10838 resultaten.
Nog zo klein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.140 verwent
Onze eerste kleinzoon, onze liefde
je kan niet vaak genoeg bij ons zijn
we kunnen jou zoveel geven
ook al ben je nog zo klein…
Te klein
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
887 De wereld is te klein meneer,
u staat al op mijn erf.
En ik weet waar u op hoopt:
dat ik vandaag nog sterf.
Dat geeft u dan wat ruimte.
Die u verliest weer, op termijn.
Want de wereld is te klein meneer,
de wereld is te klein.…
Klein te zijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 nu wil ik schuilen in het
vermotregende gras, zo klein
zijn dat geen mens mij nog ziet
en ik zal misschien afdalen
gaan slapen bij mierenvolkeren
om weer ondergronds te ontwaken
door de nauwe gangenstelsels
waardoorheen soms het daglicht lekt
zal ik ronddolen en gaan leren
om te begrijpen dat architectuur
ook een optelsom kan zijn…
Een klein iets
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 niet wil zwijgen
ach geef ons heden
ons noodzakelijk groen
geef ons vogels en bijen
in plaats van tegelrijen
asfaltlanderijen
nu denk je waarschijnlijk
ach dat bidden zal niet helpen
dan zul je zelf moeten stelpen
zeg niet: ik heb het niet geweten
iedereen heeft een geweten
behalve wie het niet wil weten
al doe je elke dag een klein…
Zo Klein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 Heus, heus, heus,
mijn lief, zo, zo, zo
klein is het leven niet,
zo klein is de wereld,
Niet.…
Klein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 Het landschap had geen behoefte
om de kunstenaar te tekenen
diep in zijn droomwereld
in de duisternacht
dus tekende de kunstenaar het landschap
met de onmacht van zijn onzekere potlood
helemaal van streek met een strelend gebaar
klein voelde hij zich nu
uit de aardkloot herrezen
een rups die vlinder wilde worden
een wees met heimwee naar…
Hoe klein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Hoe klein kan het leven nog
interessant zijn?
Hoe klein kan mijn wereld
nog groot genoeg zijn?…
Klein
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
49 ik verlang niet naar verre landen
maar naar zwarte koffie
in de vroege morgenstond
vers brood dat kraakt onder het mes
naar zonlicht dat op de houten tafel valt
waar we aan op lange zomeravonden
met een lach en traan proosten
ik verlang naar niets dat glanst van ver—
alleen dat kleine
dat is genoeg…
Gebaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.413 pijnlijk om te lezen
de stilte van: het weten
scherven in het gras
vuistjes, die nooit vergeten
hij groet : Gluckauf
menige kool gedolven
zijn treffende zondagspraatjes
als woordenschat op golven
een enkeling verward
twijfelend aan eigen geest
pakkend ook de zinnen
over Advent en Het Feest
anderen glijden af
verliezen hun evenwicht…
mijmering
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.104 gisteren stond geborgenheid
in blokletters op de schoorsteenmantel
alsof de tijd geen naam mocht hebben
vandaag de laatste dag van het jaar
drinken bange mensen zich moed in
voor weerom een nieuwe ronde
om vijf voor twaalf schuift men alles
wat tegenzat terzijde...
straks knalt men voor even
de angst aan flarden…
Rachida
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.578 De was is stijf bevrozen.
't Is zeker weer min tien.
'k Moet zien da'k er geen stukken afbreek.
Da's hier zijn schoonste hemd.
Ik was er nog zo fier op
toen ik het gekocht heb in de solden.
Min zeventig procent, 't is gene prijs,
dan kan 'ne mens
zich een folieke permitteren.
Amai, het is hier koud,
koud in dat windgat hier.
Die handdoeken…
Bladstil
gedicht
4.0 met 2 stemmen
7.651 Een vallend blad
op een gelaat
dat ik eens liefhad
Zachtjes glijden vingers
door verleden heen
tranen ach ik ween
Stil, het is goed
je hebt geboet
bent nu bevrijd
Lachend dansend blad
op een gelaat
dat eens werd gehaat
-------------------------------
uit: 'Woordkunstwoord', 2010.…
Verborgen geschiedenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
703 En in een waas van
wanstaltige weemoed
versneed hij de realiteit
in een dubbelledige overpeinzing.
Sperma is het verval
te verschieten, dacht hij
en het lichaam cumuleert
naar verzadiging om zichzelf
in de finaliteit te verliezen.…
Het medelijden
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.607 Wie dat ik immer smart zie dragen,
'k Heb ook gevoel daarvan,
Ik sluit mijn oor niet voor zijn klagen,
Maar help hem als ik kan.
Een mens in droefheid op te beuren,
Is zelfs voor kinders zoet.
Die spotten kan met hen, die treuren,
Vertoont een slecht gemoed.
Zou mij eens anders leed verblijden?
Zou 'k lachen in zijn smart?
O neen! een…
De naarstigheid
poëzie
2.8 met 18 stemmen
5.243 Des morgens lang te slapen,
Te geeuwen en te gapen,
Staat lelijk voor een kind.
Die altoos veel moet snappen
En zotte taal wil klappen,
Ziet zelden zich bemind.
Zou ik mijn tijd besteden
Aan duizend nietigheden?
'k Heb daar geen voordeel van.
Mijn lessen wil ik leren,
Mijn meesters zal ik eren,
Dan word ik haast een man*.
* Meisjes…
De vogel op de kruk
poëzie
3.1 met 22 stemmen
5.452 Het zijn nu pas zes of zeven dagen,
Dat ik dit sijsje kocht van Klaas de vogelman;
En schoon ik in het eerst mijn moeite moest beklagen,
Nu is er nergens geen, die beter vliegen kan.
Wat zou ik vorderingen maken,
Als ik zo leerzaam was als hij!
Maar 'k zou wel haast aan 't schreien raken.
Mijn vogel, ach! veroordeelt mij.
'k Wil dan…
Maart. – Dondermaand
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.098 Blaast het maartse hels gewaai
Van de bomen ’t nest der kraai,
Nimmer laat de kraai de moed,
Maar herbouwt het nest met spoed.
Wakkert de gespelen aan,
Die elkander goed verstaan.
Moedig zijn is liefde en troost.
’t Haasje schuw verkeert in nood:
Overal, ai, loert de dood.
Jager, strop en snuffelhond
Drijven het zo aaklig rond...
Doch het…
Het geheim van bloesems
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
550 Zouden bloesems
dan zo kwetsbaar zijn
omwille van
het ongelooflijk mooie
dat zij immer in zich dragen ?
zij hebben allen
hun geheim bewaard
en spreken toch uitbundig
over het nieuwe
dat te gebeuren staat
dan volgt het geduldig wachten
en intussen trachten
ruimte te reserveren
voor het onverwachte
wat de natuur ons…
De liefde tot het vaderland
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.208 Al ben ik maar een kind,
Toch wordt mijn Vaderland van mij op 't hoogst bemind;
Ik werd er in geboren;
Ik heb er drank en spijs;
Ik mag er onderwijs
Van wijze meesters horen.
Ik heb er ouders, vrienden in,
Die ik met al mijn hart bemin;
Ik kan er veilig wonen;
Dies zal ik dankbaar mij betonen;
En, worde ik eens een man,
Zo nuttig…
Ons achter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
226 Ons achter is een bos zonder paden
betovergrootvaders zestig eiken
geplant op zijn trouwdag toen
het huis af was, het huis
waarin de plannen zijn gemaakt
om het af te breken
en de bomen
kunnen dat betalen
Alles nieuw, geen verleden meer
dat we aan kunnen raken, maar
jonge aanplant zonder schaduw
over de achtste generatie
Ons achter…
De onverbiddelijke tijd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.183 heuvellandschap van rode tumoren op zijn magere hoofd
Gieren wachten in kale bomen op het onvermijdelijke
Hoog boven de heuvels spreidt een adelaar zijn vleugels
Gevlekte hyena’s kruipen onderdanig naar voren
Maar mijn vader voelt nog steeds de leeuw in zich brullen
Samen kijken we naar de oneindigheid van het rivierwater
Ieder met zijn eigen overpeinzingen…
Abdul Kassem Ismael, grootvizier van Perzië
gedicht
4.0 met 14 stemmen
11.261 Eens las hij in het boek van Prediker: 'Kennis is ijdelheid'
en sloeg zijn ogen op om het te overpeinzen; en zie, hij zag
een wereld vol dieren en drijvers, domheid en drollen -
en liet zich wijn, verstrooiing en een ander boek bezorgen.
-----------------------------------
uit: 'Weerribben', 2003.…
mijn gracht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
763 ik slenter langs de diepe gracht
aanschouw al wat mij ontmoet
niet alles komt dan binnen
zo ik graag zou willen
de werkelijkheid heeft ingeboet
het grootse zou mij zwaar doen tillen
zo ga ik vaak hier mijn weg
soms verdwaald in gedachten
een plek van overpeinzing
van denkbeeldige krachten
die mij doen verwonderen
over het palet van water…
Kil?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
452 Toen ik daar zat,
in die lege trein
aanstaand weekend overpeinzend,
kwam hij schuin tegenover mij
Begon te praten, te vragen
Hij uit een opvanghuis,
nu geweest in mijn stad
zodat hij niet aan één stuk
in 't zelfde huis maar zat
hier zomaar ergens aangebeld had, zei hij,
twee nacht hier overnacht
Had zijn gastvrouw dan verzocht
hem in…
Winterse mystiek
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
533 Overpeinzingen glijden mee met het water,
een toekomst glanst, ver en toch dichtbij, uitgestoken handen
raken slechts de kou van de wind. Met elke stap die ik zet, klein maar zeker,
stromen herinneringen mee in enige golven die de winterse lucht met fluisteringen vullen.…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Dank zand, dat je me wilt dragen
mijn voeten voelen een behagen in je zachtheid,
Wind in mijn rug, je steunt me als werd ik
opgetild, vooruitgeduwd,
Zandlopers, als kwamen jullie uit het niets..
als glijd je, verblijd je om een worm en altijd
samen,
Wolken hoe je met de zonnestralen,
ver of dicht, licht doorlaat, alsof er altijd
ergens wel…
Het tederhartige kind
poëzie
4.2 met 48 stemmen
12.346 Zou ik niet mijn moeder eren,
Ach, wat doet ze niet voor mij?
Wat mij nut is, mag ik leren;
Ben ik vrolijk, zij is blij.
Ben ik ziek, ik hoor haar klagen;
En wanneer zij bij mij zit
Met het oog omhoog geslagen,
Dan geloof ik, dat zij bidt.
Ja, dan bidt zij, dat ik spoedig
Mag bevrijd zijn van mijn smart;
Word ik beter, hoe blijmoedig…
strijkstok
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 een cello zingt zacht...
zijn muziek beroert met kracht en
tussen alles door
gevoelig in het oor
dat luistert naar vandaag
ik bied graag mijn centen aan
want het wil gaan
in opgeheven handen
ruist het leven vol verdriet
geen mens die naar iets anders ziet
wil in zijn kwaad verlangen spreken
goed bekeken komt het daar vandaan
waar zijn…
Kleine moeite, groot plezier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Kleine moei-
te, groot plezier!
Verjaren, slagen, zeker ju-
bileren
Want brief en kaart de vol-
gende dag op mat
Hiermee hebben mensen het
Nooit gehad…
Kleine Huisjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 Nog nooit had in dit land een sterveling
Van Kleine Huisjes ook maar iets vernomen,
Maar nu de koning daar is langsgekomen
Mag je wel spreken van een kentering.
Eén die daar woont is bijna al beroemd,
Maar hoe wordt zo een eigenlijk genoemd?…