mij heeft grieks toch wel iets tragisch
latijn krijgt eerder juist…
Pour Anne De Bruxelles
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.508 Voor Anne Van Brussel
De nieuwe morgen wordt wakker
belooft een mooie, propere dag
zonder een knellend verleden
een zon die voortdurend schjnt
een zachte bries, een zeil, een boot
In de schaduw van het grootzeil
rust de tijd en valt in slaap
met het wiegelied van
het schommelen van de botter…