Alle inzendingen over oceaan

732 resultaten.

Sorteren op:

Priemgetal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
vervelen twee is symmetrie, geen vrijheid van bladeren in matige wind als door de rede wijdverspreid die chaos in getallen ontbindt laat me aan enige orde vastklampen om de verwarring tegen te gaan die ik uit mijn hoofd wil stampen ik wil niet verdrinken in talloos bestaan of tot strekkende leegte verdampen als atomen van een ondeelbare oceaan…

Ver weg, zonder mij

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
Badend in duister Verlangend naar jou Drijf ik op de oceaan Verloren in het gemis Gedachtes raken bevangen Verleden, heden, toekomst Zink langzaam, Tot de bodem van het bestaan Een diepe slaap Vervult mijn wens Geest overstijgt Stroomt weg Naar een plek Waar ik jou ontmoet Waar zielen versmelten Het duister verdwijnt…

Mantelvriend

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Waar ik leef ben ik rijk zonder gezeik als een oude eik heb ik gezien hoe liefde een man gek heeft gemaakt ik heb gehoord hoe een gekke man door liefde werd geraakt vlinders vliegen naar zijn gelijkenis een zalm die terugkeert uit de oceaan naar de rivier die er ligt om te sterven onhoorbare zucht een opstijgende zwaan…
mobar26 juni 2017Lees meer >

oferande 2

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
er lopen kinderen naar de lage zandduin jonge gezichten gekleurd met rood pigment tere hoofden onder de verschroeiende zon volgen in trance de slingerende weg de angst is meester de vloedgolf die liefde ademloos smoort onder diepe lagen zand de ultieme offerande loopt naar de Stille Oceaan kinderharten verstommen de hoofden…
J.Bakx8 oktober 2019Lees meer >

Vergeten landschap

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 569
Het was een vreemde gedachte die in ons was gekropen een dief in een rijk huis er was niemand thuis in het landschap alle dromen in donker verdwenen nu er onmacht was verschenen in gevoelens duister en droef kwam de rivier met woeste golven de boze oceaan en dwaze wind het landschap onbemind in getuigen van vergeten alsof we het allemaal…
mobar19 juli 2020Lees meer >

in medias res

netgedicht
2.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.315
in het midden van de dingen kroop een stille wanhoop binnen hoe één hapering het hart in verstoring bracht een diepe stilte vanaf het ei dachten wij dat wij en iedereen voor altijd zouden zijn maar ook sliep in ons het sterke verlangen dat de oceaan ons ooit als een regendruppel zou ontvangen in het midden van de dingen kroop een diepe…
J.Bakx19 oktober 2025Lees meer >

Nog heel nabij

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 160
Je bent niet alleen ook al zwijgen de verdeelden want uit beeld raken is een dwaling waarmee we toch verbonden zijn met gedachten nog heel nabij passend bij bijzondere momenten voorlopig gepasseerd door ‘t heden, het overdenken golft mee met een zee aan herinneringen naar bruisend dichtbij haar geluid gelijk een oceaan omvat het al…

wat ik je wens

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.722
ik zou je willen geven het kleine van het bestaan het echte beleven zonder visioenen van de onbereikbare doodse maan ik zou je willen geven het grootse van het bestaan omvangrijk in bloemen gehuld maar ook het azuurblauwe zilte water van de oceaan of de dauwige weidevelden door dieren begraasd en alles met onvoorwaardelijke…

Op zoek naar waarheid

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Waar heeft die Nostradamus iets over een golf vernomen, Die duizenden en duizenden het hemelslicht doet zien Hoe kan het dat voor Mozes wel het water zich laat splijten, Op zoek naar het beloofde land dat ligt bij de Jordaan, Hoe kan het dan dat kort na kerstmis water hen deed lijden, Op zoek naar waarheid dwaalt er iemand bij de oceaan.…
korneel9 januari 2005Lees meer >

Zee

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.158
Op het strand, mijn gezicht naar de oceaan gekeerd, zong ik met vissers terwijl we zware netten binnenhaalden. In de haven, stond ik schouder aan schouder met werkers, containers met vreemde schrifttekens van roestige boten takelend.…

de zee is van de kook

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 788
het dragen van emmertjes water naar zee en oceaan voor warmte aan de vissen geeft heden een ozonkater zont straalt ongebroken aan celsianen hebben uitgewezen het zoute water is gerezen smelt maakt steeds ijs vrij de pool krijgt zelfs eigen tij tijd voor de greep uit ons vriesvak naar ijsblokjes voor in de koelzak als druppels op een…

duin

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.003
uit duinen waar ik zonnewandel verzweeft mijn geest over het land bij ‘t ruisen van het zilte branden door weeë luchten overmand over een panoplee van paden stamp ik mij lodig door het zand en voel mijn zool de treden raken mijner gedachten, hand over hand uit schilf’rend drijfhout dagen wijde beelden, azuur, een oceaan totdat een prikkeldraad…
Aramis8 oktober 2006Lees meer >

Vallende ster

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 619
voor ze uitdooft… verdwijnt… in een oceaan van eindeloze leegte… "Het leven is een lichtflits tussen twee eeuwigheden duisternis." Nabokov…

gezichtsbedrog

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
anderen die het hier nog amper zien zitten zwalpend in een zee van ellende en haast verdrinkend in een oceaan van pijn blazen zich op. gelukkig ver weg van de massa maar dichtbij de hoop om voor altijd ergens toch nog gelukkig te kunnen en te mogen zijn. zijn deze laatsten: helden of slachtoffers?…

Bon Voyage mon Chérie

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 611
ga maar dromer, het is tijd dank voor elke bijzondere dag jouw woorden, ik bewaar ze en plak ze aan de horizon als een zonnige lach de boot wacht brengt je over de oceaan naar de lichtjes bij nacht vergeef me mon Chérie ik kan niet meegaan zie niet meer om onderschrijf het leven speel, speel de muziek dans, dans, heb lief je hebt zoveel…
Hilly Nicolay12 februari 2011Lees meer >

Weeffouten?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Zaai de paddenstoelen in mijn herfstig hart als ik naar onbekende oorden reis, verstrooi mij in de sporen van de golven van een bloemen oceaan en zal ontwaken voor het naderende einde, laat mij zwarte aarde eten indien ik in de armen stijg van een argeloze orkaan, die mij aan de geparelde zwijnen voert als aandenken wat voor…
Pama6 oktober 2012Lees meer >

Als je weet hoe hard het ijs is

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Stormachtige furie Met veel venijn in Vuur en vlam ontstoken, Door redeloze razernij zo ver Gebracht dat de wereld waarachtig Even stilstond - is nu door Winterkou tot bedaren gekomen En de golven op jouw oceaan Van hartstocht lijken in zichzelf Bevroren - schuimkoppen die nu alleen Uit ijs nog bestaan - zachtjes probeer Ik je…

Wat ik je geven kan

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 849
Ik heb een zon voor op de dag en een maan voor in de nacht Sterren die aan de hemel staan water van een oceaan een foto aan de muur van Mars en bubbel belletjes in een cola glas een lichtje uit een gekleurd buisje wellicht zelfs een klein huisje ik geef je regenbogen en intieme dagdromen een hart vol verlangen altijd in jou belangen…
Arlette19 juni 2016Lees meer >

Druppels uit de kraan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Geen oceaan. Wrijf uw ogen uit en zie een wonder! Druppels stromen uit de keukenkraan.…

Vrijdagmiddaggebeden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
zij verheffen zich in onaantastbare formaties stapelen agressie na uitgesproken te zijn ongelijnd zwieren woorden als denkbeeldig eiland in de grote oceaan zonder ooit te standen tot hij zijn wereldbeeld ontvouwt vrouwen charismatisch bindt in hun gezinssituatie mannen simpel om zijn vingers windt in bevestiging van hun bestaan…

cirkelzwemmen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
zie in jouw gedachten de metersdiepe oceaan fascinerend toch doch jaren geleden kregen een aantal geldmaniakken een zeer slecht idee zij roofden zeldzaam mooie wilde dieren zwemmend springend uit deze gigantische wereldzee totaal overrompeld niet wetend wat hun verdere generatie zou moeten doorstaan GAAN voor stomme…

Midgard in eindeloos

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 111
Met meel in de mond sleuren ze je weg uit je verwachtingen de rimboe van de hoop in Het witte poeder blijft op je plakken als een vale uitslag van je vlees het enige houvast voor je gedachten in Midgard, de middentuin van bekende streken, omringd door eindeloze bergen een oerwoud in het zuiden en de oceaan in het westen waar de…
Zywa20 augustus 2026Lees meer >

Toen en nu

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 111
Mijn herinneringen drijven ver weg Op de eeuwig deinende golven Van de oceaan van mijn gedachten, Zonder einde in het verschiet. Het zijn vooral beelden zonder tekst, Zonder geur, met veel gevoel, Dat in mijn hart weerklank vindt, Mij als ’t ware weer in ’t toen bevind.…
Joris Olivier27 augustus 2026Lees meer >

kom mee!

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.423
laten we naar de maan zwemmen laten we door het getij heen klimmen de avond doorbreken die de stad probeert te verstoppen laten we vanavond uit zwemmen gaan lieveling het is onze beurt het te proberen geparkeerd aan de rand van de oceaan op onze rit door het maanlicht laten we naar de maan zwemmen laten we door het getij heen klimmen ons…
z_a_rathustra25 november 2006Lees meer >

zee aan zee

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.781
het blauw gevuld met meeuwen zo wit als zilverzand een V-formatie vliegers verjaagt de winterkou met zuiderzonnewarmte vanuit een hemels blauw het bruisen van de golven die breken op de kust het ruisen van de harten die ademen naar rust waar komen al die spetters die glinsteren vandaan hoe wuiven warme golven wat stilt een oceaan…
klaasje12 april 2005Lees meer >

Thalassa

poëzie
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.305
Onbewogen, Onder de koperrode maan, Aanschouwden onze ontroerde ogen, Onmetelijk, de Oceaan!…

Over Zee

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 911
Ik sterk mijn armen, een wals, in het zwakke zonlicht, laat mijn gevoelens gaan, met het gezang, het mysterieuze gefluister, over zee, waarnaar ze zullen verdwijnen, in de wilde diepte van de oceaan…

in een stenig land

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.195
een stenig land alles met de blote hand verwond bij het splijten mijn armen laten openrijten aan de scherpte van het puin maar alles is nu eindelijk weg het zicht is vrij en ruim nog groeit er niets uit zaden die op een later leven wachten in blakerende zon en diepvrieskoude nachten ik zal de grond besproeien met verdriet die oceaan…
wil melker15 januari 2005Lees meer >

Levenskunst

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.105
weekend levensritme bepalend baken in de oceaan van tijd na pensionering gewone dagen levensreis zonder stations weekend vrijheid zonder plicht onderscheidt zich van midweek nú sleur en onbewust bestaan in gevoelsmatig tijdloze wereld ontsteek licht in oud baken stijlvol golfen op zondag geeft weer ritme en houvast hoe ouder hoe korter…
Custor2 september 2008Lees meer >

Ik was ooit orkaan

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 716
naar de kale vlakte schoonde land en erf van ongerechtigheden in mijn spoor van pas verleden nog razen wolken langs het zwerk verregen ik het klokkenluiden van de kerk maar mijn werk is gedaan de schade lijkt beperkt leg mij langzaamaan te ruste laat winden nog wat zuchten ik was ooit orkaan maar in het wilde waterspelen op de oceaan…
wil melker19 januari 2007Lees meer >