397 resultaten.
In en In Lief
hartenkreet
4.6 met 35 stemmen
2.563 Te laat voor je tranen
Al voel jij je ontheemd
De liefde is weggeëbd
Ik ben van je vervreemd
Te laat voor je excuses
Je hart gevuld met spijt
Geen tijd voor zoete koek
Het gevoel verloren kwijt
Te laat voor je beloftes
Ik geloof je nu nooit meer
Alle grenzen overschreden
Steeds weer keer op keer
Te laat voor je woorden
Ze zijn niet…
Echte dieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Vervreemden van elkaar.
Waarom we kwaad willen spreken.
Waarom een dichter dichten kan.
Toon ons dan het misverstand,
van dat we geen dieren zijn.
Dat we niet beseffen.
Wat pijnlijk is.
Wat echt is.
Wat waar.…
Anders
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
840 wenden krachten aan
om als sterkste voor te gaan
en anderen te mijden
het blijken tijden van verharde strijd
wanneer grenzen sterk vervagen
vragen rijzen hemelhoog
de bogen staan gespannen
toekomstplannen raken kwijt
er wordt teruggeblikt
met rouw en spijt
hoe anders zou dit lied toch lopen
als klanken mengen zonder vrees
in vervreemding…
Dakloos
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
985 Steeds langzaam begon ik te vervreemden van mensen,
Terwijl ik mijn best deed
met nog zoveel wensen.
Opeens had ik niets meer,
maar zag mensen die hetzelfde hadden
en niet veel meer.…
De Grote terugkeer van de koning (proloog)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
501 Decennia vervuld van geest
gebroken door vervreemding
De waat’ren hebben toegespoeld
een ongeleefd verleden
Toch komt eenmaal, luidt een kroniek
de terugkeer van de koning
Onuitroeibaar nageslacht
zijn dochters en diens kroning
O, koningstroon van zilverschoon
wiens plaats is omgestoten
De bladeren liggen in het rond
gevallen van de bomen…
- Iedereen wilt overleven -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 wereldstatistieken in beweging zetten
vechten voor een ambitieuze maatschappij
in één oogopslag
kunstzinnig vreugde schilderen,
vol verlangen helder denken,
op wereldschaal
vervreemde sfeer doorbreken
van wrange grafische, dode elementen.…
Mijn vader wil naar huis
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
725 je wilt
naar de kleuren, geuren
van je vaders bloementuin
er je voeten zetten
ze horen kraken in het grind
je ziet in mij je zus
niet meer je eigen kind
je wilt je jas aan, opstaan
naar huis gaan
maar, het mag niet
de geest mist
het denken struikelt
vervreemding tekent
matheid op je gelaat
dat waar je van hield
zie je het nog…
Nachttoneel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Kunnen we elkaar aanraken
en laten blozen, of zijn we
schimmen op het lege toneel
van onze vervreemding?
Wat doen we hier, in dit decor
van gestorven vrede? Dromen we
van laatste meesterzetten?…
Buiten of binnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Laat mij haastig gaan naar velden en beemden
schreiden door het schone vlakke land aan zee
genieten van dier en boom en grazend vee
van lucht en wolken wil ik niet vervreemden
vogels wil ik door het luchtruim zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol…
Tehuiskeer
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.652 Als een die, vreemd'ling in zijn vaderstad,
Na jarenlange reizen wederkeert,
Aarzelend zoekt, de taal van 't land verleerd,
Naar 't ouderhuis het oudbegane pad;
En vreest vervreemd wie met hem heeft verkeerd,
Of hij geen vriend meer en geen broeder had;-
Doch wedervindt zijn heelen weeldeschat,
In 't hart der zijnen heerlijk ongedeerd;-…
Brief aan Josef Vissarionovich
netgedicht
3.3 met 44 stemmen
25.105 betonnen sokkels en banieren
als vader, voorbeeld en god
heerste je vanuit eenzame hoogte
voor altijd overal aanwezig
de hamer creëerde naar jouw beeld
het land dat ruw ontwaakte
door de kanonnen van de Aurora
door de roep om vrijheid van hen
die zich schaarden achter idealen
paranoia vervormde je grilligheid
verkilde je hart en vervreemdde…
Jij mijn liefde
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.429 ziel, fluisterend zacht
Zonder woorden, versterkende kracht
Ongekende gevoelens, gedachtes verward
Jij mijn liefde, in mijn hart
Jij mijn dromen, stil verlangen
Grote angsten, door jou gevangen
Gebogen vingers, verkennend verweven
Jij mijn gedachte, woorden verzwegen
Jij mijn ogen, ziel betoverd
Bedrukte emoties, tranen veroverd
Vervreemde…
Vrede met mezelf
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.087 ik zocht mezelf
alleen, in de stilte
maar het klikte niet zo goed
vervreemd als ik was
na jaren lang dwalen
tot ik wat verder keek
dan mijn eigen spiegelbeeld
ging graven in de puinhopen
van mijn verleden
toen vond ik tussen mijn eerste rimpels
wat restjes vreugde en vrolijkheid
hoorde ik als een echo
mijn spontane lach
daarna kwamen…
Een wereld vol dwazen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 evenementen door
onontkoombaarheid
echte hypes en trends
lijden gelukkig niet
onder dat futiele onderscheid
in de wildgroei
dit jaar spant economische
commercie veruit de kroon
mammons met coaches
hielpen met bitcoins veel
mensen aan en uit hun droom
er was spanning genoeg
in een wereld vol dwazen
die het menselijke lieten
vervreemden…
Een subtiel verkleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
536 er zat verandering in de lucht
ik bespeurde een subtiel
verkleuren van de horizon
door het fletser worden van
de schetsen die ik altijd zag
trad een vervreemding op
donker rollende wolken
kwamen als uit het niets geboren
stemming maken in dreigende vlucht
ademen ging allengs trager
door de hoge vochtigheidsgraad
temperaturen stegen…
De dichter denkt
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.069 In slechts één taal
verricht de dichter zijn poëzie
en kladt vervreemde woorden
voor zich uit en spelt verdoemenis
met tekens uit den vreemde
*****************************
Hoe dicht is de nacht
als tonen van weemoed
zich buigen over verzoening
waar eens het zwaard gespleten
persoonlijkheden achterliet in het moeras
waar de dood ogenschijnlijk…
Venetië (I)
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.201 modelprojecten van natuur
als kleine en grote liederen
die iedereen graag zingt
veelvoudig nagemaakt
eeuwenoude fonteinen
in schoonheid stervend
verwond door regen, zon
gapend de steen en handvol water
ruziënde mussen
schoorstenen als pittoreske
kleine broertjes van campanili*
ambitieus in veelvoud
schreeuwend om aandacht
bestemming vervreemd…
Chaos
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.421 als een huwelijk geen huwelijk meer blijkt te zijn
je langs elkaar heen leeft, de ander niet meer kent
je samen geen eenheid meer vormt
een kluwen van liefde en haat
je van elkaar vervreemd bent, onverschillig
er kilheid en gewelddadigheid opborrelt
elke betrokkenheid is weggeëbd
het vanzelfsprekende niet meer vanzelfsprekend is
is de…
Vruchtdragend
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
592 als ik vervreemd raak
van de ander
ontdekt de waarheid
zich dan in mij zelve
of verschuift echtheid
wat sneller in uren en dagen
wordt zij met spoed
door heldere nachten geleid
lijken daken dan toch eerder
op ingebeelde gewelven
onderbouwd met willoze stutten
totdat zij de schemer niet meer
als vanzelf kunnen dragen
soms schijnt…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 vanochtend, staande op de koude sloot,
zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs
de herfst lag daar gevangen, eigenwijs
in bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen…
De terugkeer van de koning (deel I)
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
562 Decennia vervuld van geest
gebroken door vervreemding
De waat’ren hebben toegespoeld
een ongeleefd verleden
Toch komt eenmaal, luidt een kroniek
de terugkeer van de koning
Onuitroeibaar nageslacht
zijn dochters en diens kroning
O, koningstroon van zilverschoon
wiens plaats is omgestoten
De bladeren liggen in het rond
gevallen van de bomen…
Buiten of binnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 Laat mij haastig gaan door velden en beemden
schrijden door het schone vlakke land aan zee
genieten van dier en boom en grazend vee
van lucht en wolken wil ik niet vervreemden
vogels wil ik door het luchtruim zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol…
Ondeelbaar ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten vervreemd van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel er morgen
voorstaat, zijn licht gespeend
van sterren die opstijgen als het
avondrood zijn vleugels openslaat.…
Krachtiger dan ik
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
549 Ik was vervreemd van de rest.
Als een adelaar vloog ik hoog.
Keer op keer steeg ik op
en cirkelde in de lucht.
Met zéér scherpe ogen sloeg ik gade
hetgeen onder mij passeerde.
Alles werd in de ziel opgeslagen.
Ik vond het inmiddels héérlijk, daarboven.
De lucht helder en ijl.…
Geloof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Ik geloof dat het goed komt
Zekerheid wordt niet geboden
Verlost of niet ik ga onder de zoden
Als een god ben ik verdomd
Het leven geeft en neemt
Het leven raakt en verstomd
De draad die je van jezelf vervreemd
Vermoeide ogen kunnen niet worden vermomd
Rust zacht perfectionistische fanatiekeling
Ga in vrede naar de maatstaven geschaafde…
Windstilte?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 Vacuüm waarin ik moet berusten
ik vaar in de schaduw van je licht
waarin je de werkelijkheid bewaart,
geluidloos in het oog van de orkaan,
ik kan er moeilijk tegen dat je van
gedaante wisselt, daarin ik vrijwillig
moest vervreemden, een windstilte
waaruit ik de kracht ontlenen moest
om schaduwen te binden, niet uitlegbaar
dat alles…
Zingen in coronatijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
635 Ik zing
Bij kleinschalig wonen
Mensen
Met dementie
Ik ga
Naast ze zitten
En stem me af
Wat is de stemming
Welk lied
Past daarbij
Het voelt zo puur
Zo verbonden
Voor mensen
Met dementie
Zijn vaak de
Gewone dagelijkse
Dingen
Vervreemd
Verwarrend
Verdwaald
Weten veel niet meer
Met het zingen van oude liedjes
Gaan ze weer…
Tableau in pixels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
257 wolken
kleurt scharlaken en zweemt
naargelang de avond valt
dieper en dieper naar de
nachtelijke sfeer
gelegen aan de oostzijde van je
verheerlijking zijn dagdromen
nietigheden ten aanzien
van het moment dat
weldra mijn verlangen zal tonen
jij schildert een bijzondere slaap
die in een palet van fantasieën
het tableau nagenoeg laat
vervreemden…
Normaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Razendsnel beroer je de
Toetsen van je smartphone
En ben je vind ik erg
Goed bezig op het sociale
Netwerk - dat je daarbij de mens
Allang niet meer ziet, laat staan
Dat je hem nog aankijkt - is volstrekt
Normaal te noemen in deze normloze maatschappij
Die zich Nederland durft te noemen…
lijf en koepletten van een levend lichaam
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
3.146 de onderbuik
thermostaat van de prostaat
het levend lichaam ademt
maar als het de vage geur
van een roos wil opsnuiven
voelt het pas neusgaten
met klodders snot verstopt
het levend lichaam danst
rond het gevoel van ellende
en in de zwakke plekken
van de rug en lendenen
stuitert het steeds terug
het levend lichaam sterft
een vervreemdende…