2035 resultaten.
Vragen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.093 Teveel woorden gelaten op het papier dat niet wil.
Niets bewaren wil dat woorden verandert en gedachten
een verhaal geeft.
Of een stilte baart en ontwaakt met woorden
die ik drink of verzamel als de muntjes
voor een doodgraver die graaft en muntjes
vraagt
om te begraven wat hij niet meer geloven wil
als de dood er niet meer om vraagt.…
Dolend
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
669 de leegte in haar ogen
kleurt peilloos diep
waarin vissen
welig rondwaren
krijtwit haar gelaat
tenger structuur
zichtbaar gebeente
oogt bitterkoud
ondergrens allang
overschreden zoekt
dolende ziel naarstig
naar houvast…
Realiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
670 de regen van verveling
spoelt de witte schoonheid weg
die mij zo boeiend kon verblinden
de grauwe werkelijkheid
komt weer natuurlijk bloot te liggen
onder deze zwakheid kom ik niet vandaan
daarom staan er nu
wat doodgezwegen woorden
op de bleke wind van mijn gelaat…
Van U tot U
gedicht
3.4 met 26 stemmen
11.347 Als uw gelaat zo donker is,
uw toorn mij bedreigt,
dan wend ik mij van U tot U,
vind liefde in uw ogen.…
In zwart gewist
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
544 ik lak zwart
je rode lippen af die nog
bewegen in het spiegelbeeld
zij hebben mij gekust
voor de stortvloed
van verwijten kwam
heb je achter me gelaten
uit het zicht verdwenen maar
in de spiegel ben je weer verschenen
helaas met jou
verdwijn ook ik
onze wereld wordt in zwart gewist…
Nieuwe knalfuifjes?
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
731 Wat social lijkt, wordt morsig metterdaad:
De Tweets op Twitter blijken zeer tweeslachtig
En Facebook toont nu -even twijfelachtig-
Opnieuw dat norse, andere gelaat
Zo kan 't op social media verkeren
Totdat de boel vanzelf gaat exploderen…
Schaduw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 Met de handen betast hij
het landschap van haar gelaat.
Ik weet niet wie ze is
toch ken ik haar van
een leven dat ik niet leefde.
Ik verpakte het in schuurpapier.
De diepte van de stille nacht
knaagt aan mijn onvoltooide leven.…
Zielsverwantschap
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
621 Er zijn beeldhouwers
die herinneringen hakken
uit wind en heimwee
omdat het trauma
probeert te ontsnappen
en grafdelvers ongeschonden
met het gelaat in de wind
die dromen laten ontglippen
in zwijgen zonder horizon
er zijn steeds grenzen
te verkennen
maar jouw zielsverwantschap
raakt mij
tot in de kelders van mijn hart.…
Blijf van mijn lijfje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
816 Een rode draad loopt langs haar been
uit het kleine lijfje heen
Daar staat ze met wezenloze blik
terwijl de familie danst
en de bruidschat winkt
Wit is haar gelaat
pijn doet haar hart
geen kreun, geen traan...
Hoe moeilijk moet het zijn,
zo eenzaam te zijn...…
Schwalbe
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
787 Hoe smerig kan een Duitse schwalbe zijn
Zo'n oosterbuur die met gekweld gelaat
Luid kermend theatraal ter aarde gaat
En dan herrijst met glimlach, zo vilein
Fantastisch is het Robben te zien zweven
Zijn fopduik zorgt voor hoop, geloof en leven…
IK VOEL ME...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 Als Candide en het optimisme
het pessimisme kan dat niet luchten
omdat het een tegenstelling is
maar bovenaan staat het positieve
dat ik omarm met mijn levensinstelling
de filosofie om te overleven
niettegenstaande de rimpeling
doorheen mijn doorleefd gelaat
staat alreeds jaren in mijn genen gegrift.
© Laurens Windig…
Overleven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
853 Haar toekomst
glipt er tussenuit
tanend de zin van leven
ter aarde gelaten
ze schept
een hoop genoegen
om de dood niet bang
die nadert haar
nu stap voor stap
net of hij zegt
jij mag hier zijn
sterven doet haar niets
dat was
zij blijft…
Het water drinkt ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 De wind jaagt door de wouden
Het water slaat over de wal
Op zee bezwijkt het
Oer stevige rubber
Onder de last
Van hen die de terreur
In hun vaderland
Achter zich hebben gelaten,
Maar nu simpelweg
Met te veel zijn -
Aan het water
Vallen ze ten prooi
Die met moeite
Aan het land ontkwamen…
Eertijds
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 mijn voormalig purperen
gelaat verzoent zich met
het meer, blauwer dan vlak
rusteloos gesmoord
in onbegrensde hemelkleur,
spuigaten van ademvocht
spiegel tegen het hervonden
licht, drijvend op dromen
in vergeten dagdelen, met
nog een vermoeden van tijd
op een bloemenbodem
van steen, oproepbaar, dun…
Wees niet de schroom'ge
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.328 - Treed nader, zie mij aan, en hoe mijn oog, gelaten,
géen liefde vraagt, o kind;
- ik heb de zeilen van 't verlangen neer-gelaten
bij liggende' avond-wind....
En weder teder in uw deinend over-peinzen
van ons geschéiden wee,
zal ons veréende droom misschien ten einder deinzen
der zélfde vrede-zee.…
VERLOREN MIJN .. IK
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
687 Niet gemerkt dat je iets miste
altijd gedacht, alles is tof met mij
de dag ging, zo hij kwam voorbij
je plicht goed en gelaten deed
steeds geweten, alles is kompleet
wist altijd feilloos dit, moet ik doen
ring..ring, het sein gewoon op groen.…
Wees niet de schroom'ge...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.182 - Treed nader, zie mij aan, en hoe mijn oog, gelaten,
géen liefde vraagt, o kind;
- ik heb de zeilen van 't verlangen neer-gelaten
bij liggende' avond-wind...
En weder teder in uw deinend over-peinzen
van ons geschéiden wee,
zal ons veréende droom misschien ten einder deinzen
der zélfde vrede-zee.…
Er is geen tijd
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.387 En komt eens de ongenode Gast
ons scheemren in 't vervaald gelaat,
o Dood, met avond rijk belast:
dàn wordt het dageraad.…
Er is een vrede
gedicht
3.2 met 9 stemmen
3.916 Er is een vrede die uit leed geboren
In 't oog van vreugde als traan van teerheid beeft,
Of als een zachte glimlach glanzend zweeft
Over 't gelaat dat vreugden heeft verloren.…
Waanzinnige radeloosheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Hij zag jouw zielige gezicht
in waanzinnige radeloosheid
tussen wollige wolkenkastelen
en lichtgevende luchtspiegelingen
jouw gelaat stond afgebeeld op het gescheurde etiket
van een in de hals slanker wordende glazen fles
waaruit hij een donkerrode drank had gedronken
tijdens het achteraf dromen over jullie vrijpartij
waarbij jullie niets…
Onderspit delven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
6.496 Maar de belofte van trouw
eens aan elkaar gedaan,
wordt nu alleen gelaten,
zonder lach, maar met
een traan.…
Hou van me
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.115 Ik mis je
verlaten
een eenzame ziel
geef me je warmte
Ik vraag je
gelaten
met geloken ogen
laat me liefde zien
Ik bid je
knielend
met gevouwen handen
laat me morgen leven
Ik smeek je
nederig
met gebogen hoofd
hou van me...vandaag…
een glimlach van liefde
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.396 met een glimlach op mijn gelaat
weet ik dat jij je mannetje staat
wanneer alle mannen met je willen flirten
allemaal tegelijk, niet eens om beurten
ik laat je gaan, in doen en laten
want inmiddels heb ik wel in de gaten
dat de liefde die ons samen bracht
nog altijd brand en nog immer lacht…
Falen
hartenkreet
4.3 met 80 stemmen
1.952 Een nederlaag gelaten accepteren,
terneergeslagen verder gaan.
Proberen van ’t fiasco iets te leren…
Hoe pak je dat in al je wanhoop aan?…
lijden
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
2.252 je ogen en je oren
hangen lusteloos langszij
geweten is verboden
en luisteren voorbij
het lijden is te dragen
alleen
maar door te doen
alsof er niets meer is te vragen
gedachtenloos aan toen
van binnen roept de schoonheid
die blind is en ook doof
maar steeds versteent
al bij 't gelaat
zichzelf niet meer gelooft…
PERFECT
snelsonnet
3.0 met 45 stemmen
4.389 De neus vrij fors, en adellijk gebogen,
een kleurrijk en zeer pittoresk gebit,
een bril, een snor, grijs haar dat warrig zit
en fraaie wallen onder beide ogen,
zo blijkt het ideaal gelaat gebouwd.
Maar dames, pech, ik ben allang getrouwd.…
rood
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
883 onder het gehemelte
van rochelende
woorden
sijpelt angst
in herhaling om
het smeekgebed
gelaten
in de helse dood
te graven
het ontvleesde sterven
in de nacht gebrand
trekt benen
in een stuipend
baren
wanneer het einde
in een nooit meer
begin
rumoerig
in enkelvoud
nadert…
hervonden liefde
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
631 Dodenkruid bloeit de akkers aaneen
met stille getuigen die het niet
kunnen omvamen dat hun dood
ons geweten in ruste hebben gelaten
zuiver gestreelde winden
dansen langs beenderen heen
en och hoe schraal kan troost dan zijn
wanneer wij elkander weer hervinden…
stille tranen
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
983 in elke traan gevallen
breekt zacht verlangen
duizend verborgen wensen
ontvluchten aan jouw lach
waar iedere vraag gesteld
smeekt om het waarom
geen enkel antwoord kreeg
op liefdevol gelaten
duizend stille tranen…
zoon van de maan
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.022 het licht is niet eigen
als zoon van de maan
weerschijn ik in de tweede hand
woon ik in het tweede huis
leef ik in de onderwereld
protuberansen verkleinen mijn kansen
mijn gelaat is pokdalig gekraterd
de inslagen waren hevig
en ergens rijdt nog een karretje rond
gevoed door zonnecellen…