371 resultaten.
Interstellaire verkeersinformatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 Ook is er veel vertraging,
het devies is mijden dus,
want het is weer stapvoets vliegen
op de ring van Saturnus
Een ruimtetanker is gekanteld
vol met zuivel onderweg.
De opruimploeg is bezig
toch is de melk nog lang niet weg.
Een kijkersfile staat bij Venus
door nieuwe drempels daar misschien?…
Schoonheid en stilte (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 ik heb
de top nooit
beklommen
langs steile
wanden omhoog
vorst en kou
trotserend om
het intense wit
van de eerste
zonnestralen te zien
ik gleed uit
in een peilloos
diepe spleet
vol donker en
begon te rollen
met ijs sneeuw en
divers formaten
steenslag steeds
sneller in een bocht
aan de buitenkant
in vertraging
duwde ik me van…
Duister licht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
722 welkom warm is
wensen, hartelijk en oprecht
worden door de kamer gesmeten
als waren het pepernoten
stemmen gaan door en
langs elkaar, met af en
toe een glimlach langszij
dan weer een schitterend
ogende schaterlach
het jaar staat plots stil bij een
verdrietige blik naar de deur
wijzers houden hun eigen
tempo aan, versnellen noch
vertragen…
Opa
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
3.155 langs de dijk het laatste stuk insla
weet ik mijn kleinkind aan de einder
Dan zie ik golven klotsen of glimt een vlakke waterlijn
drijven er donkere wolken of heerst een strakke lucht
Dan kan het regenen of schijnt volop de zon;
stormt het of slaakt de wind geen zucht
Als ik naar Rotterdam toe ga
mij langs de snelweg spoed
met files en vertraging…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Nog rijgen zich de dagen
aaneen tot een mistige wereld,
en geen duidelijke zon verscheen
in onze onverbiddelijke vragen
spreken we de verwachting uit om
de lente te vertragen, de winter
floot zich door het leven heen,
de hoop wordt in stilte gedragen
op de vleugels van voorjaarwinden
in het eeuwig spoor van versmaden en
onze teer beminden…
Omwentelingen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
468 Wij telden de tijdspassen
in elkaars hand om naar
de verre horizon te kijken,
er bleven waterstromen
achter op het strand
het waren onze gedachten
die het watervlak raakten,
samen met de rimpeling
van de oostenwind in elke
plas zagen we ons evenbeeld
vertragend in het schuim
van golven, in een uurwerk
die ons oneindig leek.…
Zijn gezamenlijke finaliteit
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
477 nog waren er
klimaat depots
waar mensen
het buitenleven
konden afgeven
in de hoop dat
zorg en liefde
het bestaande
leven zou kunnen
verlengen naar zaad
maar de drukte
was over na de
begintijd toen
enthousiastelingen
het laatste omarmden
maar helaas ook zelf
begonnen te vervloeien
aan de extremiteiten
ondanks proces
vertragende…
leven met het weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
379 klopte
de agenda vol
de toekomst open
en dan
een paar woorden
klinken alsof ze ergens anders thuishoren
maar ze zijn voor jou
ongeneeslijk
levensbedreigend
tijd
ineens verandert kijken
voelt adem zwaarder
ruikt de lucht scherper
ligt elk gesprek dichter op de huid
je leeft
nog steeds
maar niet meer gedachteloos
je leert vertragen…
De prachtige nazomer
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
77 In het langzaam vallen van
de dag, waar warmte zich terugtrekt zonder
werkelijk te verdwijnen, blijft een helderheid achter die mijn
binnenste verlicht, alsof de nazomer nog even wacht tot ik mee vertraag.…
de bleue strijder
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
93 Direct gevolgd door zijn broze,
vertragende leger: voor elke dag,
elke verloren slag in gedachte,
een passende gemoedstoestand;
een paar gebeitelde,
stevig lijdende vuurschoenen;
rond te slingeren kometen,
om al wat voor zijn geestesoog
verschijnt, vroeg of laat toch
verdwijnt door zo’n vloeiende
draai-zwaai-beweging,
als een vertoning…
We moeten door…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 De wereld oogt dan simpel en sereen
zonder enig moeten of streven
maar dagelijkse vertragingen zijn
geen uitzondering
tijdens ons volgeplande leven.
Wederom ligt de wifi in storing
er zwalkt weer iets op het spoor
een verdwaalde geit of oude bladeren
en daarvoor hebben we echt geen tijd
want we moeten door……
Zeven dagen zonder jou..
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
867 Maar het lijkt wel of de tijd probeert te vertragen,
zodat het gemis nog langer aan mij zal knagen.
Helaas is mij geen keus gegeven,
en zal ik met die zeven dagen moeten leven...
Maar een ding is zeker: morgen is het een dag minder,
en weet ik, ben jij niet meer hier maar ginder!…
Deern
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
675 Deze dag vertel ik jou
over haar hand in de mijne
en over het zwijgen terwijl
we eigenlijk zoveel wilden zeggen
ook over het reizen in de tijd
en die ene witte bank in het parkje
vlakbij het station hopend
dat deze laatste trein toch
de zo gewenste vertraging zou hebben
ik spreek veel over dan en toen
omdat gisteren voor haar de zomer…
Het melkmeisje.
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.421 Wijs: 'k Ben een Amsterdams matroosje
Ja de dag is weer aan 't dagen,
'k Hoor 't aan kraaien van de haan,
't Wordt mijn tijd om op te staan,
En wat zou me in 't bed vertragen,
'k Ben gezond gelijk een vis.…
Strand
hartenkreet
5.0 met 21 stemmen
506 Slenterend over het strand
Onze passen vertragen
Wij zijn nog niet verslagen
Jouw warme hand in mijn hand.
Terug wandelend over het strand
Wij komen er samen wel
Na verdriet komt herstel
Jij pakt teder mijn hand.…
Annechien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
549 In de koude winterdagen
danst het licht tussen jouw benen,
probeer ik het beeld te vertragen
en droom ik van jouw tenen,
die in de pumps met hoge hakken
kromgebogen staan, ingedrukt,
ik blijf maar naar jou snakken,
al is contact nooit echt gelukt
Ik speel dat jij na het journaal
wat later aan komt bellen,
aan het einde van het verhaal…
Vlottende creativiteit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 ik wist
dat jij goud
had aangeboord
een fantastische
hoeveelheid pure
liefde en energie
alleen al jouw
aanwezigheid deed
alle ellende teniet
nog voelde ieder
de spanning in
afwachting van
je komst de eerste
schittering van je
ogen de lach om je
mond voelde zacht
het welbehagen
de tijd vertragen
ik zag jouw vingers
projecten…
nieuwjaarsmijmering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.759 zoek ik de vitaliteit in het moment
om bewust te kunnen blijven leven
wat zie jij, als je dat ook zou doen
is het ongemakkelijk en nieuw
al schudt soms ook de wereld
contact en verrassing vragen lef
binnen immers, in jou en in mij
ligt het fundament daarvoor
adem de frisse lucht van de ochtend
word stil en laat de tijd even vrij
vertraag…
Opladen
netgedicht
1.8 met 16 stemmen
616 Zelfs het kleine lichtspel
van middagzon op mijn handen kan mij
terugbrengen; de wereld wordt opnieuw draaglijk wanneer
ik mezelf toesta te vertragen, te landen, en stil – weer helemaal mij te zijn.…
Kees XXVII; sokken netjes opgetrokken
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
319 sterkte
geluid tot een minimum
teruggebracht in vrijwel
volledig platte golven
ieder onwelkom oordeel
uit nevelige overblijfselen
weerkaatst als de diepte
bereikt en betrokken is
van halfgeleegde glazen
door vele gegeven namen
voor de grootst denkbare
ellenlange offerlijstenbrij
ontwijkende en vergeten
meegetorste baggerbergen
vertragen…
Onthaasten
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
219 Tussen het lichte ruisen van
de wind door de hoge kruinen van de
bomen tekent haar pad een ongrijpbare lijn door
de warme stilte, een vluchtig ritme dat zich niet laat vertragen.…
ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
176 ik zie ook
hoe de vruchtjes aan takken
druppeltjes huilen, een teder gebaar,
in deze bewolkte ochtendstond
voor mij heeft dat iets aandoenlijks
als ik zo door hun dunne vliesjes staar,
zou ik graag het vallend vocht,
in een vertragend tempo,
willen opvangen in mijn mond
.…
Ook gmorguh !
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 Is nattigheid om vertraging in te zetten
de rij is lang, mensen klam
de metro van voor naar achter gelezen
toch tikt de tijd voort, maar niemand wordt geroepen
terwijl het Chinese jongetje onverstoorbaar verder speelt,
met 't weinige speelgoed dat voorhanden is,
maakt de dokter uiteindelijk de rekening op
en pak ik me in voor de terugreis,…
Zingen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
961 Gij beiden leerdet me overlang
Al wat de borst doet jagen
Of zuchtend doet vertragen
Dat uit het bèst zich in de drang
Van zoet gezang
Met juichen en met klagen: -
En iedre toon van vreugd en smart
Vindt bron en weerklank in het hart.…
Onze grootste buur?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
470 Waar de levensraderen
van wieg tot zelf gedolven graf,
ratelend de aardkorst raken
ontspringen heerlijke bronnen
spinnend lispelt het water,
opgeschreven als heldere verhalen
waaruit de liefde als spelend kind
in werd geboren, soms vertragend
in de koelste meren, daarna de
versnelling tot aan een waterval,
het spat uiteen, het is overal…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Het leert mijn vloeiende adem te vertragen, en in
die levende stroom ontdek ik dat ik gedragen word, precies zoals ik ben.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
356 Stil water ademt
mijn aandacht wordt weer lichter
ik kom langzaam aan
Hoe ik aanwezig word
in het moment, alsof de open lucht mij
voorzichtig uitnodigt om te vertragen, en elke adem
een dunne draad spant tussen mijn binnen en wat zachtjes beweegt.…
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 De wereld ademt in zachte
vertraging rondom mij: elk detail lijkt net
niet volledig te willen verschijnen en toch draagt alles
een stille uitnodiging in zich om voorbij het directe te leren waarnemen.…
Stadsstilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Alles mag even
vertragen, en ergens tussen de voetstappen hoor ik mijn stilte.
Een lantaarn brandt boven
een lege stoep, waar nauwelijks iets
beweegt. Geen stem die iets vraagt, geen geluid
dat zich opdringt, alsof ook de avond hier genoeg is om te bestaan.…
pas op je tellen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
821 in bellen verkeren
en door de druppelkaats ertegen
als ze niet van te hoog zijn gevallen
meteen weer uit elkaar spatten
dat gebeurt massaal in zee
kolommetjes waarmee belletjes ontploffen
de wind neemt intussen druppels mee
waaruit zout in miljoenen tonnen
verdampt en droog kristalliseert
zo snel nemen we niet waar
door splijting vertragen…