430 resultaten.
asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
258 op zwarte vingers tilt hij de dag
over de grens van verwachting
de trage tijd gebrand in zijn lijf
dat altijd maar weer lucht vereist
terwijl zij naakt ligt te wachten
hopend op zijn warme woorden
valt van de maan niks te vrezen
vanonder deze deken van regen
rook kringelt slechts moeizaam
door de verstilling van de nacht
in het licht…
Morgen begint nu
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
437 Het vlees vertraagt, de uren wegen zwaarder,
elke beweging is een moeizame winst.
Ik heb de grens van de jaren leren groeten;
het lichaam schikt zich in zijn eigen herfst.
Maar de ochtend duldt geen lijdzaam wachten.…
Sonnet van Eindig- heid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.823 Is alle liefdestaal misschien wel sterk gelogen:
ik pers moeizaam wat woorden uit mijn long.
Het is voorbij, ik voel het zeker
en drink daarom de bodem van de beker.…
De Duivelskloof
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
806 Het was klam en kil in de smalle kloof
bizar gevormde rotsen keken ons aan
dreigend overhangend met alle gewicht
boven ons hoofd zat een grote rotskei
onzeker klem tussen twee rotswanden
Moeizaam klommen en daalden we
tussen gigantische her en der naast
en op elkaar neergekwakte rotsblokken
op de meest onmogelijke plaatsen
groeiden grillige…
MILIEUBELEID
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.231 Het kabinet formuleert
moeizaam tegengaan uitstoot, realiteit
toont aanhikkers tegen duurdere tickets.
Spandoek “Borssele langer open” komt
te voorschijn, Dreumes 66 vertikt het.…
NEDERLAND BEWEEGT
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.484 Vingers met tintelingen royaal bedeeld,
ik fiets uiterst moeizaam huiswaarts.
De kracht van de dichte noordooster
trotserend klagen neus en voorhoofd
steen en been. De wielen draaien klein
versneld. Om mij heen het kil verlaten
landschap met grijsgroene weilanden.…
Winter
gedicht
3.2 met 67 stemmen
26.107 moeizaam gaat de adem 's winters
bomen staan te bladerloos
alles slaapt een heel klein beetje
zuigt wat lucht nog
door zijn tanden
met een fluitgeluidje ijzel
met een zinderig toontje regen
me een sneeuwmond stilte.
't lijkt wel nachtelijk slapen
of de diepslaap doodzijn.
is de egel in de takkenbos gekropen?…
Reis om mijn schrijftafel
gedicht
2.6 met 150 stemmen
31.709 Mezelf moeizaam herinnerend met ogen
vol vergetelheid, reisde ik, rovend in den
vreemde wat mij na is: een verbeelde boedel,
onveilbaar, die ik je vers voor vers vermaak.
-------------------------------------------------------
uit: 'Een vlieg met gouden vleugels', 1997.…
De cirkel is rond
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.173 De gifkampen waarin zij schuldloos verbleven
verenigden tenslotte menig Joods gezin,
dat als roetdeel van de walmende wolk
rechtstreeks naar de onvoorbereide hemel steeg
als laatste restant van het uitverkoren volk,
nu rugbuigt onder het toen opgelegde juk
en moeizaam een plek in de historie kreeg,
want het maakt zelf vandaag zoveel stuk.…
dorp van mijn jeugd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 als de storm zonder waarschuwing aanwakkert
wolken angstig op hol slaan
schuim de dijken martelt
geluid weer fundamenteel wordt
schepen zwoegen tegen de stroom
kale bomen hun ware aard laten zien
onverwoestbaar sterk
de taal van een generatie
wars van betonrot
dan neemt de tijd mij mee
terug naar de kuil in de modder
moeizaam…
Pesten
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.754 Moeizame jaren van omhoog krabbelen
uit een zwart gat.
Tranen stromen me over mijn wangen
bij de eerste gulle lach in jaren…
maar nog steeds is er diep in mij
die angst voor wat er kan gebeuren
al durf ik voorzichtig te hopen op een toekomst…
- Teleurstellend -
netgedicht
4.2 met 44 stemmen
698 De inner gids vertelt,
aarzelde geen moment,
de uitstraling van superioriteit
moeizaam begrepen, grijpt aan..
nauwelijks voorstelbaar voor een man
gestoeld op een onovertroffen manier.
Volkomen en onnodig,
haalde liefde onbarmhartig
teleurstelling aan,
in dienstverband vastgehouden,
zuiver onvergetelijk en puur.…
SCHILDPAD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Moeizaam gaat de wandeling in het begin.
Eerst valt het lopen zwaar, klinkt dan vol gewin.
Wacht een smakelijke distel of roos?
Ik ben tevreden slechts traag te stappen.
Maar die neus kan prompt en kundig speuren,
vult zich met geur van plantensappen.…
In de stilte van de zon
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
563 Moeizaam ademt moeder aarde
haar korst kreunend, verzuchtend
gebarsten als verdroogde lippen.
Prevelend en fluisterend een zuchtje warme wind
verdord blad dat troosteloos dwarrelend
de ronding van de aarde vindt.
De grond is verhit
de zon verzengend heet
druppels op gloeiend heet getinte huid
geen water maar zoutig zweet.…
Zwaaien en sterven
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.299 Zij wenkte echt elke dag weer,
zat dag in dag uit achter ’t raam,
ze zwaaide in ’t begin, dat werd minder,
haar armen konden zo hoog niet meer gaan,
ze glimlachte in ’t begin,
soms een grijns van oor naar oor,
tot ook lachen moeizaam ging,
maar daar deden we ’t niet voor.…
Eeuwigdurende klimop...
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.066 Mijn weg loopt stil en moeizaam,
klimmend tegen 'n hoge vrije muur,
afbrekende barmhartige pijnscheuten,
heilzaam vecht ik naar bekwaam.
Ik volhard in al wat ik ontmoet,
ze zeggen, "toon je weelderigheid",
maar kan niet zijn, wat ik niet ben,
het simpele in mezelf tegemoet.…
Stranding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.002 Is dit het lot na moeizaam zwoegen
met aardse waar door hoge zee?
Voorwaar een trieste ondergang,
onteerd door averij,
verward geraakt in golven
van het immer kerend tij.
Wie loodste mij bij tegenwind
langs schijnbaar mooie kusten,
behoedde mij voor Lorelei
en Circe’s lage lusten?…
De Gek
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.453 Toen verdween zijn schaamle gestalte in de regen,
Moeizaam schuifelend, gebogen tegen
De wind.
Maar even later kwam hij terug van 't strand,
Een kleine zee-ster in zijn open hand,
En lachte stil als een gelukkig kind.
---------------------------------------
uit: De Gids, jrg 90 (1926)…
Coach
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
616 Mits je een filosofie volgt die
veilig langs vreemde terreinen voert
en je doet inzien dat elke dag ook
alles wat je moeizaam bereikt hebt
hopeloos in een ravijn kan mieteren.…
Levenstrap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
447 In de bergen van mijn geest
wedijveren meerdere toppen naar
het hoogste punt om te overleven,
moeizaam trek de voeten uit het dal
grijp naar het touw, maar tors te
veel onnodige ballast mee, de
geleefde klei nam alle vormen aan
die mij overkwamen, de beelden
bekend, vergeten alle namen,
de laatste tree op de levenstrap
die ik deelde,…
Weemoedig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 Ze staat op moeizaam,
plaatst de foto terug
een handkus, ze zit weer,
't gaat allemaal niet vlug.
Een tweede traan loopt over d'r wang
ik wilde met je mee, ben nu zo bang
'k wil je terug, kan niks alleen
dan vermande ze zich: door op
te staan, draait weg van de foto
om niet de dag te doorstaan in
leed.
Maar ze mist je zo...…
Klein sprekend vogelgezang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Groen of anders felgekleurd;
met dop neus blauw of vrouwelijk
roze gekleurd kan deze de eenzaamheid
soms met een 'hallo' verbreken; na een
moeizame matineuze training kan het kleine
vedergewicht troostende woordjes spreken.…
Bang Afwachten
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
623 Als de tijd moeizaam verglijdt
en wanhoop pijnlijker schrijnt
reeds ontelbare dagen en nachten
wordt men zwaar moe van 't wachten.
't is of de wandklok me moeilijk begrijpt
de laatste minuut verschrikkelijk dreigt
als duistere schaduwen dansen in de nacht
wordt ergens hoorbaar een rauwe klacht.…
Interludium
netgedicht
2.0 met 13 stemmen
750 Hoe dankbaar moet je zijn als ouder
nu de jaren zich moeizaam verhouden,
kansen op ziekten plotseling toenemen,
de onbalans gevaarlijk wankelt...
Dubbel wil je genieten!
De hemel zit vol hoop, m'n waarde.…
Blik op oneindig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.537 De zon door het venster treft dwaalstof tot klaringen
Zwervers in de donkere ruimte, uit de nok van mijn heelal
als vergeten kometen, pas zichtbaar bij de val
naar een ster die naast aantrekt zich verzet tegen dingen
Traag draait het ‘stof `lijke’ haar moeizame wendingen
Afgebogen door het fuseren van het lichtend vermanen
wordt oud vuil vergast…
Atelier : 'een laatste dialoog'
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.936 sierlijk dansen wanneer
een koele bries het kleurende
lover laat vervagen
Door elke windvlaag stromen
mijn tranen naar de oeverkant,
nooit heb ik ze over het land
naar jouw graf kunnen dragen
Zoekgeraakt door een stil leven
herschilder ik de jaren,
jouw naam rust al zo lang
in bestaande schaduwlagen
Mijn ogen scheppen tranen
die ik moeizaam…
Ouderdom sterft...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
833 Zijn oude hoofd verheft zich moeizaam
ontwaakt uit een licht knikkende dut
hun ogen ontmoeten elkaar in teder tendens
alleszeggend doch uiteindelijk stilzwijgend..
Het oude bankje kerft de vergankelijkheid
leegmakend bleekt het in de oude zon
wachtend op een nieuw entree naar de dood
snatert wat jong eendenkroes naar een nieuw leven..…
WELKE SCHOTEL?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Na moeizaam zwoegen, vol spanning stomen,
maakt bediende Joost een fijn gerecht klaar:
Bommelsteins spijs doet steeds vrede bekomen.…
IK BEN ER NOG
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.526 De dag daarvoor fietste ik
de trappers al moeizaam in het rond.
Mijn borst voelde koud, erg koud,
het tintelde in mijn linkerarm.
Thuisgekomen zakte het wat weg,
'k voelde me weer goed en warm.
Toen de nacht en die fatale ochtend,
(9 februari 2006, 07.00 u)
ik ben als ware aan de dood ontsnapt.…
Trento, Piazza Dante
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
740 Komt moeizaam overeind. Zijn rug kraakt,
zijn nek schuurt, zijn benen kreunen
maar zijn voeten slepen niet.
Zwijgzaam maar diep van binnen
voldaan loopt hij vastberaden
richting het station.…