593 resultaten.
Arke des behouds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Met een wit skelet of kruis, rode
Hemelsblauwe, transparante of
Metalen
Zie uzelf als water rondom mij
U kabbelt, stormt, bonkt, stijgt
Daalt, duwt, dobbert en schuimt
Ik heb mij waterdicht gemaakt
Na vele sessies bij scheepswerf
En droogdok, na dolen en zwerven
U kunt mij niet meer overspoelen
Daarbij komt - elk zijn vracht
Zeilen…
Lente ontwaken.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Gedachtenbeelden vol verhalen
hijsen hun zeilen.
Als schaduwen in de wind
ontglippen ze mijn handen
om in nachtvlucht
op mijn huid te stranden.
Vochtig nat van het dagwalsen
druppelen dromen verloren
in het nachtelijk dwalen.…
Menselijk samenleven
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
365 een spoor
van rook achter lieten
een enkele
tromslag maande
de groep tot stoppen
om samen even
de schaarste
van toen te
consumeren
in een latent
hongergevoel
geen nieuws
en herdenkingen
waren er altijd
al geweest maar de
grootte van interesse
in de diverse
delen van bestaan
was verbazingwekkend
zoals het reilen en
zeilen…
Mannen met baarden op de woelige baren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
850 Hela, hola, hijs de zeilen. Wij weten
van wanten, wij weten van het reilen.
Wij zetten koers om de Goede Hoop.
Ons leven is een testament van angstige
momenten, op de vele bloedstollende
pagina's van onze levensloop.…
Drijvende bijl
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.536 aan dek is nog geen woord gehoord
Het slappe zeil, de drijvende bijl
iconen uit vervlogen tijden
de zee zwijgt, een eerste pijl
landwaarts, bode van een komend lijden.…
Sinkel
gedicht
3.7 met 62 stemmen
24.495 Met de zwier van een zomerse marktkraam
waait ze luchtig door zijn seizoenen
verkoopt de zwaarste zaken in katoenen
en papieren kusjes zonder logo of een naam
ze verpakt met de allerlichtste kooswoorden
een knipoog en een bundeltje slotakkoorden
gretige handen ritselen door haar waar
de planken buigen en het zeil waait op
matzwarte schoenborstels…
ZOMERAVOND
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.166 zilvermeeuwen zeilen imposant
door de avondstilte die geen raad
weet met krassende kraaien en buren
in tuinen door barbecues en GSM’s
vervuild winterkoninkjes wantrouwen
luidruchtig doezelende katten
zwaluwen geven op hoog niveau
een voorstelling grijsblauwe lucht
als décor merels hamsteren
rijpe krenten houtduiven ploffen
lomp in…
Waarover zal ik zingen
gedicht
3.4 met 21 stemmen
10.758 lucht
of zal ik zingen over de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen over de liefde
Over bloemen over water
over mooie dingen of wat droevig is
of zal ik zingen over de liefde
Over tabak en vriendschap
over geur en wijn
over schepen zeilen…
Campagne
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
107 Tussen rottenis en dode blaren
drijvende karkassen en kadavers
gestuntel geen vooruitgang maar stagnatie
gezapigheid gebrek aan concentratie
het roer om na de thee en druk palaver
om in act II versneld zien te geraken
in een metamorfose vol gebaren
de trossen los de mouwen opgestroopt
met bolle zeilen aan de wind gevaren
scherp en…
Biconaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
680 Kwikzilverig rollen mijn gedachten
als korrels over de gladde vloer
(de koortsthermometer gevallen
en wij, als kinderen ademloos toekijkend
hoe mamma de druppels met stoffer en blik
opveegde van het donkere zeil)
'vandaag doe ik een dagje niks
of nee, ik ga mijn zaagwerk voorbereiden
heb ik maat 58 of is dat te klein
de Lidl heeft een overall…
Guur schraalt de wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
844 ik streep lucht
heb genoeg van het
vluchtige wolkenspel
schaapjes die zeilen in
een grazige blauwe weide
de tijd is voorbij
dat blaadjes romantisch
ruizelen in machtige eiken
het nu geel bruine loof
begint in snel tempo te wijken
na storm en regen is
kale strakte overgebleven
guur schraalt de wind
door takken en sprieten
voordat het…
Met donkere schrik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 met handenvol
wind probeerde zij
wolkjes te boetseren
in hun altijd zo
eigenaardige hoge vlucht
zij vulde ze met
regen en stuff
uit de verre sahara
toch moesten ze nog
speels zeilen in de lucht
waar rood in
neerslag donkerde
wist vocht de onderste
randen te kleuren
met donkere schrik
zij zette de cumulus
keurig op een rij…
Strand en Zee
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.906 Kom, duik met me onder
Duik met me mee
Proef de blauwe schoonheid
Luister naar de diepte
Luister naar de liefde
De liefde van de zee
Lopen over het strand
Loop met me mee
De duinen stuiven, worden steiler
Meeuwen aaien de morgenzon,
Duikspelend met de wind
Een schip met witte zeilen
Scheefhangend in de ochtendstond
Als een ongehoorzaam…
sterren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 ‘t zwarte hongerschip
zeilen in bloed gedrenkt
waart over onze wereld
in grauwe doodsnevelen
boven de drie stille masten
schaduwen duistere harpijen
ze sturen het vliegend spooksel
doods en stil door de tijd
ziekte onheil uitbuiting en vervuiling
koude blikken minlachend gericht op
slagvelden en starende misdeelden
verdoemd in vuilrood…
Verfrissend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 de stroom en de wind zaten tegen
ik was koud en zout
kleine witte zeilen in de verte
benadrukten de zee van verlatenheid
de aarde sliep nog
mijn gedachten waren mistig
de ochtend bleek en aarzelend
mijn verleden zat in mijn huid gegroeft
mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop
de zeewind blies over onzekerheden
toch was er iets…
Verveling?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 De hoogste piek van berusting
zal ik niet bestijgen, ik blijf
steken onder de toppen van
herinneringen, doemen de
schimmen op van het verleden,
peinzend tuur ik naar boven,
om te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en op
een mistige winterdag, verlaat
ik mij op de dromenmaker die
ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘
langs…
Zeelucht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 het hoofd vol van het water
drijvend
tussen grachtenpand
en duinenrij, de nieuwe brug
het oude strand
de zee
met zeilen op haar rug
doorweekt
in ’t witte zomergoed
de huid omhult met nevel
bij stilte tussen eb en vloed
de tram rijdt door het raam
dwars door ’t glas
ik weet dat het een leugen is
er zijn geen scherven
toch is daar…
JIJ KUNT HET
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
600 wees mijn zon
mijn wind
mijn baken
mijn stuurman
tijdens ons varen
bol mijn zeilen
laat de zee op tijd
bedaren
wees het kompas
zorg dat we niet
van koers af raken
en als ik de lading los
moet jij de rust bewaren
dat koesteren
ruimte in jezelf maken
en zolang ben ik je tros
het is zoveel wat ik
van je durf te vragen
ik vraag…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
799 afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers van
boord als baas van allemaal
zijn schip gestrand na verre reizen
is vergane glorie aan de ka
een horizon vol slanke zeilen…
Zacht beschreven leven II
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Hoe kan een zeilboot werkelijk bliksemsnel verder zeilen,
ons toch als omstanders steeds met open kranen laten dweilen.…
je was het hete zand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
959 in je gebaar
ervaarde ik je lach
een zon die scheen in golven
je was het hete zand
de branding die in wittend
schuim ons bijna heeft bedolven
we zagen schepen zeilen
op een horizon en gokten
waar het water en de lucht begon
je huid voelde mijn
handen en weersprak de tijd
ze brak met vroeger alle banden
ze ademde de vrijheid die…
je haar pluist in de wind
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.161 je ogen vangen het strak blauw
van een zee vol witte zeilen
ik kan de vrouw in jou, slechts
met de grootste moeite peilen
je haar pluist in de wind
en waait een eigen leven
je huid is stilte-wit, waar
zijn je rondingen gebleven
de tijd vertelt je lijf
de gang van de seizoenen
maar lente is je niet gegund en
zomer moet zich herfst noemen…
ik steel dit beeld
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.376 strepen blauw
strak doorschoten
met wat lijnen
groen en grauw
mijn horizon voor jou
het wit van zeilen
die de rust verijlen in
een tijdloos perspectief
ik steel dit beeld en
schenk het jou mijn lief
kom met mij kijken
naar de mensen
hun zee van wensen
en wacht totdat de
hemel opzien baart
jij bent het waard
in jou heb ik…
Droomwereld
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
471 ik wil de zon begroeten
en in de wolken leven
met de regen dansen
en de maan een kusje geven
ik wil zingen in de sneeuw
en stoeien met de wind
zeilen op het ijs
tot ik een ijsbeer vind
ik wil duiken in de zee
en springen in het dal
glijden van een berg
en niet bang zijn dat ik val
ik wil luchtkastelen bouwen
midden in de nacht
vioolspelen…
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
121 Ik zal niet kijken naar de gouden gloed van de vallende avond,
Noch de zeilen in de verte die afdalen naar Harfleur,
En als ik aankom, zal ik op je graf
Een boeket van groene hulst en bloeiende heide leggen.…
KAPITEINS HOUTEN POOT
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.552 De wind in bolle zeilen
Varend over plankton
De meute drinkt de passie
En bakt de gele zon
Het kraaiennest bezwangerd
Met de geur van stinkend vlees
Kapitein stuurt immer door
Met een heldere blik zonder vrees
De ijsbergen omzeilend
Het schip diep in de vaart
De vrouwe van de stuurman
Die een kindeke baart
De loopplank reeds verrot…
EEN LANG HUWELIJK
hartenkreet
2.0 met 16 stemmen
2.375 Het huwelijksbootje vaart rustig door
heeft de wind in de zeilen mee
een leven van ups en downs
dat was het leven van die twee.
Ze genieten nu van de mooie tijden
die hen nog zijn gegeven
ze halen eruit wat erin zit
in dit prachtig gegeven leven.…
afscheidzee
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.017 zand
luister goed, zij zingen vogelvrij
meisje uit ruwe bast geboren
leeg zijn je jammerschuren daar
je land is dor en de oceaan
verandert telkens weer van kleur
en de vele gaten tussen ons
scheuren verder open dan ik dacht
was het niet in deze jaren
dat men jullie redding had voorzien
zwart nu, kleurt de afscheidzee
waarop witte zeilen…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.924 Zo glijden zij voor de avondlucht,
de hoge, slapende zeilen geheven.
Het lijkt een betoverde vogelvlucht,
in laatste, dromende wiekslag gebleven.
Dan komt een enkel windezucht.
De dode wimpels rimpelen even.…
Voel me
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
599 Vind me in de wolken
die vertellen hoe het was
onderga ik graag jouw schoonheid
in het veel te hoge gras
Verf me op linnen
schrijf me in het zand
begroet ik je met zonnestralen
of druppels van hogerhand
Voel me op jouw lippen
door 't vroege ochtenddauw
dans mij door de seizoenen
tot aan het hemelsblauw
Vaar me naar de einder
zeil…