5945 resultaten.
Puur van toen
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
654 bewustzijn
etaleren van gevoelens
een kunstenaar
ging door een woelige storm
en vond in rust de luwte
en er stierf een ik in jou
op een najaarsdag
je werd weer terug geworpen
in verdriet zonder dat iemand
je ooit echt had begrepen
terug in de woelige storm
van trieste eenzame gevoelens
en er stierf een ik in jou
op een koude…
Er brandt altijd wel een lampje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
553 heeft verstopt
achter een witte deur
alles en iedereen is verdwaald
de zomer zoekt de herfst
de winter verstopt zich ervan
in het licht van de geest
waar angst overheerst
en de moedigen blijven staan
tot de rust weer keert
moeder blijft me roepen
de lente spurt van de winter
maar remt voor de zomer
en ik ben op mijn hoede
het is koud…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Wat staat ons nog te wachten
Dan mist en hagel hier,
En koude, korte dagen,
En nachten eindloos schier.
De zwaluw is gaan vluchten,
De blaadren vielen toen,
En gij zijt heengevlogen,
Zo als de vogels doen.
------------------------------
uit: Gedichten (1870)…
schrijven
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.144 Een potlood en gum, ze zijn gedemodeerd
Die koude pc, steeds weer, maakt die je geleerd?
Intikken, surfen, mijn kleinkind vraagt 'omi: schrijven?'
Dan geef ik hem een zoen, denk, schrijven is blijven...…
Het beekje klatert mededogen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
618 Het beekje klatert mededogen,
de zon gaat elke dag weer
gratis op en wil de wereld warmen
die koud werd door onachtzaamheid,
door veel te groot berekend leven
dat altijd maar de zachte krachten doodt
en stil doet staan wat sprankelend wil groeten.…
Verfrissend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 de stroom en de wind zaten tegen
ik was koud en zout
kleine witte zeilen in de verte
benadrukten de zee van verlatenheid
de aarde sliep nog
mijn gedachten waren mistig
de ochtend bleek en aarzelend
mijn verleden zat in mijn huid gegroeft
mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop
de zeewind blies over onzekerheden
toch was er iets…
EIGEN VERBEELDING ONTMOET ZICH
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
754 In de tuin voor de bosherberg
verorbert een jongetje
traagsmeltende ijssorbet
bekijkt genietend
dat koude bijna lege glas
waarin het zonnige kroegraam
samen met wijde beuken
versnipperd wordt _ opnieuw gebeeld
door zonnige lichtvlekken:
een blinkend helder meer
de doorzichtige bodem
uit dun avondrood gemaakt
het ijle platinawater
wiegt…
Over eenvoud en kracht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
977 Als een windhoos verwaaien
emoties moeiteloos over een
zacht glooiend landschap
In kalme handen weten
koude wangen zich geborgen
voor latere tranengloed
Wat in het ongewisse blijft
zijn de bouwstenen
van het eigen zijn
de diepere roerselen
ontsproten aan dat wat
niet gekend wordt
Het onbenoembare zelf
trekt aan als een magneet…
Afscheid.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
703 Als we staan op een verlaten station
waar de laatste trein zo gaat vertrekken
krijg ik het koud binnen in mijn ziel
zal ik jou hierna dan nooit meer zien.
Met betraande ogen kijk ik naar die
grote klok waar de wijzers net hamers
zijn, die in mijn hart de spijkers slaan.…
de warmste kus
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
884 wanneer
koude alles lijkt
te erven
de voorzijde
van het geleende landschap
zich keert naar verlatenheid
en zelfs de allerkleinste steen
hongerig knaagt aan een gebarsten zeeschelp
door een geliefde achtergelaten
vogels angstvallig
het vliegen vermijden
zich laven aan sneeuw
en ieder overlevend woord
van lijden
schep dan mijn…
Instorting
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
707 En buiten is het koud en er is geen weg meer
terug naar binnen, en je hebt geen zinnen meer
voor nu, misschien komt dat later weer terug.
De brug is in de rivier gevallen, een aardbeving
was de oorzaak en nu moet er nieuwe orde worden
gevonden in jouw leven, je voelt je als een zwerver.…
Zie de Lente
gedicht
2.7 met 43 stemmen
11.944 Daar staan wij ook, naakt en koud met bloesem
in grijzig haar en willen warm en wild
en dat we houden van die schrille kleuren
van elkaar.
--------------------------------
uit: 'Kat van sneeuw', 2003.…
Een onbekend venijn
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
526 de fik moet
in de stapel hout
brand maar heksenvuur
ik krijg het koud
vlammen laaien
rond de pop
die is gestropt met
staken door het hart
dat vastgepind
geen kansen krijgt
om nog te slaan en
aan de haal te gaan
toch lekt magie
houdt ogen in de ban
van mysterieuze krachten
die op ontsnappen wachten
een onverhoedse wind
slaat…
Zoals regen...
gedicht
2.9 met 9 stemmen
6.467 .
--------------------------------
uit: 'Koude gedichten', 1956.…
Broos
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
800 De ijle lucht van onmacht
raakt koude harten niet,
verwarmt geen ogentaal.
De schreeuw, mijn schreeuw geworpen
in de immense stilte
Wordt niet gehoord!
Broos erg broos glijdt het leven
verder in stille bitterheid.
Tastbaar...zo tastbaar,
komt de alles vernietigende
eenzaamheid...
Dichter en dichter bij!…
Zonder tussenkomst,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Penselen met verf,
erkenning van z’n streken
laat de schilder koud.
Gerijpte vruchten,
strelen kindertongen op de
elfenbank en druivenrank
Rimpelende meren,
spiegels van luchtkastelen,
zonder bewoording.
Zonder tussenkomst,
in het harmonisch duister
branden lichtjes vel.…
Nefast
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
402 In water van heldere, koude thee.…
ode aan piet paaltjens en slauerhof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 , eenmaal weer op het dek gelaten
De zilte zeelucht mij vrijwel niks,
Met de terugkeer naar het vaderland
Zijn groene weiden en witte wolken was ik vroeger kinderlijk blij
Maar nu maakt het weerzien van de blonde duinen
Dat ik slechts bitter schrei
Zelfs een omhelzing met de een struise deerne
Die ooit zoveel verrukking bood
Laat mij koud…
kerkrat
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
644 Daar het daar in Stavanger
zo akelig koud kan wezen,
ging hij al na de ochtenddienst
thuis bij afhaal-Chinezen.
Eten was er in overvloed
en ook veel sterke dranken,
de kerkrat at en dronk zich vol,
wie moest hij daarvoor danken.…
Winter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 De winter is koud, nat en guur
Warm is het bij het knappend vuur
De wind giert om het huis
Het is knus in huis bij de buis.
Straks wordt het weer voorjaar
Daar is het verlangen naar
De natuur gaat dan ontwaken
De eendjes gaan weer kwaken.…
Leeuwen in Artis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.701 De winterdroom openbaarde zich
over sneeuwwitte paden
die zich slingerden door
de in wintertooi getoonde dierentuin
het grootste gebaar kwam van de leeuwen
een mannetje met een woeste oer brul
zich van geen God of ellende bewust
ijsberend door de natte sneeuw
met twee leeuwinnen op sleeptouw
banjerend alsof de koude niet bestond
en de…
Weldaad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Ik voel een koud en klein verlangen
Om juist nu bij u te zijn
En te knuffelen en haten
Onze hoofden zonder doel
Waarom heeft u mij verlaten?…
herfstbladeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
602 met haar kleurenpalet
ik mis je nu al want je
hebt besloten de herfst
elders door te brengen
spoedig hoor ik liedjes
ze gaan over de winter
maar je weet dat ik je
het meest mis tijdens
de herfst
zeker als de bladeren
beginnen te vallen
in kleuren van rood
tot goud
eenzame wandelingen
bladeren
onder mijn voeten
de wind waait koud…
Wat een moed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
808 Wat een moed om
die bittere smaak te proeven
een jas van ijs te dragen
fagotmuziek te willen horen
balancerend op ’n draad van eenzaamheid
Heldhaftig bent u
om door dorre bladeren en gure wind
te schuifelen op uw voeten
die doorweekt zijn
van zilte koude tranen op uw huid
Daadkrachtig als altijd
dansend op een vulkaan
voelt u onbaatzuchtig…
kleuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664 met haar kleurenpalet
ik mis je nu al want je
hebt besloten de herfst
elders door te brengen
spoedig hoor ik liedjes
ze gaan over de winter
maar je weet dat ik je
het meest mis tijdens
de herfst
zeker als de bladeren
beginnen te vallen
in kleuren van rood
tot goud
eenzame wandelingen
bladeren
onder mijn voeten
de wind waait koud…
op kleur
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
477 ik draag de zon in mij
ik had haar snel bewaard toen gisteren
de middag
zoveel bonte kleuren trok
en stil geluk in simpele bewegingen
door boom en blad
de oude wrok van koude winters
weggeblazen had
rood en goud
rood en goud
nergens nog een twijg, die overstijgend boud
het voortouw nam
om klakkeloos zijn zin te krijgen
nee, ik zoek…
Kunstsneeuw?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
431 Koud en onvruchtbaar
tussen beide polen wordt
mijn glazen aardbol
gevuld met winterlicht, in
omwentelingen van de mooiste wensen
die ontkiemen in het noorderlicht.…
Op wit linnen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 ik ben het jaar
begonnen op wit linnen
de pigmenten mengen
gebeurde diep van binnen
het pastel van lente
kwam al snel
in sprankelende groei
tot bloei op het doek
een maand met koude kleuren
ontsierde de zomer die
toch tot diep in de herfst
zijn warme teugels liet vieren
met een donkerrode oogst
die overrijp boog
voor de eerste vlokken…
Laatste ballast
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
478 Kale bomen langs de gracht
Steken als magere antennes
Omhoog zonder ooit met welk leven
Dan ook contact te maken,
Al helemaal niet
Met die man hieronder
Die zich de laatste mens
Op de wereld waant -
Plots komt hem die koffer
Nogal overbodig voor, zonder
Na te denken smijt hij
Hem in het water van de
Gracht dat minstens zo koud…
Van apen en ringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 Die ontevreden rimpels in haar wangen;
haar ogen zijn als klonten ijs zo koud.
De opsmuk die ze om haar nek heeft hangen,
maakt enkel maar haar vogelkoppie oud.
Al voelt zij zich een zeer begeerde vlam,
het zal wel, maar ze blijft een kakmadam.…