Alle inzendingen over verzonken

570 resultaten.

Sorteren op:

Tropenavond

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
licht van kaarsen bijgeschenen door helder maanlicht proeven wij de sfeer van zoele avond schoonheid van Afrikaanse binnenland zacht weerschijnt het flakkerend licht in fonkelende glazen wijn op tafel onze handen verstrengelen zich tijdens weinig woorden die wij spreken alsof geluk opnieuw geboren wordt terwijl de zon achter horizon is verzonken…

Terug naar de oerknal.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 665
Alles ontleend aan Moeder aarde verzonken in een Eeuwig Al. Bewust of niet van de waarde van het leven terug naar de oerknal...…

één leven

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 659
vandaag loop ik achteruit terwijl mijn voeten rusteloos de wind volgen besta je nog nu alles stromen zal of ga ik enkel door een schaduw van tijd en licht ik wil je meenemen, denk ik dan stilte met jou maken, sporen diep verzonken zodat ik elk moment kan voelen, veel meer dan zien veilig in verdriet de lokroep van het samen reizen…

schreeuwen voor Holland

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Schreeuwend voor Holland zie ik elf wilde dieren als een orkaan over grasmat gaan, rijen verdwaasde oranje kuddedieren als ware clowns op tribunes staan, en in het geweldige stadion verzonken de tegenstanders verspreid op het veld, scheidsrechters, grensrechters, fysiotherapeuten, ter beteug`ling van het geweld.…

nog onverzonnen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
dromen van ooit een ander gedicht dat zich niet meteen ontbloot of gewonnen geeft zoals een schilder bij ‘n leeg nog maagdelijk doek in vage tinten verzonken blijft en de merel in de tuin nog een poosje zwijgt voordat hij in alle vroegte z'n liedje fluit zoals ‘n woord geduldig rijpt op zijn eigen uur en tijd in het daglicht kruipt…

Mevrouw Despina ontmoet de rattenvanger

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.423
Klaar voor ervaring van inzicht en kalmte loopt ze het licht in tot waar in de sloot verzonken in graafwerk de rattenvanger zingt. Vraagt ze schichtig naar dood en gevaren lacht de man in het ijs, die luchtbellen wijst van het wezen dat daar zich verschuilt.…

Het leven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
Verzonken in hard ijs. Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten. Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen. Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…

Nocturne

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Aan de rafelranden van de nacht in 't schaduwrijk zwijmelen verzonkene gedachten in vergetelheid donkerblauw en violet van diepgezonkenheid in sepia en indigo van nachtdoorwakenheid overvaart naar duisternis als tijdelijk anonymus een verblijf incognito naar een etherisch geestenrijk vergetelheid, gezapig slapend in het…
Maxim30 juli 2019Lees meer >

Herinnering aan Holland

poëzie
4.4 met 95 stemmen aantal keer bekeken 26.821
Denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan, rijen ondenkbaar ijle populieren als hoge pluimen aan de einder staan; en in de geweldige ruimte verzonken de boerderijen verspreid door het land, boomgroepen, dorpen, geknotte torens, kerken en olmen in een groots verband.…

Mijn Liefste

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.102
Zie hier mijn nieuw gewaad: Dansend in de nacht Omlijnde ogen, wit gelaat Een kille koude kracht Je ligt hier stil, je ogen dicht In dromen diep verzonken Ik red je uit het felle licht Mijn liefde jou geschonken Ik proef de hartslag in jouw bloed Zo warm en puur volmaakt Mijn liefste, dit moment voelt goed Je bent onsterfelijk…
Esther Frenay26 november 2004Lees meer >

Bloemen

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.470
Het kerkhof dat in rust verzonken Te wachten lijkt op vers verdriet Ziet in de lucht het zilver vonken Dat strepen krast in het verschiet Waar zomerzon wordt uitgeschonken Op marmerwit en zwart graniet Dwarrelen bonte vlinders dronken Van nectar die het leven biedt Een jonge vrouw waant zich alleen En laat haar tranen vrijuit stromen…

Verdwaald genot.

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Gedeelde spanning achter beslagen ramen, in elkaar verzonken, kreunend elkaars namen. Je sijpelt door mijn lichaam, als een ader van dun bloed. Het maakt me stil, maar mijn god, wat voelt het toch goed...…
Manesz25 juni 2004Lees meer >

Verlangen naar vervlogen tijden

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.399
Ik loop verzonken in gedachten, wie zal er op mij wachten ? Flarden, herinneringen doen pijn deze winter zal anders zijn. Waarom zal ik het mijden, dit stil verlangen naar vervlogen tijden ? Jij zult me geen liefde meer schenken, misschien zul je vanavond nog even aan me denken.…

Horzel

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.678
Jij kondigt jezelf niet aan met een klop op de deur een onverwachtse donderslag Jij slaat toe als een paardenvlieg wanneer ik verzonken in het bad genietend van een glas wijn me langzaam volledig ontspan Op een droge plek bij mijn knie zie ik je komen van binnenin dwars door de huid het hoofd, de rug, de benen en zelfs vleugels?…

Hortus Botanicus, Leuven

gedicht
2.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.215
Weldadig en in rust verzonken, deze tuin, vooroorlogs ooit mijn vaders geliefde pleisterplaats. Geen sporen meer van hem die ik hier zoek. Maar elke plant, hoe onaanzienlijk ook, wordt hier gekend, genoemd bij naam en toenaam, een belofte van genezing.…

De schuldenares

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.196
( voor Gerrit Achterberg ) Hij verzonk voortdurend in de wereld die hij aangreep zonder te vallen of aansturend op dit zwaarmoedig gedweep met een dood die hem op de hielen zat. Onder het ijs vergaf het moordhuis de man die om bevrijding bad van een rekkend Golgotha, een vierde kruis.…

Akkerman

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Zo peinzend is hij in zichzelf verzonken. Tegen de wind monkelt hij: Bedankt voor de praat.…

Een brug te ver*

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.546
In kilometers stel ik de afstand op vijftig om verzonken te verzeilen naar beelden die zich schierlijk opwaarts ijlen uit spiegelingen aan de waterkant. Ik zie een stad, een stroom, de zwarte spijlen van overspanning, die oevers verwant doen zijn aan vlakken van een diamant, glansrijk ontsnapt aan separaat verwijlen.…

Het Raam

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 694
Verborgen achter blonde haren een longdrinkglas tussen de lippen zat ze roerloos op haar stoel verzonken in stille gedachten naar een onzichtbaar iets te staren de as van haar sigaret te tippen haar ogen zoekend naar gevoel een hulpeloos wanhopig wachten.…
sephus25 april 2014Lees meer >

Contemplatie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
(bij 'De keuze' van Suus Suiker) In een oude, sierlijke kloostergang of kerk staat zij in gedachten verzonken naar een stenen bak met water te loeren. Ze huivert, in de verte klinkt monnikengezang, door kabouters wordt er champagne gedronken en buiten beginnen tortelduiven te koeren.…

Diep is de nacht

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 465
Aan de rafelranden van het schaduwrijk der nacht zwijmelen verzonkene gedachten in vergetelheid van sepia en indigo in woordeloze beeldentaal naar donkerblauw en violet in peilloze bezonkenheid verstolen overvaart incognito en ongezien anonymus in het verblijf van nachtdoorwakendheid sluimerend in diepe remslaap in een tijdloos…
Maxim5 september 2023Lees meer >

Terra brabantia

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
ulicoten een mijl gaans noordwaarts van de reutsche loop voorbij de oude strump en hazeldonk ligt moederziel een godverlaten oord ontsnapt aan pups enzo en bremer pampa loopt tussen snuffelland en dodendraad een autochtoon van rafels zondereigen verspreide huizen boven ulvenhout een zonderling van kempens baarle-nassau verzonken…

hoe dan ( cervicale dystonie )

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
zijn mijn mat gekleurde gedachten als glazen zo breekbaar dat mijn twijfel zich heeft bekeerd tot een leugenachtige berusting botox, benzo’s, fysio balsem, kou, warmte, liefde, acceptatie, baclofen, levopa, allen werden geopperd doch het galopperen van het hoofd negeert stoïcijns alle middelen die ik noemde tijd lijkt te zijn verzonken…
elze22 oktober 2024Lees meer >

Vlaanderen voorbij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 964
Statige steden langs verzonken wegen worden langzaam van hun trots ontdaan de boerenbede om zon en regen de Vlaamse trots in een hard bestaan.…
Kees Keizer10 december 2003Lees meer >

Drenkeling

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.807
Terwijl zij de netten uitwerpt in een wolk van schuimspatten krijst de drenkeling en hijst zich aan boord, In de diepte een verzonken stad onder wuivend wier, een mossig koord leidt naar het schip gekraakt in een donderslag Nu rest er vermolmd hout, groeien er koralen op de mast, de oeroude glorie ligt aan scherven terwijl zijn tranen bederven…
Wimper1 april 2003Lees meer >

Duistere paden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 956
Diamanten wegen van de nacht Verbergen duistere paden van het leven Aarzelend trekken ze de aandacht Door herinneringen gedreven Verborgen tussen ster en duisternis Roerloos verzonken Zoekend naar vergiffenis In pijn verdronken Gewond door het verleden De toekomst staat stil Zich een weg banend door het heden Struikelend over onwil…
Chiara324 augustus 2004Lees meer >

November

gedicht
3.1 met 292 stemmen aantal keer bekeken 87.571
Avonden lang zat hij dan in gedachten verzonken. November brokkelde af in winterse buien, waarbij een straf soort duisternis zich ophoopte tot nachten van slapeloosheid en eindeloos wachten op het onontkoombare oordeel: Laf!…

leven sloop

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 959
vlerkenmens met hemelwaarts elan in flarden lakenzeilen voorbij conventie's grens gewichtloos optimisme draagt zijn hemelstormen tot hij in zomertooi zich overtreft dan vallen veren een voor een zijn lijm gesmolten gebogen wordt zijn stam de helium gevulde bol van onvervulde dromen vol niet langer aangevuurd door capillaire krachten verzonken…

Weet je nog, liefste

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Vaak brandde de woestenij Was het land leeg Bloeide de nacht zonder zin, ijzig Hunkerden de wortels naar licht, het droomrood van een teder dagen Toen kwam jij, liefste Weet je nog hoe we dwaalden in het maanlicht in het zilver van de zee verzonken zacht vuur uit een dauwkelk dronken Herinner je je nog de geheimen die wij elkaar schonken…

geduld groeit

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.745
segmenten leergierig en jong nemen kennis van wetten door herhaling in zetten van remmende voorsprong met name het grote vertragen in centra straten op burelen zacht sudderen de taferelen rond onze oud'ren van dagen ganse groepen drijven mee verzonken in tijd als in zee bij kassa's rijpen diepe gedachten allen staan geduldig op hun…