Alle inzendingen over verval

486 resultaten.

Sorteren op:

avec le temps

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 712
met dank aan Léo Ferré een belegen porseleinen wasbak aan de straat gezet voorzien van nikkelen kranen waardoor geen water meer zal stromen... de tragiek van afgeschreven gebruiksvoorwerpen die dienst hebben bewezen zo ook wij na bewezen diensten na verloop van tijd worden weggestopt in 'Huize Enderust' en waar je al naar gelang…

De oude dame

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 607
De oude dame draait zich Om haar wankelende as Ze schud het stof van jaren Van haar tot op de draad versleten jas Haar huid geplooid Haar botten kraken Het eind nabij? De laatste pil zal bitter smaken Haar zuster even oud als zij Zal uit het zicht verdwijnen In de nieuwe tijd Zullen er andere lichten schijnen…

Knagende tanden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Langzaam sluit een gordijn het zicht op het huis verandert er bladdert verf een deur piept ergens moet wat hout vervangen. Een huis blijft huis de vorm blijft de stenen staan als muren maar ergens scheurt een barst en hoort men spanten schuren. Nog fier en trots heft zich het dak in weerstand tegen ongemak tegen slopende weersomstandigheden…

Donker in duplo

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
de man op de bank ziet de man van de bank hij staat daar achter het raam naar buiten te turen, en ziet de man op de bank beiden drinken wat, beiden staren wat de man in de schoudervulling rookt een spriet de man in de zwammenjas rookt wiet het licht gaat uit, de aktetassenman verdwijnt de man op de bank zwaait naar de man in de zwarte sedan…

Bespiegeling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Winterse bomen weerkaatst in vensterverval. Ooit was het hier warm.…
Bobcom5 februari 2023Lees meer >

TIJD

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
zal het haar dan nu met deze zomerdag vergelijken? eerst, verlaten in het donker, verlangt het naar het licht. het ziet hoe ratten vreten aan de wallen van de nacht. het glijdt altoos somber weg en verder nog naar nooit. daar staat zij plots, haar bloesje los, en stralende. het ziet hoe het in haar en hen de wijde hemel ziet. ziezo. ook al zijn…
Dirk Vekemans2 september 2023Lees meer >

LUST

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
er komt verlangen in de zee van het verlangen, een draaikolk van lust in het golven van de lust: enkels vormen enkels in het water en het zand. het treiterkleedje deint omhoog, en valt nat neer. nog half aan land omrandt het maanlicht vals haar zachte lijnen, werpt vage schaduw scherp op algen, schelpen en botte ribbels in het zand. het sleurt…
Dirk Vekemans3 september 2023Lees meer >

Versteend bewegen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
wist het ongeziene om de hoek voelde wisselen van spanning overal hoge tonen doken krijsend uit mentaal verval panisch lichtte chaos op in het donkere heelal strak van schrik deelde ik dit apocalyptisch ogenblik waar dood gestalte kreeg in versteend bewegen zonder afrit doolden de gebroken wegen brak leven in…

drentse nazomer

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.268
klein verval, voor wat komen zal in een septembermaand die zich nog hoogzomer waant.…
hannah19 september 2006Lees meer >

Enkele reis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
ben weer ingestapt heb het perron verlaten er was geen hond wel verval in alle staten mijn kaartje enkele reis had geen prijs voor veel bagage letters spiegelen in het donkere raam bestemming einde zonder naam voort denderen we weer de conducteur komt nog een keer hengelt voorzichtig naar een praatje verlegen in zijn eigen plaatje…
wil melker2 januari 2014Lees meer >

leonard

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 691
een ijdel schildpad in maatpak gehesen walst kruipend in mijn oren hees bronstig voert het mij van manhattan tot berlijn zwierig en innemend zinspreekt hij van frivool tot weemoedig poëtisch lispelend walst schilderend hij met ouderdom en verval glasscherven zijn het die verlokken tot kijken in spiegels van het leven het bladert…

De grillen van de mode.

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 699
Ze predikt over stijl en welbevinden, en dat wat we tot kort voordien beminden, verwijst ze naar het land van het verval. Gewiekst wil zij ons om de vinger winden, ons lokken in haar luisterrijke val, maar 't blikveld dat ze gunt is klein en smal - al weet zij vlot het grote geld te vinden.…
A. Rivesta3 augustus 2017Lees meer >

Humor.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 780
Al kan haar glans niet iedereen verblijden, vertoont ze zich maar best niet overal, ontsnapt ook zij niet steeds aan wat verval, ze blijft verheugd een warme gloed verspreiden. Het is wel waar, de humor heeft haar kuren, ze werkt niet altijd zoals was bedoeld.…
A. Rivesta22 september 2017Lees meer >

containerramp op mijn Wad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
tijd met zoete elementen het Wad besmeurt met ons vermaak, bekostigt met het loon dat ons nu toekomt watert zich in zoute tranen en containert sprakeloos van strand tot duin van kwelder tot aan dijk en bodemt dieper dan het leven dat zich nu geeft hoe verwondt de mens zijn kansen wanneer storm de grondzee opent voor een eeuwig verval…
elze11 januari 2019Lees meer >

wind blaast snel verval

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
voorbij alleen wolken blijven ze dromen zich naar mij in vormen naar normen die net anders zijn ik zie handen komen vingers knijpen niet grijpen niet maar strelen, zachtjes voor het oog van velen herstellen wat vervlogen lijkt ze lachen als gezichten wangen bollen overal guitig of vervloeiend bovenkanten groeiend de wind blaast snel verval…

de dood

hartenkreet
0.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.164
Verval, verloedering en tijd, dat is de dood. Gedenk te sterven! Aanschouw de gek die met zijn dode loden last, al staande op een muur verwoesting propageert en niets meer leert aan wie al brandend en doorstoken lichamelijk verteert en toch nog declameert: O death where is thy sting-a-ling-a-ling and where thy victory?…

vergankelijkheid

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.134
als de nacht nog stil is en een enkele ster nèt door het zachte wolkendek ontbloot in schittergloed zijn licht verspreidt van vèr onaantastbaar schijnend voor verval en dood zie ik een glans, die ons na lichtjaren bereikt wellicht gebroken in het tijdsgewricht eeuwigdurend, zoals het hier op aarde lijkt een vast punt van duurzaam schijnend licht…

Verzoening

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Je spleet de taal je penetreerde het water, je hield het in je handen zwervend, je gaf je over en zei dit is mijn lichaam, dat gedompeld werd, wat mij raakte, een mismaakt gevoel zonder averij, getekend door verval, eroderend in getal, vergaan tot in de schoot van dat bestaan.…
pama11 februari 2009Lees meer >

Vergruisd

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 426
Mijn afstand onttrokken aan het oog, wijst het niet waar ik was, maar loopt steil omlaag door het kristallen gruis, naar een dal waarin ik mij niet durf te wagen, waar ik het huis verliet, wat ruimte biedt, voor nooit gestelde vragen en verder verval.…
pama20 februari 2009Lees meer >

MIJN LICHAAM DE AARDE

hartenkreet
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.805
mijn kennis is de hemel niet begrenst mijn kunnen beperkt mijn weten de hemel eindeloos mijn gedachten vlieden voort stromen verder groot verval gèèn vergelijk rivieren zijn gèèn gedachten rijk mijn geest het heelal zo groot, zo immens ongrijpbaar, ontastbaar het leven beheerst mijn geest is nooit in het heelal geweest mijn lichaam…

Ode aan de Leegte I - Visioen in kristal

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
In lang vergeten kamer wacht een sombere eikenhouten kast heur arabesken nervenpracht door diepe tijd onaangetast Verborgen glazen ingewanden roemers, kruiken van kristal die in vergetelheid belandden en allen zwemen naar verval Kelken eeuwenlang gevuld met sanguinolente wijnen thans in dwarrelend stof gehuld aldus gedoemd om te verkwijnen…

leven krimpt tot een gebaar

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 624
de klok verslaat de tijd al trager leven krimpt tot een gebaar en blik langzaam is er rust gekomen als stilte in de ochtendmist huizen dromen tegen heuvels onder hemels wit en blauw zachte flarden ruisen uit het dal vermengd met geuren van verval water kabbelt litanieën pluizen dollen in de wind kleuren delen groenversnijdend schilderachtig…
wil melker3 augustus 2006Lees meer >

herfstzielen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
nevel hindert het ochtendgloren er is geen sprake van klare taal of hoop op heldere gedachten de dag blijft hangen tussen oeroude stenen in geur van bladerrot en sfeer van schoonheid en verval bij het veen waar zij gevonden is rijzen angstige gedachten, stijgen vragen op: hoe kon het gebeuren, was ze alleen?…

Laten wij al afscheid nemen

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12.439
Wij zullen elkander niet vervelen met ons verval en sterven stil, zonder tijding, zonder deining, wetend: wij zijn in wezen nooit kapotgegaan. ------------------------------------------------- uit: 'Stoppen met roken in 87 gedichten', 2017.…

De hardste klinkers?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
versleten blad als onzin waarmee de wereld wordt volgeklad, feilbaarheid in een oceaan van inkt waaruit de menselijke aard doorklinkt, vanuit de jongste geschiedenis, te vaak verzwegen het zijn de hardste klinkers zelfs zonder discriminerend hoorngeschal om het plaveisel van ethiek te bekleden of komt het om de diepte van verval…
Pama21 februari 2020Lees meer >

als de wind gaat liggen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
een straffe storm of bedreigende waterval ontmoeten we in de schaduw van ons bestaan ze duiden op onze kwetsbaarheid of verval al wat tijdelijk is raakt uit het zicht men hoede zich, derhalve, voor het vergaan van wat achter een verscholen diepte ligt het is de tijd, die dwingt tot inzicht ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek dagen dragen…

Mona Lisa

netgedicht
4.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 473
ze verraadt niet, hoe ze het eigenlijk vindt om in de belangstelling te moeten staan misschien verafschuwt ze wel deze baan het blijft de vraag, wat ons eigenlijk bindt toch is ze mooi, ik hou van haar zachte huid die geen verval toont, van de vergane tijd al kan ik wel een beetje licht op haar kwijt voordat ik het landschap achter haar sluit…

Meditatio mortis

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.763
Niet langer wordt mijn geest gekooid, geknecht door een cocon van grove stof, waarvan elk pijntje, steekje het verval voorzegt dat ik zo onderhand verwachten kan. Misschien is sterven wel geboren worden.…

Visioenen van Johanna

hartenkreet
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.993
Daalt er uit de lege hemel een vleugelloze engel af die geen engel was of is of als gevallen hemelinge het verval niet meester is zakt er neerwaarts uit de lucht een laken met alle dieren van de aarde onrein gelijk de engelengedachten en klinkt er met een zucht te midden van de engelengeslachten dan een stem die slachten aanbeveelt en eten…

voorbij de dood

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 653
dit huis met haar lege kamers en jij, met je vele vervlogen dromen jullie passen niet bij elkaar jij erin en het huis rondom jou gevloek is wat ik zie dit einde werd voorspeld zoals zovele anderen nam je het niet ernstig teveel bezig met morgen was er altijd het verval een brokkelmuurtje meer of minder dank de bouwer maar nu is er niets…