489 resultaten.
'k Hou van je...
hartenkreet
3.9 met 37 stemmen
2.966 ‘k Zie je
wanneer de sneeuw jouw voetstappen achterlaat,
bevriezend in een winterslaap.
‘k Verlang naar je
wanneer ik de seizoenen kleur,
bewegend door de zon en de maan.
‘k Hou van je
zelfs al ben je hier ver vandaan.…
Nieuwe kans
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
4.958 Ik tel de voetstappen naar jouw kamer
in het mooie, koude huis, wij praten
om te overleven jij en ik, wij
rijgen woorden aan elkaar en kijken
vooral kijken naar elk gebaar
meten de intensiteit van de ogen
Wij proberen weer alleen te zijn
na alle samen doorgebrachte dagen
houden elkaar vast en voelen
ons verliezen alsof we nooit
hebben bestaan…
balancerend - Duo gedicht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
802 ijlings zoekend
naar verloren voetstappen
keert het tij zijn schaduwzijde
terra kleurt rood
als door de zon gekust
wind doet wolken sluieren
sneeuw bedekt meer,
alles schijnt verdwaald
balancerend op helder en grijs
jij in het firmament
lieflijkheid glimlacht je tegemoet,
misère wordt bedekt
door de dromerige mantel der vergetelheid…
Nothing Compares to You.
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
492 woensdag is een vrije dag
en volgende week
is een speciale week:
we zijn dan 2 jaar samen,
dus vieren we dat
met een dagje,
lees nachtje,
weg
Logeren op de boot,
mijn boot, onze boot,
ons schip
lees cruisehotel
Jij liet je voetstappen achter
in mijn hart,
voor altijd
Nothing Compares to my Elly
Nothing....…
Hoofdwerk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 ik ben het ogenblik
een reiziger, de passant
die zich telkens waagt
op een eindeloze tocht
een stoet van woorden
straks
meng ik me bevlogen
met open ogen in het gedruis
tussen vreemde voetstappen
met een vastberaden tred
ik ben het zelf
die het hoofd bezet
dromen wil verdichten
een eenheid wil bundelen
van lentelichten
als een…
het meisje en de vogels
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.072 zij zit daar maar
stilletjes op de straat
temidden van vogels
die zij laat eten
uit de holte van haar hand
onverstoorbaar
zijn zij samen
het middelpunt
dit kind en de vogels
om hen heen
de wereld
gehaaste voetstappen
Ieder voor zich
god voor ons allen
fietsen wachtende
kinderen rondjes
auto 's in wedloop
op weg naar thuis…
Binnen utopische lijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
422 ik pas voorzichtig
voetstappen van
degenen die mij
zijn voorgegaan
probeer hun paden
te volgen op weg
naar de wolken
een misstap is zo gedaan
het leek of ik geen
keuze had er was niet
anders dan het al eeuwen
uitgestippeld pad
in nauwgezetheid
kon ik mij wel vinden
maar het dwingen zonder
vrijheid ging mij hinderen
ben uitgestapt…
Sporen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.094 De straten zijn donker,
evenals de voetstappen die
hard rennen door de straten
van de wijk.
Griezelig zijn de contouren,
die opduiken op plaatsen waar
je ze niet verwacht met een even
sinister gemompel.
Platgedrukt tegen de muur,
ontloop ik het gemompel met
een bang hart en helemaal alleen
raap ik de moed op die viel.…
Danse macabre
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.512 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn lippen verwarmde
zachte muzieknoten dwarrelden
als een ragfijne sluier over mijn huid
waar ze zich schikten naar de
contouren van mijn lichaam
ik vergat de tijd
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onvermijdelijke komst
je voetstappen, grijs en koud
verkilden mijn vertrek…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 blad waait met de wind
op weg naar verre plaatsen
winter nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij…
Haar armen omhelzen
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.621 wakker
als een zachte kus
de dageraad ontrolt zich
vol gouden belofte
aan haar voeten
ze laat zich bekoren
een warme glimlach
krult haar lippen
terwijl de wind
speelt met
koningwinter en de lente melodie
die beiden een duet fluisteren
alle twee aanlokkelijk
sneeuwvlokken
en roodblozende wangen
witte wolkjes adem
of dansende voetstappen…
Wie, oh wie .....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 In het duister hoor ik alleen de regen
geen voetstappen op de grond, geen geluid
ik sta op de brug, het water nodigt uit
niets, maar dan ook niets lijkt te bewegen
handen op mijn schouders houden mij tegen
een stem klinkt achter mij, donker doch luid
stevige vingers raken mijn naakte huid
ik wil, maar kan mij niet meer bewegen
elk gebaar…
Verraderlijke nevel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.212 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn gezicht bewoog
zacht als de muzieknoten
die dwarrelend als een
ragfijne sluier mijn huid
beroerden, zich schikten
naar de contouren
van mijn lichaam
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onverwachte komst
je voetstappen, grijs en koud
doorkliefden mijn ruimte
ik probeerde…
In krijt verkleurt de kop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
710 de straat verloopt
langs gevels en in stoep
kaatst voetstappen om
spoorloos anoniem te blijven
breuken potten knikkers op
in krijt verkleurt de kop
in tekening heel nonchalant
op het trottoir gedropt
bomen werken zoetjesaan
de tegels uit de stoep
je struikelt als je ze niet ziet
of trapt in hondenpoep
blikken dromen aan de kant
gepoetst…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 er zijn kamers
dicht bij jou, zoals eilanden
in woorden
gezichten en kalenders
en de ontdekking van schemer, wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater…
9/11
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
1.579 Zwart geblakerd is de ineengestorte moed
Als de werkelijkheid onwerkelijk geworden is
En grijze muizen weggejaagd door het stof
alleen herkend als mens door traansporen
Inelkaar stortend onteerd met luid protest
Met gebonden blikken naar grote hoogte gegaan
en leeg en verloren teruggekeerd naar het hier
zien we voetstappen in het stof van een…
Trauma
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 gedachten zweven
tussen kosmos en universum
eeuwige honger gaapt
hangend aan de melkweg
welke zin heeft dit alles
is het muziek wat ik hoor
of stemmen van mijn eigen grond
waar het zaad begraven ligt
te wachten op het laatste oordeel
ik word bang van de fluister
van mijn weggooikinderen
langzaam dringen ze op
verslinden reeds mijn voetstappen…
Art. 461 WvS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
479 alle voetstappen smoren terstond
een bord verzoekt niet te betreden
in het broekland van zompige grond
met roestbruine aderen doorsneden
pluizige pluimen deinen op de maat
wuiven zinloze gedachten voorbij
een lepelaar die op stelten staat
wakend in vlagen van dagdromerij
hier eindigt het land, is wat ik je zeg
nu kan niemand nog ergens…
krocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 Met beverige vingers tast hij
langs kale muren naar
enig houvast,
een illusie van herinnering
misschien,
die de voosheid van zijn leven
een zweem van zin geeft
Soms hoort hij voetstappen
of stemmen
die hol galmen in de verte.
Maar niemand komt
hij is een afgeschreven mens:
zelfs de dood is hem vergeten…
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 sloot me op in het strandhuis
met alles wat ik wist over eb en vloed
tekende ik je ogen op de muur
schilderde je armen over ons bed
mijn kussen vol gedichten
en een deken van liefdesbrieven
door mijn tranen langs het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn voetstappen…
Winter
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
597 Voetstappen blijven zichtbaar.
De vogels in het nauw, op zoek naar
voedsel.
Dit geeft hen geen vreugde.
Ze moeten vliegen in de kou.
De takken aangetast door de
wintertijd.
Voorlopig geen voorjaarsperikelen
in zicht.
Winter heeft ook zijn charmes
met het dagelijkse donkerte.…
Meer dan je denkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Plots rinkelt een fietsbel op verwijtende toon
een deur slaat dicht
voetstappen bij de buren
op straat huilt een kind
er klinkt geen troostend woord.
Dat hoor,- en voel je
je denkt aan je eerste verdriet,
onrecht wat je overkwam
nog levend in je.…
De gaskraan open
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
513 we zagen de
lucht uitwolken
als was het sneeuw
kleine glinsters
spatten het licht
ver van ons heen
zacht dekten vaag
natte plekken
jouw voetstappen
voor ons die wij
vol verbazing en met
een glimlach volgden
op de achtergrond
het orgelboek transitie
waarin zware tonen
rijken en bestuurders
kloonden tot de bv
nederland voor meer
geld…
De file van vlees
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
191 Voetstappen vallen samen in een doffe beat.
Je ademt de uitgeademde lucht van de gids.
Slechts één blik omhoog breekt het patroon.
De zijweg ruist van ongetemde wind.
Daar waar de gezichten vloeibaar worden.…
Spoor vooruit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
129 Achteruit kijken
naar de voetstappen in de sneeuw,
elk spoor keurig verklaard,
elke misstap een les
die pas na de val een naam kreeg.
Maar de voeten staan al weer stil te trappelen,
neus naar het wit
dat nog niemand betrad,
geen kaart, geen les,
alleen kou tegen de wangen.…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 Bekende namen vervagen zacht,
als voetstappen op een rustig strand.
Maar wat het hoofd niet meer bedenkt,
voelt het hart nog aan de hand.
Een blik van herkenning, een klein gebaar,
een oude melodie die stil ontwaakt.
De wereld verandert, de geest wordt zwaar,
maar de essentie blijft ongeraakt.
…
Goddeloos geweld
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.145 Onder mijn voetstappen trilt de aarde:
doden klagen in hun graf steen en been,
maar ik laat een ieder in zijn waarde
en dus gaat niemand ooit nog zinloos heen.
Dien ik enkel sinistere heren,
of ben ik toch goed en u het kwaad,
wanneer ik geen godsbeeld ooit zal eren?
En wie neemt nu van wie de maat?…
Letters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
895 In radeloze voetstappen
kunnen letters vluchten
om de angst te ontwijken.
Ik stap naast ze in de schaduw,
houd ze ver weg van het licht,
daar krommen woorden eigenhandig
in een verwarrende duisternis.
Stil liggen gedachten
in de wonden van het vlees,
waardeloos doven ze
in de schimmel van mijn vrees.…
Warme Regens
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.001 Je laatste voetstappen klinken nog
en lijken een herhaling van een prelude
op een nieuwe zomer die nooit meer komt.
*
Muziek: J.S. Bach,’Adagio’ uit suite nr. 3 in D groot, bwv 1068…
helwitte vuurtongen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.433 O' La Descente Infernale, mijn eigen, kleine Goddelijke Komedie, op weg naar de onvermijdelijke negende ring; overwoekerd door zeshonderdzesenzestig voetstappen spiegelbeeld, beklonken bij elke druppel die ik vind,
O' La Descente Infernale, het geschal der trompetten, de lofzang die wonderschoon weerklinkt, bejubeld en bezongen, slechts Judassen…