1813 resultaten.
afscheid
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.835 Ver weg hier vandaan
waar iedereen gelukkig is
daar ben jij heengegaan
mij achterlatend in de duisternis
het verdriet zal altijd blijven
woorden worden klein en zacht
zo zal ik zwijgen
met mooie herinneringen in mijn hart…
Druppels
hartenkreet
2.2 met 17 stemmen
3.818 Druppels
Ze zijn licht,
ze glinsteren in de duisternis.
Als kristallen dansen ze naar de grond,
en genieten van hun vrije val.
Net als jij, je leeft en geniet,
want je weet maar nooit...
waneer je de grond raakt.…
Kortsluiting
netgedicht
4.4 met 68 stemmen
4.437 de slagen van zijn hart
pulseerden als een pizza
na circa tien minuten in een
voorverwarmde oven
niet zonder wanten aan te pakken
daar wist hij alles van
tot de stoppen doorsloegen en
hij door een onbeslagen venster
in volslagen duisternis staarde…
Altijd samen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 Zij zijn als zijden rupsen
die geduld spinnen, tot ze
vliegen als vlinders naar
het licht, voorbij duisternis
van drakenogen en de buurvrouw
zonder mededogen: voel ik de
warme stralen die mij in jouw
hart en huid hebben gekerfd…
Nachtvlinder
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
737 pantsers borgen de borst
waarop ik mijn mensenschedel draag
in stille vlucht
wanneer ik heil vind
in zwarte nachtschade
leeft mijn rijk in duisternis
vreest zoemvolk voor zijn ratings…
Hof van Gethsemane
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
498 sterren tekenen
lichtelijk hoop
rond de duisternis
stilte valt daar
waar
De Mens
door het noodlot
wordt geplaagd
verstikkend
slikkend
met gestrengelde vingers
naar antwoorden
in onzekerheid vraagt…
Het noorderlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
710 zacht koelt zee
in rode tinten
de zonsondergang
weerkaatsen
hogere sferen
hoe kou zijn warmte neemt
in diepe duisternis
blijft toch het noorderlicht
zijn fraaiste straling geven…
Zo in de avond
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
582 zo in de avond
in die duisternis
vol van Uw liefde
in het verlaten
daar was ik stil
stil met U
U droeg de hoop
het licht naar mijn nacht
een voelbare kracht
de verbondenheid
door brood en wijn
met mijn aardse zijn
(Witte donderdag)…
Rijkdom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Een leven aan rijkdom gevuld,
is niet gehuld
in donkerte of in de duisternis
maar is open en eerlijk
vol gratie
aan liefde genoeg
en geven en nemen
zijn in evenwicht
en kunnen en worden goed ontvangen:
voor liefde is geen angst.…
Ik ben er
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
473 als je doof zou worden
zal ik je oren zijn
als je blind zou worden
zal ik voor je zien
als je niet kan lopen
zal ik je geleiden
als je niet kan ruiken
zal ik je roos zijn
als je doolt in duisternis
gaan we samen op weg naar het licht
als je stervensuur gekomen is
breng ik je naar de veerman…
Paarse mensen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Vanuit de duisternis zijn
wij teruggekomen; zijn wij
bevrijd van de tralies van
het nachtelijk gesticht.
Wij zijn de paarse mensen
van de morgen. Wij vechten
voor de vrede van het vrije hart.
Vanuit de duisternis raakt
ons paarse hart niet moegestreden
zijn wij heel en houden wij
nog een een kwart.…
Alles slaapt
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.370 De donkere duisternis dwaalt dadelijk
door de straten en over de velden.
Alles slaapt, niemand schijnt wakker te zijn.
Stille slapende mensen in de zwarte duisternis
doodse rust, stilte en leegte bevestigen
de duistere nachtelijke aanwezigheid.
Alles slaapt, en toch iemand die wakker is.…
drie uur duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 het purperen kleed
heeft Hij over de zon geworpen
de nacht heeft zwarte ogen
maar ziet niet
Hij draagt een doornenkroon
loopt over een balk
volkomen in balans
Hij sleept de wonden
van de wereld, kijkt niet om
tot ze flinterdun als vuurvlinders
verbranden in de zon
ik zie Hem gaan
Hij draagt een gouden kroon
de Mensenzoon…
Duisternis brak open
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
450 Duisternis brak open
kwamen nimfen aangeslopen
getekend in de volle maan
achter hun schaduwen vandaan,
maakten de gewelfde dijen lichter
in de koele nacht stijf bijeen
liepen daardoor wat dichter
langs schaamteloze blikken heen
nagestaard door oude wolven,
met bloed doorlopen ogen,
in de ruige pelsen van hun aard,
in korstig kleed gedolven…
Verken eerst mijn duisternis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.023 Ook ik ben bang van onwerkelijkheid,
de duisternis, die mijn keel blijft knijpen.
Maar ga nu mee, bekijk de lelijkheid,
mijn zwartste angst en onredelijkheid.
Ik laat jou zien waar die zijn geboren,
vertel daar ook wat niemand wil horen.…
De koning die treurde in duisternis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Hij scheen het leven slechts van een afstand
te bespeuren.
Hij liet geen enkel licht toe in zijn zwarte,
zware, donkere hart.
Het was de koning van het dompelmoeras...
geen hand, die uitgestoken werd,
werd aangenomen; hij besloot vast,
er was geen hoop meer dan zich maar
te verliezen in zijn grote verlies:
het hart los van de ziel.
Hij verloor…
Handvol duisternis van Carolyn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Een kindervuist opent zich heel even
ware duisternis wordt getoond
laat zich vallen, laat zich vangen
in opnieuw gesloten hand.…
Het licht schijnt in de duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Expats, gastarbeiders, mensen
die geen kant op kunnen en blijven
dromen van een vrij leven
als herders en veeheren
in een eigen land
van grazige weiden, melk en honing
de oude belofte
De jonge mannen verlangen
naar de mooie meisjes
van het noorden
terwijl zij hier het werk doen
in de delta, waar ze zich thuis voelen
in de verhalen…
in het hart van de duisternis - voor Ryan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
748 donkere
vlek je zou van alles kunnen zijn: een weggesmeten tas, een afgewaaide tak
of een plastic zak met afval gevuld, je ligt er alleen, gekneveld, achtergelaten,
je ziet donkerte noch de bomenrij aan de rechterkant, wat open blijft, wat
daarachter ligt is het vadergezicht, alsof je hem iets wil vragen, echo’s van zijn
slagen in de duisternis…
kruipen door de diepe duisternis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
455 staven op je rug
woorden weerleg je niet met een dicht gespijkerde mond
al bij al, ben je gebonden aan dikke kettingen
zijn je handen doorboort
en toch ben je Jezus niet
al ken je zijn verdriet
Gebonden aan de zonden
laat de ketting maar losser
zoeken naar mijn eigen oordeel
wat geen wezen voor mij kan doen
kruipen door de diepe duisternis…
schaduw
hartenkreet
2.4 met 19 stemmen
1.421 rennen, vluchten
in de duisternis
geen uitweg
de schaduw
van jou
blijft me omringen…
stukjes stilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
454 aan het einde
van de dag is
kakelbonte taal
overbodig
veel te verliezen
maar niet alles van
de alomvattende
duisternis
de schaarse
woorden houden
we teder
bij elkaar
de mooiste stukjes
stilte van de
levensboom bloeien
aan het einde…
Tuin schildering
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
776 1
Abrikozen avondlicht
glijdt met een licht penseel
langs het windberoerde
canvas der bladeren.
2
Inktspattend
valt duisternis op het gazon;
het vederen maanlicht
schrijft de dag teneinde.…
Als echo's vragen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
2.214 De zon ging onder in onze ogen
toen duisternis de jouwe sloot
en schemer over dagen daalde
het waarom blijft antwoord smeken
aan de stilte van jouw dood
maar echoot slechts ons onbegrip…
koestering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
645 ik droomde dat ik een trein was
die langzaam de nacht inreed
in mijn linkerzij woedde een brand
kalm maar vastberaden
verdreef de dag de duisternis
ik werd wakker
in een zacht en warm landschap
dat voelde als mijn moeders schoot…
Aanvaarden
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
617 Zomaar aanvaarden hoe
de dingen komen:
het licht, de duisternis,
de dromen.
Zonder altijd te willen veranderen,
verbeteren, voltooien.
Hoe moet een mens dit leren?
In stilte zonder haast
te drinken van het nu;
en door de tijd
niet steeds vooruit te hollen.…
De doden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Dikke mist domineert de ochtendtuin
die dichten doet, dichterbij de duinen
en in de smeltkroes van emoties
slaapt de dood nog steeds in duisternis
luisteren de doden steeds opnieuw
naar het fluisteren van de nacht.…
Ik weet het even niet meer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
790 Ik weet het even niet meer,
al doe ik zo mijn best;
De duisternis van dagen
bevangt mijn ziel en doet
me alleen nog hopen dat
er spoedig licht komt,
dat ik zelf geduldig
kan zijn en niet veroordeel
wat me hindert, wat ik
meedraag van een ver
verleden, wie ik ben en
toch niet zijn wil.…
Licht na Pasen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Feest van vreugde
En louter licht
Het donker verdrongen
Het ademen verlicht
Lichtstraal uit de duisternis
De somberte doorkliefd
Dood van gisteren
Vandaag het nieuwe leven
Omarmd en voorzichtig geliefd…
ZONNIGE ZOMER....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
747 Als het daglicht
zich verlaagd
in de na-avond
tot de duisternis
van de nacht
legt het zich
rustend erbij neer
om lekker verkwikt
en geheel uitgeslapen
haar geopende ogen
te branden aan wat
ons allen lief is:
een ZONnige zomer!…