1364 resultaten.
Oog om oog
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.061 Verwensingen
spellen fanatieke oren
ongehoord lang verse
klemtonen
uit betrouwbare bron
verspreken zij illusies,
vangen tongen bot
in oeverlicht
Dichtgestucte lucht
ontketent opgebouwde
waarheden vrijwel
onvervoegbaar
op slinkse heterdaad
verhangt zij vuile was,
heulen oren eigen
schoonschrift.…
Aard-man
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.048 de aardappelen gepoot
en sjalotten geplant
rechtte de moede man zijn rug
wees omhoog
naar een vlucht vogels
boven zijn heilig land
kijk, alles vliegt en vreet
de tijd aan flarden
leven noch dood
of iets van waarde
zal beklijven
en toch
sprak de man
met vuile vingers
zou ik hier graag nog wat blijven…
Flora
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
542 onder tien gebroken nagels
zat het vuil van vele straten
elke dag snoof hij
zijn eigen vieze luchten
de stank lag diep
in de kloven van zijn hand
begraven
ze rook in hem
de hele stad
ze was zijn zeep
zijn enig stuk
hoe zoet haar zweet
als zij hem waste
Uit “Cubanos y Cubanas”…
Het strand.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
955 een kind speelt
in ’t schelpenzand tussen ’t vuil
net als vele andere kinderen,
laten zij zich niet hinderen
door plastic, patatzakjes, ijzer,
hout en ander afval
zelfs niet door een stinkende
aangespoelde blauwe kwal
of door de paardenvijgen in ’t zand
kinderen spelen slechts lekker op het strand…
Tokkel tranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 De wereld draait door
onverschillig of
wij begrijpen
dat alles met ons
verbonden is
Ik kijk toe
vanuit de coulissen
en tokkel zachtjes
tranen op mijn gitaar
De vloer is vuil
Er zijn geen bewoners
Iedereen is bezig
met andere dingen
en laat de liefde liggen
Ik kijk toe
vanuit de coulissen
en tokkel zachtjes
tranen op mijn gitaar…
Avondschildering
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
435 Waarom nog één woord vuil maken
aan het weerspreken van een waarheid
als schoonheid ligt besloten
in de kalmte van het zwijgen
maar zelfs zwijgen verdacht is in tijd?…
zicht op glas
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
820 het is koud
om me heen
als de dageraad
daagt
ik draai de lamp
boven mij hoger
en voel
de verlichtende
warmte
mijn gezicht spiegelt
in de ruiten
van de tuinkamer
als het hoofd
zich wendt,
naar welke kant ook,
is mijn
bleke gezicht
op het glas
geplakt,
zie mijzelf zitten
ik ben niet alleen…
drie steentjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2 Ik deed de ruit niet open.
De steentjes lagen stil.
Net anders.…
Blues
gedicht
3.4 met 40 stemmen
17.270 waarin te zijn
wind doet druppels
tikken tegen ruiten
stilte verbreekt
alleen zichzelf
en hierin
ben ik
niet
waarin dan wel
woorden vechten
weg naar buiten
verloren zinnen
zijn gebroken
zou ik hierin
moeten zijn
misschien niet daarin
dat ik zijn zou
struikelend om
waarin te zijn
blues…
december 1955
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.851 als ventje van acht stond ik
met mijn neus gedrukt tegen de ruiten
kinderdromen achter glas
waar ik mij blind op staarde
in winkels vol bijeengepakt
het gaf eigenlijk geen pas destijds
doch met een soort van zelfkastijding
bood ik weerstand aan verleiding...
toch keek ook ik reikhalzend uit
maar rekende op niets…
Wrakhout
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
729 Een druppel zoekt
zijn weg op de beslagen ruit.
Het rotten zet maar door.
Mos groeit in de reten
van deze wrakke schuit.…
Wrakhout
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.648 Een druppel zoekt
zijn weg op de beslagen ruit.
Het rotten zet maar door.
Mos groeit in de reten
van deze wrakke schuit.…
Huilende Kerst
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.884 Ik smijt mijn pet af
Ik huil zonder iets op mijn hoofd
Bijna iedereen was me vergeten bij kerst
En ze hadden me vanalles beloofd
Het deed me pijn het deed me pijn
Maar wie laatst lacht lacht het best
Dit jaar nodig ik iedereen uit
En hang ik een gevelkerstman boven mijn ruit…
TROMMELAAR
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
902 Zijn handen
stil kan hij
ze niet houden
Zijn armen
benen, de krul in z'n haren
alles, ja alles beweegt
De beat, beat
beat
je gaat er van houden
De straat maakt
muziek en veegt
klanken tesamen
De ruiten in ramen
weerspiegelen
de beat, beat, beat.…
Raakvlak
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.507 een blik verkilde mijn kleuren
fletser werd ik van het zwijgen
ontkenning sloeg de ruiten stuk
en brak mijn zicht
verijsde tranen ving ik
verstoken van de warmte
waarmee pijn uitdiepen zou
hoezeer ontbeerd
het stromen van voorheen
van traan naar lach en weder
vinden…
Bloemen van kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
564 zonder doek
slechts water en
een breed penseel
zo schilder ik
een onvoorstelbaar
winters tafereel
met strakke streken
breng ik water aan
op een ijskoud raam
zacht vriezen
bloemen van kristal
al naar het opengaan
een transparant boeket
als ode aan het jaargetij
bloeiend op de ruit gezet…
lazy day
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 regen op een
luie zaterdag
de druppels
die ik zag toen ik nog
in bed lag
deden mij besluiten
nog even met mijn rug
gekeerd naar
de bespatte ruiten
verder te
sluimeren, van
tevredenheid te knorren
te spinnen
Ik blijf vandaag
voorlopig maar
binnen.…
Doen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
459 Hier sta ik met afgetrapte schoenen
ik kan nergens heen
ik heb alle ruiten ingegooid
alle bruggen verbrand
alle stoelpoten weggezaagd
ik ben nu vrij
maar geen cent op zak, berooid
ik zie wat vogels vliegen
zij doen wat hun ingegeven wordt en zingen hun vrolijk lied
zij doen gewoon en denken niet.…
Liefde die overgaat?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
617 Die openen
met groot gemak
als aan 'n sleutelbos
op kleur te vinden
Ik wist niet
van roesten
niet van sluiten
...en gesloten
Ik wist niet
van ruiten
ongewassen
niet gezeemd
Geen blik
in het hart
meer en langer
.....gegund
Ik wist niet
van deuren
die me buiten
....sluiten.…
Broer
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.156 Zolang je Kaspar Hauser was
bleef je ongeboren
en wat ik later van je las
lag als adem op mijn ruit
bevroren.
Ik wist niet hoe jij jezelf verstond.
Ik adem op jouw woord
en zie hoe dit zich smelten laat
maar ook hoe je ontdooiend spreken
jou verstoort.
----------------------
uit: 'Hohner', 2015.…
zij en ik
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
569 zij was oud en ver-
de tafel tussen ons in-
haar hart was zacht
zeker niet te min
ze gaf in stilte
alles wat zij bracht
doorheen het tikken van de pendule
keek ik naar buiten
aaide onderwijl het zachte tafeltapijt
ik was aan mijzelf gewijd
en keek daardoor te vroeg
in weerspiegelende ruiten…
van wat er rest
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
532 de storm in haar borst
het kraken van de perenbomen
het kleine vogeltje gevallen
uit de witbloeiende appelboom
haar witte hand tegen de ruit
de tikkende winter tegen de ramen
het laurierboompje dat
zacht met haar spreekt
de pijn van het afscheid
het vechten tegen de dood
in tijden van liefde
in tijden van rouw
van wat er rest…
Maandag blues
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.070 de glazen rinkelen
deze ochtend leeg
de randen raken
soms een doffe klank
de schrale resten
op de bodem
proeven nu zo bitter
zonder zoete smaak
en op fluwelen pootjes
komt de kater wat later
de glinster
in zijn linker oog
loenst een beetje na
in 't vuile glas
waar gisteren nog
klater was…
Ik heb je nodig
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.514 als mijn geest achter de spiegel
zich in de morgen verschuilen wil
even af wil wenden van het bestaan
afscheid wil nemen van de contouren
die mijn leven hebben geweven
langs de weg te zetten bij het grove vuil
op die momenten zie ik je silhouet
het bedekt mijn onrustige gedachte
mijn geest komt te voorschijn
en verdwijnt de damp die…
Verwant bloed
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
563 Nog voor de doodsklap tot me doordrong
tastte ik al in het duister
op zoek naar levenslicht
Mijn adem snakt naar oude oorsprong,
gezongen woorden of gefluister
van een vrouw zonder gezicht
Verzonken in een slangenkuil
pompt mijn hart op een cilinder
op zoek naar verwant bloed
mijn ziel verschoont zich van het vuil
op de vleugels…
Het meesterwerk.
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
748 Met half zichtbare blauwe vingers,
Bijna gevoelloos,
Valt het penseel na de laatste streek
In weken vuil.
Een verdubbelde hartslag
Voorspelt de grote toekomst.…
rode maan
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
846 dit uur herbergt een rode maan
die kleur geeft aan mijn dag
het is mijn tijd zegt de maan
en ze dompelt mij onder
in haar vurige water
schrobt de chaos uit mijn buik
brandt het vuil van mijn ziel
tot daar in het allerdiepste
enkel waarheid overblijft
nu is de tijd zegt de maan
ga en vermenigvuldig
waarheen vraag ik en wat
overal en…
Laat mij zacht zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
627 Laat mij zacht zijn als het water
dat vloeit en zingt en wast
wat vuil is en wat dorst naar leven.…
Tornado
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
502 Het was vroeg in de ochtend en ik
zag overal kabouters in de weer om
het vuil van de mensen te cleanen.
De dag daarna kreeg ik in Jericho,
althans wat er van over is, een
geestesverschuiving, die werkte
als een verwoestende tornado.…
ontsnapping
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
16.061 Als water draalt langs kale ruiten,
de buitenwereld koud en bang,
laat gretig twijfel ampel varen
de weg van boven is te lang.…