570 resultaten.
Tropenavond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 licht van kaarsen
bijgeschenen door helder maanlicht
proeven wij de sfeer van zoele avond
schoonheid van Afrikaanse binnenland
zacht weerschijnt het flakkerend licht
in fonkelende glazen wijn op tafel
onze handen verstrengelen zich
tijdens weinig woorden die wij spreken
alsof geluk opnieuw geboren wordt
terwijl de zon achter horizon is verzonken…
Terug naar de oerknal.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Alles ontleend aan Moeder aarde verzonken
in een Eeuwig Al.
Bewust of niet van de waarde van het leven
terug naar de oerknal...…
één leven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
659 vandaag loop ik achteruit
terwijl mijn voeten
rusteloos de wind volgen
besta je nog
nu alles stromen zal of ga ik enkel
door een schaduw van tijd en licht
ik wil je meenemen, denk ik dan
stilte met jou maken, sporen
diep verzonken
zodat ik elk moment
kan voelen, veel meer dan zien
veilig in verdriet
de lokroep
van het samen reizen…
schreeuwen voor Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Schreeuwend voor Holland
zie ik elf wilde dieren
als een orkaan
over grasmat gaan,
rijen verdwaasde
oranje kuddedieren
als ware clowns
op tribunes staan,
en in het geweldige
stadion verzonken
de tegenstanders
verspreid op het veld,
scheidsrechters,
grensrechters,
fysiotherapeuten,
ter beteug`ling van het geweld.…
nog onverzonnen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
564 dromen van ooit een ander
gedicht dat zich niet meteen
ontbloot of gewonnen geeft
zoals een schilder bij ‘n leeg
nog maagdelijk doek in vage
tinten verzonken blijft
en de merel in de tuin nog
een poosje zwijgt voordat hij
in alle vroegte z'n liedje fluit
zoals ‘n woord geduldig rijpt
op zijn eigen uur en tijd in
het daglicht kruipt…
Mevrouw Despina ontmoet de rattenvanger
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.423 Klaar voor ervaring van inzicht en kalmte
loopt ze het licht in tot waar in de sloot
verzonken in graafwerk de rattenvanger zingt.
Vraagt ze schichtig naar dood en gevaren
lacht de man in het ijs, die luchtbellen wijst
van het wezen dat daar zich verschuilt.…
Het leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten.
Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…
Nocturne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 Aan de rafelranden
van de nacht in 't schaduwrijk
zwijmelen verzonkene
gedachten in vergetelheid
donkerblauw en violet
van diepgezonkenheid
in sepia en indigo
van nachtdoorwakenheid
overvaart naar duisternis
als tijdelijk anonymus
een verblijf incognito
naar een etherisch geestenrijk
vergetelheid, gezapig slapend
in het…
Herinnering aan Holland
poëzie
4.4 met 95 stemmen
26.821 Denkend aan Holland
zie ik brede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hoge pluimen
aan de einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een groots verband.…
Mijn Liefste
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.102 Zie hier mijn nieuw gewaad:
Dansend in de nacht
Omlijnde ogen, wit gelaat
Een kille koude kracht
Je ligt hier stil, je ogen dicht
In dromen diep verzonken
Ik red je uit het felle licht
Mijn liefde jou geschonken
Ik proef de hartslag in jouw bloed
Zo warm en puur volmaakt
Mijn liefste, dit moment voelt goed
Je bent onsterfelijk…
Bloemen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.470 Het kerkhof dat in rust verzonken
Te wachten lijkt op vers verdriet
Ziet in de lucht het zilver vonken
Dat strepen krast in het verschiet
Waar zomerzon wordt uitgeschonken
Op marmerwit en zwart graniet
Dwarrelen bonte vlinders dronken
Van nectar die het leven biedt
Een jonge vrouw waant zich alleen
En laat haar tranen vrijuit stromen…
Verdwaald genot.
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.228 Gedeelde spanning achter beslagen ramen,
in elkaar verzonken, kreunend elkaars namen.
Je sijpelt door mijn lichaam,
als een ader van dun bloed.
Het maakt me stil, maar mijn god,
wat voelt het toch goed...…
Verlangen naar vervlogen tijden
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.399 Ik loop verzonken in gedachten,
wie zal er op mij wachten ?
Flarden, herinneringen doen pijn
deze winter zal anders zijn.
Waarom zal ik het mijden,
dit stil verlangen naar vervlogen tijden ?
Jij zult me
geen liefde meer schenken,
misschien zul je vanavond
nog even aan me denken.…
Horzel
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.678 Jij kondigt jezelf niet aan
met een klop op de deur
een onverwachtse donderslag
Jij slaat toe als een paardenvlieg
wanneer ik verzonken in het bad
genietend van een glas wijn
me langzaam volledig ontspan
Op een droge plek bij mijn knie
zie ik je komen van binnenin
dwars door de huid
het hoofd, de rug, de benen
en zelfs vleugels?…
Hortus Botanicus, Leuven
gedicht
2.6 met 26 stemmen
8.215 Weldadig en in rust verzonken, deze
tuin, vooroorlogs ooit mijn vaders
geliefde pleisterplaats. Geen sporen meer
van hem die ik hier zoek.
Maar elke plant, hoe onaanzienlijk ook,
wordt hier gekend, genoemd bij naam
en toenaam, een belofte van genezing.…
De schuldenares
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.196 ( voor Gerrit Achterberg )
Hij verzonk voortdurend
in de wereld die hij aangreep
zonder te vallen of aansturend
op dit zwaarmoedig gedweep
met een dood die hem op de hielen zat.
Onder het ijs vergaf het moordhuis
de man die om bevrijding bad
van een rekkend Golgotha, een vierde kruis.…
Akkerman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Zo peinzend is hij
in zichzelf verzonken.
Tegen de wind monkelt hij:
Bedankt voor de praat.…
Een brug te ver*
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
4.546 In kilometers stel ik de afstand
op vijftig om verzonken te verzeilen
naar beelden die zich schierlijk opwaarts ijlen
uit spiegelingen aan de waterkant.
Ik zie een stad, een stroom, de zwarte spijlen
van overspanning, die oevers verwant
doen zijn aan vlakken van een diamant,
glansrijk ontsnapt aan separaat verwijlen.…
Het Raam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
694 Verborgen achter blonde haren
een longdrinkglas tussen de lippen
zat ze roerloos op haar stoel
verzonken in stille gedachten
naar een onzichtbaar iets te staren
de as van haar sigaret te tippen
haar ogen zoekend naar gevoel
een hulpeloos wanhopig wachten.…
Contemplatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 (bij 'De keuze' van Suus Suiker)
In een oude, sierlijke kloostergang
of kerk staat zij in gedachten verzonken
naar een stenen bak met water te loeren.
Ze huivert, in de verte klinkt monnikengezang,
door kabouters wordt er champagne gedronken
en buiten beginnen tortelduiven te koeren.…
Diep is de nacht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
465 Aan de rafelranden van
het schaduwrijk der nacht
zwijmelen verzonkene
gedachten in vergetelheid
van sepia en indigo
in woordeloze beeldentaal
naar donkerblauw en violet
in peilloze bezonkenheid
verstolen overvaart
incognito en ongezien
anonymus in het verblijf
van nachtdoorwakendheid
sluimerend in diepe remslaap
in een tijdloos…
Terra brabantia
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
468 ulicoten
een mijl gaans noordwaarts
van de reutsche loop
voorbij de oude strump en
hazeldonk
ligt moederziel een godverlaten
oord
ontsnapt aan pups enzo en
bremer pampa
loopt tussen snuffelland en
dodendraad
een autochtoon van rafels
zondereigen
verspreide huizen boven
ulvenhout
een zonderling van kempens
baarle-nassau
verzonken…
hoe dan ( cervicale dystonie )
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 zijn mijn mat gekleurde gedachten
als glazen zo breekbaar
dat mijn twijfel zich
heeft bekeerd tot
een leugenachtige berusting
botox, benzo’s, fysio
balsem, kou, warmte, liefde,
acceptatie, baclofen, levopa,
allen werden geopperd doch
het galopperen van het hoofd
negeert stoïcijns alle middelen
die ik noemde
tijd lijkt te zijn verzonken…
Vlaanderen voorbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Statige steden langs verzonken wegen
worden langzaam van hun trots ontdaan
de boerenbede om zon en regen
de Vlaamse trots in een hard bestaan.…
Drenkeling
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
3.807 Terwijl zij de netten uitwerpt
in een wolk van schuimspatten
krijst de drenkeling en hijst zich aan boord,
In de diepte een verzonken stad
onder wuivend wier,
een mossig koord leidt naar het schip
gekraakt in een donderslag
Nu rest er vermolmd hout,
groeien er koralen op de mast,
de oeroude glorie ligt aan scherven
terwijl zijn tranen bederven…
Duistere paden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
956 Diamanten wegen van de nacht
Verbergen duistere paden van het leven
Aarzelend trekken ze de aandacht
Door herinneringen gedreven
Verborgen tussen ster en duisternis
Roerloos verzonken
Zoekend naar vergiffenis
In pijn verdronken
Gewond door het verleden
De toekomst staat stil
Zich een weg banend door het heden
Struikelend over onwil…
November
gedicht
3.1 met 292 stemmen
87.571 Avonden lang zat hij dan in gedachten
verzonken. November brokkelde af
in winterse buien, waarbij een straf
soort duisternis zich ophoopte tot nachten
van slapeloosheid en eindeloos wachten
op het onontkoombare oordeel: Laf!…
leven sloop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
959 vlerkenmens
met hemelwaarts elan
in flarden lakenzeilen
voorbij conventie's grens
gewichtloos optimisme draagt
zijn hemelstormen
tot hij in zomertooi
zich overtreft
dan vallen veren een voor een
zijn lijm gesmolten
gebogen wordt zijn stam
de helium gevulde bol
van onvervulde dromen vol
niet langer aangevuurd
door capillaire krachten
verzonken…
Weet je nog, liefste
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.201 Vaak brandde de woestenij
Was het land leeg
Bloeide de nacht zonder zin, ijzig
Hunkerden de wortels naar licht,
het droomrood van een teder dagen
Toen kwam jij, liefste
Weet je nog
hoe we dwaalden in het maanlicht
in het zilver van de zee verzonken
zacht vuur uit een dauwkelk dronken
Herinner je je nog
de geheimen die wij elkaar schonken…
geduld groeit
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
3.745 segmenten leergierig en jong
nemen kennis van wetten
door herhaling in zetten
van remmende voorsprong
met name het grote vertragen
in centra straten op burelen
zacht sudderen de taferelen
rond onze oud'ren van dagen
ganse groepen drijven mee
verzonken in tijd als in zee
bij kassa's rijpen diepe gedachten
allen staan geduldig op hun…