529 resultaten.
diepe reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
666 een vergezicht vaart
binnen in mijn memorie
jij sliep ik waakte
een meeuw hing even
gekneld tegen de steilte
ik kon alleen maar
kijken alleen maar
waken over jou wie draagt
je door deze nacht
wie stelpt de wonden
de meedogenloze angst
jij sliep ik waakte
ik waakte naast jou
tijdens deze diepe reis
ik kon alleen maar
alleen…
Poepende meeuw in een ander Sinterklaasverhaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
668 Sinterklaasverhalen
Spannende verhalen
Volg ze echt allemaal
't Paard van Sint een strobaal
Sinterklaasverhalen
Zenuwslopende journalen
De Zak van Sinterklaas
't Blijft een spannend relaas
Kei van een DIEUWERTJE BLOK
Presenteerde deez'
Berichten bijna kwarteeuw
Met boven Klaas' stoomboot
Weer een poepende meeuw
Water, vergezichten…
symfonie van licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.002 veranderd
een dissonant is in het spel
je zult de maten moeten tellen
voordat het ritme zich herstelt
ook valse noten zijn te horen
als de viool niet zuiver strijkt
ze vouwen het geluid naar voren
omdat de tijd iets achterblijft
je wilt weer eerlijk spelen
stralen in je symfonie van licht
klanken met zovele delen
schitteren in je vergezicht…
Lentewindwijzer
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
912 koude haar gezicht
geef de zwaluwen weer vleugels
om de lucht zwanger te bevolken
zodat ze met dartele duikvluchten
het hemelse blauw versieren
verleid de nog geloken bloemen
zich nieuwsgierig open te stellen
door ze windzacht te krieuwelen
met je plagerige voorjaarskwast
waai maar, blaas je warme adem
over het ontdooide vergezicht…
zelfs je woorden deden zeer
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.672 je was zo breekbaar, teer
zelfs je woorden deden zeer
in de pijn die je beschreef
je bent er even niet geweest
de zon scheen flauwer uit een
blauwer hemel zonder wolkenfeest
ik miste je het meest
in vergezichten waar je ogen
en je lach de horizon verlichtten
je handen zijn nu losgemaakt
uit het verleden, je draagt vandaag
de pijn die…
Een handvol licht
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.372 Zacht ging hier de nacht voorbij
in linten aan mijn zwakke ogen
die het stamelende donker
zochten in een vergezicht
waar ik zocht - soms naar iets meer
al wist ik dat ik zou verdrogen
in dit schemerende zand
waar ik mijn blik op had gericht
Zacht ging hier de nacht voorbij
net als de uren die vervlogen
en ik opende mijn hand
die - met een…
En face
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
852 mijn ezel is van hout
opgerekt tot ooghoogte
wel zittend
immers staande ziet men
over het naakte linnen doek
herkent men niet de eigen droogte
om blinde vlekken te kunnen verven
spiegelt men zich aan een wit vlak
in deze ootmoedige pose
kan men enkel inzicht
uit schaduwrijke vergezichten
verwerven
ze huizen namelijk onder eigen…
Jouw wintergevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Hoezeer wens ik, dat in jouw diepste binnen
het gevoel van winter zal verdwijnen
of dat het wordt zoals Vivaldi in tonen van muziek
door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen
en dat je weer mag zien, dat de kale beuk
nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt
elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht
zich buigt…
ver licht
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.266 verborgen licht in het middelpunt verscholen
vlam gevat kaarsvet druipt dansend vanuit
een eenzame nis diep in de muur
houvast lief vergezicht ieder uur
verlaten ligt de straat in tranen
nacht huilt
inscripties in houten tafel
labyrint beschermt ons raadsel
laarzen vies in dit atelier
niet voor maar na het gevecht
touche
woord voor…
Engelenhart
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.611 ontloken
lok jij de vlinderende dag
van ver
Waar het nectar op
romige lippen glinstert
verzadig jij
als hongerende harten
zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien
Engelenhart en edelsmid
bewonen jouw hemelse gedachten
en toveren het onoverwinnelijk
zielenlicht
In iedere beschreven droom
is er immer dat liefderijke vergezicht…
Een brug te ver*
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
4.546 Een bliksemschicht onttrekt het vergezicht
aan naderbij komen: mentaal spervuur
schermt de toegang af: een giftige muur
van kruitdamp schuift voor het volle zonlicht.
Verduisterd van helblauw naar asgrauw zwicht
de hemel voor mijn laatste levensuur.…
Danste zonder wolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 ik zag het
zachte ademhalen
hoorde hoogte
wist de dalen
met in je lach het
liefste vergezicht
dat er vandaag
op aarde was
de ochtendzon
scheen licht contrast
schaduwde wat
nog slaperig was
om in het proces
van ontwaken
alles nog eens extra
mooi te maken
in je lenteachtig
lief bewegen
bloeide kleur
dauwde kou het
gras met…
veelkleurig
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
567 pleisterplaats waar men ademen kan
toont ons het onbegrijpelijke leven
wat hijzelf niet bevatten kan
een kunstenaar troost en heelt
wat gebroken is
verwoordt vlijmende pijn zonder
te vergeten mens te zijn
hij creëert dromen ook als
niemand kijkt of luistert
zoals Mandela schetser achter tralies
van een verlangend vergezicht…
Israël
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 Omzwervingen en de uiteindelijke
vestiging in het land van belofte
over de rivier rondom de vijandelijke
horde straalt het vergezicht van de gelofte
Het land ligt als een verscheurde
mantel in het hart van de tijd ; ik denk
aan handen en het perkament verkleurde,
de schrijvers van het schoon geschenk
Wij voelen ons met jullie verbonden…
Arend de Ridder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 even geduurd
maar Arend is geland
onthecht en wel, doch licht gehavend
en wat roestig in de heupen
vanwege zijn hoofse geaardheid
het was juist door vrouwen
met namen van bloemen en vogels
zoals: Merel, Iris, Roos
Bosch, Brand, Groeneveld
en ander natuurgeweld
heupen, lippen, ogen
ontrafelende dialogen
tekens richting vergezichten…
De aarde
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
417 De aarde de bron van de natuur,
Alle leven, alle landschappen,
Luchttaferelen, vergezichten,
De seizoenen, ritme dag en nacht.
Wat houd ik van mijn aarde,
Waar ik geboren en getogen ben,
Ik de liefde leerde kennen
En ook na de dood de diepe rouw.…
En nu 'k mijn mensenleed heb weggeschreid
poëzie
3.8 met 24 stemmen
2.872 Zo wil ik dan, genezen voor altijd,
Mij zalig om mijn grootste droefheid prijzen,
Die aan 't verganklijk Ik het Zelf kwam wijzen
In vergezicht op de een'ge Wezenheid.…
emotionele griep
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.715 bijholtes worden
hoofdzaken, kopzorgen,
clusterhoofdpijnen en
migraineaanvallen
angstvallige gevoelens
aderen vol angst
doordrenkt van weinig
ruimtelijk inzicht
bijholtes kunnen ineens
hoofdzaken vormen en
ik zie niets meer dan
aanvallende gedachten
wisselvallige doelen
doelloos en gevoelloos
ben ik doordrongen
van wazige vergezichten…
Mediterraan geluk
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
815 Luchtig wolken er gedachten door mijn hoofd
terwijl de wind in zachte plooien waait
en de zee kruivend naar mijn benen graait
sta ik daar, - door vergezicht in oog verdoofd
Het hemd dat wabberig mij de armen streelt
zo aaien golven mij hun zilte geur
maar hoeveel zaliger is hier de kleur
van zomerlicht dat warm met de wimpers speelt
Soms…
doorsnede
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
721 van bloem en blad
blaast de winter
een lange zucht
naar een stuk
van gisteren
‘k zie de afdruk
van je voeten
als de doorsnee
van iedere halte
waar je naam
als jaarring stond
in een achteraf
vertraagde groei
van lucht en maan
veeg ik wat aarde
naar het grijze
vergezicht
naar de voorbijganger
en het splijten…
En nu 'k mijn mensenleed
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.070 Zo wil ik dan, genezen voor altijd,
Mij zalig om mijn grootste droefheid prijzen,
Die aan 't verganklijk Ik het Zelf kwam wijzen
In vergezicht op de een'ge Wezenheid.…
Vergruisd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
426 Als men dalend
plots het vergezicht
verliest en tegelijk
geen merel meer
hoort zingen en de
wind de valse
tonen kiest, waag
ik toch de stap, ook
vandaag blijft de
regenboog buiten
mijn bereik, op het
pad dat naar de hemel
liep, langs een haag van
molens in het vochtige gras.…
Soevereine gangen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
572 ofschoon mijn lippen zwijgen
poort een vreemde lijn
zijn soevereine gangen
mijn hart, mijn denken aanéén
is warm genesteld
in de stilte van mijn kamer
aanstroomt het hart dat blijft slaan
nauwer ingeweven
de sneeuw spiegelt verdiept
over het weideland vergezichten
en ogen dromen droomstil
al wat je zag
laat mij in deze stilte maar…
In een volgend land
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
495 er was het verlaten
een lange weg te gaan
ver van een heem
pijlers van het bestaan
scheiding van de vogeltuin
het paradijselijke licht
tere wentelbootjes
enkel nog in een vergezicht
een glimlach
een wuivende hand
het water spiegelt
in een volgend land
waar koekoeksbloemen
in bermen prijken
het vee graast
op behoedende dijken…
Sprakeloos begin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Traag breekt schemer door ochtendnevel
hemel kleurt reeds rood in morgenlicht
steeds duidelijker tekenen zich contouren
vormt zonneschijn een schoon vergezicht
vanuit de stroom stijgen nog de dampen
waarboven sierlijke witte vogels zweven
ontwaart men langs oever pluimen riet
zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven
aan elke twijg van…
Ravel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 een kleurenpalet in het hemels
onbereikbare, de wind drijft de
wolken in dit constant
veranderlijke doek, openbarend
tegen de achtergrond blauw, naar
ongekende vergezichten, van
licht transparante sluiers naar
donkergrijze massa's.
en ik, ik ben slechts een stip,
aan de grond genageld, kijkend
naar dit atmosferisch wonder.…
Draagvlak
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 Geen ongeoorloofde aanval,
noch verraad aan een weerloos vergezicht.
Rust voor het getergde geestesoog,
daar gaat het om.
Door lange halen van een gewimperde zon,
zodat ijstijden dooien in lauw strijklicht.
Patronen tekenen zich af
in isobaren als lijnen van gelijkenis.
Zonder eigen aard,
om anoniem de ware hemel te schragen.…
Met duizend ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 mystiek
de klankkeuzes zijn
liet me meevoeren
door stemming en sfeer
naar grenzen van weleer
in de diepte van ons hart
overweldigend was
de smart en het
mededogen dat met
duizend ogen warmte gaf
na een korte heling
ging ik weer omhoog
waar de ruimte haar
schittering ingetogen bood
vergeten tijden hun
weergaloos kleurende
vergezichten…
Dat mystieke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
531 zij heeft de
magische kracht
om recht langs
oneffenheden te leiden
zonder zijn visuele
strakheid te verkleinen
waar lijnen elkaar
raken in de horizon
weet zij in licht de
ruimte nog te vinden
voor een zitje met
schitterend vergezicht
daar kaatst in
grijzig groen het
blauw van hemel terug
verwatert zon in een
heldere bries en…
GRONINGEN
gedicht
4.5 met 15 stemmen
5.815 De toren met het trillend vergezicht,
een schrale trambel, die de morgen stoort,-
ik daal en wandel langs het water voort
het ruime land in, dat rondom u ligt.
En zijn die u bewonen nors en klein,
geroest, gekerkerd in de stugge schijn:
wat vreemd en anders is dan wij, deugt niet ...…