4934 resultaten.
Zomer in de stad
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
455 gebouwen die van leeftijd zijn
in de historische binnenstad
nu de liefde voor de regen schuilt
in een portiek, haast zonder regenjas
rillend om de eerste prille zoen
achter brillenglazen haar ogen
mooier dan de wind vertellen kan
druppels blijven naar beneden vallen
bemerk jij ook die trotse bezinning
van regen die vertrouwen brengt
alsof…
gedroogde standen en stranden
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.020 Armoedebegrippen in een businessmodel
Berichten die in de mist verdwalen
Om snel te vergeten
Alsof het contraproductief eindigt
In een Rein-schaalmodel
Brabançonne en dochters
Verdroogde wol-Ven-vacht
Glasnost
Ruiten ingeslagen
Verdrukte veelkleurige garnalen
Kok-ket in garnaal kroketten
In glassplinters
Uit-één-geslagen
Wollige…
Amandine
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 als oude
bekenden en je vertelde me
van vroeger en van nu
-dat ik je niet gekend heb-
ik herkende je geur als
die van mijn eigen huis
als na een lange reis
-ik herinner me wat ik nooit heb gekend-
je bleef me lang aankijken en
mijn blik ging naar de plastieken
bloemen in de bakken
door ultraviolet licht afgebleekte
hyacinten
alsof…
Vlechten trekken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
508 mag ik
van jou leven
op deze wereldbol
omdat ik ook besta
heb je dan
heel even tijd
voor mij voordat
jij weer verder draait
gewoon even
laten zien wie
die gekke bekken
getrokken heeft
toen ik uitstapte
zij zwaaide alsof ik
haar vriend of
naaste familie was
waarom altijd
duwen en
vlechtentrekken
als het druk is
en de tijd gaat…
Waarheid der liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
622 vraagt ze
terwijl ze naast hem ligt te hijgen
in zijn warme zomerbed
en hij haar dient met zijn fraaie liefde
bij mij
antwoordt hij
alsof dat niet vanzelfsprekend is
in bed, tussen de lakens
voegt hij er aan toe
nu ze naast hem ligt
in haar onbewolkte schoonheid
vol vragen, lachend en verbazend
als een jonglerende liefdes schim
blij…
Tachtig
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
454 Zovele jaren ben ik over dit pad gegaan
vanaf geboorte tot mijn laatste dag
ook al was het alsof de tijd soms stil bleef staan
toch blij dat ik na tachtig jaar hier nog wezen mag.…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Hier trilt alles
alsof de hemel zelf
een koorts draagt,
een hunkering
die zich niet laat doven.
Licht scheurt open
als een oude belofte,
en ik val omhoog,
gewichtloos,
maar zwaar van vuur.
Er is geen richting,
alleen hoogte
die zichzelf blijft opeten.…
Ken je mij .... wie ben ik dan ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Een grijze mist betrekt mijn hoofd
wanhopig op zoek naar het bekende
ik tast… maar struikel menig keer
verward…. alsof ik ben beroofd
Waar is het pad waar ik op bouwde
mijn levensweg lijkt zo vervaagd
pak alsjeblieft mijn hand en leid me
terug naar het veilige vertrouwde
Heel soms trekt de mist wat op
en zie ik de zon weer schijnen
maar…
De Troon van Stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Gewoon de deur weer op een kier,
alsof ik nooit echt weg was hier.…
Dwaalsteden
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
521 De dwaalsteden waar ik dikwijls
mijn hart verlies in arme wijken
kennen niet de weidse verhalen
van het platteland achter de dijken
de momenten uit mijn vroege jeugdjaren
die intiem waren met wildernis en natuur
maken de eenvoud van mijn herbeleving
intens en onverschrokken spontaan en puur
alsof ik voor het eerst in korte broek
in de bewoonde…
Fatbike Ratbike
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
463 nu glippen zij —
autodidacten van de straat —
langs regels, lijnen, grenzen
alsof de wet nooit heeft bestaan.
en wij, wij hebben het nakijken
vanuit onze achteruitkijkspiegels.
================…
VOLT VERLIEST, MAAR ALS DE RUSSEN KOMEN??
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
267 Natuurlijk ben ik uit het veld geslagen
alsof Nederland van de Europese kaart is gevallen
natuurlijk ben ik van de kaart
Nederland de voorvechter van Europa
met de Benelux, de EEG en nu het VE
Mevrouw Koekoek klinkt niet meer in de Kamer
een vrouw minder dat telt dubbel hard
Maar goed wellicht mag ik straks hand in hand
wandelen over de Nederlandse…
Teruggevonden wereld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
230 Daar waar de zon de aarde treft,
het lijkt alsof het water niet meer verder kan!
Is het eindpunt dat men eindelijk beseft,
men toch steeds weer verder durft te gaan.
Koude maakt plaats voor warmte,
het donker gaat verloren in het nieuwe licht.
Verdwijnen doet de eenzame schaamte,
al kijkend in de ogen van een liefelijk gezicht.…
Het kind in mij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
440 Legde zakdoekjes neer
alsof ze anders zouden
weglopen.
Rangschikte eitjes,
allemaal even belangrijk
dat vonden zij ook.
Mijn wangetjes deden roze
zelfstandig
balletschoentjes aan.
Geen idee wie dat had
goedgekeurd
maar het mocht.
Ik haalde water
emmertjes vol goede
bedoelingen.…
Stil in de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
191 Het werd stil
dagen gingen zachter ademen
er hoefde niet veel gezegd,
alsof iets onzichtbaars
heel even haar hart aanraakte.
In die stiltes kon ze zichzelf horen,
rust in haar veilige haven
zoals een vlinder
genietend van voedzame nectar.
lente laat nieuw leven !…
Woensdag
gedicht
4.6 met 7 stemmen
1.570 Zo keer ik wat ik denk om in cirkels,
alsof ik met mijn wijsvinger een kristallen glas laat zingen.
Ik keer het om totdat het achterstevoren en binnenstebuiten
of omgekeerd is. Wanneer ik bij de zin met het kruisje kom,
sla ik de bladzijde om en beland in het deel van het boek
waarin alles nog goed was.…
Olieverf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
31 De liefde heeft het leven menselijk gemaakt
het linnen doek wacht voorzichtig en verlegen
vol van verlangen naar een leeg geknepen tube
doorwinterd alsof de oude kerstboom status geeft
okergeel is in de mode, doe dan maar paars en groen
olieverf – beweer je
en ik geef je gelijk
er is tijd voor nodig
om de natte ziel te drogen
geef die…
Achtentwintig Februari
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
469 Voor het zekere nog in m’n vel geknepen
Deed mijn gedachten weg als pervers
Toen de dagen korter werden,
En ik je echte zelf leerde kennen,
Toen de muur van “vreemde” de weg niet langer versperden
Bleef ik nog mijn gevoelens ontkennen
Wou geen drama doen ontstaan
Had het in plaats daarvan over hoe mooi je was gekleed
Deed alsof jou aandacht…
Toen ik 12 jaar was
gedicht
4.2 met 36 stemmen
15.504 Was ik maar een kilometer
lang, dan kon ik alles beter
overzien en misschien verdragen,
en dan kon ik mij vol behagen
uitstrekken over die daken
en die woninkjes fijn kraken
alsof ze schelpjes waren,
hun huisdiertjes uit mijn haren
kammen, miertjes die zo merkwaardig
menselijk waren
maar zoveel aardiger
zoals ook de wereld leek
wanneer…
Onder de douche
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.666 je draait je om
en gaat voor me staan
elkaar plezieren
met de tong en de mond
sensueel en ongeremd
alsof er geen eind aan komt
ik til je op
duw je tegen de wand
laat je zachtjes zakken
en we verliezen ons verstand
hete natte lijven
gekreun echoot door de douche
genieten tot een climax
nagenieten in een roes…
ego
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.199 maar alsof
van boven komend besef
hem doordringt
breekt hij
ineens
met vitale kracht
zich los
van de ketenen
van zijn ego
en zijn vleugels
zijn weer vrij
aanvankelijk traag
nog even weifelend
stijgt hij
steeds sneller op
en hij vliégt
vliegt zegevierend
naar de zon…
zingen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.342 en nu wil ik zingen
mijn gitaar in mijn armen
alsof ze jou was
vingertoppen glijden over snaren
die trillend de hemel laten horen
maar nooit zo mooi klinken
als jij er uitziet
bij de kleinste resonantie
meen ik je naam te herkennen
en mijn stem
klinkt beter als ze zwijgt
maar ze wil niet zwijgen
ze wil danken en buigen
ze wil de liefde…
Vormloos denken
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
3.195 mijn adem
wolkt nu dampend wit
in bittere kou
die 't denken kleurt
en zo gelaten speurt
naar grijs en grauw
uit vergeten dagen
de sneeuwbes
bruist zo parelwit
naast de slapers
die in 't fletse licht
van te korte dagen
niet meer ontwaken
in het park
slechts beelden
die eindeloos gapen
zo stijf en hard
hun hart en leden
alsof…
Genot
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.060 Het lijkt alsof er bij jou geen grens bestaat,
over de kwestie van verlangen,
Steeds hoop je dat het verder gaat,
dat maakt me bang!
Dan zie ik je kijken,
ben je nou al zover?
Maar dan laat ik het echt wel blijken,
je kan toch even wachten?…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.241 Zo bleek al haar haren
zo bleek is haar huid
Haar ogen lijken donker
van haat en nijd
Haar lippen dicht op elkaar geperst
zodat ze niks kan zeggen
Haar stem lijkt net een stel oude remmen
Mensen kijken langs haar heen
Alsof ze niet bestaat
Zeggen geen woord
maar af en toe fluisteren ze haar naam
Mensen vinden haar raar
en denken…
Hé God, grote vriend!
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.364 Dag God, grote vriend
Het is Walter hier die praat
Ik heb een leuk ideetje
Zullen we eens doen alsof je niet bestaat?
Zal ik gewoon lekker bandeloos leven?…
Betovering
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.213 Wanneer je zorgeloos
de wereld inkijkt
je niet bewust bent
hoe somber zij kan zijn
en het leven zo gemeen
is het net alsof een zwoele
bries door je lichaam ruist
schijnen de zonnestralen
dwars door je heen
Wanneer je daar zo staat
met het licht in je ogen
hemelsblauw en een
parelwitte tint inspireer
je een poëtisch hart
creëer jij…
Wereld van vreugde
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.152 Zelfs de wapens van het geweld zwijgen,
alsof ze nooit meer een kans krijgen.
En straks, als de zon weer gaat schijnen,
en de deken van mist weer zal verdwijnen,
zullen de kinderen blij buiten spelen
en een wereld van vreugde samen delen.
Waarin geen plaats is voor geweld, haat,
waar je door de vrede versteld staat.…
herkende je in takkenbreuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.096 doorgeploegd
in hete vlaktes naar je spoor gekeken
door zon en wind gegroefd, niemand
heeft ooit van mijn zweet geweten
ik struinde door het hoge gras
van eeuwig glooiende savannen
herkende je in takkenbreuk en pas
en dacht je jagend zo te vangen
in bergen vond ik je profiel
maar je wilde niet verschijnen
ik hoorde echo's in ravijnen alsof…
RECAPITULATIE
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.148 we speelden onze openingsakkoorden
met lichte toets als fris aperitief
er borrelde iets op, een nieuw motief
het klonk bekend, een liedje zonder woorden
het nam ons mee naar onbekende oorden
wat eerst gesluimerd had, werd nu actief
je exposeerde beide thema's, hief
de beker met een blik die me doorboorde
het leek alsof we symfonieën hoorden…