5020 resultaten.
Missend verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
984 Lange nachten,
de slaap die niet wil komen,
einde van je krachten,
wakker geschrokken uit je dromen.
Eenzame uren,
alleen zul je moeten overleven,
veel te verduren,
en altijd weer je liefde geven.
Missend verdriet,
om hem, nog na vele lange jaren,
spreken kun je niet,
je zit uren voor je uit te staren.…
echte liefde
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.708 die avond kroop een engel in mijn bed
en kon ik amper slapen door haar ronken
ze had wel twintig glazen leeggedronken
begeerte ging spontaan met vorstverlet
ik had haar liever buitenshuis gezet
omdat haar kleding en haar adem stonken
naar vochtige beschimmelde spelonken
maar zij was veel te zwaar, dit droef sujet
en ik verkneukelde mij op…
Diep van binnen
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.609 Zodat ik rustig weer kan slapen,
en m'n hoofd op het kussen leggen
ogen en mond kan sluiten
en niks meer hoeven te zeggen.…
Hogerop
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
999 zonnestraal
klim vlug naar een raketwolk
en reis zo verder naar de maan
ik rust daar in een kratertje
van precies vijf sporten diep
ik klim ermee de gevel op
de dakgoot in en krijg
een traplift van de ooievaar
naar een land waar mandarijntjes hangen
op precies vijf sporten hoog
als ik moe ben brengt
mijn laddertje mij naar bed
ik slaap…
hogerop (herzien)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.113 zonnestraal
klim vlug naar een windveer
en reis zo verder naar de maan
ik rust daar in een kratertje
van precies vijf sporten diep
ik klim ermee de gevel op
de dakgoot in en krijg
een traplift van de ooievaar
naar een land waar mandarijntjes hangen
op precies vijf sporten hoog
als ik moe ben brengt
mijn laddertje mij naar bed
ik slaap…
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
3.1 met 27 stemmen
18.140 Alleen de nachten brachten donkere portieken
en een onrustige slaap.
Niet de scherpe natuur van de zaag
wierp de man terug uit zijn dromen
maar de huiver van de boom
die in het hoofd van de man was aangeplant.
---------------------------
uit: 'Zo is de zee', 2001.…
hartenklop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.102 je ligt zo stil en veel te diep te slapen
iets schreeuwt in mij het is al laat sta op
een arts staat daar zijn moed bijeen te rapen
het is al tijd hij neemt jouw hartenklop
en straks zal hij het aan een ander geven
het eerste dat ik hoorde van mijn kind
nu zal jij in de dood nog verder leven
en ik ga zoeken totdat ik het vind
en als er…
Zomervakantie
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.988 Slapen, spelen, zingen,
eten, drinken, tot
onze ogen als sterren blinken.
Vakantie, energie, kracht,
bewust beleefd, de pijn verzacht.
Einde, voldaan en blij, jammer
voor deze zomer, alweer voorbij.…
Jij was zo anders
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.361 Ik heb vrouwen gekend
vele vrouwen
Vrouwen
die lief waren
of gedreven
rad van tong
en mooi
Maar ergens was er iets
dat ik niet vond in hen
Hun blik was gericht
naar buiten
en als ik dieper keek
zag ik slechts leegte
Toen ik jou ontmoette
was het
alsof ik ontwaakte
uit een eindeloze slaap
Jij was zo anders…
zo speciaal...…
Jij die me onophoudelijk lieft
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.443 en je woorden
mij streelden op je veld van eer
En de nachten dat jij smetteloos
de onreine pijnen uit mij sprak
en ik als kind mij uitte terwijl jouw
liefde mij beduidde dat ons de eeuwigheid
is gegeven voor en na het sterven
En nu nog steeds mijn lief
vaar ik blind als de nacht
de vondeling is van mijn dromen
en hij kermend mij de slaap…
zware stemmen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
991 ik deed het voor jou
en telkens weer
die moeheid
op zoek naar slaap
achter het bekraste engelenraam
kriskas kruipend door de uren
die alleen ’s nachts de spiegels
bedekten met stenen
van opgestapelde zondes
en na afloop
wanneer wind mijn naam deelde
met de dood, het dorstend antwoord
gaf
zonk de stilte opnieuw
in bomen…
De slappe lach
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.086 De roepstem om die lach te delen
werd slap gelachen
nu door velen.
Chatfant - 23 oktober 2006…
Karikatuur van geluk...
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.558 Bij het ontwaken van de dag
ontwaken ook bewuste gedachten
die tijdens slaap hun kans
af hebben lopen wachten
Zodat de werkelijkheid
meteen de ogen spert,
adem stokt in de keel
Het is teveel...…
Zwijgende oceaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 Gezwegen, naast je in het bed,
zag ik op je slapen, het bewijs
van het kloppen van je bloed,
een oceaan van gloed, waar eb
en vloed tot elkaar komen, om de
hemel op te rapen in je dromen, om
in je adem samen te vloeien, in een
tijd die niet bestaat en op kousenvoeten
verder gaat,vermomd zich met de
uitgeworpen kleren op de achtergrond,…
Waarom ben ik verliefd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.580 Waarom ben ik verliefd
Want ik kan er niet meer tegen
Voor mij is het een vloek
Misschien voor anderen een zegen
Het geeft mij weinig rust
En het doet me heel veel pijn
Ik doe veel gekke dingen
En kan mijzelf niet meer zijn
Die meid beheerst mijn leven
In mijn gedachten en in mijn slaap
En ben ik dan eens met haar samen
Zet ik mijzelf…
ik was aan zet maar waagde niet
hartenkreet
1.9 met 16 stemmen
1.279 ik ben doodmoe maar kan de slaap niet vatten
want in mij daar voelt het koud en kil
waar het gister nog zo vol van was
daar is het nu heel stil
en het stomme is, ik heb het zelf gedaan
omdat er opeens iets knapte en er twijfel was
heb ik het laten gaan
waar ik gister nog van dacht
wat valt er te verliezen
daar heb ik vandaag niet voor…
Einde van de Einder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.142 Kocht mijn kaartje
wat verlegen
vond mijn koffer
terug in regen
vol met ongeschreven brieven
die wij schreven aan elkaar
Zocht er mijn plaats
langs muizenissen
vocht de slaap
het ongewisse
zong mijn hart verweesde nacht door
in een wezenloos gestaar
Gleed langs sporen
die er lagen
meed de mensen
en hun vragen
deed mijn jas aan -…
Exit
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
782 De tijd liep voor
en soms wat achter
in de tijd
soms spijt
soms berijdt
om te sterven
gewoon maar wat
verven
de wolken blauw
de hemel wit
doorgaan met slapen
om ooit een dag
in ieders ogen
te ontwaken
wij zijn wachters in de nacht
wij zijn de gehatenen
en vereerde
de juiste
en o zo verkeerde
wij zouden alles opnieuw moeten leren…
witte wolken
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
797 Vandaag zweven ze weer de lucht in
Heerlijke mooie ronde witte dekens
Die mij doen denken aan schapen
Met hun zachte dons vacht
Morgen hoop ik ze weer te zien
Niet alleen te tellen als ik slaap
Maar ook buiten zien zweven
Als ik zachtjes verlangend kijkt,
Maar helaas zijn ze overmorgen weg
Door een harde regenbui
Die de schaapswolken verdreef…
Gaan en blijven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 Wie leeft wil plots alleen maar slapen
wie zong verloor zijn lied en zucht.
De herder telt heel traag zijn schapen,
de zomer leverde zijn vrucht.…
Tsaddiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Engelen vliegen af en aan
verbinden hemel met aarde
als Jezus nog niet spreken kan
doen zij het hoogste woord
God geeft het Jozef in de slaap
en net als toen die naamgenoot
in lang vervlogen dagen
is deze meesterdromer
geschokt en aangedaan
zoon van David ongehoord
Jozef stelt geen vragen
hij ontfermt zich als een Vader
over…
zo spreekt de wind tot het droomhoofd
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
750 vlerken
het schurkt er
aan de regen, het rijpen hijgt er
in een rijgen van kransen
en de windvlagen
die schudden
de woorden vallen er als pruimen
alsof je voorhoofd het stalen gebinte is
je gedachten metalen wind beslaat
en al het gesprokene als lood
platvalt
op je lippen
daarachter ligt de holte van genezing
in de berg van slaap…
NU EVEN NIET
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
2.639 Nu even niet
ik ben in gedachten
nu even niet
ik ben bezig
kan niet ophouden
nu even niet
ik probeer te slapen
om kracht op te doen
nu even niet
ik houd van je
gun me mijn rust
nu even niet
kleinkind, je bent zo lief
straks heb ik tijd
nu even niet
twijfel je aan mij
leef gerust, je kan zeker zijn
nu even niet
straks laat…
SEIZOEN AFHANKELIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 De lentebloesem tikt tegen het glas
Ze weet dat ze zich bij elkaar moet rapen
Al zou ze liever eeuwig willen slapen
Nu ze zich weer herinnert hoe het was
Hij bladerde haar door, dééd of hij las
Zijn onbetrokkenheid was als een wapen
Om stukjes waardigheid van haar te schrapen
Tot houten krullen, rijp voor vuur en as
Ik lijd, dus ben, dacht…
Zwerver zijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
608 staan we om de onszelf verplichte gehaastheid
Hoe we daarmee onze medemens geen stukje aarde gunnen
Ik, ik, ik
Me, myself and I
Hoe een clochard zichzelf heeft bevrijd
Van de razernij, van de maatschappij
Dat jij van hem mag gaan en staan waar jij wil
Jij, zij, wij
Och, wat zou ik graag een zwerver zijn
De tunnel waar ik onder slaap…
Vernieuwde kracht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
663 van mij, van mij alleen
onder lichtblauwe ogen
torent de tijd om me heen
tot in de geboorte van de ochtend
zon, maan en sterren
geven vernieuwde kracht
om het gewicht van de liefde te dragen
geliefd bij jou
dat laat soezen en dromen
wat ik durf te dromen
gouden golven breien moederlijk comfort
in een verduisterde kamer
langs slaap…
Zonneklaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
554 Ik zal mijn ogen richten
naar de binnenkomende zon
de nazomer omarmen
met de late rozen slapen
ontwaken in liefdevolheid
ziende een heldere levensbron
ik blijf riedeltjes, klanken zingen
als de leeuwerik in het roggeveld
dansen met de wilgentakken
windwuivend in het vijverpark
lezen, hoe een dichter in woorden
de schoonheid van liefde…
tranen
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
2.959 Een hele nacht
vol met tranen
een hele dag
zonder slaap
een heel leven
dat ik zonder jou moet
hoe kom ik er ooit over heen
een leven zonder jou
jou liefde
jou steun
jij was er altijd voor mij
jij was de beste vriend die ik me kon wensen
het leven gaat door
ik moet door
alleen wil ik niet door
niet zonder jou
ik heb geen afscheid kunnen…
De Parel
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.392 Maar over de gerustheid uwer ogen
liggen de schalen, rond en zwaar, gebogen
van 't losse haar, dat om de slapen vlucht. -
Een gave parel schemert aan uw hals.
't Oneindige dat ons vervult is als
het even licht zijn nog van de avondlucht.…
Tweezijdig ontleed
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 hemel zwarter dan zwart
soms in mij een chemiepark weliswaar
zonder witte pakken maar het beeld ervan
splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder
draagt de zin zich vragend in mijn geest
wat neemt mij en komt me tegemoet, een herdenking
van mijn eigen heldenmoed
ik laaf de drenkeling in mij
al is de brij te dik en mors ik
in mijn slaap…