3517 resultaten.
Khayyâms wens
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
416 Beheerste ik, Khayyâm, de sterren en de sferen...…
De Gelukkige
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 Voorbij de sterren wil ik kijken,
waar hij die beelden ziet bij naam
als wij straks in het zwartste woud
van de diepe nacht stil liggen gaan;
deze ene liefde uitdijen laten,
voor dit eeuwig durend altijd,
als dit hele heelal allang vergaan zijn zal,
en al
wat dies meer zij..
.. in ieder geval: voor nu
zit ik hier goed;
de avond mag…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 De sterren zich spiegelen in het kleurrijke licht,
Van vuurpijlen die op het nieuwe jaar zijn gericht.
Het tijd is om zich te bezinnen,
Dat er een wereld valt te winnen.
Wanneer men zijn hand ook reikt,
Naar de medemens die aan eenzaamheid of andere kwalen lijdt.…
Faëton
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.454 voor één dag
ik ben de zoon
ik ben de zon
ik ben je vader
maar dat wordt je ondergang
je stort neer en spat uiteen
in stukken en scherven en sporen
je vlees uiteengereten
je bloed verspetterd
je woorden verstomd
geen enkele paardenkracht kan je
weer terugbrengen
die beker laat ik jou voorbijgaan
galopperend over de melkweg
de sterren…
De vriend van de gewonde vossen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
414 Wanneer de sterren aan de hemel verschenen,
Zag hij hun ogen glinsteren in de nacht,
Samen dansten ze onder de maan, als sferen,
Dankbaar voor de vriend die hen altijd bedacht.…
Straling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 En terwijl ik zag hoe
de zon glinsterde op het water
de golfjes sterren deinden,
dacht ik aan de stralende naam
van mijn pasgeboren kleinzoon
Zijn foto gaf een tevreden
oude wijze weer
En ik dacht aan de kleinzoon van jou,
je dochter,
die onlangs ook die naam
voor haar kind had gekozen
Ik zag Aziatische vrouwen
met fruit en…
aardigheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
204 Zijn ogen stralen als sterren in de nacht,
hij verspreidt liefde met zijn vriendelijke kracht.
Met geduld en begrip luistert hij altijd,
zijn aardigheid maakt ons leven verblijd.
In tijden van zorgen en van pijn,
zal hij er altijd voor je zijn.
Met woorden die troosten en omarmen,
geeft hij ons leven meer warmte en charme.…
Ontworsteling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
158 Niet omdat we de wetten van de aarde breken,
maar omdat we, kruipend door het slijk,
opstaan, naar de sterren kijken,
en weigeren te zijn wat we van nature zijn.
Wat ging er vooraf aan die ene seconde?
Toen het dier de blik ophief uit het gras,
zijn klauwen opende, en met een schok
zichzelf gevangen zag in de tijd.…
Waar het kindje en de wind elkaar raken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
244 Wat de sterren zijn en de zon,
wat in bergen of in zee bevat —
dichten is hetzelfde vragen:
waar het kleine, reine hart vandaan komt,
en of het ooit stil blijft staan.
Kleine, reine, help mij zien
dat het zoeken zelf genoeg is:
een kiekeboe tussen wind en woord,
een gedicht dat nooit volledig is.…
Vlinderdans
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.382 gouden letters
Al bakte ik een taart van zonneschijn
Al weefde ik een tapijt van spinrag fijn
En schreef een symfonie van dauwdrupspetters
Al kneedde ik een levend beeld van honing
Al schilderde ik met het licht der Maan
Al sprak ik talen die ‘k niet kon verstaan
En bouwde luchtkastelen voor een woning
Al zweefde ik in gedachten langs de sterren…
Consciëntieplein
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
931 Het water ligt zo stil tussen de wallenkanten
de hoge boom, die met zijn kruin de sterren raakt
-de onderkant van het talud beslaand
met imposante stam in zwarte aarde-
begroet ik als een goede vriend
hij is er altijd, vast en zeker
en elke dag en nacht weer anders
nu kijkt hij peinzend naar de verte
een wachter op een aarden wal
bejaard…
Carpe Diem (de nacht & de dag)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.054 Doelloos dwaal ik
In het koele maanlicht
In de zwoele zomernacht
Geen stem leidt me
Geen voetstappen volgen me
Alleen en de sterren
Alleen en de bomen
Door het bos zie ik ze
Door de duisternis voel ik ze
Doelloos dwaal ik
In de koele ochtendmist
In de eerste dauwdrupjes
Geen pad leidt me
Geen angsten volgen me
Alleen en de luikende nacht…
Wanneer de Vorst des lichts slaat aan de gulden tómen
poëzie
4.0 met 40 stemmen
13.239 aanzienlijk uiter zee
Zijn uitgespreide pruik van levend goud, waarme
Hij nare angstvalligheid, en vaa, en creple drómen
Van 's mensen lichaam strijkt, en berg, en bos, en bómen
En steden volkrijk, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, ons levert op haar stee,
Verheugt hij, met de dag, het Aardrijk en de stromen:
Maar d'andre sterren…
wennen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.388 zonder jou
door het leven gaan
met alleen de herinnering aan jouw liefde
Kijkend naar de hemel
Zoekend naar de plek waar je bent
zo onbereikbaar
zie ik de sterren in het uitspansel
als een schijnsel uit lang vervlogen tijden.
Zo ver weg....
Ze zeggen dat het went
Dat ik door moet gaan met leven maar..
Hoe moet dat zonder jou?…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 de sterren achter ‘t branden van de dag
zijn als de ogen waarin hitte opstijgt
tot zij sluiten. tuinen groeien terug
naar velden aan beide kanten van stenen
die als straten onder voeten zich begraven
vastgelegde zinnen die hun kanten wisselen
aan lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd…
licht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.184 Kerstmis, het feest van het Licht
Waar ik me het hele jaar naar richt
Het brengt Vrede in mijn hart
Maakt de nacht wat minder zwart
In de stralende ogen van een lachend kind
Zie ik dat ik daarin de Lichtjes vind
Van Jezus die ons zoveel Vreugde bracht
In die eens door sterren verlichte nacht
Welvaart heeft de rijkdom uit ons hart gehaald…
Landen, Sikkel, Maan
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.203 Samen verliefd en samen gekomen
Enkel verdrietig, de passie is vrij
Samen geslapen en samen de dromen
Tranen gedroogd voor 'k weer iets zeg
Gelukkig zijn zij, zei de één tot de ander
Verdriet in de kiem toen gesmoord
Denk nou maar niet dat ik dus verander
Wijzig verandering, heb ik dus gehoord
Hoewel dus sterren ineens kunnen vallen
Belanden…
Als de morgen komt...
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.488 De sterren glijden weg
op de eerste dronken
stralen van het
speelse morgenlicht.
De zon gaat
waarheen ze wil,
op zoek naar een kier
vindt ze jouw slaperig gezicht.
Loom liefkoost ze jouw
gapende huid wanneer
jouw ogen verward
de aarde raken.…
Bevrijding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.006 Ik lanceer al mijn gedachten
de ruimte in van duizend sterren
en lichtjaren aan nieuwe dromen.
Ik splijt van mij diepe duisternis.…
Schepping
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.018 Jij ging op weg als tastend licht
dat over de wateren zwierf:
glanzende kiem, geduldige vonk
waaruit de sterren zijn geboren.
Het melkwegstelsel streek jij aan
tot een flonkerend wiel van licht:
om elke ster, uit gas en stof verdicht,
schiep jij groene werelden
vol hunkerend, denkend leven.…
Lome traagheid der dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 In lome tred tikt traagheid door de dagen
lobbig liggen de uren onder de zon
verdampen en vervliegen tot zuchten
in dit magische moment van ‘nu’
in de nacht flonkeren sterren
vanuit een steeds verder schijnend firmament
de koele bries draagt duisternis ongezien
tot de grens van het ochtendgloren
vogels jubelen de morgen toe
overtreden…
That's the spirit
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
881 vasttapijt van stoom
ontspanning adem frisse lucht
een vergruizelde geest zeemt rondjes
zwaait in de deuropening gaapt me aan
alsof ik het ben die binnenval
ik had je niet verwacht
dit is mijn huis
daarom
hij verklaart zichzelf
zoals een vallende komeet
die nipt de aarde aait
hij ik
we weten het niet meer
kijken naar de vergeelde sterren…
Verenpracht
hartenkreet
2.0 met 12 stemmen
1.501 Wie had dat ooit gedacht,
De zon, de maan en al de sterren,
Het wakend oog van god, zo waar,
Zij hebben mij geluk gebracht.…
Bijna zo dichtbij
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.082 Met het laatste zonlicht ver achter de bomen verscholen
versierden duizenden sterren delen van de lucht.
Vergelijkbaar met de lapjes gele stof
in de vorm van een ster op warme winterjassen.
Vluchten had geen zin.…
Hemelse zorgen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
649 schitterende wereld waar eens alles bloeide
Moest hij het hen nu nog duidelijker vertellen
Zagen zij nimmer dat de rampzaligheid alleen maar groeide
Hij kijkt om hoog en ziet ondeugende engelen lonken
Wuift en lacht, en ziet hoe hun zilveren vleugels vonken
Cupido spelende de harp laat zich op zijn schouder landen
Dansende feeën plukken sterren…
Hoger bewust
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
865 Kijken naar de nieuw geboren morgen
kijken naar vooruitgang
met zo weinig mogelijke zorgen
Een onmogelijke opgave
gaaf geslepen door de tand
des tijds
Naakt staat men daar maar
lach lach lach
nar naar
de sterren boven ons allemaal
de lucht is leeg
de lucht is kaal
Schrijf maar
u eigen verhaal
een jaar zo maar
als gisteren nooit…
WEGEBBENDE KRACHT VOL PASSIE
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
631 een vertekend beeld
jij paste daarin, intense nachten
het was steeds die kleur
geluiden waren in overeenstemming
de atmosfeer was hemels
mijn neus snoof de heerlijkste geuren
je lichaam voelde aan als zijde
mijn handen lazen de boekdelen van je hartstocht
opgewonden gaf ik toe
de extase,die we beleefden was
bliksem en verschietende sterren…
LENTE OP DE TUINDERIJ IN WOLFHEZE
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
523 Alles is fantasie, en is sterren
en manen en ook planeten.
Ik ben boerenlul geweest
maar zit nu gesjeesd in een
inrichtingswezen. Ik plant
steentjes in de harde grond
en zie walibi's in de dierentuin
naast bokken en ganzen be-
wegen en..uh...ik verdwaal
alweer in holle, huivering-
wekkende gedachten.…
Geef mij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
970 Geef mij de helderheid en stilte van de maan
Waar ik alles even op zijn beloop kan laten gaan
Geef mij de helderheid van de schitterende sterren,
Dan maak ik even die reis alleen naar den verre.
Geef mij die droom zo maar voor heel even,
dan sta ik morgen weer met beide voeten in het leven.…
VOLKEREN DES KRUINS
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.624 Dronken van kracht neem ik de nieuwe dag,
Waarop de goudbevachte wolken drijven,
Neem ik de schubbig rinkelende zee,
Neem ik de ronde aarde met mijn handen,
Buig haar tot schip, te varen in het ruim,
Bij het gejuich der vanenrijke sterren.…